"ผลไม้ที่พวกลูกเก็บมามันกินได้ทั้งหมดพวกเ้ารีบเก็บใส่ตะกร้าที่ิเอ๋อร์สารเถอะจะได้นำผลไม้ออกไปกินข้างนอก"
เด็กน้อยรีบเก็บผลไม้ใส่ตะกร้าที่จางหลี่หนิงทำขึ้นมาเพราะตนเคยเข้าป่าไปเก็บของป่า แล้วนำเถาวัลย์มาทำตะกร้าใส่ของตนเห็นเถาวัลย์จำนวนมากตนเลยนำมาสานตะกร้าเพื่อที่จะใช้ใส่ผลไม้
"เก็บเสร็จแล้วเ้าค่ะท่านแม่พวกเรารีบกลับไปเถอะหากท่านพ่อกลับมาไม่เจอพวกเราท่านพ่อจะใเอานะเ้าคะ"
แล้วทั้งสามก็จับมือกันแล้วก็ออกมาจากมิติลับ กลับมาที่ห้องเดิมก่อนที่จะหายเข้าไปในมิติลับ
"พวกเ้านำผลไม้ไปซ่อนไว้ที่ใต้เตียงก่อนหากมีใครมาเห็นเข้าจะเป็เื่เอาได้"
เมื่อเด็กน้อยได้ยินมารดาบอกให้เก็บผลไม้ไว้ใต้เตียงสองพี่น้องก็ช่วยกันนำผลไม้ไปซ่อนไว้ที่ใต้เตียง
"ิเอ๋อร์พ่อของเ้าขึ้นเขาไปกี่วันแล้ว"
"5 วันแล้วขอรับท่านแม่ท่านพ่อน่าจะขึ้นเขาไปทางป่าลึกเพราะท่านพ่อไปนานกว่าปกติ"
"งั้นพวกเ้าไปอาบน้ำเดี๋ยวแม่จะทำอาหารให้พวกเ้ากิน"
"เ้าค่ะท่านแม่/ขอรับท่านแม่"
หลังจากที่ลูกๆทั้งสองไปอาบน้ำหลี่หนิงฮวาก็นำตะกร้าเพื่อที่จะไปจับปลาที่ลำธาร ตอนนี้เป็เวลายามเซิน(15.00-16.59) ความจริงแล้วหลี่หนิงฮวาจะจับปลาในมิติลับแต่ไม่้าให้คนอื่นสงสัย หลี่หนิงฮาเลยทำทีเป็ไปจับปลาที่ลำธารมา
"หายป่วยแล้วหรือหนิงฮวา"
"ถ้าดีขึ้นแล้วเ้าค่ะท่านแม่"
หลี่หนิงฮวาตอบแม่เลี้ยงสามีด้วยน้ำเสียงเ็า
"ดีงั้นเ้ารีบไปทำอาหารทีข้ากินอาหารที่สะใภ้ใหญ่ทำมาหลายวันแล้ว นางทำอาหารไม่อร่อยเหมือนเ้าทำเสียเลย"
หลี่หนิงฮวาที่มองแม่สามีพูดแต่เธอคงไม่คิดจะทำอาหารให้พวกเขากินอีก ต่อไปเธอจะไม่ยอมเป็ทาสให้แม่เลี้ยงสามีและพี่สะใภ้ใหญ่อีกแล้ว
"งั้นข้าไปทำอาหารก่อนนะเ้าคะท่านแม่"
"ไปเร็วๆเลยข้าหิวแล้ว"
หลี่หนิงฮวาไปที่ครัวแล้วนำปลาที่ตนจับมาจากในมิติ 3 ตัว ออกมาล้างทำความสะอาดและทำการนำไส้เครื่องในของปลาทิ้งไปนำปลาตัวที่ 1 ไปทอด เพราะตั้งใจจะทำปลาราดพริกเธอได้เรียนรู้วิธีการทำปลาราดพริกมาในโลกที่แล้ว และปลาอีก 1 ตัว หลี่หนิงฮวาทำเป็ต้มปลาสมุนไพร ใส่สมุนไพรบำรุงจำนวนมากซึ่งเป็สมุนไพรที่ได้มาจากมิติลับ และปลาอีก 1 เธอนำมาหั่นเป็ชิ้นๆแล้วนำไปทอดจากนั้นก็ทานำปลาไปผัดกับซอสเปรี้ยวหวานแสนอร่อย อาหารที่ หลี่หนิงฮวาทำออกมาส่งกลิ่นหอมไปทั่วบ้าน อาหารทุกเมนูหลี่หนิงฮวาเติมสมุนไพรหลายอย่างเพื่อที่้าบำรุงบุตรชายและบุตรสาวที่มีร่างผอม และตัวหลี่หนิงฮวาก็มีร่างผอมเช่นเดียวกันหากบำรุงมากหน่อยอีกไม่นานหรอกพวกเขาคงจะมีร่างที่สมบูรณ์ขึ้น หลี่หนิงทำอาหารทุกอย่างเสร็จแล้วหลี่ิฮวาก็ทำการหุงข้าวหม้อใหญ่เอาไว้ จากนั้นหลี่หนิงก็เดินออกจากครัวเพื่อที่จะไปดูบุตรสาวและบุตรชายว่าอาบน้ำเสร็จหรือยัง เมื่อเข้ามาในห้องพบว่าบุตรสาวและบุตรชายกำลังนั่งกินผลไม้ที่เก็บมาจากในมิติลับอยู่
"พวกลูกทั้งสองอาบน้ำเสร็จหรือยัง"
"อาบน้ำเสร็จแล้วขอรับท่านแม่"
"ดีงั้นพวกเ้าไปช่วยแม่ยกอาหารที่ห้องครัวที่แม่ทำอาหารเสร็จแล้ว"
"แม่เ้าคะท่านแม่ทำอันใดกินหรือเ้าคะขนาดข้าอยู่ในห้องกับท่านพี่ข้ายังได้กลิ่นหอมของอาหารที่ท่านแม่ทำเลย"
"แม่ทำอาหารหลายอย่างแม่นำปลาจากในมิติลับออกมาทำอาหารพวกเ้าได้กินพวกเ้าจะต้องติดใจเป็แน่เพราะปลาในมิติลับ ที่แม่ได้ลองชิมมันมีรสชาติที่หวานและมีเนื้อที่หอมไม่เหมือนกับปลาปกติที่จะมีรสชาติจืดและมีกลิ่นคาว"
"ดีขอรับ พวกเรารีบไปยกอาหารเถอะขอรับ"
อาหารที่หลี่หนิงฮวาทำส่งกลิ่นหอมไปทั่วบ้านทำให้สะใภ้ใหญ่ที่อยู่ในห้องได้กลิ่นก็รีบออกมาทันที เธอรู้ว่าอาหารที่น้องสะใภ้ทำต้องอร่อยแน่ๆ
"ท่านแม่ท่านว่าอาสะใภ้ทำอาหารอะไรหอมมากถ้าได้กลิ่นแล้วรู้สึกหิวมากเลยท่านแม่"
เสียงลูกชายของหงเจียชิงเอ่ยขึ้นถามมารดา
"แน่นอนสิอาสะใภ้ของเ้านางหายดีแล้วนางกลับมาทำอาหารต่อไปนี้เ้าก็จะได้กินอาหารอร่อยฝีมือนาง"
"ดีขอรับท่านแม่ข้าไม่อยากกินอาหารฝีมือท่านแม่เลยท่านแม่ทำอาหารไม่อร่อยเหมือนที่อาสะใภ้ทำเลย"
"จ้ะๆช่างเถอะงั้นพวกเราไปรอนางที่โต๊ะกินข้าวกันเถอะ"
สองแม่ลูกเดินไปที่โต๊ะกินข้าวก็เห็นแม่สามีกำลังนั่งรออยู่แล้ว
14K
