#วันพฤหัสสีเขียว จบแล้ว

#วันพฤหัสสีเขียว 6

ร้านชาบูจะกลายเป็๲สนามรบไหม เพราะแท็ปและเธิร์สเดย์นั่งจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ฉันขยับทีทั้งสองก็หันมามอง จนตอนนี้ได้แต่นั่งตัวลีบอยู่ข้าง ๆ มินนี่ ไม่รู้ว่าทั้งสองคนเป็๲อะไรกันแน่ถึงได้มองฉันดุ ๆ แบบนั้น

“เดี๋ยวผมมานะพี่กรีน” แท็ปบอก ฉันพยักหน้ารับก่อนจะก้มหน้าทานต่อ

“แม่เดี๋ยวหนูไปเอาน้ำก่อน”

“รีบกลับมานะ” ฉันกลัวเธิร์สจะตีฉันน่ะสิ เขานั่งจ้องตาดุเลยมายังไม่ทันจะยี่สิบนาทีด้วยซ้ำเขาก็เอาแต่จ้องฉันไม่หยุดอ่ะ ฉันกลัวเหมือนกันนะ จู่ ๆ คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็ลุกขึ้นก่อนจะเดินอ้อมมานั่งข้างฉัน

“เดี๋ยวมินนี่กลับมา”

“ให้พี่มินนี่นั่งตรงนั้น” เ๯้าเด็กบอกอย่างเอาแต่ใจ ไม่พอยังย้ายจานช้อนตะเกียบของมินนี่ไปฝั่งตรงข้ามฉันอีกด้วย เอาแต่ใจมากเกินไปแล้วเ๯้าเด็กคนนี้

“อย่าเอาแต่ใจ” ฉันบอก

“ก็เขาเอาแต่มองพี่”

“เราก็มองพี่” ฉันพูดกลับ อีกฝ่ายเงียบไปทั้งยังยื่นมือมาจับมือฉันไว้อีกด้วย

“ก็...”

“ทำไมไปนั่งตรงนั้น” แท็ปที่เดินกลับมาเอ่ยถามเธิร์สเดย์อย่างไม่พอใจ เอาอีกแล้ว จะตีกันอีกแล้วสองคนนี้

“พี่กรีนไม่ค่อยสบายครับผมเลยต้องย้ายมาดูแลตรงนี้ พี่นั่งเลยครับทานได้เลย” ยังจะไปกวนเขาอีก แล้วฉันน่ะ ฉันไม่สบายตอนไหนไอ้เ๯้าเด็กเอาแต่ใจ!!

“แม่หมูดีมาก เอามาเยอะสุด” มินนี่กลับมาพร้อมกับจานใส่หมูสไลค์และสามชั้นสไลค์ ฮื่อ ของโปรดฉันเลย

“ดีสุด มีอีกไหมเอาอีกได้ปะ” ฉันถาม มินนี่ขำ น้องหัวเราะลั่นเมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้น

“ใจเย็นครับ ทานนี่ให้หมดก่อน” เธิร์สเดย์เอ่ยเตือน มือก็ยังคีบหมูสุดแสนอร่อยมาใส่จานให้

“ขอบใจ แต่ทานบ้างเถอะไม่ต้องดูแลพี่ดีขนาดนี้”

“ทานไปเถอะครับ ผมดูแลได้” คำตอบของเธิร์สเดย์มันฟังดุแปลก ๆ ยังไงชอบกล ฉันพยายามไม่ใส่ใจอะไรมากและทานสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่อ สองหนุ่มที่ติดสอยมาด้วยแทบจะไม่พูดอะไรเลยทั้งโต๊ะมีเพียงฉันและมินนี่ที่คุยกันเ๱ื่๵๹ทั่วไป สองชั่วโมงที่เราอยู่ที่ร้านชาบูเสร็จแล้วก็ถึงเวลาแยกย้าย มินนี่กลับเองส่วนแท็ปก็ขับรถมา ฉันเองก็กลับพร้อมกับเธิรด์สเดย์ แท็ปอาสาไปส่งด้วยนะแต่คนที่ฉันมาด้วย๻ั้๹แ๻่เช้าไม่ยอมแล้วยังหน้ามึนยึดกระเป๋าสะพายฉันไปถือไว้แล้วเดินนำไปที่รถแล้วนี่สิ

“เคยรู้จักกับแท็ปมาก่อนหรือเปล่า” เมื่อขึ้นรถมาได้ฉันเองก็เลือกที่จะถามเธิร์สเดย์อย่างตรงไปตรงมา เพราะไม่รู้ว่าพวกเขารู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าทำไมถึงเหมือนไม่ลงรอยกันแบบนี้น่ะ

“ไม่ครับ ทำไมเหรอ?” น้องถามกลับ โดยที่สายตายังจับจ้องที่ท้องถนนยามค่ำคืน

“ก็เหมือนไม่ชอบกันเลยคิดว่ารู้จักกันมาก่อน”

“ไม่รู้จักหรอกครับ แต่เขาน่ะ...”

“เขาทำไม?”

“เขาจะจีบพี่”

“คิดมาก ไม่ใช่หรอกเขาจะมาจีบพี่ทำไมกัน” เ๯้าเด็กนี่ท่าจะเพี้ยน

“เขาพูดแบบนั้น เขาบอกว่าเขาชอบพี่ ที่ไม่พอใจหรือเพราะพี่เองก็ชอบเขา”

“ตลกแล้วเธิร์ส เขาไม่ได้ชอบพี่แล้วอย่ามายัดเยียดอะไรแบบนี้ให้พี่” ฉันบอกน้องเสียงเข้ม อีกฝ่ายเงียบไปทันทีที่ฉันบอกไปแบบนั้น เราทั้งสองเงียบไม่มีใครเอ่ยพูดอะไรออกมาเลยกระทั่งรถหยุดจอดที่หน้าบ้านฉัน ฉันกำลังจะเปิดประตูลงไปก็ชะงักเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมปลดล็อคประตูให้

“พี่จะลง”

“ขอโทษครับ”

“...”

“ขอโทษที่พูดแบบนั้นกับพี่”

“...”

“เธิร์สขอโทษครับ”

“ปลดล็อค” ฉันบอกเขาเสียงเรียบ ตอนนี้ฉันไม่ชอบใจมากที่สุดเลยล่ะ ขืนอยู่ต่อคงได้ทะเลาะกันแน่ ๆ

“พี่กรีน เธิร์สขอโทษอย่าโกรธเธิร์สเลยนะครับ”

“อือ ปลดล็อคได้แล้ว”

“พี่กรีน...”

“พี่ง่วงแล้ว ปลดล็อคที”

“พี่กรีนครับ น้องเธิร์สขอโทษ”

“พี่รู้แล้ว แต่พี่ง่วงพี่ขอเข้าบ้านนะ”

“พรุ่งนี้ผมมารับนะครับ นะ”

“อือ จะมาก็มา”

“คืนนี้ฝันดีนะครับ” เธิร์สเดย์เอ่ยบอกพร้อมกับประตูรถที่ถูกปลดล็อค เมื่อกลับเข้าบ้านฉันก็รีบขึ้นห้องนอนอาบน้ำนอนพัก ไม่ได้ตอบไลน์ของใครเลยไม่ว่าจะเป็๞เธิร์สเดย์หรือแม้กระทั่งพี่เกรฟ ฉันเหนื่อยฉันอยากนอนพักมากกว่า ส่วนเ๹ื่๪๫ที่เกิดบนรถระหว่างกลับมาฉันรู้สึกไม่ดีจริง ๆ ที่ถูกมองแบบนั้น ทั้งที่ฉันก็เอ็นดูน้อง ๆ เป็๞รุ่นน้องเป็๞น้องชายน้องสาวกันหมดแต่ก็ไม่เคยคิดว่ามุมมองคนอื่นจะคิดกันแบบนั้น คอยดูนะพรุ่งนี้ฉันจะทำตัวไม่ให้สนิทกับเ๯้าเด็กเธิร์สเดย์นั่นเลย คอยดู!!

========

พี่กรีนอย่าแกล้งน้อง!!!