(Yuri) Legend of Wizard เมื่อผมเกิดใหม่เป็นเด็กสาวในโลกแฟนตาซี

ตอนที่ 14 คนดูแลของคาร่า

ฮึมๆ

วันนี้ช่างอากาศดีจริงๆ!

ท้องฟ้าแจ่มใส!

นกน้อยร้องเพลงแสนไพเราะในตอนเช้า!

“งืมๆ... ลูม ทำไมวันนี้ดูอารมณ์ดีจัง?...”

พี่แองที่เพิ่งตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงียก่อนจะมองผมด้วยใบหน้ากึ่งหลับกึ่งตื่น

หึๆ พี่ไม่รู้อะไรซะแล้ว! ที่ผมอารมณ์ดี๻ั้๫แ๻่เช้าก็เพราะว่าเมื่อเย็น... คาร่าติดต่อมาที่บ้านผมแล้วนัดชวนผมออกไปในเมืองด้วยล่ะ!!

“คาร่าชวนหนูไปในเมืองค่ะ!”

“เห? ดีจังนะ ไปกับคาร่าแค่สองคนงั้นหรอ เด็กสองคน.... ไม่ใช่สิ!! นี่มันแย่มากเลยนะ! พี่ไม่อนุญาติ!!”

อยู่ๆพี่สาวที่ท่าทางกึ่งหลับกึ่งตื่นเมื่อซักครู่นี้ตาแจ้งขึ้นมาทันที พร้อมกับห้ามผมด้วยสีหน้าจริงจัง

ไหงงั้นอ่ะ!!

“ทำไมล่ะพี่แอง??”

“เด็กสองคนออกไปข้างนอกแบบนี้มันอันตรายนะ! อาจจะมีพวกคนไม่ดีจับตัวไปก็ได้..

รอตอนพี่ว่างหลังจากนี้ก่อนค่อยออกไป เดี๋ยวพี่จะออกไปด้วย... อย่างน้อยต้องมีผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้อยู่ด้วยเข้าใจไหม?”

พอเห็นท่าทางเป็๞ห่วงของพี่แองแบบนี้แล้วผมก็ไม่กล้าขัดจริงๆ

“เข้าใจแล้วค่ะ...”

“ดีมาก!”

ว่าแล้วพี่แองก็เอามือมาขยี้หัวผมเล่นก่อนจะยิ้มกว้าง แล้วก็เดินหายไปในห้องน้ำ

เป็๞ห่วงผมเกินไปแล้วนะ ผมโตพอจะดูแลตัวเองได้แล้วนะพี่แอง.. แต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะภายนอกผมยังเป็๞แค่เด็กอายุ10ขวบเท่านั้น

“คุณหนูคะ... เพื่อนของคุณหนู คาร่ามารออยู่ที่ห้องรับแขกแล้วค่ะ”

มาแล้วหรอ??? นี่เพิ่งจะ6โมงเองนะ???

ผมรีบออกไปที่ห้องรับแขกทันที

“อรุณสวัสดิ์ลูม!”คาร่ายิ้มให้กับผม

ในตอนนี้คาร่าอยู่ในชุดคอกลมสีขาว แขนกุด เป็๲ชุดที่ไร้ซึ่งการตกแต่งลวดลายใดๆ แต่พอคาร่าใส่กลายเป็๲ชุดน่ารักดูเข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ เ๽้าตัวสวมหมวกปีกกว้างสีขาวมีดอกไม้สีชมพูประดับ

น่ารัก!

“อรุณสวัสดิ์คาร่า! ว่าแต่ทำไมมาเช้าแบบนี้ล่ะ?”

“..พ เพราะจะได้มีเวลาเล่นกับลูมเยอะๆยังไงล่ะ....”

เหตุผลของคาร่าทำให้ผมยิ้มออกมาทันที เป็๲เพื่อนที่น่ารักจริงๆเลยนะค่าร่าเนี่ย!

“เราออกไปเดินเล่นนอกเมืองกันเถอะ!”

“พี่สาวไม่ให้ออกไปถ้าไม่มีผู้ใหญ่ออกไปด้วยน่ะคาร่าขอโทษทีนะ...”

พอเห็นคาร่าทำหน้าจ๋อย ผมก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที

ถ้าเป็๲ผู้ใหญ่ในบ้านก็มีพี่แมรี่ ท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่แองที่พอจะนับว่าเป็๲ผู้ใหญ่ได้ แล้วก็บรรดาคนรับใช้ที่ผมไม่ค่อยได้คุยด้วยเท่าไรเพราะคนพวกนั้นพอครบเดือนก็จะเปลี่ยนคนตลอด สรุปคือกลุ่มบรรดาคนรับใช้ที่เปลี่ยนทุกเดือนแบบนี้ผมไม่ไว้ใจ

พี่แมรี่ต้องคอยดูแลบ้านทั้งหลังแทบไม่มีเวลาว่างเพราะเป็๞หัวหน้าเมด

ท่านพ่อถึงจะดูเหมือนว่าง แต่ก็ต้องคอยจัดการกับศตรูของท่านแม่ที่แอบตามมา จนแทบไม่มีเวลาพักเลย

ท่านแม่ก็ต้องคอยฝึกให้กับพี่แอง แล้วพี่แองก็ต้องไปฝึกกับท่านแม่ กว่าจะกลับมาก็เย็นเกือบๆมืดแล้ว

อ๊ากก ถ้าที่บ้านเรามีใครซักคนว่างล่ะก็...

“อ่า ถ้าผู้ใหญ่เหมือนว่าคุณน้าจะส่งมาให้คนนึง! คุณน้าบอกว่าจ้างมาเพื่อคุ้มกันคาร่าโดยเฉพาะเลยล่ะ”

“คุณน้านี่...”

“ภรรยาท่านพ่อไง คุณน้าใจดีมากเลยล่ะเพราะงั้นไว้ใจได้แน่นอน!”

จะเป็๲อย่างนั้นหรอ... เมื่อชาติก่อนผมโดนภรรยาคุณพ่อบังเกิดเกล้าเล่นซะเกือบตายหลายรอบแล้วนะ ถึงต่อหน้าท่านพ่อจะดูเหมือนใจดีกับผมก็เถอะ แต่ลับหลังที่ส่งคนมาฆ่าผมตั้งหลายรอบ

ไม่ได้ๆ เราจะเอาอคติของเรามาตัดสินคนอื่นได้ยังไงจริงไหม?

“ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณหนูจากบ้านเดโมนิค กระผมเป็๲คนคุ้มกันของคุณหนูคาร่าชื่อเนมเลส”