ตัวร้ายอย่างข้านี่แหละ ที่จะเป็นฮองเฮา

ในตำหนักขององค์ชายสาม

เมื่อข่าวการแต่งตั้ง ไป๋อวี้หลันเป็๞กุ้ยเฟยถูกส่งมาถึงองค์ชายสาม หลี่หยางเหอ พระองค์ทรงแสดงความประหลาดใจ ดวงตาเรียวคมของพระองค์หรี่ลง ขณะฟังรายงานจากที่ปรึกษาคนสนิท

“พระสนมไป๋… ถูกแต่งตั้งเป็๞กุ้ยเฟย? โดยฝ่า๢า๡?” น้ำเสียงของหลี่หยางเหอเยือกเย็น แต่แฝงด้วยความไม่พอใจ

“ขอรับ” ที่ปรึกษาตอบด้วยความระมัดระวัง “จากข่าวในวัง ดูเหมือนว่าพระสนมไป๋จะ…ใช้วิธีการบางอย่างเพื่อให้ได้รับตำแหน่งนี้” 

หลี่หยางเหอหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะของพระองค์เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

“นางช่างใจกล้าจริงๆ ข้าคิดว่านางจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือข้า… แต่กลับยอมใช้ร่างกายแลกกับตำแหน่งนั้นเสียเอง” 

องค์ชายสามครุ่นคิดถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับอวี้หลันที่ผ่านมา แม้นางจะเคยให้คำมั่นว่าจะสนับสนุนพระองค์ แต่การที่นางเลือกเส้นทางนี้ แสดงให้เห็นว่านางไม่ได้ภักดีต่อพระองค์อย่างแท้จริง

“ไป๋อวี้หลัน…นางไม่เคยเป็๞เพียงผู้ติดตามในเกมนี้ แต่กลับกลายเป็๞หมากที่เริ่มเดินเอง” 

พระองค์กัดฟันแน่น ก่อนตรัสกับที่ปรึกษา “จงเฝ้าดูนางให้ใกล้ชิด หากนางคิดจะทรยศข้าหรือเปลี่ยนฝ่าย…ข้าจะไม่ลังเลที่จะกำจัดนาง” 

ขณะเดียวกัน ไป๋อวี้หลัน รู้ดีว่าการตัดสินใจของนางจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างนางกับองค์ชายสาม แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ไม่เสียใจ

“หลี่หยางเหอ… เ๯้าอาจคิดว่าข้ายอมช่วยเ๯้าเพียงเพื่อความภักดี แต่ในความเป็๞จริง ข้าทำเพื่ออนาคตของข้าเอง” 

ในเกมแห่งอำนาจ ไม่มีพันธมิตรที่แท้จริง มีแต่ผู้ที่พร้อมหักหลังในยามที่เหมาะสม...