จิ๊กซอว์ชายหนุ่มที่ยืนตรงหน้าเฟย์เขาเห็นเธอครั้งแรกก็ตกหลุมรักเธอขึ้นมาเขาคิดว่านี่คือพรหมลิขิตที่ทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหวได้ขนาดนี้แต่เมื่อเขายืนต่อหน้าเธอ ก็มีผู้ชายหน้าตาดีเดินเข้ามาหาแล้วจับมือเธอเดินออกไป
หัวใจเขาแทบแหลกสลายเขามองดูพวกเขาเดินจากไป ยืนมองอยู่นาน ในใจคิดว่าเขาตกหลุมรักเธอแล้วมาอกหักในเวลาเดียวกัน
“เฮ้ยชอบเขาเหรอวะ เขามีแฟนแล้วเว้ย ไปๆ” เพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามากอดคอจิ๊กซอว์แล้วพยายามพาเขาเดินออกมาแต่เขาเอามือเพื่อนในกลุ่มออก แล้วเดินตามพวกเขาสองคนไป
ขณะที่เขาเดินไประยะใกล้กับสองคนนั้นที่คุยกันอยู่ระหว่างเดินทางเขาได้เห็นทั้งสองคุยกันหมดแล้ว ความจริงสองคนนี้ไม่ได้เป็แฟนกัน
“เอ่อขอโทษที่ผมขัดจังหวะนิดหน่อย” จิ๊กซอว์เอ่ย เฟย์หันไปมองผู้มาก็เป็คนเดิมกับที่เจอเมื่อสักครู่นี้
“คือเมื่อสักครู่ผมน่าจะทำ เอ่อ ดูไม่น่าจะอยากคุยด้วยสักเท่าไร แต่ผมแค่อยากรู้จักพวกคุณน่ะ” จิ๊กซอว์ทำใจดีสู้เสือ เขาไม่อยากพลาดโอกาสที่ดีไป
เฟย์และูเาหันไปมองหน้าคนพูดพร้อมกันเธอแปลกใจที่รอบนี้เขาดูสุภาพมากขึ้น ซึ่งแตกต่างจากเมื่อก่อนหน้านี้
“เอ่อจะไปไหนกันเหรอ” จิ๊กซอว์พูดเสียงค่อนข้างหนักแน่นเฟย์มองขุนเขา ทั้งสองสบตากัน หน้าตาสื่อความหมายว่านี่คืออะไรกัน
“เรียนมหาลัยเดียวกันรู้จักกันไว้ไม่เสียหายนะ” จิ๊กซอว์ยิ้มกรุ่มกริ่มูเาทำท่าทางจะจับมือเฟย์อีก ทีนี้เธอรู้ตัว จึงทำเป็ยกมือลูบผมสลวยของเธอเพื่อไม่ให้ขุนเขาจับมือเธอได้ อากัปกิริยาของเฟย์ทำให้ผู้ที่พบเห็นหลงไหลขุนเขาเห็นจิ๊กซอว์มองด้วยดวงตาเบิกกว้างและเป็ประกายมากขึ้นทำให้ขุนเขายิ่งไม่ชอบใจสถานการณ์แบบนี้
“จะกลับบ้านน่ะเราเรียนเสร็จแล้ว” เฟย์ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“เราชื่อจิ๊กซอว์ นะ พวกคุณชื่ออะไรเหรอ”เขาเปิดปากถาม ในใจอยากรู้จักชื่อเธอเพียงคนเดียว แต่อีกคนรู้ไว้เฉยๆพอ
หลายวันต่อมาเฟย์อยู่ในห้องสมุด ขณะกำลังเตรียมหนังสือมาทำรายงาน เธอก็เห็นจิ๊กซอว์เดินมาแต่ไกลดูแล้วจะเข้ามาหาเธอแน่นอน
“สวัสดีครับเฟย์ทำรายงานเหรอ” จิ๊กซอว์ถามอย่างอารมณ์ดีดูท่าทางเขาจะมีความสุขมากที่มาหาเธอ
“ใช่”เธอตอบสั้นๆ
“ให้ช่วยไหมถ้าวิชานี้ผมเรียนมาก่อน ผมได้ A ด้วยนะ” จิ๊กซอว์เสนอเฟย์เห็นว่าเป็เื่ง่ายที่เธอจะมีคนช่วยทำรายงาน
“ได้สิขอบใจนายมากเลยนะ” เฟย์กล่าว ครั้งนี้เธอมีรอยยิ้มให้จิ๊กซอว์ เขาเห็นเธอยิ้มให้ก็ทำให้จิ๊กซอว์ยิ้มตาม การกระทำของทั้งสองคนอยู่ในสายตาของูเาทั้งหมดเขารู้ว่าเฟย์ต้องมาทำรายงานที่นี่ จึงตามมา แต่ไม่ทันจะไปถึงก็มีผู้ชายคนนั้นชิงตัดหน้าไป
ูเาเดินเข้าไปหาเฟย์หันไปมองก็เห็นว่าเขาเดินเข้ามานั่งใกล้กับเธอมากเขามานั่งแล้วเอาแต่จ้องมองเธอจนรู้สึกอึดอัด ส่วนจิ๊กซอว์เมื่อเห็นผู้มา้าขัดขวางพวกเขาก็เลยเดินเข้ามาหาเฟย์โดยเขานั่งอยู่ตรงข้ามเธอ เขาทำเป็มองไม่เห็นขุนเขา เฟย์เมื่อเห็นจิ๊กซอว์ทำเป็มองไม่เห็นูเาก็ยิ้มกริ่มเธอจึงทำแบบจิ๊กซอว์บ้าง
พวกเขาทำรายงานต่อไปเรื่อยๆจนเสร็จและในทุกวันจิ๊กซอว์จะมาช่วยทำรายงานตลอดเขาเป็คนเรียนเก่งและอัธยาศัยดี จิ๊กซอว์เห็นความพยายามของูเาตลอดทุกวันที่ผ่านมาวันนี้เขาจึงเลือกที่จะมองเห็นเขา ใน่ที่เฟย์ไปเลือกหนังสือ เพื่อทำรายงาน
“ูเานายชอบเธอมากเหรอ” จิ๊กซอว์ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ก็เต็มไปด้วยความหนักแน่น
“ชอบเธอมากนายก็เห็นนี่” ูเาพูดไม่สนใจคนถาม เขามัวแต่เปิดหน้าหนังสือไปเรื่อยๆเพื่อช่วยเฟย์ทำรายงาน
“เอาอย่างนี้ไหมถ้าอยากจะรู้ว่าเฟย์มีใจให้ใครกันแน่ มาลองดูไหมล่ะ” ูเาชวน เขาทำหน้าตายียวนกวนประสาท
เฟย์มองไปที่หน้าประตูห้องสมุดหลายวันมานี้เขาไม่เห็นูเาเลย ไม่แน่ใจว่าเขาเป็อะไรไปหรือเปล่าเธอนั่งทำรายงานไปก็ใจลอยไปจนลืมตัว จิ๊กซอว์เห็นเฟย์เป็แบบนี้มาหลายวันั้แู่เาไม่มาหาเธอเขาก็เริ่มใจคอไม่ดีขึ้นมา
เสียงประตูดังขึ้นเฟย์หันไปมองผู้มาใหม่ แต่คนที่มาไม่ได้เป็คนที่เธอคิดไว้แต่เป็เบลล์เพื่อนรักของเธอ ซึ่งปกติเบลล์จะไม่เข้ามาในห้องสมุดเธอมักจะไปทำรายงานกับกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มนึง
“เบลล์เธอมาได้ไง”เฟย์ถามด้วยความสงสัย
“อ้าวไม่ได้เหรอ ก็ฉันเห็นว่ามาที่นี่ได้งานกว่าอีก” เบลล์ฉีกยิ้มให้แล้วหันไปมองผู้ชายที่นั่งทำรายงานกับเฟย์
“คนนี้เพื่อนเราช่วยทำรายงาน อยู่คณะอักษรศาสตร์น่ะ จิ๊กซอว์ นี่เบลล์นะ เพื่อนเราเหมือนกัน”เฟย์กล่าว
“ดูหน้าไม่น่าจะเรียนคณะนี้เลยนะคะ”เบลล์เอ่ยแซว
“แล้วคิดว่าผมเรียนวิศวะเหรอครับ”จิ๊กซอว์เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเ้าเลห์เบลล์มองเขาก็รู้สึกเขินขึ้นมานิดหน่อย ถึงจะไม่หล่อมากมาย แต่เขาก็ดูคมเข้มบุคลิกดีอยู่นะ ระหว่างที่เบลล์คุยกับจิ๊กซอว์ จิ๊กซอว์มีมองดูใบหน้าของเฟย์บ้าง เขาเห็นเธอดูไม่มีชิวิตชีวาเหมือนตอนนี้ที่เธออยู่กับูเาเลย
หลังจากที่จิ๊กซอว์ ช่วยเฟย์ทำรายงานจนทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยพร้อมส่งอาจารย์เขาได้หันไปมองเฟย์ ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่เขาคิดอยู่หลายวันนี้แล้ว
“เฟย์ต่อไปผมจะไม่ได้มาหาเฟย์บ่อยๆแล้วนะ” จิ๊กซอว์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเฟย์หันไปมองเขาด้วยความแปลกใจ
“มีอะไรหรือเปล่าจิ๊กซอว์” เฟย์เอ่ยถามด้วยความสงสัย
“เราคงจะพอแค่นี้แล้วขอให้เฟย์โชคดีนะ” จิ๊กซอว์พูดจบ ด้วยรอยยิ้มที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนมันดูเศร้าสร้อยมากกว่ารอยยิ้มที่ออกมาจริงๆ เขาก็รีบลุกเดินจากไปเลย ปล่อยให้เฟย์มองเขาอยู่นานด้วยความไม่เข้าใจ
1K
