เพล้ง!
น้ำแข็งจากพลังเวทย์ที่ส่งออกมาจากอุปกรณ์เวทย์คล้ายปลอกแขนในมือทั้งสองข้าง ส่งผลให้แอนเดอร์สันถูกแช่แข็งตลอดเวลา การต่อสู้กับเวียร์น่านับว่าเป็ประสบการณ์ใหม่พอสมควร เดิมทีเขาเคยสู้ระยะประชิดกับโจรมาก่อน ไม่ว่าจะเป็การดวลปืน ดวลมีด หรือว่าใช้กำปั้นซัดหน้ากันเขาทำมาหมด แต่ตอนนี้เขากลับกำลังสู้ระยะประชิดด้วยการใช้เวทมนตร์ ทำให้เขาดูเสียเปรียบเพราะทุกครั้งที่คิดว่าอีกฝ่ายโจมตีพลาดจะมีน้ำแข็งพุ่งเข้ามาเกาะตามร่างกายเสมอ
บรึ้ม!
พลังเวทย์แปรเปลี่ยนไปเป็เวทย์ธาตุลมทรงกลมขนาดเท่าลูกบอลพุ่งเข้าโจมตีเวียร์น่า เธอที่ััได้ว่าเวทย์จากการสวนกลับของแอนเดอร์สันรุนแรงจึงไม่ประมาทะโหลบออกไป ทันใดนั้นเธอกลับใเมื่อความคิดในการหลบของเธอผิดพลาด เธอนึกว่าเพียงแค่หลบออกมาเล็กน้อยจะรอดจากการะเิของบอลสายลม การะเิกลับกว้างกว่าที่คิดและรุนแรงกว่าจนร่างของเธอกระเด็นออกไปไกลทันใดนั้นกลับมีคมมีสายลมขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาโจมตีด้วยความรวดเร็วพร้อมกับมีศรสายลมพุ่งตามหลังมาติดๆ เธอจึงใช้แขนตบลงไปบนพื้นดินสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาป้องกัน
ตู้ม เพล้ง!
เืสีแดงไหลออกมาจากปากพร้อมกับร่างกายลอยกระเด็นออกไปไกล บนใบหน้าของเวียร์น่าเธอแทบไม่อยากจะเชื่อว่าพลังเวทย์ของแอนเดอร์สันจะห่างกันกับเธอไปไกล ทั้งที่เป็นักเวทย์ 29 ปีไม่ต่างกันพลังทำลายเมื่อครู่นี้มันกลับเกินกว่าจะรับเอาไว้ได้ ทันใดนั้นเธอก็รีบมองจ้องไปยังหน้าอกที่มีเืไหล มองไปยังท้องน้อยที่ถูกศรสายลมทะลวงเข้าไป เมื่อรู้ว่าาแที่เกิดขึ้นใหญ่พอสมควรเธอจึงเลือกที่จะนอนบนพื้นดิน เนื่องจากว่าตอนนี้ถึงขีดจำกัดของเธอแล้ว
“ไง ตระกูลเฟียร์น่ากลัวพอหรือเปล่า”
แอนเดอร์สันเดินเข้ามาใกล้ๆเวียร์น่าพร้อมกับถามเธอกลับไปอีกครั้ง ในตอนเริ่มต้นเธอถามเขาว่าเวทย์ลมจะชนะได้อย่างไร ตอนนี้เขาทำให้เห็นแล้วจึงอยากรู้ว่าเธอจะตอบอะไรเขา
“มะ..ไม่คิดเลยว่าฉันจะแพ้”
แม้จะเจ็บเวียร์น่ากลับเป็ฝ่ายยิ้ม ครั้งนี้เธอแพ้ราบคาบ แพ้ทั้งการวางแผน แพ้ทั้งการดวลเวทย์ ถึงอย่างนั้นแอนเดอร์สันกลับไม่ได้พูดจากดูถูกเธอเลยสักนิดเดียว เขาคิดว่าเธอเป็คนที่น่าคบหา หากอนาคตเขาสร้างกองกำลังไม่แน่อาจจะได้เธอมาเป็คนวางแผนให้กับเขา
“เธอไม่ได้แพ้หรอก แผนของเธอดีมาก แต่ฉันบังเอิญไปเห็นเท่านั้นเอง พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ ฉันดันเป็เหมือนผู้ที่นั่งมองกล้องวงจรปิด ถ้าฉันไม่เห็นแผนของเธอน่าจะสำเร็จไปแล้ว”
“หึ เป็อย่างนั้นสินะ แต่มันก็บังเอิญเกินไป อย่ามาพูดให้ฉันดีใจหน่อยเลย”
“ฮ่าๆๆ ฉันพูดจริง เอาล่ะ แนะนำตัวอีกครั้งนะ ฉันแอนเดอร์สัน เฟียร์ และในอนาคตมันจะเปลี่ยนไปเป็ แอนเดอร์สัน สกอร์เปี้ยน ยินดีที่ได้รู้จักหวังว่าอนาคตเราจะเป็เพื่อนกันได้นะ”
“นายคิดจะหาพวกอย่างนั้นสินะ”
“ใช่ หากเธอไม่เข้าร่วม อย่างน้อยฉันก็มั่นใจว่าเธอจะไม่ไปอยู่กับใคร”
“หึหึ ชนะฉันครั้งเดียวฉันไม่ยอมรับหรอก ไว้เจอกัน”
สติของเวียร์น่าหมดลงไปก่อนที่วงเวทย์เคลื่อนย้ายจะนำเธอออกจากการทดสอบ ทันใดนั้นแอนเดอร์สันได้กวาดตามองไปรอบๆเพื่อหาผู้ที่สามารถจัดการเขาได้
“หอกทั้ง 5 ของโดมินิค ปีแอร์ จอร์จและโซเดียร์สินะ”
การต่อสู้ของคนที่เขาพูดถึงยังคงดุเดือด จอร์จและโซเดียร์กำลังช่วยนักเรียนอาร์เดลจัดการกับศัตรู ส่วนหอกทั้ง 5 ของโดมินิคและปีแอร์กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือน อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันไม่คิดจะตลบหลัง ตอนนี้เป็เวลาที่เขาจะกลายร่างเป็ผู้ล่าเพื่อสร้างชื่อเสียง จึงเดินเข้าไปในการต่อสู้จุดที่หนักหน่วงที่สุด นั่นก็คือจุดที่ปีแอร์กำลังสู้กับหอกทั้ง 5 ของโดมินิค
ปิ้ว!
ศรสายลมพุ่งออกจากมือของแอนเดอร์สัน เวทย์ประจำตระกูลยังคงร่ายเอาไว้เช่นเดิม หากเขาไม่ปลดการทำงานออกไปมันจะยังคงอยู่ ทันทีที่ศรเวทย์ของแอนเดอร์สันพุ่งเข้าไปในการต่อสู้ หอกทั้ง 5 ก็ได้หันมองแอนเดอร์สันในทันทีก่อนที่พวกเขาจะใตื่นเมื่อมีเวทย์ลมมากมายหลากหลายลักษณะไม่ว่าจะเป็ศรสายลม มีดสายลม บอลสายลม หรือจะเป็พายุหมุนถาโถมเข้าใส่พวกเขาทั้ง 5 คนจนลอยกระจัดกระจายไปทั่ว
“บะ…บ้าเอ๊ย นั่นมันยังเป็พลังของนักเวทย์ 29 ปีอยู่อีกเหรอ”
เพียงการโจมตีชุดเดียวหอกทั้ง 5 ก็ถูกเคลื่อนย้ายออกไปจากการต่อสู้ในทันที เหลือเพียงแค่แอนเดอร์สันกับปีแอร์เพียงเท่านั้น ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ให้เวลาเขาได้ทำดีใจ ทำการพุ่งเข้ามาโจมตีด้วยดาบสีทองสว่างไสว แอนเดอร์สันทำเพียงคิดว่าตรงหน้ามีดาบสายลมขนาดใหญ่พลังเวทย์ในร่างของเขาก็ถูกดึงออกมาสร้างดาบเวทย์อย่างที่เขา้าเพื่อต้านรับการโจมตี จนอีกฝ่ายที่พุ่งเข้ามาฟันกระเด็นถอยหลัง พริบตาที่อีกฝ่ายกำลังแสดงท่าทางเป็กังวลนี้เองนั้น แอนเดอร์สันได้ยิงศรสายลมโจมตีส่งผลให้ปีแอร์ใช้เวทย์ประจำตระกูลหักเหการโจมตีของเขาออกไปด้านข้างจนรอดพ้นความตาย
“ความหนักหน่วงนี่มัน”
รอยย่นกลางหน้าผากของปีแอร์ทำให้แอนเดอร์สันรู้ว่าอีกฝ่ายเกิดความใกับพลังเวทย์ที่ห่างชั้นกัน แม้ปีแอร์จะมีพลังเวทย์มากกว่าเขา 1 ปี แต่แอนเดอร์สันได้รับพลังจากฉายาผู้ใช้สายลม ส่งผลให้เวทย์ของเขารุนแรงกว่าเดิม 1 เท่า ครั้งแรกเขานึกว่าระบบจะมีการคิดคำนวณตัวเลข 1 เท่าเป็จำนวนเปอร์เซ็นเพื่อให้การโจมตีของเขารุนแรงขึ้นกว่าปกติ แต่ไม่นึกว่า 1 เท่าที่ระบบหมายถึงจะเป็การเพิ่มพลังเวทย์ในการโจมตีด้วยเวทย์สายลมให้เท่าตัว จากเดิมพลังโจมตีของเขาควรจะเท่ากับ 29 ปี ตอนนี้มันกลับรุนแรงถึง 58 ปี ต่อให้ปีแอร์จะพยายามอย่างไรก็ไม่สามารถสู้กับเขาที่ใช้เวทย์สายลมได้
บรึ้ม บรึ้ม บรึ้ม บรึ้ม บรึ้ม
คมมีดสายลมกระหน่ำโจมตีเข้าใส่ปีแอร์ที่กำลังวิ่งไปรอบๆ ทุกๆครั้งที่มีดสายลมเข้าถึงตัวปีแอร์จะใช้เวทย์บางอย่างหักเหมันออกไป อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าเวทย์ของปีแอร์จะไม่ใช่เวทย์ที่ใช้ได้ง่าย ทุกครั้งที่เขาใช้การหักเหหรือเบี่ยงเบนการโจมตีออกไป แอนเดอร์สันพบว่าอีกฝ่ายเหนื่อยหอบอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ชัด ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเวทย์ของปีแอร์คือเวทย์อะไรและสามารถป้องกันการโจมตีของพลังเวทย์ 58 ปีได้ แอนเดอร์สันกลับตัดความคิดฟุ้งซ่านนี้ทิ้งไป การที่ปีแอร์มาจากตระกูลใหญ่จึงไม่แปลกที่จะมีเวทย์แปลกประหลาดและน่ากลัวสามารถป้องกันการโจมตีหนักหน่วงกว่าระดับตัวเองได้แบบนี้
บรึ้ม!
ขาที่ควรจะก้าววิ่งไปด้านหน้าทิ้งลงไปบนพื้นหลังจากถูกมีดสายลดตัดเข้าที่ข้อเท้า แอนเดอร์สันจึงกระหน่ำโจมตีเข้าใส่ด้วยศรสายลมอีกครั้งหนึ่ง ทันทีที่เขามองไม่เห็นว่าจุดที่โจมตีเป็อย่างไรบ้างเพราะเต็มไปด้วยฝุ่นตลบอบอวล เขาก็พบว่ามีการโจมตีหนึ่งพุ่งเข้ามาโจมตีก่อนจะมีแสงจากวงเวทย์เคลื่อนย้ายปรากฎเหนือจุดที่ปีแอร์เคยนั่งคุกเข่า
เปล้ง!
“เกียรติของคนในโลกนี้น่ากลัวแฮะ”
แม้จะหลุดออกจากการแข่ง การโจมตีของปีแอร์กลับเป็การโจมตีที่หวังให้แอนเดอร์สันตกตายไปด้วยกัน อย่างไรก็ตามเขายังคงได้รับการคุ้มครองจากเวทย์ภูติสายลมจำแลงร่าง จึงทำให้เวทย์ที่ปลดปล่อยออกมาเป็คลื่นดาบแตกสลายไปต่อหน้าของเขาก่อนที่แอนเดอร์สันจะปิดการใช้งานเวทย์เพราะพลังเวทย์เหลือน้อยเต็มทน
“เหลือใครอีกไหมนะ”
สายตากวาดไปรอบๆ การใช้เวทย์โจมตีคงต้องหยุดเอาไว้ก่อน ในสถานการณ์ที่พลังเวทย์เหลือน้อยต้องเปลี่ยนไปใช้การโจมตีอย่างอื่นแทน ทันทีที่แอนเดอร์สันสำรวจรอบๆจนรู้ว่าคนที่สามารถสร้างปัญหาให้เขาได้เหลือเพียงแค่จอร์จกับโซเดียร์ เขาก็เริ่มพุ่งเข้าหานักเรียนเฟลิกซ์ใกล้ๆจากนั้นก็ใช้หมัดซัดเข้าใต้กรามจนสลบไปในหมัดเดียวแล้วจากนั้นเขาก็เริ่มล่านักเรียนวิทยาลัยอื่นต่อไปด้วยการใช้หมัดซัดเข้าใต้กราม
ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ
หมัดเท้าเข่าศอกยังคงเป็อาวุธประจำตัวของแอนเดอร์สัน ทุกครั้งที่อาวุธเหล่านี้ถูกส่งออกไปนั้นจะมีนักเรียนสลบ ด้วยพลังที่ห่างชั้นกันของเขาและนักเรียนหลายคน แอนเดอร์สันจึงมีความรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังวิ่งไล่เตะเด็กอนุบาล กระทั่งนักเรียนของเฟลิกซ์คนสุดท้ายล้มตัวลงไปนอนบนพื้นนี้เองนั้น นักเรียนวิทยาลัยอาร์เดลล้วนร้องะโด้วยความยินดีเพราะตอนนี้พวกเขาเป็นักเรียนวิทยาลัยสุดท้ายที่เหลืออยู่ ซึ่งมันหมายความว่าพวกเขาจะกลายเป็วิทยาลัยอันดับ 1 ในการทดสอบในปีนี้
“เฮ่!”
ทุกคนล้วนร้องะโด้วยความยินดีกับชัยชนะ โซเดียร์และจอร์จต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความภูมิใจไม่คิดว่าจะพาเพื่อนมาถึงจุดนี้ได้ อย่างไรก็ตามพวกเขาสองคนกลับมองเห็นรอยยิ้มของแอนเดอร์สันจนกระดูกสันหลังเย็นไปทั่ว
“จะเป็ไรไหมถ้าปีนี้การทดสอบจะจบเร็วกว่าเดิม”
“หมายความว่ายังไง” นักเรียนหลายคนไม่เข้าใจที่แอนเดอร์สันพูด ทันใดนั้นแอนเดอร์สันกลับตอบด้วยหมัดจนทำให้นักเรียนที่อยู่ด้านข้างล้มตัวลงไปนอนสลบ จากการกระทำของแอนเดอร์สันนี้เองสร้างความตื่นตระหนกให้กับทุกคนๆในทันที
“อย่าลืมสิ เรายังมีการจัดอันดับในวิทยาลัย” แอนเดอร์สันเตือนทุกคนให้รู้ว่าการลงมือของเขาก็เพื่อจัดอันดับรายชื่อผู้แข็งแกร่งในวิทยาลัย ทันทีที่ทุกคนได้สติต่างก็หันมองรอบตัว แม้พวกเขาจะถูกส่งออกไปจากการทดสอบอย่างน้อยก็ต้องคว้าทรัพยากรสักอย่างติดตัวออกไปให้ได้
บรึ้ม!
การโจมตีของนักเรียนอาร์เดลที่เหลืออยู่พันคนเกิดขึ้นอีกครั้ง แอนเดอร์สันจึงพุ่งหลบนักเรียนหลายคนที่มุ่งเป้ามายังเขาเพื่อเข้าหาจอร์จและโซเดียร์ เมื่อมาถึงแอนเดอร์สันไม่รอช้าควักปืนออกมายิงโซเดียร์จนเธอรีบคว้าดาบขึ้นมาป้องกัน ทว่าการโจมตีของแอนเดอร์สันกลับรุนแรงมากส่งผลให้เธอลอยกระเด็นชนนักเรียนหลายคนจนาเ็สลบลงไป เธอที่พยายามลุกขึ้นก็พบว่าแขนทั้งสองข้างหักจากการโจมตีเมื่อครู่
“แอนเดอร์สัน นี่มัน”
“หลับไปก่อนแล้วค่อยไปถามข้างนอก”
ผัวะ
แอนเดอร์สันสับหลังคอเบาๆส่งผลให้โซเดียร์ถูกส่งออกไปด้วยเวทย์เคลื่อนย้าย จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าหาจอร์จด้วยความเร็วไว แม้ด้านหน้าจะเต็มไปด้วยเพลิงสีแดงลุกท่วมไปด้วยเปลวไฟจากอีกฝ่าย เขากลับพุ่งเข้าไปด้านในแล้วใช้ปืนจ่อยิงจนจอร์จาเ็หนักถึงขั้นถูกส่งออกไปอีกคน เมื่อผู้ที่ทำให้เขาาเ็ส่งออกไปทุกคน แอนเดอร์สันก็เปลี่ยนไปใช้กำปั้นวิ่งเข้าไปชกใต้กรามของนักเรียนทุกๆคนเพื่อที่เขาจะได้เป็นักเรียนคนเดียวในการทดสอบแห่งนี้
ผัวะ ผัวะ ผัวะ ผัวะ
“ร่วมมือกันก่อน ช่วยกันจัดการไอ้แอนเดอร์สันก่อน”
ผัวะ!
เสียงร้องดังระงมผสมเสียงการโจมตีจากนักเวทย์มากมาย อย่างไรก็ตามเสียงหลากหลายกลับจบลงหลังจากมีเสียงหมัดอัดกระแทกใบหน้า
2K
