อยู่ๆ...มฤตยูไม่มีขา...ก็มาเยือน...ทำไมมันไม่กัดฟ่ะ มันจะลากเขาไปไหนเนี่ย!
เทียนหลงออกแรงดิ้นและพยามใช้มือแกะให้พ้นจากการถูกรัด...แต่มันรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆเริ่มมีความเย็นแทรกเข้ามาในร่างกายตรงที่โดนมันรัด น้ำเริ่มขุ่นขมุกขมัวเขามองไปข้างหน้างูตัวนี้กำลังลากเขาเข้าไปใต้แผ่นน้ำแข็งพุ่งไปที่น้ำลึกอย่างรวดเร็วในเมื่อแกะตัวไม่ได้ดิ้นไม่หลุดก็ต้องเล่นงานหัวก่อน เขาเล็งไปที่หัวงูมือขวาพุ่งไปจับหลังคองูทันที ััแรกคือกำไม่มิด มันลื่นๆเหนียวๆงูสะบัดหัวอย่างแรงพยามดิ้นหนี มือสั่นสะท้านหัวงูกำลังจะหลุดมือแรงนิ้วมือสู้แรงดิ้นงูตัวนี้ไม่ได้เหมือนกำลังดึงเชือกลากช้างตัวหนึ่งออกแรงแค่ไหน ก็ไม่มีทางดึงเชือกไว้ได้ยิ่งยื้อยึดตัวก็จมลงไปเรื่อยๆ
ขณะที่หัวงูใกล้จะสะบัดหลุดมือไปโดยไม่ต้องคิดสั่งการพลังวัตรที่กำลังโคจรอยู่ภายใน พุ่งผ่านชีพจรข้อมือออกในทันทีวินาทีนั้นเขารับรู้ถึงพลังมหาศาลที่มือ หัวงูที่สะบัดไปมาอย่างแรงเริ่มช้าลงเหมือนงูต้องเชือกกล้วย คล้ายๆว่ามันหมดแรง แต่เขายังจับคองูไว้ได้อย่างมั่นคงแต่วิกฤตยังไม่ผ่านไป พลังของงูตัวนี้มหาศาลมาก มันออกแรงรัดเขามากขึ้นเขาเริ่มอึดอัดขาดอากาศหายใจ งูตัวนี้ลากจนตัวเขาหมุนติ้ว ดิ่งลึกลงไปเรื่อยๆที่กลางทะเลสาบ
คิดอย่างรวดเร็ว “ทำอย่างไรมันถึงจะคลายวงรัด หนังมันเหนียวและลื่นมาก.. เอาว่ะ” เขาตัดสินใจลากหัวงูเข้ามาโคจรพลังผ่านปากแล้วกัดลงไปที่ต้นคองูด้านหลัง กลิ่นคาวเืคละคลุ้งเข้ามาในปากมันพยามสะบัดตัวหนีสุดแรง รู้สึกวงรัดคลายออกวูบหนึ่ง เขากัดแน่นเืงูสดๆร้อนระอุไหลเข้ามาในปาก ในใจมีแสงสว่างวูปหนึ่ง งูน้ำหายใจผ่านิัในเืงูน่าจะมีอากาศอยู่บ้าง เขาออกแรงดูดเืงูลงท้องอย่างไม่ยั้งแล้วเริ่มโคจรผนึกพลังวัตรจากเืงู ดูดไปดูดมาเืงูไหลเข้ามาเต็มท้องรู้สึกถึงความร้อนระดับที่ไม่ธรรมดาพุ่งขึ้นมาจากภายในยื้อยุดกัดกระชากกันอยู่หลายอึดใจ ในที่สุดอาการขาดอากาศของเขาลดลงเืไหลเข้าปากเขาช้าลงเรื่อยๆในที่สุดก็ไม่มีเืไหลเข้าปากอีกวงรัดงูก็เริ่มคลายตัว จนในที่สุดลำตัวงูนิ่งไม่ขยับ ตัวยาวลอยกระเพื่อมๆตามกระแสน้ำเขาปล่อยปากหยุดดื่มเืงู แต่ยังไม่กล้าคลายมือปล่อยคองูความรู้สึกตอนนี้ มันร้อนไปทั่วตัว..ร้อนมากเหมือนกำลังถูกย่างทั้งที่ตัวจมอยู่ใต้ทะเลสาบน้ำแข็ง ..หึ!..ไม่ใช่แค่ร้อนอย่างเดียวแล้วที่ผิวกายโดยเฉพาะตรงที่ถูกรัดเริ่มแข็งทื่อจากความเย็นทั้งๆที่งูเลิกรัดไปแล้วนอกจากนี้เขาขยับตัวแทบไม่ได้ ไม่รู้ว่าถูกพิษในเืงูหรือเปล่า แล้วทำไมรู้สึกร้อนนรกจากข้างในแต่ที่ตัวเขาหนาวเย็นผิดปรกติ
วิกฤตแรกยังไม่ผ่านพ้นวิกฤตที่สองก็เข้ามา ที่เขารู้สึกอึดอัดเพราะระหว่างดิ้นรนต่อสู้เอาชีวิตรอดงูตัวนี้ลากเขาลงมาลึกมาก ไม่ต่ำกว่า หนึ่งร้อยเมตร แรงกดดันมหาศาลของน้ำลึกกำลังบีบตัวเขาให้แหลก ตอนนี้ตัวเขาเย็นมากเกือบจะกลายเป็น้ำแข็งเขาไม่สามารถลอยตัวขึ้นได้ ภายในตัวเขาไม่มีอากาศพอและขยับตัวไม่ได้ แรงกดรอบตัวเหมือนกล้วยปิ้งกำลังถูกรถบดแล่นทับ
ในภาวะวิกฤตเทียนหลงนึกสภาพตอนตัวเองสู้กับแรงกดดันของควันหลากสีในดาวตก และสภาพถูกฝังในหลุมลึก ทั้งสามกรณีแรงกดดันคล้ายกันมากแต่ระดับความรุนแรงของพลังบีบอัดน้อยลงเรื่อยๆ “แรงกดในตอนนี้เทียบกับแรงกดจากหิมะก้อนหินในหลุมโพรงไม้ได้ แต่ทำไงถึงจะขึ้นผิวน้ำได้” เขาคิดอย่างรวดเร็ว “ตอนนี้รอบตัวเขาเป็น้ำทั้งหมดแรงอัดของน้ำที่ลึกกว่าย่อมมากกว่าน้ำที่ตื้นกว่าหากสามารถสร้างแรงพลังอัดกระแทกออกมาจากร่างกายเหมือนตอนที่อยู่ในหลุมลึกคาดว่าแรงอัดจากพลังวัตรทั่วทั้งตัวของเขาคงออกมาเท่ากันรอบทิศทางเมื่อพลังต้านออกมาปะทะแรงดันน้ำที่กดตัวอยู่ ตัวของเขาก็จะถูกพลักให้ลอยขึ้นทันทีเพราะแรงกดจากน้ำที่ตื้น ย่อมน้อยกว่า แรงกดของน้ำที่ลึกกว่า” ความคิดและสมมุติฐาน ผ่านแวบเข้ามาในเสี้ยวอึดใจ
ถึงตอนนี้ต้นกำเนิดของพลังที่ไหลเข้ามาในร่างกาย จะไม่ใช่ควันหลากสีแต่เป็เืงูถึงยังไงก็ต้องลองดู เขาผนึกพลังวัตรทบทวนการไหลของพลังเลียนแบบวิธีโคจรเหมือนที่เกิดในโพรงหลุม อัดกระแทกมันออกมาจากภายใน.....ได้ผล.....เกิดแรงอัดพร้อมแสงสีรุ้งแผ่ออกไปในน้ำรอบตัวตัวของเขาลอยขึ้นอย่างรวดเร็ว พอใกล้ผิวน้ำ เขาเริ่มขยับตัวได้มองจำแนกทิศทางแล้วพุ่งไปยังบริเวณที่สว่างที่สุด ..สะพานน้อย.. เขารีบขึ้นจากน้ำมายืนหอบหายใจอยู่บนสะพานน้อย
ั้แ่จับคองูได้เขาไม่เคยผ่อนแรงที่จับมันเอาไว้เลยตอนนี้มันนิ่งไม่ไหวติงไม่แน่ใจว่าตายแล้วหรือไม่ แผลที่ถูกเขากัดแล้วดูดเืแห้งสนิทไม่มีเืไหลออกมาแล้ว มองอย่างละเอียด งูตัวนี้มีหัวสามเหลี่ยมใหญ่กว่าลำตัวมากเขี้ยวสีเงินสองข้างงอกจากปาก้า ยาวเกือบ สามเิเ จากหัวลงมาประมาณ หนึ่งคืบมีครีบข้างคล้ายครีบปลาขนาดใหญ่ หนึ่งคู่ ตอนแรกไม่เห็นเพราะครีบบางโปร่งแสงลำตัวั้แ่หัวจรดหางเป็เกล็ดละเอียดสีเงิน ยาวสองเมตร ตัวใหญ่ประมาณถ้วยชามีครีบข้างอีกหน่งคู่ใกล้ส่วนหาง กลางหัวมีรูปสามเหลี่ยมสีแดงสดคล้ายหัวศรธนูมีเส้นสีแดงกว้างประมาณสองเิเ พาดลากยาวจากหัวศรสามเหลี่ยมความกว้างลดลงตามความยาวจนกลายเป็ปลายแหลม ไปจรดที่ปลายหาง ห่างจากปลายหางประมาณ สอบคืบมีครีบลู่เรียวเหมือนปลาไหล
กำลังพิจารณาอยู่ ปู่จางก็เดินออกมาพอเห็นงูตัวนี้เข้าก็ตวัดมือวูปจับตำแหน่งเจ็ดนิ้วบนคองูอย่างแม่นยำ “ทีหลัง...จับงูให้จับที่เจ็ดนิ้วจากหัวงู...เอ๊ะ..มันตายแล้ว!...เ้าเอามันมาจากไหน...” หลังจากดูอยู่ครู่หนึ่งก็อุทานออกมาอย่างใ “นี่มันปลาไหลหิมะธนูเพลิง”
“เ้าตัวนี้ไม่ใช่งูแต่เป็ปลาไหล ข้าเคยอ่านเจอในตำราหลอมโอสถวิเศษ มันเป็สัตว์วิเศษระดับสี่ ติบโตได้ช้ามากนอกจากตอนเกิดที่ยาวห้าเิเแล้ว ใช้เวลา หนึ่งปี ตัวจะยาวขึ้นหนึ่งเิเ ตัวนี้น่าจะมีอายุถึงสองร้อยปีมันเป็ปลาไหลที่มีแรงมหาศาล ดุร้ายคล่องแคล่วว่องไว อาหารของมันคือสัตว์น้ำและสัตว์อสูรทุกชนิดสัตว์อสูรระดับสี่ ตัวอื่นเจอมัน ยังต้องหลีกเลี่ยงมันเป็สัตว์ที่อยู่ในน้ำลึกมากต้องเป็น้ำเย็น ตัวมันเป็เ้าหยิน ปรกติสัตว์ธรรมดากระทบตัวมันจะถูกแช่แข็งทันทีไม่รู้เพราะ้าสร้างสมดุลธาตุหรือไม่ มันชอบกินสมุนไพรวิเศษที่มีธาตุไฟโดยเฉพาะสมุนไพรที่เติบโตด้วยสายธารไฟใต้ภิภพทำให้เืมันมีคุณสมบัติเป็ไฟหยางหรือพิษร้อน” พูดไปดูแผลที่คอปลาไหลแล้วก็ ชะงักกึก “อย่าบอกนะว่า...เ้า.กินเืมันเข้าไป !“
เทียนหลง พยักหน้า เล่าเื่ให้ปู่จางฟังระหว่างนั้น ปู่จางก็ตรวจชีพจรของเขา ดู ปาก ลิ้น และ ิั แผ่นหลัง หน้าอกท้อง ขา แขน มือ จนกระทั่ง เล็บ “เหลือเชื่อ...เพียงวันเดียวเ้าบรรลุปราณขั้นผสานแล้วในร่างของเ้าไม่ได้ถูกพิษ นอกจากหยินสุดขั้วที่ทำให้เ้าตัวชาเล็กน้อยแล้วปัญหาอยู่ที่เืที่กินเข้าไป ถึงแม้พิษในเืปลาไหลหิมะธนูเพลิงจะเป็พิษร้อนที่รุนแรง คนธรรมดาถูกพิษเข้าไปในหนึ่งชั่วโมงร่างกายจะถูกเพลิงพิษเผาจนตายแต่ดูเหมือนพิษนี้ไม่มีผลอะไรกับร่างกายเ้า ดูเหมือนวิชาฝึกพลังวัตรของเ้าจะสามารถหลอมธาตุธรรมชาติ ให้กลายเป็พลังวัตรได้...เพียงแต่ว่า ถึงแม้พิษร้อนนี้แท้ที่จริงแล้วคือ พลังธาตุไฟเป็พลังงานธาตุบริสุทธิ์แต่เืปลาไหลจะมากจะน้อยก็มีสื่งเจือปน มีกากพิษจำนวนมากตกค้างอยู่ที่ิัโดยเฉพาะที่ท่อนแขนและฝ่ามือทั้งสองข้าง ถึงเ้าจะไม่เป็ไร แต่กันไว้ดีกว่าเดี๋ยวข้าจะให้ โอสถพนึกหยินแก่เ้าไว้เม็ดหนึ่งหากเ้ารู้สึกิัที่แขนหรือฝ่ามือร้อนจนทนไม่ได้ ให้กินโอสถนี้เข้าไป” แล้วก็ล้วง ขวดหยกเล็กมาให้เทียนหลงพร้อมกำชับว่า ภายใน หกเดือนนี้ต้องพกติดตัวไว้ตลอดเวลาหรือจนกว่า กากพิษถูกขจัดหมดไป “
“ตอนนี้มีเื่ต้องจัดการเ้านี่ก่อนนี่เป็สิ่งล้ำค่าไม่อาจแสวงหาได้” จางเหว่ยล้วงมีดออกมา ขยับมือตัดเขี้ยวสองข้างออกมา “เขี้ยวปลาไหลมีแก่นหยินร่างหยางนำไปแช่สุราดื่มสามารถขจัดพิษได้สารพัน “ ต่อจากนั้นผ่าหัวปลาไหลเม็ดทับทิมสามเหลี่ยมมุมมนสีแดงเพลิง ขนาดหัวแม่มือลูกหนึ่งกลิ้งออกมา “นี่เป็เม็ดพลังสัตว์อสูร มีมูลค่าสูงอย่างยิ่ง ปรกติเม็ดพลังสัตว์จะเกิดในสัตว์วิเศษ เมื่อมันมีอายุผ่านสามสิบ ปีเท่านั้นซึ่งนั้นก็หายากมากแล้ว ไลตังเม็ดนี้เป็เม็ดธาตุสัตว์อสูรธาตุไฟอายุ สองร้อยปียากจะพบเจอ ขนาดข้าเองยังไม่เคยพบเห็นในตลาดสมุนไพรหรือตลาดแลกเปลี่ยนชาวยุทธ์ที่ไหนเลย” ตวัดมีดอีกครั้งเดียวเครื่องในก็ถูกควักออกมา สะบัดทิ้งไปยังหลุมที่แปลงผักข้างบ้าน “เนื้อเ้านี่นำมาทำอาหาร บำรุงหยินหยางได้ดีเสียดายครอบครัวตระกูลฟางไม่สามารถกินได้ ระดับความรุนแรง ของเนื้อสัตว์วิเศษระดับสี่มันรุนแรงเกินไป”
เื่สุดท้ายมันคงไม่ได้เห็นเ้าเป็อาหาร...แต่ทำไมถึงจู่โจมเ้า....ลองบอกมาว่าบริเวณที่เ้าเจอมันมีสภาพเป็อย่างไร ...สภาพแถวนี้ไม่น่าเป็ถิ่นที่อยู่อาศัยของมัน...นอกจาก..!” จางเหว่ยหยุดพูดทันควัน พุ่งร่างลงไปในน้ำ เทียนหลง ทำหน้ามีนงงปู่จางลงไปทำอะไรที่ใต้น้ำ….?
1K
