วนิศราสงสัย ชุดนี้ของเธอก็คือกางเกงยีนส์ขายาวสีซีด เสื้อยืดแขนสั้นสีชมพู กับรองเท้าส้นเตี้ยสีน้ำตาล เส้นผมยาวสลวยก็ถูกรวบมัดเอาไว้ด้วยริ้ดบิ้นสีขาว
จริงอยู่ที่มันอาจจะดูสดใสน่ารักสมตัวสมวัยของวนิศรา แต่ไม่ใช่ในสายตาของจันทนีย์ผู้ทันสมัยและวิ่งตาเทรนแฟชั่นอยู่ตลอดเวลา
“มันดูปอนจัง”
จันทนีย์ทำหน้ายุ่ง
“แต่มันดีที่สุดสำหรับฉันแล้วน่ะ”
เถียงอย่างนั้นแต่ก็ยังทำหน้าแหยด้วยรู้สึกเสียความมั่นใจที่ถูกติติงจากผู้ที่ถูกยอมรับว่าเป็กูรูด้านแฟชั่นในกลุ่ม
“ตอนนี้ฉันยอมให้เธอใส่อย่างนี้ไปก่อนเพราะไม่มีเวลา มาก ไว้ไปถึงที่นั้นแล้วฉันจะจับเธอแปลงโฉมเสียใหม่”
จันทนีย์กล่าวรวบรัดเมื่อมองออกไปข้างนอกแล้วเห็นรถสปอร์ตคันหรูของแฟนหนุ่มแล่นเข้ามาทางหน้าตึกห้องเช่าแห่งนี้ สาวน้อยวัยสิบเก้ารีบฉุดแขนเพื่อนออกจากห้องบนชั้นสามแล้วลงบันไดไปทันที
พงษ์พันธ์คือชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดปีที่มีส่วนสูงราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซ็นฯค่อนข้างผอม ผิวขาว ผมตัดสั้น แต่งกายดีและสวมแว่นกันแดด เขาเปิดประตูรถลงมาเมื่อเห็นสองสาวเดินเข้ามาใกล้
“พร้อมกันหรือยังครับ”
เขากล่าวทักทายพร้อมกับยิ้มต้อนรับ
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”
จันทนีย์ตอบ
“สวัสดีค่ะพี่พงษ์”
วนิศรายกมือไหว้แฟนของเพื่อนซึ่งเขามีาุโกว่าอยู่หลายปีและเธอเคยเจอเขาอยู่สองสามครั้ง
“สวัสดีจ๊ะ พร้อมแล้วก็ไปกันเลยน่ะ”
เขากล่าวพร้อมกับเปิดประตูรถให้ทั้งสองสาว
“ไปได้เลยค่ะ”
จันทนีย์เป็คนกล่าวก่อนก้าวเข้าไปนั่งตอนหน้าคู่กับคนขับและวนิศราเข้าไปนั่งในตอนหลัง เมื่อทุกคนเรียบร้อยรถเก๋งราคาแพงคันนั้นก็แล่นออกไป
+ + + + + + + + + + + + + +
ถึงพัทยาในเวลายังไม่ทันจะสองทุ่ม พงษ์พันธ์ได้พารถแล่นเข้าไปในรีสอร์ทขนาดใหญ่แบบหรูหรามีระดับแห่งหนึ่ง แต่จัดบรรยากาศให้เป็แบบเงียบสงบ บ้านพักแต่ละหลังถูกสร้างให้อยู่ห่างกันพอสมควรเพื่อรักษาความเป็ส่วนตัวให้กับแขกที่มาพัก และเมื่อรถจอดลงที่หน้าบ้านพักขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ริมสุดจันทนีย์ก็รีบถามขึ้น
“เราจะพักกันที่นี่หรือค่ะพี่พงษ์”
“ใช่จ๊ะ เราพักกันที่นี่ และงานปาร์ตี้วันเกิดของนายคิวก็ถูกจัดขึ้นที่นี่ด้วย”
คำตอบของพงษ์พันธ์ทำให้จันทนีย์หน้าตื่น
“ตายแล้ว นี่เรามาถึงงานปาร์ตี้กันแล้วหรือค่ะ”
“ก็ใช่นะสิ ทำไมเหรอ”
พงษ์พันธ์กล่าวยิ้มๆ มองคนรักด้วยสายตาเอ็นดู
1K
![ยอดชายาหัตถาโลหิต [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1678871413_20134578.webp)
