หลังจากได้รับพลังแห่งมิติที่แท้จริง เจียนเฉินยืนอยู่ในพื้นที่ที่เขาสร้างขึ้นด้วยตัวเอง มันคือ มิติแห่งสมดุล สถานที่ที่รวมเอาความเป็ไปได้ทุกอย่างและพลังของมิติต่าง ๆ ไว้ด้วยกัน
รอบตัวเขาเต็มไปด้วยพลังที่แผ่ซ่านและสงบอย่างลึกซึ้ง พื้นดินเป็แสงเรืองรองที่ก่อตัวจากพลังงานบริสุทธิ์ และท้องฟ้าเหนือหัวเต็มไปด้วยดวงดาวที่เปล่งประกาย
“นี่คือสิ่งที่ข้าสร้างได้… มิติที่เกิดจากทุกสิ่งรวมกัน”
แต่แม้จะยิ่งใหญ่และสงบเงียบ เจียนเฉินรู้สึกได้ว่ามิตินี้ยังไม่สมบูรณ์
ทันใดนั้น เสียงกระซิบดังขึ้นจากทิศทางที่ไม่สามารถระบุได้ มันไม่ใช่เสียงที่คุ้นเคย แต่มันเหมือนกับว่ามาจากมิติอื่นที่เขาเคยผ่าน
“เ้า… ยังไม่เห็นทั้งหมด…”
“ยังมีสิ่งที่เ้ามองข้าม… พลังที่ซ่อนอยู่เหนือกว่าทุกมิติ”
เจียนเฉินหันไปตามเสียง แต่ไม่พบใคร
“สิ่งที่มองข้าม? หมายความว่ายังไง?”
“คำแนะนำ: ระบบตรวจพบการเรียกจากมิติที่ไม่เคยถูกสำรวจ เป็มิติที่ไม่อยู่ในกฎเกณฑ์ใด ๆ”
“มิติที่อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์? แบบนี้ยิ่งน่าสนใจ”
เจียนเฉินใช้พลังของเขาเปิดประตูมิติใหม่ ประตูนี้แตกต่างจากทุกครั้ง มันไม่ได้มีรูปร่างแน่นอนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ราวกับพยายามหลบเลี่ยงการจับต้อง
“คำเตือน: มิตินี้ไม่ได้ถูกควบคุมโดยพลังแห่งมิติที่แท้จริง โฮสต์อาจสูญเสียพลังหรือหลงทางถ้าไม่สามารถต้านทานอิทธิพลของมันได้”
“สูญเสียพลัง? ข้าจะไม่ยอมเสียอะไรอีก”
เขาก้าวเข้าสู่ประตูด้วยความมุ่งมั่น
เมื่อเข้าสู่มิติใหม่ เจียนเฉินพบว่ามันเป็พื้นที่ที่ไม่มีอะไรเลย ไม่แม้แต่แสงหรือความมืด ทุกสิ่งดูเหมือนหยุดนิ่งและไร้ชีวิต
“นี่คือมิติที่อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์?”
แต่ทันใดนั้น พื้นที่รอบตัวเริ่มเปลี่ยนแปลง รูปทรงที่ไม่สามารถอธิบายได้เริ่มก่อตัวขึ้น ราวกับมิติกำลังพยายามแสดงตัวตน
สิ่งหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียนเฉิน มันไม่มีรูปร่างแน่นอน แต่กลับแผ่พลังที่เกินกว่าที่เขาเคยัั
“เ้า… คือสิ่งที่หลงเหลืออยู่ของมิติเ่าั้?”
สิ่งนั้นตอบกลับด้วยเสียงก้องกังวาน
“ข้าคือสิ่งที่อยู่ก่อนหน้ามิติใด ๆ ข้าคือความว่างเปล่าที่แท้จริง ข้าคือทุกสิ่งที่เ้าจะไม่มีวันเข้าใจ”
“เ้ากำลังท้าทายข้าหรือ?” เจียนเฉินตอบ
“ไม่ใช่การท้าทาย แต่เป็การพิสูจน์ว่าเ้าคู่ควรกับพลังของเ้า”
สิ่งมีชีวิตแห่งความว่างเปล่ากล่าวต่อ
“เ้าต้องเผชิญกับบททดสอบสุดท้าย ละทิ้งทุกสิ่งที่เ้าสร้าง ละทิ้งพลังของเ้าเพื่อกลับสู่ความว่างเปล่าที่แท้จริง หากเ้าทำได้ เ้าจะเข้าถึงจุดสูงสุดของการดำรงอยู่”
เจียนเฉินนิ่งไป
“ละทิ้งทุกสิ่ง? ข้าผ่านมาไกลเกินกว่าจะทำเช่นนั้น”
“งั้นเ้าจะไม่สามารถััถึงสิ่งที่แท้จริงได้”
เจียนเฉินหลับตา เขาไม่เคยต้องเผชิญหน้ากับการตัดสินใจที่ยากเย็นเช่นนี้
“ข้ารู้ว่าพลังทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ข้าแสวงหา... แต่หากการละทิ้งพลังจะทำให้ข้าเข้าใจความว่างเปล่า ข้าก็จะลองดู”
เขาเปิดมิติส่วนตัว และปล่อยพลังทั้งหมดของเขาออกไป
ทันใดนั้น มิติรอบตัวเขาเริ่มสั่นะเื แสงสว่างะเิออกจากทุกทิศทาง
เสียงของสิ่งมีชีวิตดังขึ้นอีกครั้ง
“เ้าได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว เ้าคือผู้ที่คู่ควรกับการเป็ส่วนหนึ่งของความว่างเปล่า”
พลังที่เหนือกว่าทุกสิ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเจียนเฉิน มันไม่ใช่แค่พลังแห่งมิติ แต่มันคือพลังที่หลอมรวมทุกสิ่ง
“เช็คอินสำเร็จ: ได้รับ [พลังแห่งความว่างเปล่าที่แท้จริง]”
หลังจากได้รับพลัง เจียนเฉินพบว่ามิติรอบตัวเขากลายเป็พื้นที่ที่เขาสามารถกำหนดทุกสิ่งได้ เขาเป็หนึ่งเดียวกับความว่างเปล่า และสามารถสร้างหรือทำลายได้ในระดับที่ไม่มีขีดจำกัด
“นี่คือสิ่งที่ข้าตามหามาตลอด”