บทที่ 10 ความฝันของใครบางคน 1 (1)
จนแล้วจนเล่าผมก็หาทางปิดหน้าจอโทรศัพท์ไม่ได้ ดังนั้นผมจึงจำใจเก็บโทรศัพท์และเริ่มมองรอบห้องพักอีกครั้ง
เมื่อคิดได้ว่าผมต้องออกไปข้างนอก ผมก็ควรต้องสวมเสื้อผ้าแบบที่ 'วัยรุ่นชอบใส่กัน' ตามท้องถนน ไม่ใช่ชุดนอนแบบนี้
"ว่าแต่ปกติชอนอีเซแต่งตัวยังไงเนี่ย?"
ผมไปที่ตู้เสื้อผ้าและเปิดประตูตู้ออกกว้าง
เสื้อผ้าที่ผมไม่คุ้นเคยเลยสักนิดปรากฏขึ้นในสายตา
ในตู้เสื้อผ้าใบนี้เต็มไปด้วยเสื้อผ้าวัยรุ่นสีสันฉูดฉาด ไม่ใช่ตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยชุดสูท ชุดนอน และชุดออกกำลังกาย
"..."
ผมปิดตู้เสื้อผ้า
หลังจากนั้น ผมก็สูดหายใจลึก สลัดความปรารถนาที่จะวิ่งหนีไปและเปิดตู้เสื้อผ้าออกอีกครั้ง
"เื่นี้ฉันรับไม่ไหวจริง ๆ แฮะ"
แต่ถึงจะรับไม่ไหวอย่างไร ผมก็ต้องรับให้ได้
โดยปกติ ผมจะใส่แต่เสื้อผ้าเดิม ๆ หรือถ้าจะเปลี่ยนบ้างก็แค่สีของกางเกงเท่านั้น ผมไม่ใช่พวกที่ตามแฟชั่นเลยสักนิด
"แค่แต่งตัวเป็วัยรุ่นปกติก็แย่แล้ว...นี่ยังดันเป็ไอดอลอีก..."
ผมหยิบโทรศัพท์กลับออกมาเพื่อค้นหาว่าพวกนักร้องไอดอลชอบแต่งตัวกันแบบไหน
เมื่อผมกดเปิดแอปพลิเคชันที่น่าจะเป็เบราเซอร์ ผมก็หยุดนิ่งใช้ความคิดเล็กน้อย ก่อนที่จะแตะลงไปในช่องค้นหา
คีย์บอร์ดหน้าตาที่ผมไม่คุ้นเคยสักนิดปรากฏขึ้นมา ผมพิมพ์แล้วลบอยู่หลายรอบ สุดท้ายก็เหงื่อออกโดยไม่รู้ตัว
[ค้นหา > การแต่งตัวสไตล์ชอนอีเซ]
แต่ผลการค้นหากลับเละเทะไปหมด
นี่คงเป็เหตุผลที่ว่าทำไมชอนอีเซถึงอยากจะฆ่าตัวตาย
"อยู่ในวงการมา 5 ปี แต่หาข้อมูลไม่เจอ คงเป็ไอดอลที่ไม่มีใครรู้จักจริง ๆ สินะ"
มีบัญชีผู้ใช้งานและบทความที่ดูเหมือนจะเป็คนต่างชาติเขียนปรากฏขึ้นมา
แต่ส่วนใหญ่จะเป็เื่ราวเกี่ยวกับเสื้อผ้าที่ใส่บนเวที ไม่ใช่เสื้อผ้าที่ใส่ในชีวิตประจำวัน
ผมเปลี่ยนข้อความค้นหาอย่างรวดเร็ว
[ค้นหา > ชุดในชีวิตประจำวันของไอดอลชาย]
ข้อมูลจำนวนมากปรากฏขึ้นมา เป็ข้อมูลของไอดอลหลายร้อยหลายพันคนในทุก่อายุ
ผมเลือกเอาแบบที่ใกล้เคียงกับเสื้อผ้าที่มีอยู่ในตู้มากที่สุด หลังจากลองสวมใส่ดูแล้ว ผมก็มายืนอยู่หน้ากระจก
เอ่อ...
ใบหน้าที่จ้องมองกลับมาจากในกระจกหล่อเหลาเหนือคำบรรยาย
มีคนมากมายอยากจะมีหน้าตาหล่อเหลาเช่นนี้ แล้วทำไมเขาถึงไม่ดัง?
พวกนักร้องไอดอลที่ปรากฏตัวตามรายการวาไรตี้ต่าง ๆ ก็ยังไม่หล่อถึงขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ
เขามีใบหน้าเรียวยาว ตาตี่ คิ้วหนา บำรุงผิวพรรณเป็อย่างดี
"หน้าตาแบบนี้น่าจะทำให้คนประทับใจได้ไม่ยาก...โดยเฉพาะพวกสาว ๆ น่าจะกรี๊ดกันไม่น้อยเลยนี่"
ผมแน่ใจว่าตนเองคงได้เห็นอะไรอีกมากในอนาคต แต่ผมไม่คุ้นเคยกับการจ้องมองใบหน้าที่อยู่ในกระจก ดังนั้นผมจึงพยายามปรับตัว
"ต้องรีบทำตัวให้ชินเอาไว้ เพราะนี่กลายเป็หน้า 'ของฉัน' แล้ว"
ผมตัดสินใจอย่างมุ่งมั่นและจ้องมองเงาในกระจก แต่สุดท้ายก็อดนึกผิดหวังไม่ได้
หน้าตาดีขนาดนี้ ทำไมถึงไม่ได้เป็ไอดอลที่ประสบความสำเร็จตามที่หวัง?
ผมถึงกับรู้สึกโง่เง่าที่จ้องมองตัวเองยืนเหงื่อแตกอยู่หน้ากระจก
ในระหว่างที่ผมเริ่มค้นหาข้อมูลเมื่อสักครู่ ผมก็นึกขึ้นมาได้ว่าคงเป็เื่ดีที่จะได้รู้ข้อมูลด้านอื่น ๆ ของชอนอีเซบ้าง
ผมจดจำเื่ข้อมูลของการแต่งตัวเอาไว้ เปลี่ยนคำค้นหาและกดปุ่มค้นหาใหม่
[ค้นหา > ชอนอีเซ]
[ชอนอีเซ (นักร้อง)
สมาชิกวง : ไคลแมกซ์ (เมนแดนเซอร์)
ต้นสังกัด : วีแพลเนตเอนเทอร์เทนเมนต์]
นอกเหนือจากข้อมูลเหล่านี้...
ก็เป็ภาพข่าวและกิจกรรมที่ดูเหมือนจะได้รับความนิยมอยู่เล็กน้อยจากหนังสือพิมพ์บันเทิงตลาดล่าง
ทำไมฐานแฟนเพลงของพวกเขาเหมือนมีแต่เด็กนักเรียนชั้นประถม และมัธยมทั้งนั้น?
แต่พอผมลองกดค้นหาข้อมูลแบบเรียลไทม์ ผมกลับไม่พบข้อมูลอะไรเลย
[ผลการค้นหาแบบเรียลไทม์ > อื่น ๆ]
[ผู้ใช้นิรนาม 1 : มีใครรู้เื่ยอดแฟนคลับที่มาร่วมงานแฟนไซน์*[1]ของวงไคลแมกซ์เมื่อปีที่แล้วบ้างไหม?]
[ผู้ใช้นิรนาม 2 : เห็นว่าเป็การจัดงานแบบจับฉลากมา 100% ด้วยนะ พวกเขาบอกว่าจะรับแฟนคลับประมาณ 200 คน แต่พอถึงเวลาจริง เห็นว่ามีคนมาแค่ 80 คนเองมั้ง]
แฟนไซน์...ยอดแฟนคลับ...? ผมไม่รู้เลยว่าคำพวกนี้หมายถึงอะไร แต่ผมเข้าใจได้ไม่ยากว่าการที่เปิดรับแฟนคลับ 200 คนแต่กลับมีคนมาจริง ๆ เพียง 80 คน นั้นหมายความว่าอย่างไร
นั่นคือชอนอีเซและวงของเขามีแฟนคลับเพียงหยิบมือ
"เฮ้อ...ถ้าเป็วงไอดอลแล้วจะแป้กขนาดนี้ ยุบวงแล้วไปเล่นเป็ตัวประกอบในหนังจะดีกว่าไหม?"
ผมลองค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับวงไคลแมกซ์มากขึ้นในขณะที่ผมเดาะลิ้นอย่างใช้ความคิด
วงไคลแมกซ์เป็วงบอยแบนด์ที่เน้นการเต้นเป็หลัก ชอนอีเซเดบิวต์ตอนที่มีอายุ 19 ปี ต้นสังกัดของเขาเป็ของเพื่อนเก่าของประธานบริษัทชอนซูกรุ๊ป
[เซ็นเตอร์ประจำวงในซิงเกิลเดบิวต์ : ชอนอีเซ]
[เซ็นเตอร์ประจำวงในซิงเกิลที่สอง : ชอนอีเซ]
[เซ็นเตอร์ประจำวงในซิงเกิลที่สาม : ชอนอีเซ]
[เซ็นเตอร์ประจำวงในอัลบั้มเต็มชุดแรก : ชอนอีเซ]
[เซ็นเตอร์ประจำวงในซิงเกิลที่สี่ : ชอนอีเซ]
ผมไม่รู้ว่าตำแหน่งเซ็นเตอร์ประจำวงนั้นมีความสำคัญแค่ไหน เพราะผมไม่ได้ตามพวกไอดอลสักเท่าไหร่
นอกจากนี้ก็จะมีคลิปวิดีโอ ภาพถ่าย และข่าวที่เกี่ยวข้องกับการเปิดตัวของชอนอีเซ
เพียงค้นข้อมูลแค่นี้ ผมก็พอจะรู้แล้วว่าเพราะอะไรวงไคลแมกซ์ถึงไม่ดังสักที
"นี่มันวงไอดอลวัยรุ่น ทำโดยวัยรุ่น เพื่อคนวัยรุ่นสินะ?"
ถึงต้นสังกัดของพวกเขาจะเป็บริษัทลูกของบริษัทชอนซูกรุ๊ป แต่ก็ยังเป็เื่ยากที่จะปั้นวงไอดอลรูปแบบนี้ขึ้นมาได้
แต่มันยุติธรรมดีแล้วหรือที่พวกเขาจะดันลูกชายของประธานบริษัทสุดลิ่มทิ่มประตูแบบนี้?
ในฐานะคนนอก ผมพอจะคาดเดาได้ว่าทางบริษัทตั้งใจดันสมาชิกเพียงคนเดียวในวง และไม่ดูดำดูดีสมาชิกคนอื่น ๆ เลยแม้แต่น้อย
แต่ถึงกระนั้น เหตุผลที่พวกเขายังไม่ยุบวงไปก็เป็เพราะคำสั่งจากบริษัทชอนซูกรุ๊ปนั่นเอง นี่ก็เป็เื่ตลกร้ายอีกเหมือนกัน
"เอาล่ะ...พอจะสรุปข้อมูลได้แล้ว"
หลังจากใช้ความคิดอีกพักใหญ่ ผมก็เรียกหาระบบ
"ระบบ ฉันมีอะไรจะถามหน่อย"
[กำลังรับฟัง กรุณาพูดมาได้เลย!]
โฮ่ง! เสียงเห่าดังขึ้นจากเ้าขนปุ๋ย มันกระดิกหางด้วยความตื่นเต้น
นี่พวกแกเป็สิริหรือไง?
ผมถามอย่างเยือกเย็นว่า
"ชอนอีเซฝันอยากจะเป็ไอดอลชื่อดังแค่อย่างเดียวเท่านั้นใช่ไหม?"
หลังจากนั้น หน้าต่างข้อความก็สั่นไหว แต่กลับไม่มีตัวอักษรปรากฏขึ้นมา
เ้าขนปุ๋ยเริ่มหมุนวนอยู่กับที่ด้วยความร้อนรน
"มีอะไร? เกิดอะไรขึ้น?"
[พวกเรากำลังปรับเปลี่ยนเวลาเล็กน้อย กรุณารอสักครู่]
ผมรู้สึกไม่ชอบมาพากล จึงขยับถอยห่างออกมาจากหน้าต่างข้อความอย่างลังเล
แต่โชคร้ายที่หน้าต่างข้อความนั้นก็ขยับเข้ามาใกล้ผมโดยอัตโนมัติ
"ปรับเปลี่ยนอะไรอีก?"
ผมยกมือกอดอกด้วยความสงสัยและจ้องมองไปที่หน้าต่างข้อความ
[การปรับเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์ หลังจากนี้เราจะเล่นคลิปวิดีโอ "ไอดอลชอนอีเซฉบับพิเศษ" ให้คุณได้รับชม]
"ว่าไงนะ?"
แล้วสภาพแวดล้อมรอบกายของผมก็กลายเป็สีขาวดำไปทันที เหมือนตอนที่กำลังเล่นคลิปวิดีโอฉายซ้ำความทรงจำจากการใช้แต้มแลกมาไม่มีผิด
"ทำไมบรรยากาศถึงเป็แบบนี้เนี่ย?"
และเพื่อทำให้บรรยากาศโศกเศร้ามากขึ้นโดยเจตนา หูของผมก็ได้ยินเสียงเปียโนคลอเคล้าอยู่ตลอดเวลา
ในเวลาเดียวกันนี้ เด็กผู้ชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าผมพร้อมด้วยเพื่อน ๆ ที่กำลังล้อมรอบอยู่
[1] งานแฟนไซน์ (Fansign Event) งานที่จัดขึ้นเพื่อให้แฟนคลับและดาราหรือศิลปินได้พบปะกัน ภายในงานมีการพูดคุยและแจกลายเซ็น สิทธิ์ในการเข้าร่วมงานจะได้รับแบบสุ่มจากการซื้ออัลบั้ม