เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ภายในรถไฟ
ภายในห้องโบกี้โดยสารของรถไฟที่ถูกทำขึ้นมาอยากดี ที่มีผู้คนไม่กี่คนอยู่ในโบกี้แห่งนี้ และหยางเฉินก็กำลังหันหน้าเข้าหาฉินไคโดยมองหน้ากัน รอบตัวของหยางเฉินตอนนี้ต่างเต็มไปด้วยผู้ฝึกตนมากมายที่มีระดับขั้นต่ำสุดก็อยู่ที่ขัั้นสูง " พวกเรากำลังจะไปที่ไหนกัน? " หยางเฉินถามด้วยความสงสัย " รถไฟขบวนนี้กำลังเดินทางไปยังเมืองหลวงของประเทศจีนครับ และสำนักหลักของสำนักหยางก็ตั้งอยู่ที่นั่น ในตอนนี้ "
รถไฟที่กำลังตรงไปยังประเทศจีนในตอนนี้มีชื่อว่า ขบวนจินโย เป็นรถไฟที่เชื่อมไปทั่วทั้งเอเชีย และทวีปเทศยุโรป ด้วยความเร็วในการเดินทางกว่า 500 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำให้เป็นที่นิยมในการใช่มันอย่างมากในการเดินทางสำหรับผู้ฝึกตนเวลานี้ แต่ว่าด้วยความพิเศษของมันผู้ที่จะสามารถใช้ได้ต้องเป็นคนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น หรือไม่ก็เป็นผู้ฝึกตนระดับสูงถึงจะสามารถขึ้นมาได้
" ทำไมพวกเราไม่ตรงไปจีนด้วยการบินไปเลย " หยางเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงสงสัย
มันเป็นความจริง! ที่ถ้าบินไปด้วยวิชาของผู้ฝึกตนจะสามารถไปถึงเมืองหลวงของประเทศจีนได้ไวกว่า เพราะมันสมารถตรงไปได้เลยไม่ต้องอ้อมไปมาเหมือนรถไฟที่กำลังนั่งอยู่ที่ต้องเอียงไปหลายประเทศก่อนเข้าจีน " เราทำแบบนั้นไม่ได้ครับ " ฉินไคพูดด้วยน้ำเสียงค่อยๆ ด้วยท่าทางส่ายหัวไปมาอย่างช้าๆ
" ทำไม? " หยางเฉินถามต่อ
" ตอนนี้หลายปะเทศตั้งกฏขึ้นมาครับ ถ้าไม่เดินทางผ่านขบวนจินโยคนที่เดินทางเข้าประเทศอื่นก็จะกลายเป็นการลักรอบเข้าประเทศทันที แล้วอีกอย่าง ถ้าทำแบบนั้นเผ่านางฟ้าที่ปกครองเอเชียกลางก็จะเข้าโจมตีเช่นกัน เมื่อพวกมันเห็นเห็นสิ่งมีชีวิตอยู่บนน่านฟ้า "
' กฏบ้าอะไรกัน! อยากเจอพวกเผ่าเทพให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ ' หยางเฉินมีอารมณ์โมโหเล็กน้อยหลังจากที่ได้ฟังสิ่งที่ฉินไคบอกกับตน จากนั้นก็เริ่มถามต่อ " ตอนนี้กำลังรบของสำหนักหยางเหลือเท่าไหร่? "
" ข้าเองก็ไม่แน่ใจครับ... แต่ว่าขั้นกลืนพิภพน่าจะมีอยู่ 2 คน " ฉินไคตอบด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจนัก เพราะถึงแม้ว่าเข้าจะเป็นคนของสำนักหยางแต่ข้อมูลแต่ละย่างก็ต้องปิดบังเอาไว้ทำให้รู้ไม่ละเอียด เพราะกันเอาไว้เพื่อไม่ให้ข้อมูลหลุดรอดเมื่อถูกฝ่ายตรงข้ามจับได้
ระหว่างที่หยางเฉินกับฉินไคกำลังคุยกันอยู่ รถไฟที่ทั้งสองนั่งมาก็ได้หยุดลงเหมือนกับว่าจะทำอะไรบ้างอย่าง เหมือนกับว่าจะรับคน หรือเกิดปัญหาระหว่างการเดินทางบางอย่าง " แย่แล้วครับปรมจารย์ " ฉินไคพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลโดยเอียงสายตามองไปที่ประตูทางเข้าโบกี้ของรถไฟ อาการที่กำลังแสดงออกมาของฉินไคตอนนี้ทำให้หยางเฉินรู้ได้ทันทีว่ากำลังเกิดปัญหาขึ้นแน่นอน
" เกิดอะไรขึ้น? "
หยางเฉินถามโดยมองไปยังจุดสายตาประตูทางเข้าแบบฉินไค พร้อมกับคิดไปด้วย ' พลังที่กำลังตรงเข้ามาทางนี้มันอะไรกัน ขั้นสูงสุด 4 จุด ขั้นเทพสงคราม 1 จุด ' หยางเฉินเกิดความสงสัยขึ้นทันทีหลังจากที่สามารถสัมผัสพลังของกลุ่มคนที่กำลังตรงเข้ามาได้ ระหว่างนั้นฉินไคก็พูดออกมาว่า " พวกเผ่านางฟ้าครับ "
ปัง!!!!
เสียงประตูถูกดันออกมาด้วยความแรง ด้านหลังของประตูที่เปิดออกก็พบพวกเผ่านางฟ้าทั้ง 5 คน ยืนอยู่ ทั้งห้าคนล้วนเป็นผู้ชายทั้งหมด เพราะเผ่านางฟ้าเป็นเพียงแค่ชื่อเผ่าเท่านั้น ความจริงแล้วนางฟ้ามีทั้ง ชายและหญิงปะปนกันเหมือนกับมนุษย์ พวกผู้ชายเผ่านางฟ้าทั้งห้าคนที่ด้านหน้าของหยางเฉินตอนนี้ก็สวมเสื้อผ้าแบบชาวกรีสโบราณสีขาวบนร่างกาย เหมือนกับตอนที่หยางเฉินพบกับแองเจลล่าในครั้งแรกที่งานประมูล
" เห็นพวกมนุษยแล้วมันน่าขยะแขยงจริงๆ "
หนึ่งในเผ่านางฟ้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดูถูก ด้วยสายตาที่มองไปยังพวกคนที่กำลังนั่งอยู่ในขบวนรถไปมา แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรขัดกับมัน เพราะทุกคนรู้ดีว่าถ้ามีเรื่องกับเผ่านางฟ้าแถมยังเป็นอณาเขตของมันจะมีผลอะไรตามมา จากนั้นเผ่านางฟ้าก็เริ่มพูดต่อโดยหันไปยังเผ่านางฟ้าอีกคนที่อยู่ด้านหลัง " ท่านไอรอนให้จัดการกับพวกมันเลยไหมครับ "
ไอรอนที่โดนเรียกตอนนี้ก็คือเผ่านางฟ้าที่มีพลังอยู่ในขั้นเทพสงครามที่หยางเฉินสามารถสัมผัสได้ และมีพลังมากที่สุดในหมู่ของพวกเผ่านางฟ้าทั้งหมดที่กำลังยืนอยู่ตอนนี้
" ใจเย็น... พวกเราแค่จะเดินทางไปยังประเทศจีนเท่านั้น อย่าได้ทำอะไรที่เป็นปัญหาในตอนนี้ " ไอรอนพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็น ทำให้เผานางฟ้าทั้งสี่คนที่เหลือหยุดแสดงท่าทางดูถูกมนุษย์กัน และพวกเผ่านางฟ้าทั้งห้าคนก็เริ่มเดินต่อเพื่อหาที่นั่งกัน โดยเดินผ่านผู้คนที่นั่งอยู่แบบช้าๆ
" ข้าต้องการนั่งตรงนี้ พวกเจ้าลุกออกไปกันด้วย " ไอร์รอนหยุดตรงจุดที่หยางเฉินกับฉินไคกำลังนั่งอยู่ และพูดออกมาโดยใช้สายตามองลงไปยังหยางเฉินกับฉินไค ทางฉินไคก็ลุกขึ้นทันทีหลังจากที่ได้ยินไอรอนพูดมา แต่ทว่าหยางเฉินกับยังนั่งกอดอกหลับตาไม่ได้ขยับอะไรเหมือนกับว่าเสียงของไอรอนเป็นเพียงลมเท่านั้น
" แกท่านไอรอนบอกจะนั่งไม่ได้ยินหรือไง!!!! " หนึ่งในเผ่านางฟ้าที่ยืนอยู่ด้านหลังไอรอนตะโกนใส่หยางเฉินด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ทางหยางเฉินก็เลยลืมตาขึ้นมา และมองไปยังเผ่านางฟ้าที่ตะโกนใส่ตนโดยพูดด้วยว่า....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 146 ขบวนจินโย

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เทพสงครามหวนคืน [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 146 ขบวนจินโย

คล้ายกับเรื่องเทพสงครามหวนคืน [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้