*“ก็ได้ครับ ผมจะออกไปดูเขาให้ ว่าแต่ว่า ร้านขายของที่ยายบอก มันอยู่ที่ไหน”*
ชายหนุ่มเอ่ยปากถามหญิงชรา
“มันอยู่ตรงข้ามกับตึกนี้ ถัดออกไปอีก 4 ่ตึก
*หน้าร้านมันเป็ป้ายสีแดง เขียนไว้ว่า CatShop”*
“ผมจะออกไปเดียวนี้แหละ ยายก็อยู่ที่นี้หาที่หลบดีๆนะ
*เดียวผมจะรีบกลับมา”*
ชายหนุ่มพูดพร้อมกันเช็คะุในปืนอย่างคล่องแคล่ว
ราวกับเป็นักรบ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินออกไป
หญิงชราจึงได้ถามขึ้นด้วยความสงสัย
*“นี่... นี่ พ่อหนุ่มเป็ใครกันหรอ”*
หญิงชราถาม เมื่อได้เห็นสิ่งต่างๆที่เขาทำ
“ผมชื่อ ลีโอ"

ชายหนุ่มแนะนำชื่อของเขากับหญิงชรา
หญิงชราบ่นอย่างตัดพ้อ
"ตอนนี้เราแทบไม่เจอคนดีๆเลย ก็พึ่งมีพ่อหนุ่มคนแรกนี้แหละ
ที่ทำอะไรแบบนี้ ถ้าเป็คนอื่นคงจะแค่เดินผ่านไป
*และพวกฉันก็คงจะตายอยู่ที่นี้”*
ลีโอมองหญิงชรา และยิ้มให้
“ผมจะรีบกลับมาครับ”
*“เดียวก่อนๆพ่อหนุ่ม ยังมีโจรอีกคนไปกับหลายชายฉันด้วยระวังด้วยนะ”*
หญิงชราพูดด้วยความเป็ห่วงและก้มลงกอดหลานสาวตัวน้อย
ลีโอเดินออกจากตึกร้างแห่งนั้น และเดินมุ่งไปยังร้าน Catshop
ตามที่หญิงชราบอก
“เราต้องมาทำอะไรแบบนี้อีกแล้ว เห่อ ทำก็ทำสิว่ะลีโอ
*เกิดเป็คนดีนิ๊ จะบ่นทำไมเนี้ย”*
ลีโอบ่นกับตัวเอง เขาเดินไปเรื่อยๆและมองหาป้ายร้าน
ที่หญิงชราได้บอกไว้ เขาเดินอย่างระวัง
เพราะรู้ว่ามีคนพวกโจรก่อการร้ายอยู่แถวนี้ทุกย่างก้าว
ลีโอดูสุขุมรอบคอบ เหมือนคนที่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน
เขามองไปรอบๆและเช็คทุกมุมก่อนเดินข้ามแต่ละ่ตึก
ผ่านไปสักพัก แล้วเขาก็มองเห็นป้ายสีแดงเก่าๆที่เขียนว่า Catshop
ลีโอเดินมาหยุดอยู่ที่ป้าย และมองขึ้นไปเห็นรูปแมวข้างๆป้าย
“อื้มมม... ป้ายร้านน่ารักดีแหะ ถ้ามิเชลได้เห็นละก็”
ลีโออมยิ้มหน่อยๆ แต่ดวงตาแสดงออกถึงความเศร้า
“ไม่เอาน่าลีโอ เื่มันผ่านมานานหลายปีแล้ว”
เพล้งงง ! เสียงบางอย่างร่วงแตกดังจากชั้นบน
และมีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น จึงทำให้สติของลีโอกลับมา
“ข้าบอกให้เอ็งรีบๆยังไงละ รีบๆเปิดมันสิโว้ย”
ชายที่สวมเสื้อคล้ายกลุ่มกองโจรกำลังทำร้ายเด็กหนุ่ม
ที่พยายามจะเปิดตู้เหล็กที่ถูกล็อคเอาไว้
*“ครับๆ ผมกำลังพยายามอยู่ได้โปรดอย่ายิงผมเลยย ผมจะเปิดให้”*
เด็กหนุ่มขดตัวไว้และยกมือปิดใบหน้าของตัวเองทั้งน้ำตา
“ข้าให้เอ็งอีกหนึ่งนาที ถ้าเอ็งเปิดไม่ได้สมองเอ็งได้กระจุยอยู่ตรงนี้แน่เร็วเข้าสิวะ”
เด็กหนุ่มลุกขึ้นและกลับไปที่ตูอีกครั้ง ส่วนลีโอที่ได้ยินเสียง
ก็รีบขึ้นมาอย่างเงียบเฉียบและรวดเร็ว เมื่อถึงหน้าประตูก็แอบดูอยู่
และรอจังหวะที่จะเข้าช่วยเหลือเด็ก
“ยังไงวะห๊ะ เอ็งช้าเกินไปแล้ว เหลืออีก 20 วิ อีก 20 วิ เอ็งตายแน่”
เด็กหนุ่มพยายามเปิดตู้ทั้งน้ำตา
“ผมเปิดอยู่ อย่ายิงผมนะ ผมจะเปิดให้ได้”
“หมดเวลาโว๊ยยย ไม่รอแล้วโว๊ยย เอ็งตายยย”
“อย่า อย่ายิงผมม”
เด็กหนุ่มเอามือปิดหู และร้องให้เสียงดังงง
ทันใดนั้นเอง ลีโอพอเห็นว่าท่าไม่ดีก็วิ่งเข้าชาร์ตคนร้ายอย่างรวดเร็ว
เขาพุ่งตัวเข้ากอดลำตัวของคนร้ายและผลัก
จนหน้าของมันกระแทกกับพนังห้องอย่างแรง
ตึงงง ! แรงกระแทกจากการเข้าชาร์ตของลีโอ
ทำให้ปืนในมือของมันหลุดกระเด็นไปไกล
*“โอ๊ยยย ! นี้แก แกเป็ใครวะ กล้าดียังไงห๊ะ”*
ลีโอไม่ตอบ แต่จับร่างของมันยกขึ้นและเหวี่ยงไปด้านหลัง
ทำให้หัวและคอของมันโคกเข้ากับพื้นอย่างแรง ตูมม !
*“อ๊ากกก”*
เสียงร้องของความเ็ปที่เกิดจากหัวกระแทกเข้ากับพื้นห้องอย่างจัง
มันลุกขึ้นและเอามือกุมหัวเอาไว้
ส่วนลีโอลุกขึ้นเตรียมพร้อมปะทะอีกรอบ
เด็กหนุ่มที่กลัวมากได้แต่ร้องให้และนั่งหลบอยู่มุมห้อง
เมื่อลีโอเห็นว่าเด็กอาจจะโดนทำร้ายอีกจึงบอกให้เด็กไปรออยู่นอกห้อง
*“ไอ้หนู ไปรออยู่ข้างนอก ไป๊ เร็ว”*
เด็กหนุ่มจึงรีบออกจากห้องตามคำบอกของลีโอ
*“แก แกมันวอนหาที่ อยากตายหรือไงห๊ะ”*
พูดจบมันก็เดินเข้าหาลีโออย่างรวดเร็ว
ลีโอยกมือตั้งการ์ดขึ้นเพื่อป้องกัน
เ้าโจรกระจอกยกหมัดขึ้นและชกเข้าหาลีโอ
แต่ลีโอก้มและโยกตัวหลบอย่างคล่องแคล้ว
และปัดการโจมตีของมันออกทุกหมัด
เมื่อมีจังหวะลีโอจึงต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของมันอย่างแรง
ผลัวะ ผลัวะ!! !!
ร่างของมันร่วงลงกับพื้นเพียงหมัดเดียวเท่านั้น
“อ๊ากก ! แกเป็ใครกัน”
*“คนชั่วอย่างมึง ไม่ต้องรู้หรอก ว่ากูเป็ใคร”*
*“เหอๆๆ เดียวเพื่อนของกูมา มึงไม่มีทางรอดหรอก”*
โจรชั่วยิ้มและหัวเราะทั้งที่เืยังเต็มปาก
“ไม่ต้องห่วง มึงกำลังจะตามไปหาเพื่อนชั่วๆสองตัวของมึงแล้ว”
มันถึงกับใที่ลีโอรู้ว่าเพื่อนมันมีสองคน
แต่ไม่ทันได้พูดอะไรต่อลีโอก็ใช้ส้นเท้าฟาดเข้าที่คอของมันอย่างรวดเร็ว
ผลัวะ!!! ความแรงของการโจมตีทำให้คอของมันหัก
และค่อยๆเอนล้มลงไปนอน
“เห่ออออ เหนื่อยชะมัดเล๊ยยยย นี้ถ้าไม่ติดว่าเสียดายะุปืนนะ
*มึงถูกกูยิงไปแล้ว ไม่เสียเวลาเสียเหงื่อกับมึงหรอก ไอ้บัดสพเอ่ย”*
ลีโอถอนหายใจ พูดจบก็เดินไปที่ปืนของโจรที่ตกอยู่และหยิบขึ้นมา
*“โหวว รสนิยมแกดีนะเนี่ย ปืน Sig P220 เยี่ยมเลย ขอละกันน่ะ”*
ลีโอเก็บปืนและค้นศพเพื่อเก็บสิ่งของต่างๆที่สำคัญ
ะุและเสื้อแจ็คเก็ตฮู้ดเท่ๆ
“อืมม เสื้อสวยดีๆ ขอนะพวก”
เด็กหนุ่มที่เห็นว่าภายในห้องเงียบแล้ว จึงเดินเข้ามา
“นี้คุณ ทำอะไรกับเขานะ”
เด็กหนุ่มมองด้วยความสงสัย
“อ่อ ก็ ฉันจัดการเขาและเก็บสิ่งของที่ติดตัวเขาอยู่
*ดูว่ามีอะไรที่เป็ประโยชน์บ้าง”*
ลีโอพูดไปพลางค้นศพไป เด็กหนุ่มไม่พูดอะไร
ดูเหมือนว่ายังคงใกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“ไอ้หนู นี่นายโอเครึเปล่าเนี่ย ฉันมาช่วยนาย
*และนายปลอดภัยแล้ว ส่วนย่ากับน้องของนายปลอดภัยดี”*
ลีโอหันมายิ้มกับเด็กหนุ่ม
*“คุณเจอย่ากับน้องของผมหรอ คุณช่วยย่ากับน้องของผมหรอครับ”*
เด็กหนุ่มลืมตัววิ่งเข้าไปกอดลีโอด้วยความดีใจ
*“เห้ยๆๆ ไม่เป็ไร ถอยไปน่า ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายนะเว้ย”*
เด็กหนุ่มพอได้ยินก็ถอยออก และยิ้มเขินๆ
“ขอโทษครับ ผมดีใจที่ย่ากับน้องสาวของผมยังอยู่
*คุณเป็ใครอะ ทำไมคุณ...”*
“เออน่า ไม่เป็ไรหรอก ฉันเองก็ทนไม่ไหวกับความฟอนเฟะ
ของโลกตอนนี้เหมือนกัน พอได้เห็นว่ามีคนเดือดร้อน
จะให้ฉันทนอยู่เฉยๆแล้วดูคนอื่นตายไม่ได้หรอก
*นี่ถ้าเป็คนอื่น พวกนายตายไปแล้วรู้ไหมหะ”*
เด็กหนุ่มไม่ตอบได้แต่ยิ้ม ส่วนลีโอก็ค้นเอาสิ่งของต่างๆเรียบร้อย
“เรากลับไปหาย่าและน้องของนายกันเถอะ
*เดินตามฉันให้ติดๆเลยนะ เพราะไม่รู้ว่าจะมีไอ้พวกชั่วนั้นเหลืออยู่อีกรึเปล่า”*
ทั้งสองเดินกลับไปที่ตึกแรกที่ลีโอจัดการพวกโจรสองคน
เมื่อมาถึงหญิงชราได้เห็นหลานชายปลอดภัยก็ดีใจมาก
เด็กหนุ่มไม่รอช้าวิ่งเข้าหาย่าและน้องสาวอย่างเป็ห่วง
*“โถ่ววว เป็ไงบ้างโจว มันทำร้ายหลานรึเปล่า”*
ลีโอเห็นว่าทุกคนปลอดภัยดี เขายิ้มด้วยความปลาบปลื้มที่
อย่างน้อย เขาก็ทำให้สามชีวิตปลอดภัยดี
ก่อนออกจากห้องไป เขาวางขนม ยาและของใช้นิดๆหน่อย
ที่ได้จากโจรไว้ที่โต๊ะข้างห้อง
“เดียวๆพ่อหนุ่ม”
หญิงชราเรียกลีโอ ลีโอจึงหันมา
“ขอบใจเธอมากน่ะ ที่ช่วยชีวิตฉันและหลานๆฉันไว้
*ขอให้เธอปลอดภัยในทุกที่ที่เธอไปน่ะพ่อหนุ่มเอ่ย”*
หญิงชรายิ้ม ลีโอยิ้มเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไร
เขาเอาเสื้อของโจรที่ถือไว้มาใส่และเดินจากไปท่ามกลางเมืองใหญ่ที่ดูไร้ชีวิต
แต่ยังมีผู้คนที่แอบอยู่ ค่อยๆโผล่หน้ามาดู เพื่อดูว่าใครกัน
ที่ทำให้ทุกอย่างจบลง ชายที่ช่วยเหลือผู้ที่ตกอยู่ในอันตราย
ในเงื่อมมือของเหล่าคนชั่ว พวกอาชญากร ที่พร้อมจะปล้นชิงและฆ่าทุกคน
“รอฉันก่อนนะ ฉันกำลังไป ฉันหวังว่านายยังไม่ตาย และสบายดี อีกไม่นานหรอกเพื่อน...”
**โปรดติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
ขอบคุณมากคะที่เข้ามาสนับสนุนอ่านนิยายเื่นี้
ฝากผลงานด้วยคะแล้วจะมาลงให้อ่านตอนต่อไปค่ะ
ถ้าชอบก็ช่วยกดติดตามเป็กำลังใจให้ด้วยนะค่ะ**