ไช่ซุนหลันล้างกระทะผัดผัก ก่อนจะเปลี่ยนถ่ายภาชนะและเก็บผัดผักไว้ในมิติแล้วเริ่มตั้งกระทะอีกครั้ง ใส่น้ำมันลงไปรอจนน้ำมันร้อนจึงค่อยใส่ซี่โครงหมูที่หมักลงผัดให้เหลืองสุกแล้วค่อยใส่น้ำเปล่าและปรุงรสด้วยซีอิ๊วขาวและซีอิ๊วหวาน ตามด้วยซอสปรุงรสน้ำตาลทรายแดงและน้ำมันหอย จากนั้นก็เคี่ยวต่อจนน้ำงวดประมาณหนึ่งชั่วโมง ถึงค่อยยกลงจากเตาและนำเข้าไปไว้ในมิติก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดและรอเวลาที่หลี่เหวินไคกลับมา
แต่ทว่าหลังจากที่ไช่ซุนหลันจัดการตัวเองแล้ว คนที่มาที่บ้านพักนั้นกลับไม่ใช่หลี่เหวินไคแต่เป็ซูเจี๋ยเพื่อนสาวตัวดีของเ้าของร่างเดิมนั่นเอง
ซูเจี๋ยทำตัวเสียมารยาทด้วยการเข้ามาบ้านผู้อื่นโดยไม่เคาะประตูเธอหันรีหันขวางเพื่อมองหาไช่ซุนหลันที่ตอนนี้กำลังเตรียมจานชามไว้สำหรับมื้ออาหารของเธอและหลี่เหวินไคแม้ไช่ซุนหลันจะเห็นว่ามีคนไม่มีมารยาททะเล่อทะล่าเข้ามา แต่เธอก็ไม่แม้แต่จะสนใจหรือทักทายใดๆทั้งสิ้น
‘ทำไมฉันจะต้องทักทายผู้หญิงที่ไม่บริสุทธิ์ใจกับสามีตัวเองด้วยล่ะ?’
ที่ไช่ซุนหลันมั่นใจเช่นนี้เพราะว่าเธอเห็นสายตาของซูเจี๋ยั้แ่ตอนที่แปลงผักและตอนที่พักกินอาหารตอนกลางวันสายตาแบบนั้นมีหรือที่ผู้หญิงร้ายๆ อย่างเธอจะไม่รู้ น่าเสียดายที่เ้าของร่างนี้ตามแผนการของซูเจี๋ยไม่ทัน
เมื่อเห็นว่าภรรยาเ้าของบ้านไม่สนใจตน ซูเจี๋ยจึงเอ่ยโพล่งขึ้นมาอย่างทนไม่ได้
“ซุนหลัน เธอคืนดีกับร้อยหลี่แล้วอย่างนั้นเหรอ?”
ทางฝั่งของไช่ซุนหลันปรายตามองคนที่เป็ทั้งเพื่อนและพี่สาวของเ้าของร่างอย่างเ็าก่อนจะตอบว่า“ฉันกับเหวินไคก็อย่างนี้แหละค่ะ สามวันดีสี่วันทะเลาะ ลิ้นกับฟันมันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้างแต่พี่สาวไม่ต้องห่วงเื่ของฉันหรอกนะคะ มันเป็ธรรมดาของสามีภรรยาน่ะค่ะ เอ๊ะ..แต่เื่ที่ฉันทะเลาะกับเหวินไค่นี้ พี่สาวก็พอจะรู้อยู่สินะคะ ทำไมพี่สาวซูเจี๋ยไม่มาเยี่ยมกันบ้างเหมือนที่เคยทำทุกทีน่ะ ไอ้ตัวฉันก็นึกว่าพี่สาวตัดเยื่อใยกับฉันไปแล้วเสียอีก”
ซูเจี๋ยรีบเอ่ยอย่างร้อนใจ “จะเป็ไปได้ยังไงกันล่ะเธอก็เห็นนี่ว่าที่ฝ่ายผลิตของกองทัพงานยุ่งแค่ไหน ฉันก็ต้องทำงานสิ ส่วนเธอน่ะวันนี้จะไปทำงานทำไมให้ผิวสวยๆของเธอเสียล่ะซุนหลัน ฉันว่าเธออยู่เฉยๆ จะดีกว่านะ”
“โอ้ว เหวินไคก็พูดเหมือนพี่สาวซูเจี๋ยเป๊ะเลยค่ะ ดูแล้วฉันคงไม่เหมาะกับการทำงานหนักจริงๆด้วย โฮะๆ ดูสิคะ ขนาดทะเลาะกันบ่อยแต่เหวินไคก็มีแก่ใจมาห่วงใยฉัน ฉันละเบื่อจริงๆเลยค่ะ”
“นี่ร้อยหลี่เป็ฝ่ายง้อเธออย่างนั้นเหรอซุนหลัน” ซูเจี๋ยแสร้งถามเหมือนว่าไม่สนใจแต่ในใจกลับเตรียมพร้อมจะฟังเต็มที่
“เื่นั้น..มันแน่อยู่แล้วค่ะ พี่สาวซูเจี๋ยก็รู้นี่คะ ฉันเคยง้อเค้าเสียที่ไหนกันฉันทำตามที่พี่สาวบอกทุกอย่าง” ไช่ซุนหลันเน้นย้ำคำหลังด้วยน้ำเสียงที่หนักขึ้น
“แบบนั้นก็ดี แต่ฉันว่านี่มันไม่ค่อยปกติแล้วนะ ร้อยหลี่นั่นเคยง้อเธอที่ไหนเธอสองคนไม่ต่างกันหรอก ฉันว่าร้อยหลี่คงจะไปทำผิดอะไรมาแหงๆ หรือว่าจะเป็เื่คุณหม่านหยู..”ซูเจี๋ยพูดจาใส่ไฟหลี่เหวินไคพลางลอบสังเกตไช่ซุนหลัน วันนี้ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าผู้หญิงโง่คนนี้แปลกไปนะ?
“ฉันกับเหวินไคเราคุยกันเรียบร้อยแล้วค่ะ เื่มันไม่มีอะไรเลยค่ะ ตอนนั้นเป็ฉันเองที่ลืมคิดเหตุผลไปเหวินไคจะกล้าคบชู้หรือมีคนอื่นได้อย่างไรล่ะคะ พี่สาวก็รู้ว่าการคบชู้โทษมันเป็ยังไงเหวินไคคงไม่เอาหน้าที่การงานที่ตัวเองพยายามสร้างมา มาเสี่ยงกับเื่นี้หรอกค่ะ ถึงคุณหนูหม่านหยูจะชอบเหวินไคของฉันแต่ชอบแล้วอย่างไรล่ะคะ การชอบสามีคนอื่น ถ้าชอบเฉยๆ มันไม่เป็ไรหรอก แต่ถ้าชอบแล้วพยายามทำให้ครอบครัวเค้าแตกแยกคนแบบนี้มันน่าประณามมากกว่า พี่สาวซูเจี๋ยว่าไหมคะ?” ไช่ซุนหลันจ้องเข้าไปในแววตาของซูเจี๋ยแล้วยิ้มให้แต่ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับไปไม่ถึงดวงตา
ท่าทางของไช่ซุนหลันทำให้ซูเจี๋ยแทบจะเก็บซ่อนอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่เธออยากจะจิกหัวและกระชากคนตรงหน้ามาตบเสียเดี๋ยวนี้ ซูเจี๋ยขบฟันกรอดแล้วกำมือแน่น
ผู้หญิงคนนี้ดูแตกต่างจากเดิมจริงๆ อีกทั้งยังหัวเราะเหมือนกับว่ารู้เื่ที่ตนนั้นชอบเหวินไค!
“ซุนหลัน นี่เธอมองหน้าฉันแล้วทำหน้าแบบนั้นมันหมายความว่าอย่างไร!?เื่ของคุณหม่านหยูที่ฉันส่งโทรเลขไปเตือนก็เพราะหวังดีกับเธอหรอกนะฮึ่ม!!! เื่พวกนี้มันไม่เข้าใครออกใครเธอก็รู้ดีนี่ ไม่ต้องมองไปทางไหนไกลตัวอย่างอยู่ใกล้ๆ นี้เอง เธอกับซ่งหมินยังไงล่ะ เธอน่ะมีสามีอยู่แล้ว แต่ก็ยังเผลอใจไปชอบชายอื่นได้เลย”ซูเจี๋ยพูดอย่างดูถูก
“ซ่งหมินกับฉันมันไม่ได้มีอะไรสักหน่อย พี่สาวซูเจี๋ยพี่น่ะรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอคะ?เพราะซ่งหมินนี้เป็พี่สาวเองที่แนะนำให้ฉันรู้จัก ฉันอยากจะบอกพี่ไว้ตรงนี้เลยว่าฉันไม่ได้ชอบซ่งหมินและไม่เคยคิดจะชอบด้วยหากจะพูดให้ชัดๆ ก็คือซ่งหมินนั้นทั้งยศและหน้าตาสู้เหวินไคของฉันไม่ได้เลยสักนิด”ไช่ซุนหลันโต้กลับอย่างไม่ลดละ
กว่าซูเจี๋ยจะคิดได้ว่าเธอได้เผลอทำพฤติกรรมไม่ดีใส่ไช่ซุนหลันก็สายไปเสียแล้วซูเจี๋ยรีบเปลี่ยนหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“คือ..เื่เมื่อครู่นี้ เป็ฉันเองที่ใจร้อนไปหน่อยเลยพูดจาไม่ดีใส่เธอน่ะขอโทษด้วยนะซุนหลัน เื่ของเธอกับซ่งหมินเธออย่าเพิ่งตัดใจเลย วันพรุ่งนี้ดูเหมือนว่าซ่งหมินจะไปงานต้อนรับทหารอีกค่ายที่จะมารวมตัวกับค่ายเราเพื่อปฏิบัติภารกิจพิเศษด้วยล่ะตรงเนินเขานั่นมีดอกไม้สวยๆ ให้ชมด้วย ฉันว่านี่เป็โอกาสดีที่เธอกับซ่งหมินจะได้ทำความรู้จักกันให้มากขึ้นนะลองไปดูสักหน่อยเถอะ”
“ไม่เอาด้วยหรอกนะคะเื่นี้น่ะ พรุ่งนี้ฉันจะกลับหมู่บ้านแล้ว” ไช่ซุนหลันเอ่ยปฏิเสธทันควัน
‘จะบ้าหรือไง นัดฉันให้ไปเจอกับชายอื่นที่ไม่ใช่สามีเนี่ยนะ? ผู้หญิงคนนี้ไม่เบาเลยจริงๆ!”
“โอ้ย มันจะไปเสียเวลาแค่ไหนกันเชียว นี่เธอจองตั๋วรถไฟไว้แล้วหรือไง”
“พอทีเถอะค่ะจะจองไม่จองก็เื่ของฉัน ฉันบอกว่าไม่ไปก็ไม่ไปสิ พี่สาวซูเจี๋ยอย่าได้รบเร้ากันเลยงานวันพรุ่งนี้เหวินไคก็ต้องไปด้วย พี่สาวคิดว่าฉันควรทำเื่น่าเกลียดต่อหน้าสามีและคนอื่นเหรอคะ?ฉันไม่กล้าเหมือนพี่สาวหรอกค่ะ อืม..อันที่จริงงานนี้ฉันว่ามันเหมาะกับพี่สาวมากกว่านะคะพี่สาวก็อายุมากขนาดนี้แล้วด้วย มันจะดีเหรอที่จะอยู่เป็สาวเทื้อแบบนี้ต่อไปน่ะ ผู้หญิงเราแก่ตัวไปความสวยความสดมันก็ลดลงนะคะงานพรุ่งนี้มีพลทหารมารวมตัวกันเยอะเลย บางทีพี่สาวอาจจะเจอคนถูกใจสักคนสองคน”ไช่ซุนหลันแสร้งทำหน้าเป็กังวลกับเื่การขึ้นคานของซูเจี๋ย
เมื่อซูเจี๋ยได้ยินดังนั้นก็รู้สึกมีน้ำโหขึ้นมาโดยทันทีนี่ไม่ใช่ว่าไช่ซุนหลันหลอกด่าเธอหรอกเหรอ?
ระหว่างที่หญิงสาวสองคนกำลังฟาดฟันกันนั้น ประตูบ้านก็ถูกเปิดออกโดยหลี่เหวินไค
“เอ่อ ขอโทษทีผมไม่รู้ว่าคุณพาเพื่อนมาที่บ้านน่ะ”
“เปล่าหรอกค่ะ ฉันไม่ได้มีธุระอะไรกับพี่สาวซูเจี๋ยทั้งนั้นแหละ พี่สาวแค่มาเยี่ยมเท่านั้นนี่ก็กำลังจะกลับพอดี” ไช่ซุนหลันรีบเดินมาคล้องแขนและส่งยิ้มกว้างให้
“อ้อ อย่างนั้นก็ดีเลย ผมเริ่มหิวแล้วด้วยสิ”
232
![แชมเปญทิวลิป [Champagne Tulip]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1651108631_71450722.webp)
