ออฟฟิศสว่างจ้า มีคนมากมายเดินผ่านไปมา
ทุกอย่างดูปกติ เหมือนทุกเช้า…แต่ไม่ใช่สำหรับเธอ และเขา
มีนานั่งอยู่ที่โต๊ะ
มือพิมพ์อะไรบางอย่างลงในอีเมล แต่สายตา...จ้องที่หน้าจอโดยไม่รู้ว่าอ่านอะไรอยู่
เมื่อคืนมันยังค้างในหัว
เสียงหายใจของเขา...ตอนอยู่ข้างหลังเธอ
ลิ้นของเขา...ที่ลากผ่านทุกส่วนในร่างเธอ
และร่างของเขา...ที่กระแทกเข้ามาอย่างลึกจนเธอเสร็จทั้งกายและใจ
เธอขยับตัวบนเก้าอี้อย่างเผลอ
แค่คิดถึงตอนที่เขาดันตัวเข้า...ร่างเธอก็สั่นเบาๆ จนต้องกัดริมฝีปาก
“คุณมีนา”
เสียงทุ้มเรียกขึ้นจากด้านหลัง
เธอสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นทันที — ภัทรยืนอยู่ตรงหน้า สีหน้าเรียบ แต่แววตาไม่เหมือนทุกวัน
“ขอโทษนะครับ รบกวนเซ็นต์เอกสารตัวนี้ให้ด้วย”
เธอพยักหน้า ไม่พูดอะไร
รับเอกสารมาโดยพยายามไม่สบตา
เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ…เกินกว่าความจำเป็
แค่เสี้ยววินาทีที่เขาก้มมาใกล้ เธอได้กลิ่นน้ำหอมของเขาอีกครั้ง
กลิ่นเดียวกับเมื่อคืน
กลิ่นที่ยังติดอยู่บนต้นคอของเธอจนถึงตอนนี้
มือของเขาแตะกระดาษกับปลายนิ้วเธอ
เธอสั่นนิดๆ — แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขาในที่สุด
ไม่มีคำพูด
มีแค่สายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม
“เมื่อคืน...เราควรจะ...”
เธอพูดในลำคอเบามาก แทบไม่ได้ขยับริมฝีปาก
เขาก้มลงนิดๆ
“เราควรจะทำอีก…ถ้าคุณยัง้า”
น้ำเสียงเขานิ่ง แต่หัวใจเธอกลับเต้นรุนแรง
“คุณภัทร…”
เธอกำลังจะพูดต่อ แต่เสียงจากโต๊ะถัดไปดังขึ้น
“อ้าว มีนา วันนี้มาเช้าเชียวนะ!”
เธอหันไป ยิ้มตอบรุ่นพี่ในทีม
ก่อนจะหันกลับมาอีกครั้ง...ภัทรเดินจากไปแล้ว
เหลือเพียงเอกสารบนโต๊ะ
กับโน้ตเล็กๆ ใบหนึ่งแนบอยู่ด้านหลัง
“วันนี้ พักเที่ยง เจอกันที่เดิม”
— P.