ตกเย็น...
หลังจากที่ฝนหยุดตก พรานป่าก็พาลูกค้าคนสวยออกมาจากโพรงถ้ำ พื้นโคลนเปียกแฉะตามสันเขาทำให้ทั้งสองเดินทางได้ช้าลงมากกว่าเดิม ในที่สุดไอ้เทิดก็สั่งให้คุณหนูหยุดพักพร้อมกับเอาเต้นท์ในกระเป๋าออกมากาง ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าเริ่มตกแล้ว ความมืดมิดเร่งเร้าให้หญิงสาวใจสั่นเล็กน้อย...
“เหนื่อยหน่อยนะหนู มาเดินเขาตอนเข้าหน้าฝนก็อย่างนี้แหละ”
“ไม่เป็ไรค่ะ....หนูเลือกเอง”
“เข้าไปพักข้างในเถอะ เดี๋ยวลุงจะก่อไฟเฝ้ายามใกล้ๆนี้ ไม่ต้องกลัวนะ”
“ค่ะ….คุณลุง”
พลอยใสเข้าไปในเต้นท์ เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าและหมกตัวอยู่ด้านในจนกระทั่งได้กลิ่นควันไฟลอยเข้ามา ตอนนี้ท้องฟ้ามืดมิดตามยามค่ำคืน หญิงสาวค่อยๆรูดซิปลงช้าๆและใช้สายตาสอดส่องออกไปด้านนอก ตอนนี้พรานผู้นำทางของเธอนั่งเอามืออังไฟเพิ่มความอุ่นให้ร่างกาย นอกจากนั้นยังมีขวดเหล้าเล็กๆวางอยู่ข้างกายของไอ้เทิดด้วย
“ลุงเทิด....มีชุดเปลี่ยนมั้ยคะ”
“อ้าวหนู ลุงนึกว่านอนแล้ว”
“พอดีหนูไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่ เลยเอาผ้าห่มมาให้ค่ะ”
“ขอบใจนะ”
ว่าแล้วหญิงสาวก็พาตัวเองออกมาจากเต้นท์ ก่อนจะเข้าไปนั่งผิงกองไฟพร้อมกับยื่นผ้าห่มไปให้ลุงพรานป่า กลิ่นเหล้าราคาถูกฉุนรุนแรงจนใบหน้าสวยหวานเบือนหนี เธอนอนไม่หลับในสถาการณ์แบบนี้ เลยตั้งใจจะออกมานั่งพูดคุยฆ่าเวลาไปเรื่อยๆ
“หนูหนาวหรอ”
“เปล่าค่ะ หนู...แค่นอนไม่หลับ”
“ไม่แปลกหรอก ท่าทางหนูคงไม่เคยเดินป่าเลยใช่มั้ย”
“ค่ะ ขอโทษนะคะที่ทำให้ลุงต้องลำบาก”
“ไม่เป็ไร แล้วนึกยังไงถึงได้มาเที่ยว่หน้าฝนล่ะ”
“คือ….”
“ทำหน้าแบบนี้เลิกกับแฟนมาใช่มั้ย”
เมื่อได้ยินคำถามเช่นนั้นใบหน้าสวยหวานก็เศร้าสร้อยทันที พลอยใสเล่าทุกอย่างั้แ่ต้นจนจบให้ไอ้เทิดได้ฟังพร้อมกับร้องไห้ออกมา หญิงสาวปาดคราบน้ำตาโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าพรานเถื่อนจ้องมองเธอด้วยลักษณะไหน เสื้อผ้าที่พลอยใสเปลี่ยนใหม่ไม่ต่างอะไรจากตอนเช้า ที่สำคัญไปมากกว่านั้น เธอยังไม่มีบราคอยประคองเต้านมโตๆที่กระตุกขึ้นลงตามแรงสะอื้นอีกด้วย!
“ดื่มย้อมใจหน่อยมั้ยหนู”
“อ…อะไรหรอคะ”
“แค่เหล้าธรรมดา ลุงต้มเอง”
“คือ…”
“เอาหน่อยเถอะ เชื่อสิว่ามันจะช่วยให้หนูรู้สึกดีขึ้น”
มือเรียวรับแก้วเหล้าเล็กๆมาจากลุงพราน เธอใช้เวลาตัดสินใจไม่นานก็กระดกความขมลงไปจนหมด กลิ่นแอลกอฮอล์รุนแรงจนรูจมูกแสบถึงสมอง มันรุนแรงยิ่งกว่าเหล้าในเมืองกรุงเป็อย่างมาก เพียงแค่เป๊กเดียวก็เทียบเท่ากับเหล้าหลายแก้วที่คุณหนูเคยััมา แต่ความรู้สึกร้อนวูบวาบในท้องมันก็ทำให้หญิงสาวหายโศกเศร้าจริงๆ
“ขอ…ขออีกแก้วได้มั้ยคะ”
“ได้สิ ลุงมีแบ่งให้เยอะเลยล่ะ”
พลอยใสรับแก้วเหล้าขึ้นมากระดกอีกครั้ง ยิ่งดื่มของเหลวเข้มข้นนี้เข้าไปมันก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มผู้นอกใจหายออกไปจากสมองทุกที ทั้งสองพูดคุยเื่ต่างๆเป็เวลานาน จนกระทั่งเหล้าของลุงพรานหมดไปทั้งขวด ใบหน้าแดงระเรื่อยิ้มแฉ่งพร้อมกับเสียงหัวเราะ ตอนนี้ดูเหมือนสติสัมปชัญญะทุกอย่างของคุณหนูจะควบคุมไม่อยู่
“ถ้าอย่างนั้นขึ้นไปถึงหมู่บ้านหนูก็หาแฟนใหม่เลยซะสิ”
“ฮ่าๆๆ คุณลุง อึก...พูดอะไรกันคะ...อึก”
“เอาน่า มาถึงที่นี่ทั้งนี้ หนูรู้มั้ยว่าพวกหนุ่มชาวเขามันใหญ่ยาวขนาดไหน”
“…..คุณลุง”
“แถมยังอึดถึกทนมากอีกด้วย....หนูต้องลอง”
พลอยใสนิ่งเงียบ เื่นั้นเธอรู้ดีว่าพวกชาวเขาแถวนี้มันป่าเถื่อนรุนแรงขนาดไหน เพราะเสียงกระแทกของลุงเทิดที่กระหน่ำเมียรุ่นป้านานหลายชั่วโมงมันก็ทำให้หญิงสาวต้านทานไม่ลง ความฝันในคืนนั้นทำให้ร่องสวาทเปียกแฉะทะลุกางเกงออกมา
ิัตามร่างกายร้อนผ่าวพอๆกับกองไฟตรงหน้า เธออยู่ตรงนี้ไม่ได้แล้ว...ส่วนล่างที่ไม่ถูกััมานานมันเรียกร้องบางอย่างมากกว่าเดิมเป็พิเศษ!
“หนู….หนูง่วงแล้ว....ขอตัวเข้าไปนอนก่อนนะคะ”
“ตามสบายเลยหนู....ลุงจะอยู่เฝ้าตรงนี้....ทั้งคืน”
“ขอบคุณ....ที่รับฟังทุกอย่างนะคะ”
“ไม่มีปัญหา”
พลอยใสค่อยๆเดินจนพาตัวเองเข้ามาในเต้นท์ได้สำเร็จ หญิงสาวรีบรูดซิปและถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเธอตอนนี้มันร้อนระอุราวกับมีไฟเผาทั้งเป็ โดยเฉพาะ่ล่างที่หลั่งน้ำราคะออกมาไม่หยุดหย่อน หญิงสาวต้องเอามันออกตอนนี้...ไม่อย่างนั้นคงลงแดงตายกลางป่าแน่ๆ!
“อื้มมม ร้อน ร้อนจัง อ๊าา”
ร่างเปลือยเปล่ากางขาโชว์เนินโหนกอวบอูมพร้อมกับบรรเลงนิ้วเล่นเปียโนจนกลีบแคมบานสะพรั่ง เสียงกระสันพยายามเก็บเสียงให้เบาที่สุด แต่เสียงน้ำรักที่กระจายด้วยแรงขยี้มันก็ดังมากพอจนสามารถส่งเสียงออกไปถึงคนที่นั่งอยู่ข้างกองไฟด้านนอก ไอ้เทิดยิ้มมุมปาก เพราะฤทธิ์เหล้าที่มันดองเองออกผลได้แรงยิ่งกว่ายาปลุกเซ็กเป็ร้อยเท่า!
“อื้อออ อื้อออ อื้ออออ”
89K
