ขอถามหน่อยนะครับ ปกติเวลาเจอคนหน้าโหดๆ ดูดิบเถื่อน เราก็มักจะคิดไปก่อนเลยว่าคนๆ นั้นเป็ต้องคนไม่ดี อันธพาลหรือไม่ก็นักเลงใช่มั้ยละครับ แต่ผมขอบอกไว้ก่อนเลยว่าตรรกะนั้นมันใช้กับเก่งไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
เพราะเก่งคนที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าผม คนที่ถูกขนานนามว่าเป็นักเลงที่โหดที่สุด ทำวีรกรรมชั่วๆ เอาไว้มากที่สุด...หน้าตาของเก่งไม่มีความโหดเลยแม้แต่น้อย ออกจะหล่อเหล่าด้วยซ้ำไป ถ้าผมไม่รู้มาก่อนว่าคนที่อยู่ตรงหน้าผมคือนักเลง ผมคงนึกว่าเค้าทำงานเป็นักแสดง ไม่ก็นายแบบแน่ๆ เพราะเก่งหน้าตาดีมากๆ ออกแนวลุคแบดบอยหน่อยๆ แบบนี้สาวๆ ชอบ เชื่อผมสิ
แต่ก่อนที่ผมจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เก่งก็พูดขึ้นมาซะก่อน "ไม่ต้องกลัวไป เข้ามาใกล้ๆ สิ"
ผมได้ยินดังนั้นผมก็รีบทำตามที่เก่งบอก เอาจริงๆ มันก็ยังกลัวอยู่นะ ว่าถ้าผมทำอะไรขัดใจเก่งผมจะรอดกลับไปได้มั้ย ขณะที่ผมกำลังจะเดินเข้าไปใกล้เก่งนั้น อยู่ๆ เก่งก็พูดขึ้นมาซะก่อน
"เออ ลืมไปเลย มีเก้าอี้แค่ตัวเดียวนี่นา แถมยังกองจานบนโต๊ะนี่อีก คงจะคุยกันไม่ค่อยสะดวกสินะ" เก่งพูด
แล้วเก่งก็หันกลับไปสั่งลูกน้องที่อยู่รอบๆ "เอ้า พวกแก เอาจานชามพวกนี้ไปเก็บซะ แล้วอย่าลืมเอาเก้าอี้มาให้น้องคนนี้นั่งด้วย"
"ครับ บอส" เหล่าลูกน้องที่อยู่รอบๆ ต่างขานรับกันอย่างพร้อมเพรียง แล้วรีบทำตามในทันที ผ่านไปไม่นาน กองจานชามที่เคยตั้งตระหง่านอยู่ ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น ทำงานกันเร็วจริงๆ
"เอาล่ะ น้องเชิญนั่งได้เลย" เก่งพูด
"ค..ครับ" ผมพูดด้วยความตื่นเต้นจนลิ้นพันกัน แล้วนั่งลงตามที่เก่งบอก
"แล้วที่พี่เรียกผมมา พี่มีธุระอะไรหรือปล่าวครับ" ผมพูดเข้าประเด็นทันที
ก็นะ อยากจะรีบๆ คุยให้มันจบๆ จะได้ออกจากสถานที่แห่งนี้แล้วกลับๆ กันสักที แถวนี้มันอันตราย พูดตามตรงยิ่งอยู่นานผมยิ่งกลัว อย่างที่เคยมีคนพูดเป็คำคมเอาไว้ 'แถวนี้มันเถื่อน ไม่แน่จริงอยู่ไม่ได้' และเผอิญว่าผมไม่ใช่คนที่แน่จริงซะด้วยสิ
"ฮ่าฮ่าฮ่า น้องเนี่ยพูดจาเข้าประเด็นตรงๆ แบบไม้อ้อมค้อมเลยจริงๆ นะ คนแบบนี้แหละพี่ชอบ" เก่งพูดออกมาด้วยร้อยยิ้มแต่ดวงตาไม่ได้ยิ้มไปด้วย
"ก็แค่พี่มีอะไรอยากจะถามนิดหน่อยนะ ก็เลยส่งพีทไปเอาตัวน้องมา แบบยัง 'เป็ๆและอย่าให้เละเทะ' ไม่งั้นน้องคงมาในสารรูปที่ดูแย่กว่านี้มากๆ" เก่งพูด
"ก็แค่ทำตามที่สั่งครับ บอส ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงเลย งานออกจะง่ายด้วยซ้ำ" พีทพูดขึ้น
"เออ ขอบใจแกมาก" เก่งพูดเสร็จแล้วก็หันมาพูดกับผมต่อ "เอาล่ะ มาเข้าประเด็นของเราก็เลยดีกว่า"
"ครับ...งั้นที่พี่เรียกผมมาพี่มี..." ผมพูดยังไม่ทันจบ เก่งก็พูดขึ้นมาซะก่อน
"พี่แค่อยากจะคุยเื่ของฟ้านะ" เก่งพูด
เอาล่ะไง ความบรรลัยที่แท้จริงมาเยือนแล้วไง ถ้าเก่งจะคุยเื่เกี่ยวกับฟ้าคงไม่แคล้วว่าผมมายุ่งกับฟ้าทำไม คิดจะมาจีบฟ้าใช่มั้ย หรืออะไรต่อมิอะไรที่ทำให้ผมต้องซวยเมื่อพูดออกไปแน่ๆ เอาเป็ว่าตอนนี้พยายามตีเนียนคุยอ้อมๆ ให้เื่มันออกทะเลไปก่อนก็แล้วกัน
"ครับ เื่อะไรเหรอครับ" ผมพูดออกไปโดยที่พยายามทำตัวใจให้นิ่งๆ เอาไว้
"ก็...เอาเข้าจริงมันเป็เชิงคำถามมากกว่า แต่เื่นั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ" เก่งพูด "ประเด็นสำคัญคือเื่ที่น้องเข้ามายุ่งกับฟ้า น้องเข้ามาเพราะมีจุดประสงค์อะไร"
"อ่อ ถ้าเป็เื่นั้น ผมก็แค่้าให้ฟ้าช่วยติวให้ผมหน่อย เพราะหมู่นี้ผมเรียนไม่ค่อยรู้เื่ เลย้าหาคนช่วยติวให้เท่านั้นเองครับ" ผมพูด
"แล้วทำไมต้องเป็ฟ้า คนเก่งๆ คนอื่นมีตั้งเยอะแยะ" เก่งพูด
"เหตุผลที่ผมมาหวังพึ่งฟ้า นั่นก็เป็เพราะว่าผมได้ไปขอร้องคนอื่นที่เก่งๆ มาหมดแล้ว และก็โดนปฏิเสธหมดเลยครับ" ผมพูด
"แล้วทำไม ไม่ไปหาติวเตอร์นอกโรงเรียน อาจารย์ที่รับสอนพิเศษข้างนอกก็มีตั้งมากมาย" เก่งพูด
"ผมก็ไม่อยากจะรบกวนพ่อแม่ครับและก็ไม่อยากให้พวกท่านรู้ด้วย ว่าคะแนนผมมันตก" ผมพูด
"ถ้าเื่ราวเป็อย่างนั้นจริง น้องก็น่าสงสารอยู่นะ" เก่งพูด
เอาล่ะ เก่งเริ่มคล้อยตามแล้ว ถ้าเป็แบบนี้โอกาศรอดก็คงจะมีสูงขึ้นเยอะ ดีนะที่เคยคุยกับกิตว่าถ้าโดนถามอะไรแบบนี้จะต้องตอบว่ายังไงบ้าง ถือว่าโชคยังเข้าข้างอยู่
"ครับเื่หลักๆ ที่ผมเข้ามาหาฟ้าก็มีเท่านี้แหละครับ" ผมพูด
"ถือว่าดีที่น้องกล้าที่จะพูดมันออกมา งั้นพี่ขอถามอีกซักเล็กน้อยนะ แค่ไม่กี่คำถามเอง" เก่งพูด
"ครับ จะถามเื่อะไรเหรอครับ" ผมพูด
"เื่ที่น้องขอเบอร์โทรฟ้ากลางลานบัวไง น้องทำไปทำไม" เก่งพูด
ซวยละ เื่นี้มีคนรู้ด้วยเหรอ ไม่สิ ไม่มีคนรู้สิแปลกก็เล่นขอกลางลานบัวเลยนี่นา เื่นี้ไม่ได้คิดเอาไว้ซะด้วยสิ งั้นก็แถๆ ไปละกัน
"ก็...ขอไว้เผื่อถามเื่เรียนไงครับ" ผมพูดออกไปด้วยสีหน้ายิ้มๆ
"แล้วทำไมถึงต้องขอกลางลานบัวด้วยละ ขอกันเงียบๆ ก็ได้ไม่ใช่เหรอ" เก่งพูด
"เออ...ผม...ลืมคิดไปนะครับ พอดีว่าตอนนั้นมันตื่นเต้นมาก" ผมพูด
"แล้วทำไมน้องต้องตื่นเต้นด้วยละ" เก่งพูด
"เออ...ก็...เป็เพราะ..." ผมพูดออกไปแบบติดๆ ขัด แต่เก่งก็ไม่รอจนผมพูดเสร็จ
"ตอบ!" เก่งตะคอกออกมา พร้อมกับยืนขึ้นแล้วทุบมือลงไปที่โต๊ะอย่างแรง
"ครับๆๆ" ผมรัวตอบออกไปด้วยความกลัว ตอนนี้ตัวผมกลัวจนซีดจะกลายเป็สีขาวอยู่แล้ว
"บอสใจเย็นๆ ลงก่อนครับ อย่าเพิ่งเดือดตอนนี้" พีทที่อยู่ข้างพูดขึ้นพร้อมกับรีบเข้ามาหาเก่ง แล้วพยายามกดเก่งลงไปนั่ง
"เออ ขอโทษทีอารมณ์มันขึ้นนะ" เก่งพูดกับพีทก่อนจะหันมาหาผม แล้วก็พูดว่า "น้อง พี่ต้องขอโทษด้วยนะ ่นี้อารมณ์พี่มันก็ขึ้นๆ ลง ๆ อย่างนี้แหละ ไม่ต้องกลัว"
ไม่ทันแล้วละมั้งครับ ผมกลัวมาั้แ่แรกแล้ว
"ครับผม" ผมพูดออกไป
"แล้วก็นะน้อง ก่อนที่น้องจะตอบอะไรออกมาอีก พี่อยากให้น้องรู้เอาไว้อย่างนึง" เก่งพูด
"อะไรเหรอครับ" ผมพูด
"พี่นะ มีน้องสาวอยู่แค่คนเดียว และก็เป็น้องสาวที่พี่รักที่สุดด้วย ฉะนั้นผมมีใครหน้าไหนที่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงคิดจะเข้ามาจีบน้องสาวสุดที่รักของพี่ละก็..." เก่งหยุดไปครู่นึงก่อนจะจ้องมาที่ผม แล้วพูดต่อว่า "กู เอา มัน ตาย แน่"
เอาละครับในเมื่อเก่งประกาศชัดซะขนาดนี้ ถ้าเผยความจริงออกไปว่า ผมคิดจะจีบฟ้าละก็ตายแน่ๆ อะไรทำให้เก่งเป็คนห่วงน้องได้มากขนาดนี้เนี่ย
4K
