“จะได้ตั๋วกี่ใบกันนะ”
แอนเดอร์สันมองจ้องไปรอบๆลานกว้างที่พึ่งเดินเข้ามา ภายในนี้เต็มไปด้วยนักเรียนปี 1 หลายพันคนสวมชุดเกราะนักเวทย์สีขาวรัดรูปมีแถบพลังงานสีฟ้าติดอยู่ตามรอยต่อของชุดเกราะ แม้มันจะไม่สามารถช่วยให้นักเวทย์โจมตีได้รุนแรงมากกว่าเดิมก็ตาม ชุดเกราะฝึกซ้อมที่นักเรียนปี 1 สวมใส่กลับช่วยป้องกันการโจมตีของมอนสเตอร์ระดับต่ำกว่า 100 ปีได้พันครั้ง นับว่าเป็ชุดเกราะช่วยชีวิตอันดับต้นๆของนักเรียนเลยก็ว่าได้ ซึ่งตัวของแอนเดอร์สันสวมใส่ชุดเกราะป้องกันเช่นเดียวกัน
โดยเขาไม่รู้ว่าการสวมใส่ชุดเกราะป้องกันระบบยั่วยุความตายจะมีผลอย่างไร การเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ 100 ปีด้วยการสวมใส่ชุดเกราะและไม่สวมใส่ชุดเกราะมีความต่างกันหรือไม่ เมื่อเขารอดตายมาได้ระบบจะมีการคิดรางวัลต่างกันหรือเปล่า ด้วยความวิตกนี้เองแอนเดอร์สันจึงถามเกี่ยวกับระบบ
“ระบบ มีการวัดระดับความยากของการเผชิญหน้ากับความตายไหม”
[แจ้งเตือน ระบบยั่วยุความตายมีความสามารถในการตรวจสอบอันตรายจากความตายที่เผชิญหน้า]
“แล้วถ้าฉันสวมใส่ชุดเกราะเผชิญหน้ากับความตาย มันจะต่างจากไม่สวมใส่ชุดเกราะไหม”
[แจ้งเตือน การสวมชุดเกราะและไม่สวมชุดเกราะมีความแตกต่างกันมาก ระบบยังคงยืนยันเช่นเดิม ยิ่งเข้าใกล้ความตายมากเท่าไหร่ ตั๋วการสุ่มก็ยิ่งเยอะมากเท่านั้น]
แอนเดอร์สันถอนหายใจ เขาอยากจะถอดชุดเกราะออกไปเพียงแต่ว่าเขายังไม่เคยเดินทางไปยังมิติมิสเทอรี่ จึงไม่รู้ว่ามันเป็โลกที่โหดร้ายมากน้อยแค่ไหน ถึงจะรู้ว่าอาจารย์เตรียมสถานที่เอาไว้แล้ว เขากลับไม่คิดว่ามันจะปลอดภัยสำหรับตัวเอง
จากเหตุการณ์ที่เขาตกจากดาดฟ้า ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมาก็มีข่าวลือต่างๆมากมาย ซึ่งเขาได้ลองใช้เวลาว่างนั่งคิดทบทวนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นั้แ่ได้รับความทรงจำ ทำให้เขารู้ตัวว่าเหตุการณ์ร่วงตกลงจากตึก เป็เพียงก้าวแรกของการฆ่าเท่านั้น ก้าวต่อไปของการฆ่าที่จะเริ่มมีสถานที่ถัดไปคือมิสเทอรี่ ดังนั้นเขาจึงภาวนาให้ตัวเองหนีรอดจากความตายที่ไม่รู้ว่ามันจะพุ่งตรงมาหาจากทิศทางไหน
“เอาล่ะ ขึ้นรถได้เราจะเดินทางไปยังสะพานข้ามมิติ”
อาจารย์พูดผ่านเวทมนตร์ส่งผลให้นักเรียนทุกคนเดินขึ้นไปยังรถที่เตรียมเอาไว้ให้ แอนเดอร์สันจึงเดินตามทุกๆคนไปก่อนที่เขาจะพบว่าตัวเองถูกเว้นที่ว่างเอาไว้ นักเรียนปี 1 ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาเลยสักคนเดียว ด้วยการเว้นที่ว่างของนักเรียนนี้เอง แอนเดอร์สันคิดว่ามันมีทั้งผลดีและผลเสียเช่นเดียวกัน
ผลดีที่เขามองเห็นนั้นคือ ตัวของเขาจะต้องเผชิญหน้ากับความตายบ่อยครั้งจนได้ตั๋วสุ่มจากทางระบบ ส่วนข้อเสียที่เขาเห็นก็คือตัวเองจะไม่ได้พักและอาจจะถูกเตะออกจากกลุ่มให้เผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆเพียงลำพัง
ซึ่งเขาไม่้าให้นักเรียนปี 1 เตะเขาออกจากกลุ่ม เนื่องจากว่าตัวของเขา้าทำให้หลายคนยอมรับ อนาคตของเขาจะต้องสร้างกลุ่มอำนาจจึงต้องทำให้ใครหลายคนเข้าหาตัวของเขาเพื่อผูกสัมพันธ์ การทดสอบที่จัดขึ้นนี้เองนั้นจึงเป็โอกาสที่จะทำให้เขาได้แสดงฝีมือ
จากการบอกเล่าตามข้อมูลที่อาจารย์ประกาศภายใน 15 วันของการทดสอบสิ่งที่นักเรียนทุกคนจะต้องทำให้ได้ในการฝึกนี้เองคือเอาชีวิตรอดให้ครบ 15 วัน นอกจากนั้นทางวิทยาลัยยังมีข้อบังคับให้นักเรียนได้ทำในการทดสอบเช่นเดียวกัน
ข้อบังคับนั้นคือการสั่งให้นักเรียนเดินทางสำรวจพื้นที่ที่ถูกส่งไป พยายามเก็บของล้ำค่ามาให้ได้มากที่สุด เพื่อนำมาจัดอันดับของตัวเอง ซึ่งบริเวณที่เข้าไปฝึกทางวิทยาลัยเข้าไปเคลียร์พื้นที่ให้พร้อมแล้ว จึงมีเพียงมอนสเตอร์ 1 ปีไปจนถึง 20 ปีเพียงเท่านั้นเหมาะแก่การฝึกของนักเรียนปี 1 อย่างพวกเขา
อย่างไรก็ตามการทดสอบที่เกิดขึ้นไม่ได้มีเพียงวิทยาลัยอาร์เดลเท่านั้นที่ถูกส่งเข้าไปในพื้นที่ทดสอบ ยังมีวิทยาลัยกฤติน วิทยาลัยเฟลิกซ์ วิทยาลัยโดมินิคและวิทยาลัยคริสโตเฟอร์ รวมแล้วมีวิทยาลัยทั้งหมด 5 แห่งของสหพันธ์โคเวียถูกส่งเข้าไป
นอกจากทุกวิทยาลัยจะมีข้อบังคับให้นักเรียนของพวกเขาออกสำรวจและเก็บของล้ำค่ามาจัดระดับนักเรียนด้วยกันแล้ว แต่ละวิทยาลัยยังบังคับให้นักเรียนของพวกเขาต่อสู้แย่งชิงแผ่นป้ายจากนักเรียนต่างวิทยาลัยที่ส่งเข้าไป เพื่อนำมาจัดอันดับวิทยาลัยที่ได้อันดับ 1 ของปีนี้ที่สามารถทำคะแนนในการทดสอบของนักเรียนปี 1
“ดูนั่น นักเรียนของวิทยาลัยทั้ง 5 ที่อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์โคเวียเดินทางมารวมกันที่นี่ทั้งหมด จากข้อมูลเห็นตัวเลขคร่าวๆว่ามีปี 1 ของปีนี้เข้าไปในการทดสอบราวสองหมื่นกว่าคน”
แอนเดอร์สันหันมองไปตามทิศทางที่เพื่อนนั่งข้างๆหันมองไป ปรากฎว่าในตำแหน่งที่รถกำลังวิ่งไปจอดมีนักเรียนมากมายสวมใส่เครื่องแบบต่างกันจนแยกออกได้ชัดเจนราว 4 เครื่องแบบกำลังยืนรวมตัวกันอยู่หน้าสะพานข้ามมิติที่สหพันธ์โคเวียเปิดทิ้งไว้ให้นักเวทย์ได้ใช้ในการเดินทางเข้าออกระหว่างโลกกับมิติมิสเทอรี่
ภายใต้การรวมตัวนี้เองแอนเดอร์สันเห็นทหารมากมายถูกส่งมาควบคุมดูแลรอบๆพื้นที่ ไม่เพียงเท่านั้นเขายังเห็นพ่อแม่ของนักเรียนหลายคนมายืนรอส่งลูกตัวเองเข้าสู่มิสเทอรี่ นับว่าเป็วันที่มีผู้คนมารวมกันเป็จำนวนมาก แต่ที่ทำให้เขาต้องระวังคือการรวมตัวกันของตระกูลผู้ทรงอำนาจภายในสหพันธ์โคเวีย ตอนนี้หลายตระกูลส่งตัวแทนมาส่งเด็กในตระกูลของพวกเขาเข้าสู่มิสเทอรี่เพื่อเข้าทดสอบเหมือนเด็กนักเรียนปี 1 คนอื่นๆ
“เอาล่ะ ลงมาจัดแถวได้ การทดสอบจะเริ่มในอีก 30 นาทีข้างหน้า”
นักเรียนปี 1 วิทยาลัยอาร์เดลเดินลงจากรถเข้าไปรวมกลุ่มกัน ระหว่างนี้เองแอนเดอร์สันก็ได้กวาดตามองดูตระกูลใหญ่ที่เป็ตระกูลฝั่งแม่พี่ชายของเขาทั้ง 10 คนเพื่อดูว่ามีเด็กในตระกูลเ่าั้เข้าร่วมหรือไม่ ภายใต้การกวาดตาไปรอบๆเขาถึงขั้นถอนหายใจเพราะการสอบคงจบลงด้วยการตายไม่ฝ่ายของเขาก็ฝ่ายตระกูลพี่ชายของเขาอย่างแน่นอนเพราะตระกูลของพี่ทั้ง 10 คนต่างอยู่กันพร้อมหน้า
ตู้ม!
พลุสีเขียวพุ่งขึ้นจากใจกลางลานกว้างะเิบนท้องฟ้าปลดปล่อยแสงสีเขียวกระจัดกระจายออกไป ทันใดนั้นใบหน้าของพลเอกที่มีเพียง 1 เดียวและเป็ผู้ที่มีอำนาจสูงสุดของสหพันธ์โคเวียก็ได้ปรากฎในตำแหน่งที่พลุะเิ
“สวัสดีเหล่าต้นกล้าที่ยังไม่ปีกกล้าขาแข็งแรง เป็เหมือนนกน้อยอ่อนแรงรอการเติบโต”
การกล่าวทักทายของผู้าุโและเป็ถึงผู้ที่ผ่านสนามรบ ผ่านการต่อสู้มาอย่างโชกโชนส่งผลให้นักเรียนปี 1 ทุกคนยืนฟังด้วยความตั้งใจ ภายใต้การแนะนำการเคลื่อนไหวในพื้นที่อันตรายรวมไปถึงแนะนำวิธีเอาตัวรอดคร่าวๆจากประสบการณ์ที่นักเรียนสามารถนำไปทำตามเพื่อหาอาหารและน้ำเบื้องต้นนั้น แอนเดอร์สันยังคงกวาดตามองดูรอบๆตัวเช่นเดิม เขา้าประเมินสถานการณ์ว่าตัวเองจะตกที่นั่งลำบากจนเผชิญหน้ากับความตายรุนแรงถึงขั้นไหน ด้วยการสำรวจเด็กปี 1 ในตระกูลของพี่ชายทั้ง 10 คนเอาไว้เพื่อหาทางรับมือ
“ให้ตายสิ แต่ละคนไม่ธรรมดาทั้งนั้น”
จากค่าเฉลี่ยพลังของนักเรียนปี 1 ที่ต้องเดินทางเข้าไปในการทดสอบ วิทยาลัยระบุว่านักเรียนปี 1 ของทั้ง 5 วิทยาลัยมีค่าเฉลี่ยพลังเวทย์อยู่ที่ 6 ปี แต่เด็กปี 1 ของตระกูลของพี่ชายที่กำลังจะเข้าสู่มิติมิสเทอรี่นี้เอง มีพลังเวทย์อยู่ราว 10 - 15 ปี นับว่าเป็ระดับพลังเวทย์ที่สูงมากๆหากเปรียบเทียบในรุ่นราวคราวเดียวกัน ทันใดนั้นการพูดของพลเอกก็ได้จบลงส่งผลให้นักเรียนปี 1 ตื่นเต้นและวิตกไปด้วยกัน เมื่อรู้ว่านักเรียนกลุ่มแรกที่อยู่ใกล้สะพานข้ามมิติกำลังก้าวย่างเข้าไปด้านใน จังหวะที่คลื่นนักเรียนกำลังเข้าสู่สะพานข้ามมิติก็ได้มีนักเรียน 1 คนเคลื่อนไหวะโเหยียบไหลเพื่อนคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆร้องะโลั่นจนทุกคนหันมอง
“ฉันแอนเดอร์สัน ไว้เจอกันข้างในการทดสอบ หากเป็ไปได้ซ่อนป้ายประจำตัวเอาไว้หน่อยก็ได้ ถ้าไม่อยากให้มันถูกฉันชิงไป”
เสียงร้องะโดังก้องกังวานออกไปไกล นักเรียนปี 1 ทุกคนล้วนแล้วหันมองแอนเดอร์สันที่วิ่งเข้าไปในสะพานข้ามมิติด้วยความเร็วไว้ทิ้งไว้เพียงแค่คำพูดของเขาที่ดังก้องไปทั่ว ด้วยการประกาศต่อหน้าทุกๆคนให้รู้ว่าเขาเป็ใครและ้าจะทำอะไรในการทดสอบ ทำให้หลายคนอยากจะพบหน้าของแอนเดอร์สันภายในการทดสอบทันที ซึ่งการร้องะโของแอนเดอร์สันนี้ทำให้ตระกูลทั้ง 10 ที่ส่งเด็กเข้าไปข้างในการทดสอบฉีกยิ้มกว้างเมื่อรู้ว่าเด็กที่พึ่งหายจากการแกล้งปัญญาอ่อนกำลังเชิญให้พวกเขาตามไป
“เป็ไปได้ให้ทำตามแผน”
ตัวแทนตระกูลที่มาส่งเด็กปี 1 เริ่มแสดงสัญลักษณ์ของพวกเขาเพื่อบอกให้เด็กๆเข้าใจเกี่ยวกับเื่ราวที่ต้องทำในการทดสอบ พวกเขาต้องใช้เวลา 15 วันด้านในให้เป็ประโยชน์ที่สุด
วิ๊ง!
ความรู้สึกเหมือนกำลังลอดผ่านอุโมงที่เต็มไปด้วยสีลายตาปรากฎกับแอนเดอร์สัน ก่อนที่เขาจะหลุดออกมาจากสะพานข้ามมิติร่วงตกจากอากาศความสูง 2 เมตร ทันทีที่เท้าของเขาเหยียบลงไปบนพื้นดินได้นี้เอง แอนเดอร์สันได้กวาดตามองรอบๆพบว่านักเรียนที่เข้ามาก่อนและกำลังตามเข้ามาได้ปรากฎในตำแหน่งเดียวกัน เขาจึงหันมองพระอาทิตย์ดวงเดียวที่อยู่ภายในมิติกระทันหัน ก่อนจะพุ่งตัวไปยังทิศเหนือเพื่อรวมกลุ่มกับนักเรียนปี 1 วิทยาลัยอาร์เดล ตามที่เด็กปี 1 ได้ตกลงกันเอาไว้ว่าพวกเขาจะใช้ตำแหน่งทิศเหนือในการสร้างค่ายป้องกัน ทันทีที่เขาวิ่งไปด้วยความเร็วเต็มกำลังนี้เองนั้น บนใบหน้าของแอนเดอร์สันก็ปรากฎรอยยิ้มในทันทีเพราะตอนนี้ระบบยั่วยุความตาย ประกาศเสียงดังให้เขารู้ว่าความตายที่เผชิญหน้าหนีห่างจากตัวของเขาไปแล้ว
โดยการประกาศตัวของเขาก่อนจะเข้ามาในมิสเทอรี่ แอนเดอร์สันได้ทดลองระบบดูว่าหากเขาแส่หาความตายด้วยตัวเองแล้วหนีจากความตายที่ตนเองแสวงหา ระบบจะมอบตั๋วให้เขาไหม ปรากฎว่าการร้องะโกึ่งยั่วยุผู้อื่นมันยังคงตรงตามเงื่อนไขของระบบ นั่นหมายความว่าเขาสามารถรับตั๋วได้ตลอดเวลาหากยั่วยุผู้คนจนเกิดความรู้สึกอยากจะฆ่าเขาให้ตาย
[แจ้งเตือน โฮสต์รอดพ้นจากเื่ราวที่นำไปสู่ความตายได้สำเร็จ ระบบขอมอบรางวัล ตั๋วสุ่มรางวัลจำนวน 10 ใบ]
“หืมแค่ 10 ใบเองเหรอ ช่างเถอะ ยังไงก็ดีต่อตัวของเรา”
แอนเดอร์สันรู้สึกดีใจเมื่อความตายที่พึ่งหนีรอดมาได้ มอบรางวัลให้เขาเป็ตั๋วสุ่มจำนวน 10 ใบด้วยกัน ดูเหมือนว่าการยั่วยุของเขาเมื่อครู่นั้นจะส่งผลให้มีคนมากมาย้าฆ่าเขา จนระบบประเมินรางวัลให้เขาเป็ตั๋ว 10 ใบ
712
![Scramble Wizards [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569482884_25154860.webp)
