ภรรยายอดรัก

        และนับจากนั้นต่อมาอีกสามวัน  หลังเลิกงานปภาวินก็ได้มาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าชุติมน หญิงสาวผู้ซึ่งกำอิสรภาพความโสดของเขาไว้ในฐานะภรรยาแต่งและถูกต้องตามกฎหมาย

            ขณะนั้นเธอกำลังเดินเล่นอยู่ริมสระว่ายน้ำที่หลังบ้าน วินาทีแรกที่เห็นเขาหญิงสาวตกตะลึงก่อนจะตามมาด้วยความรู้สึกแปลกใจ

            “มาที่นี่ทำไมอีกไม่ทราบ”

            ถามออกไปด้วยน้ำเสียงเ๶็๞๰าทีเดียว

            “ คิดถึงเมียน่ะสิ”

            เขาตอบหน้าตาเฉย และมันก็มีผลทำให้แก้มขาวนวลแดงเรื่อขึ้นมาทันที  แล้วตามด้วยแสงเขียวเรืองในดวงตา

            “ บ้า  คุณอย่ามาพูดจาบ้าๆที่นี่น่ะ”

            “ไม่ให้พูดที่นี่  งั้นก็ไปพูดกันที่บ้านผมก็ได้”

            หญิงสาวสะบัดหน้าพรืดไปทางอื่น

            “ เชิญคุณบ้าไปคนเดียวเถอะ”

            “ ไม่ได้สิ  ของอย่างนี้มันต้องบ้ากันสองคนถึงจะสนุก”

        “ อย่ามาพูดลามกกับฉันน่ะ”

            หญิงสาวหันมาตวาดแหว

            ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นสูงในเชิงล้อเลียน

            “ เอ้า  ผมพูดลามกตรงไหนไม่ทราบ  ผมพูดออกจะธรรมดา  ถ้าหากคุณไม่คิดลึกเกินไป”

        “ บ้าๆๆๆๆ”

            หญิงสาวหน้าแดงก่ำ  เถียงอะไรไม่ออก  ทำท่าจะวิ่งหนี 

            ปภาวินรีบเข้าขวางไว้

            “ จะรีบไปไหนล่ะ  ยังพูดกันไม่รู้เ๱ื่๵๹เลย”

            “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ”

            “ งั้นก็ไปกับผม”

            “ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น”

            ชุติมนเลี่ยงจะเดินไปอีกทาง  ปภาวินรีบคว้าแขนไว้

            “ แต่คุณต้องไป”

            น้ำเสียงของเขาจริงจัง  ไม่มีแววขี้เล่นอย่างตอนแรก

            ชุติมนบิดแขนจะให้หลุดจากการเกาะกุมของเขา  ปากก็แว๊ดลั่น

            “ ปล่อยฉันน่ะ  อย่ามาทำป่าเถื่อนกับฉัน”

            “บังเอิญผมเป็๞คนป่าเถื่อนเสียด้วย”

            “ ฉันจะร้องให้คนช่วย”

            “ เชิญเลย”

            เขาท้าพร้อมกับก้มลงช้อนตวัดเอาร่างบอบบางขึ้นไว้ในวงแขน  หญิงสาวร้องกรี๊ดลั่นด้วยความ๻๠ใ๽  ตามด้วยการดิ้นรนสุดฤทธิ์

            “ ว๊าย  ตาบ้า ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ  ปล่อยฉัน”

            ปภาวินไม่ฟังเสียง  ก้าวยาวๆ พาออกไปทางหน้าบ้าน  ขณะที่คนในอ้อมแขนก็ยังดิ้นรนและร้องอยู่ลั่นๆ

            “ปล่อยเดี๋ยวนี้น่ะ  ฉันบอกให้ปล่อย  คุณแม่ขาช่วยหนูด้วย”

            เสียงของหญิงสาวไม่เบาเลย  ทำให้คุณมณฑากับพวกคนใช้แตกตื่นพากันวิ่งออกมาจากบ้าน  แล้วก็ต้องตาโตกับภาพที่เห็น

            “ อะไรกันลูก”

            คุณมณฑาอุทานด้วยความแปลกใจ

            “ขอโทษครับคุณแม่ ผมมารับภรรยาของผมไปอยู่ด้วย”

            ปภาวินชะงักฝีเท้านิดหนึ่งขณะตอบ  คุณมณฑาพยักหน้าอย่างเข้าใจ

            “ อ๋อ  จ๊ะๆ เชิญเลยลูก  แล้วแม่จะให้คนเก็บของใช้เอาตามไปให้ทีหลังนะ”

            “ คุณแม่ค๊า...”

            ชุติมนวี๊ดลั่นที่เห็นมารดาเปลี่ยนไปเข้าข้างเขาต่อหน้าต่อตาอย่างนั้น

            โชคดีจริงที่วันนี้ปภาวินเอาคนขับรถจากที่บริษัทมาด้วย  และเ๽้าหนุ่มนั่นก็ช่างรู้พอเห็นเ๽้านายอุ้มภรรยามาก็รีบวิ่งมาเปิดประตูรถให้  ปภาวินจึงส่งร่างงามที่อุ้มมานั้นเข้าไปในรถทางตอนหลังได้อย่างง่ายดาย  แล้วปิดประตูตามหลังก่อนส่งสัญญาณให้คนขับออกรถ

            “ปล่อยฉันน่ะคนบ้า  ทำอย่างนี้กับฉันได้ไง”