หลังจากที่ผมสำเร็จโทษยัยเซรินน่าไปแล้ว
จนเธอยอมขอโทษและสำนึกผิดแล้วในที่สุดผมก็ปล่อยเธอเป็อิสระ
แหม..ผมก็มันคนใจกว้างน่าเมื่อยอมขอโทษและสำนึกผิดผมก็ยอมยกโทษให้อยู่น่า..
แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อปล่อยเธอลงมาแล้วเธอนั่งขดตัวบ่นพึมพำร้องไห้อยู่คนเดียว
“…. ต้อง… ฆ่า.. ต้องฆ่ามันให้.. ได้.. ฆ่ามันให้ตาย… ต้องสับให้เป็ชิ้นๆ .. ไปตายซะๆๆ …”
บรรยากาศน่ากลัวชะมัด..
หึหึหึต่อไปก็…
ผมที่มองไปที่เด็กสาวชุดขาวเป็รายต่อไป
“…อี๋!!!”
คนนะไม่ใช่ ขี้!!
พอผมหันไปจ้องที่ยัยชุดขาวเธอนี้สะดุด ใบหน้าซีดทันทีถอยหลังทำท่าจะหนี
หึหึ.. ไม่ให้หนีหลอกนะ
ไม่นะ.. อย่าเข้ามานะไอ้โรคจิต
แหมช่างน่ารักจริง ทีก่อนหน้านี้ยังจ้องจะยิงเวทมนตร์ใส่อยู่เลย
แต่จะว่าไป.. พอโดนด่าว่าไอ้โรคจิตมันก็รู้สึกใจเต้นแปลกๆ ดีเหมือนกันแฮะ
เมื่อเธอกำลังจะบินหนีผมรีบไปดักตรงหน้าเธอทันที
จะไปไหนจ๊ะ? ..
กรี๊ดดดดด!! อย่าเข้ามานะไปซะๆ ไม่น่า!!
เธอกรีดร้องด้วยสีหน้าตื่นกลัวจนนํ้าตาไหลออกมาและยิง
ะุเวทมนตร์เข้าใส่ไม่ยั้งมือแบบไม่คิดชีวิต
เฮ้ยๆ แบบนี้รอบๆ จะแย่เอาน่าสงสัยจะแกล้งมากไปหน่อย
ผมปัดทำลายพวกะุเวทมนตร์แล้วค่อยๆ เข้าใกล้เธอ
ฮุๆ ฮาฮ่าๆ
หายไปซะๆ รีบๆ โดนสิ!! กรี๊ดอย่ามาใกล้นะ!!
ในตอนที่ผมกำลังเข้าใกล้ยัยชุดขาวนั้นเองก็มีเสียง
มาห้ามซะก่อน
หยุดพอแค่นั้นแหละ!!!
“อ่อนึกว่าใครพี่สาวนักดาบเวทสุดเอ็กซ์นี่เองแหม คิดถึงจัง..”
“อ่าวพี่สาวเอลช่านี่น่า”
คุณเอลช่าค่ะ!!
ส่วนยัยจอมเฉิ่มชุดขาวรีบวิ่งร้องไห้เข้าไปหาคุณเอลช่า
และหลบอยู่ข้างหลังทันทีเลยนะ ฝากไว้ก่อนเถอะ..
แฟลชและก็ซากุระพอแค่นี้แหละเื่ครั้งนี้ฉันขอให้จบแค่นี้ได้ไหม..
ผมก็อยากจะให้จบนะครับแต่เธอคนนี้ต้องขอโทษมาก่อน
ทำไมฉันขอโทษนายด้วยฉันไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อยนะ
หน็อย…ยัยนี่..
เอลช่าถ่อนหายใจออกมา
ซากุระ.. เื่นี้เธอก็มีส่วนผิดนะดูรอบๆ สิ
เอลช่ามองสภาพรอบๆ ที่เละไม่มีชิ้นดี
แต่ว่าหนู!!
ซากุระ..
เอลช่าพูดแล้วจ้องมองไปที่ยัยชุดขาวที่ชื่อซากุระ
ขอ.. ขอโทษก็ได้คะ..
ซากุระก้มลงแล้วขอโทษแฟลชอย่างเจ็บใจ…
นํ้าตาซึมนิดหน่อย
ผมถอนหายใจออกมาแล้วเกาหัวไปด้วย
งั้นผมจบก็ได้ครับแต่ทางสมาพันธ์ช่วยชดใช้ค่าเสียหายให้ผมด้วยนะครับ
ผมพูดแล้วมองไปที่กล่องเครื่องเกมส์รุ่นลิมิเต็ดที่เละเป็ซากอยู่ตรงโน้น
ให้ตายสิเห็นแล้วมันช่างปวดใจจริงๆ
ถ้าเื่นั้นไม่มีปัญหา..
เอลช่าถอนหายใจแล้วก็มองไปที่เซรินน่า ที่นั่งจิตตกอยู่เมื่อเธอรู้ตัวก็สะดุด
ฮึ่ม.. มีอะไรอีกล่ะ?!
แล้วเธอละ จะจบไหมเื่นี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อนก็ได้ฉันไม่มีเวลามาไล่จับเธอน่ะ
ต้องมาสะสางเื่คราวนี้ในจบอีก..
จะ.. เข้าใจแล้ว
เมื่อเห็นว่าเธอรอดแล้วเซรินน่ารีบวิ่งไปที่เฟสริต้าทันที
“ส่งตัว!!”
เธอร่ายเวทมนตร์ส่งเฟสริต้าที่นอนอยู่ไปที่ไหนสักที่
และตอนนั้นเธอก็ส่งสายตามาทางผมแบบจ้องมองจะกินเืเนื้อเลยทีเดียว
ทำไงได้มีสาวสวยมองมาผมก็เลยยิ้มตอบไปด้วยรอยยิ้มพิมใจ
"ฮึ่ม… อี๋!!"
เธอทำหน้ารังเกียจสุดๆ รีบบินหนีไปทันที รู้เศร้าใจหน่อยๆ ยังไงไม่รู้แฮะ
ฝากไว้ก่อนเถอะแกฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้!!
แหม.. บินไปแล้วยังอุตส่าห์หันกลับมาอีกนะ อ่ะ? บินหนีแล้วแต่ได้ปซะไวเลยเชียวละ
รอบนี้ขอให้นายไปอธิบายเื่ที่เกิดขึ้นด้วยเข้าใจไหมแฟลช
"ช่วยไม่ได้สินะครับ…"
ผมยักไหล่ตอบและก็รู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาทางนี้จากเด็กสาว
จอมเวทในชุดขาว
"เชอะ!!"
เมื่อหันไปสบตาเข้ากับเธอ ก็หันหน้าหนีทันที
"แล้วเธอก็ด้วย ซากุระเรามีเื่ต้องคุยกันยาวเมื่อกลับไป"
"ค่ะ…"
ซากุระตอบด้วยเสียงหดหู่___
ที่สำนักงานใหญ่สมาพันธ์เวทมนตร์
"หนูไม่ผิดซะหน่อยนะคะ!!"
แล้วหนูก็ไม่ได้เป็คนเริ่มด้วยแล้วอีตานี่ก็เข้ามาป่วนเองด้วยค่ะ!!
ซากุระพูดะโพร้อมกับชี้นิ้วไปที่แฟลช
"เฮ้ยๆ ผมเป็ผู้เสียหายน่า…"
ก็เพราะนายถ้าไม่เข้ามายุ่งเื่นี้ก็จบกันไปแล้วย่ะ!!
ท่าทำได้ก็ไม่อยากมายุ่งหลอกโว้ยยยยัยบ้า
ว่าไงนะ!!
ถ้าพวกเธอไม่มาสู้กันในเมืองฉันก็ไม่ต้องซวยไปด้วยหลอก
พูดแล้วนํ้าจะไหลขอร้องไห้แป๊บ..
"แล้วนี่นายจะร้องไห้ทำไมเนีย?!"
เอลช่าช่าที่นั้งฟังเด็กสองคนทะเลาะเถียงกัน ก็ถึงกลับนั่งกุมขมับ
เอลช่าถอนหายใจแล้วตบไปที่โต๊ะ
พอได้แล้วทั้งสองคนเลยเดียวจะสรุปคร่าวๆ ให้ละกัน..
แฟลชนายก็มีความผิดนะที่มาขัดขวางเ้าหน้าที่
พอได้ยินแบบนั้นยัยซากุระก็ยิ้มเยาะเย้ยพร้อมกับแลบลิ้นออกมา
หน็อย.. ยัยนี่..
"ส่วนเธอซากุระ.."
"ค่ะ!!"
เื่นี้เธอมีความผิดนะรู้มั้ยว่าเหตุการณ์นี้สร้างสรรค์ความเสียหายแค่ไหน
มีผู้เคราะห์ร้ายโดนลูกหลงหลายคนด้วยกันในเหตุการณ์นี้สมาพันธ์เวทมนตร์
ถูกขอให้ชดใช้ความเสียหายด้วยนะรู้ไหม
"แต่ว่าหนู..!!"
อีกอย่างถ้าเ้าหนูแฟลชไม่เข้าไปหยุดพวกเธอซะก่อนความเสียหายคง
เยอะมากและกระจายไปกว่านี้แน่ๆ รู้สึกเธอจะได้ใช้เวทมนตร์ชั้นสูงไปด้วยนี่?
"นั้นมันคือว่า.. หนู.."
ซากุระที่รู้สึกตัว ก้มหน้าลงรู้สึกหดหู่
พอผมเห็นแบบนั้นทำเป็มองไม่เห็นอยู่เงียบๆ ดีกว่าตอนแรก
ว่าจะยิ้มเยาะเย้ยเอาคืนซะหน่อยนะ..แม่บอกว่าคนล้มอย่าไปซํ้าเติม
แหม..ผมก็ใจกว้างพอน่า
ซากุระ สำนึกผิดแล้วเขียนรายงานส่งมาซะแล้ว่นี้ห้ามเธอออกจากหอพัก
และต้องถูกคุมความประพฤติ..
ค่ะ…
เธอตอบกลับด้วยท่าทีเหมือนจะร้องไห้น่าสงสารเหมือนกันแฮะ
แต่ถ้าหากไม่ลงโทษไปบางก็จะไม่ดีในอนาคตนั่นแหละนะ
ส่วนแฟลชเดียวจะให้คนไปส่งให้แล้วส่วนขอค่าเสียหายให้ไปเบิกเงินกับ
ฝ่ายบัญชีได้เลยเดียวจะเซ็นเอกสารให้
ครับ.. ขอบคุณมากครับคุณเอลช่า
หมายเลข ยี่สิบเจ็ด นายไปส่งแฟลชทีนะ
ครับผู้บัญชาการ
คนที่ไปส่งก็เป็พี่ชายหมายเลขยี่สิบเจ็ด ที่ยืนอยู่หน้าประตูไกลออกไปนี่เอง
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
ค่ะ.. โชคดีคะ..
หลังจากที่แฟลชออกไปแล้ว
ซากุระ..ฉันขอถามความเห็นจากเธอหน่อย..
เื่อะไรเหรอคะคุณเอลช่า
ซากุระที่ได้สติจึงรีบตอบเอลช่าทันที
หลังที่เธอได้ต่อสู้กับเด็กที่ชื่อแฟลชคนนั้นเธอคิดว่ามีความเห็น
อย่างไร บางเอาแบบที่ตัดความรู้ส่วนตัวออกไปนะให้ตอบในฐานะจอมเวท..
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ซากุระทำท่าคิดหนัก
เขาอันตรายมากคะ… แม้แต่หนูกับเด็กผู้หญิงที่ชื่อเซรินน่าก็ยังทำอะไรเด็กคนนี้ไม่ได้เลย
เหมือนทุกการโจมตีถูกมองออกอ่านออกหมดเลย หนูไม่รู้ว่า
เขาเป็ใครแต่น่าจะเป็พวกมีพลังพิเศษรึไม่ก็พวกฝึกวิชายุทธแน่ๆ ค่ะเพราะ
ไม่รู้สึกถึงพลังเวทมนตร์เลย และก็ต้องเป็พวกโรคจิตแน่ๆ คะ
เอลช่าถอนหายใจอีกครั้งแล้วส่ายหน้าไม่หลอกเด็กคนนี้นะ
ถึงจะดูเป็คน แปลกๆ ไปบางแต่ไม่น่าจะเป็คนไม่ดีอะไรขนาดนั้นหลอกนะ..
เอ๋.. คุณเอลช่าถูกหลอกเขาหลอกแล้วละคะอย่างอีกตานั้นไม่มีทางเป็คนดีแน่ๆ ค่ะ
คนที่เธอว่านี่นะ วันก่อนนี่ได้ไปช่วยคุณหนูแห่งวีเซียคนนั้นและ
ยังจัดการ เลซนีส หนึ่งในเจ็ดดาบเวทแบบไร้รอยแผลเลยนะ..
หา!! … โกหกน่าเลซนีสคนนั้นถูกเ้าเด็กนี่จัดการนี่นะหนูนึกว่าเป็ฝีมือคุณเอลช่าซะอีก
ซากุระใกลับคำพูดของ เอลช่า แต่ในเวลาเดียวกันประตูก็ถูกเปิดออก
และมีเ้าหน้าที่คนหนึ่งเข้ามา
ขออนุญาตครับผู้บัญชาการ
ว่ายังไงมีอะไรรึ
ผมนำรายงานที่ท่านให้ไปสืบมาส่งให้ครับ
เห.. ช้ากว่าที่คิดนะเนี่ย..
ครับพอดีติดปัญหานิดหน่อยครับ
ช่างเถอะ.. ซากุระเธออยากจะฟังรายงานเื่ของเด็กคนนี้ไหมล่ะ
เอลช่าหันไปถามซากุระที่ยัง งงๆ อยู่
เด็กคนไหน.. นะ.. รึว่า
ใช่อย่างที่เธอคิดนั่นแหละคะ เริ่มได้เลยค่ะ
เอลช่าพยักหน้าตอบแล้วหันไปที่เ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรอง
ครับ!! จากนี้จะทำการรายงานผลสืบประวัติของเด็กที่ชื่อ
แฟลช สลาตัน ครับ!!
ภายในที่รกร้างว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
มีบ้านพักที่หรูหราผิดกลับบรรยากาศรอบๆ ภายในห้องจัดเลี้ยงมีเหล่าคนที่ใส่ชุดสูทรวมตัวกัน
ทั้งผู้หญิงและชาย
การเตรียมพร้อมเป็ยังไงบาง
ไม่มีปัญหาใกล้สำเร็จแล้ววงเวทก็วางเอาไว้เรียบร้อยและซ่อนเอาไว้อย่างดี
แผนการดึงดูดความสนใจที่ให้ เซรินน่า ไปโจมตีคนคนของสมาพันธ์เวทมนตร์
ก็เป็ไปด้วยดี
แล้ว เซริน่า ละ
เสียงของผู้หญิงในชุดเดรสสีแดงผมยาวสีดำที่นั้ง กอดอกถามขึ้น
ไม่รู้สิ เห็นพอกลับมาก็นั่งร้องไห้เอาแต่เก็บตัวในห้องพอถามก็ไม่ตอบอะไร
เฟสริต้าก็าเ็กลับ ส่งสัยคงจะแพ้กลับมาแล้วคงจะอายละมั้ง
"ชิ!! ยัยเด็กไม่ได้เื่"
"น่าๆ อย่าพูดแบบนั้นสิเธอก็ทำภารกิจดึงดูดความสนใจสำเร็จนะ"
เสียงของผู้ชายผิวสีแทนผมสั้นท่าทางขี้เล่นพูดขึ้นมา
เอาล่ะพวกเรามาเริ่มสนแผนการแรกของการทำากันเถอะ
เริ่มต้นสังเวยเมือง อาโยธยา ที่มีสำนักงานใหญ่สมาพันธ์เวทมนตร์เป็เมืองแรก!!