"พี่ฝันช่วยเพียงด้วย"
ร่างของหญิงสาวที่คุ้นเคย บวกกับน้ำเสียงและหน้าตาที่ฝันถึงบ่อยจนคุ้นชิน ทำให้ทอฝันสะดุ้งตื่นกลางดึก แม้ภาพในฝันจะจางหาย แต่น้ำเสียงนั้นยังก้องอยู่ในหู แม้ว่าเธอจะลืมตาแล้วก็ตาม
เพียง เธออยู่ไหนนะ ้าความช่วยเหลืออะไร
ทอฝันลุกขึ้นจากท่านอนมานั่งพิงหัวเตียง และพยายามลำดับภาพความฝันทั้งหมด แต่ก็ไม่สามารถจำอะไรอย่างอื่นได้เลย นอกจากน้ำเสียงและแววตาที่คุ้นชินนั้น
เมื่อหันไปมองนาฬิกาข้างฝาผนังบอกเวลาตีห้าครึ่ง ทอฝันจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากที่นอน อาบน้ำแต่งตัว และคิดว่าวันนี้จะชวนแม่ไปทำบุญที่วัดสักหน่อย เพราะรู้สึกไม่สบายใจกับความฝันนี้เลย
"ฝัน วันนี้ไปวัดกับแม่นะลูก แม่ทำกับข้าวเสร็จพอดี"
คำพูดของคนเป็แม่ที่เอ่ยกับลูกสาวตนเองที่เดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน ทำให้ทอฝันถึงกับอึ้งไปชั่วครู่
"แม่รู้มั้ยคะว่าฝันอยากจะชวนแม่ไปวัดพอดีเลยค่ะ"
ทอฝันเอ่ยพร้อมกับเดินเข้าไปช่วยแม่จัดปิ่นโตใส่ลงตะกร้า พร้อมกับขนมอีกสองสามอย่างที่อยู่ในถุงหิ้ว เธอหยิบมันใส่ตะกร้าที่เพิ่งใส่ปิ่นโตลงไป และหิ้วออกมาจากในครัวเพื่อนำไปใส่ไว้ท้ายรถเก๋งคู่ใจ และเตรียมสตาร์ทรถรอผู้เป็แม่เดินออกมา
"ใจตรงกันจริง ๆ เลยนะ เราสองคนแม่ลูกเนี่ย"
แม่ของทอฝันพูดพร้อมกับเดินตามออกมา และจัดการล็อคประตูบ้านให้เรียบร้อย หลังจากทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว รถก็เคลื่อนตัวออกไปทันที และเนื่องจากเป็เวลาเช้า การจราจรจึงไม่ติดขัดนัก ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงวัดใกล้บ้าน ที่เป็วัดประจำของทอฝันกับแม่ ที่มักจะมาทำบุญที่นี่กันบ่อย ๆ
ความเงียบสงบของบรรยากาศยามเช้าในวัดที่อยู่ห่างจากตัวเมืองมาเล็กน้อย ทำให้ทอฝันรู้สึกสงบและสบายใจมาก เมื่อรถเคลื่อนตัวเข้ามาในวัด ทอฝันก็สังเกตเห็นผู้หญิงผมยาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ พร้อมกับหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่รถของทอฝันจะเคลื่อนตัวเข้าไปด้านในของวัด ผู้หญิงคนนั้นก็หันมองมายังรถของเธอ ใบหน้าสวยงามกับดวงตาคู่นั้น ทำให้ทอฝันเกิดเหยียบเบรคกระทันหันอย่างลืมตัว จนคนเป็แม่ที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ ถึงกับใ
"ฝัน เป็อะไรลูก !"
เสียงของแม่ทำให้ทอฝันได้สติ แต่สายตาก็ยังไม่ลดละจากภาพตรงหน้า
"เอ่อ ผู้หญิงคนนั้น เหมือนฝันเคยเห็นที่ไหนเลยค่ะ"
ทอฝันพูดกับแม่พร้อมกับรีบขับรถเข้าไปยังที่จอดรถของวัด และเปิดประตูรถลงมาแล้วรีบเดินไปยังใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่
ใบหน้าสวยกับแววตานั้นก็เหมือนรอคอยการมาถึงของทอฝันอยู่เช่นกัน บรรยากาศที่เงียบสงบของวัดแห่งนี้ก็ดูจะยิ่งเงียบขึ้นเป็หลายเท่า เมื่อดวงตาของทั้งคู่ได้ประสานกัน เหมือนทุกสิ่งรอบกายนิ่งสนิท ไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหว มีเพียงเสียงหัวใจของทั้งคู่ที่เต้นดังจนเ้าตัวก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน
หลังจากความเงียบครอบคลุมบรรยากาศอยู่นาน ทอฝันจึงเป็ฝ่ายเอ่ยทักทายอีกฝ่ายขึ้นก่อน
"เอ่อ ขอโทษนะคะ คือ เอ่อ ฉันเหมือนเคยเจอคุณที่ไหน เอ่อ เราเคยรู้จักกันมั้ยคะ"
แม้จะเป็คำทักทายที่ดูแปลก ๆ และตะกุกตะกักอยู่มาก แต่นั่นก็เป็ประโยคที่ดูดีที่สุดแล้วในเวลานี้ แต่ที่แปลกกว่านั้นคือ อีกฝ่ายกลับเผลอยิ้มและหัวเราะออกมา และนั่นก็เป็รอยยิ้มที่สวยที่สุดที่ทอฝันเคยเห็นมาเลย
"เอ่อ คุณ หัวเราะอะไรเหรอคะ ฉัน เอ่อ มีอะไรแปลก ๆ บนใบหน้ารึเปล่าคะ"
ประโยคที่สองที่คุยกับอีกฝ่ายก็ยังคงตะกุกตะกักอยู่ดี ไม่อยากเชื่อว่าการมีสายตาของคนตรงหน้าจ้องมองอยู่จะทำให้รู้สึกเคอะเขินและไม่เป็ตัวเองขนาดนี้ ทั้งที่เป็ผู้หญิงด้วยกันแท้ ๆ
"บนใบหน้าคุณ ไม่มีอะไรแปลก ๆ หรอกค่ะ แต่คุณดูเกร็ง ๆ นะคะ เหงื่อเต็มหน้าเลยด้วย มีอะไรให้ฉันช่วยรึเปล่าคะ"
คำพูดและน้ำเสียงของอีกฝ่ายก็ช่างดูคุ้นชิน เหมือนเคยได้ยินอยู่บ่อย ๆ จากที่ไหนสักแห่ง
"เราเคยเจอ เคยคุย หรือเคยรู้จักกันมาก่อนมั้ยคะ ฝันรู้สึกคุ้นหน้าคุณมากเลยค่ะ"
"อ๋อ ถึงว่าละ เห็นคุณเหยียบเบรครถกระทันหันเลย เมื่อกี้นี้"
"เอ่อ ใช่ค่ะ ฉันใหนะค่ะที่เจอคุณ ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับคุณมาก ๆ เหมือนเราเคยเจอกันที่ไหน"
"เพียงก็รู้สึกแบบนั้นค่ะ แต่นึกไม่ออกเหมือนกันว่าเราเคยเจอกันที่ไหน"
ทันทีที่อีกฝ่ายแทนตัวเองว่าเพียง ภาพในฝันของทอฝันก็ชัดขึ้นในหัว
"เพียง"
ทอฝันเอ่ยสั้น ๆ พร้อมกับจดจ้องใบหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่ละสายตา
"ค่ะ ฉันชื่อเพียง ชื่อจริงชื่อเพียงดาว"
อีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมส่งยิ้มแสนหวานกลับมา ยิ้มที่แสนคุ้นเคย เหมือนเคยได้ใช้ปลายพู่กันแต่งแต้มริมฝีปากนั้น
ผู้หญิงในฝันคนนั้น !!!
ทันทีที่นึกออกว่าคนตรงหน้าเหมือนเคยเจอที่ไหน ทอฝันก็เบิกตาโพลงในทันที เธอคนที่อยู่ตรงหน้าเหมือนกับผู้หญิงในฝันที่ทอฝันเคยวาดรูปของเธอไว้นี่เอง
"ฉันเคยเจอคุณในฝันค่ะ"
อีกฝ่ายถึงกับคิ้วขมวด เมื่อได้ยินทอฝันพูดแบบนั้น และเอ่ยถามกลับมาอย่างแปลกใจ
"ห้ะ ในฝันงั้นเหรอคะ"
"จริง ๆ นะคะ ฉันวาดรูปคุณแบบที่ฉันเจอในฝันไว้ด้วยนะคะ"
"วาดรูปงั้นเหรอคะ"
"ใช่ค่ะ"
"ฉันอยากเห็นรูปวาดนั้นจังเลยค่ะ"
ทอฝันเงียบไปชั่วครู่ และมองคนตรงหน้าพร้อมกับความคิดบางอย่างเกิดขึ้นในใจ
"ภาพวาดอยู่ที่บ้านของฉันค่ะ หากคุณอยากเห็นรูปนั้น คงต้องไปดูที่บ้านค่ะ"
"ได้สิคะ"
อีกฝ่ายตอบกลับทันควัน อย่างไม่รอฟังว่าทอฝันจะพูดอะไรต่อ
"วันนี้คุณมาทำบุญเหมือนกันใช่มั้ยคะ"
ทอฝันแอบสังเกตเห็นตะกร้าปิ่นโตที่วางอยู่บนโต๊ะม้าหินใกล้ ๆ
"ใช่ค่ะ ฉันตั้งใจมาทำบุญค่ะวันนี้"
"งั้นเราเข้าไปข้างในกันก่อนดีมั้ยคะ เสร็จแล้วถ้าคุณอยากไปดูรูปวาดที่บ้านของฉันก็ยินดีค่ะ"
ทอฝันพูดพร้อมกับส่งยิ้มกลับไปให้อีกฝ่าย เพียงดาวจึงพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มตอบ
~ ตึกตัก ตึกตัก ~
เสียงหัวใจของทอฝันเต้นรัวในทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น เธอไม่เคยมีอาการแบบนี้กับใครมาก่อนเลยสักคน ไม่ว่าจะเป็ผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่กับผู้หญิงคนนี้ ทำไมถึงใจสั่นได้ขนาดนี้นะ
หลังจากทำบุญเสร็จแล้ว ทอฝันจึงยื่นนามบัตรของเธอให้กับเพียงดาว ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกันไปที่รถของตัวเอง
"นี่เบอร์ติดต่อของฉันนะคะ ถ้าคุณอยากจะไปดูรูปภาพที่ฉันบอกก็ติดต่อมานะคะ"
เธอยื่นนามบัตรให้คนตรงหน้าก่อนจะหันหลังเตรียมเดินมาที่รถ แต่เสียงของอีกฝ่ายก็ทำให้เธอหยุดชะงักซะก่อน
"ฉันจะไปตอนนี้เลยค่ะ"
เพียงดาวเอ่ยขึ้นในทันที ทอฝันจึงหันกลับมายังต้นเสียงอีกครั้ง
"งั้นก็ขับรถตามมานะคะ บ้านฉันอยู่ไม่ไกลจากวัดที่นี่ค่ะ"
ทอฝันพูดและส่งยิ้มให้อีกครั้งพร้อมกับเดินไปที่รถ
"ใครกันลูก แม่เห็นยืนคุยกันตั้งนาน"
แม่ของทอฝันเอ่ยถามหลังจากที่ทอฝันปิดประตูรถและกำลังคาดเข็มขัดนิรภัย
"เอ่อ เค้าสนใจเื่ภาพวาดหนะค่ะแม่ เดี๋ยวเค้าจะตามไปที่บ้านเรานะคะ"
"อ๋อ ลูกค้าเหรอลูก"
"เอิ่ม ฝันก็ไม่แน่ใจค่ะว่ารูปจะถูกใจเขารึเปล่า"
ทอฝันพูดพร้อมยิ้มมุมปากเล็กน้อย และสตาร์ทรถพร้อมกับเคลื่อนรถออกไปทันที
คนหลังพวงมาลัยเอื้อมมือไปเปิดวิทยุในรถ พร้อมกับฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ความรู้สึกที่อิ่มเอมใจแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับเธอบ่อยนัก เห็นทีวันนี้คงจะมีเื่ดี ๆ เกิดขึ้นแน่นอน
----------------------------------------------------