บทที่หนึ่งการมาของระบบ
"เรียนถึงองค์รัชทายาทในตอนนี้ กษัตริย์องค์ปัจจุบันได้สิ้นพระชนม์ลง เสียแล้วโปรดองค์รัชทายาทกลับ อาณาจักรเพื่อปกครองประชาชนด้วย เถิด"ด้วยจดหมายนี้เอเดรียนรีบลา ออกจากสถาบันเวทมนตร์ทันที
เอเดรียนทบทวนกับตัวเองคนอื่นๆที่เกิดใหม่นั้นก็ได้สกิลโกงไปกันทั้งนั้นแล้วตอนนี้เขาก็กำลังจะได้เป็าาของอาณาจักรเอเดรียนรู้สึกตื่นเต้นกำข่าวนี้จนะโโลดเต้นไผมา
"ฮ่าฮ่าฮ่าในที่สุดสิ่งที่ได้แต่ฝันก็เป็จริงในคราวนี้ฉันจะเป็าาแสนใจดีที่ประชาชนรัก!"
เอเดรียนตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ถึงแม้เขาจะต้องทำเื่โหดร้ายแต่เขาจะรักษาคำพูดนี้ไว้อย่างแน่นอน
.
.
.
เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งเดือนเขาก็เดินทางมาถึงเมืองท่าสำคัญในอาณาจักรของเขาอย่างเมืองเอริเชียนเมืองท่าที่สำคัญที่สุดรองลงมาจากเมืองหลวงและเมืองท่านี้ก็อยู่ไม่ห่างจากเมืองหลวงไม่เท่าไหร่เดินทางอีกแค่สามเดือนก็ถึงแล้ว
"โอ้นี้นี่สินะใหญ่เมืองท่าที่สำคัญใหญ่ซะมัด"เอเดรียนมองดูด้วยความตื่นตาตื่นใจและเขาก็กล่าวเสริม"ถ้าเป็เมืองหลวงจะใหญ่ขนาดไหนกันนะ"
"พ่อหนุ่มสนใจซื้อของฝากหรือป่าวมาใหม่ล่ะสิเดี๋ยวยายแนะนำให้เอาไหม"หญิงชราเดินเข้ามาคุยกับเอเดรียน
"หืมโอ้คุณยาย...แล้วคุณมีอะไรแนะนำงั้นหรอครับพอดีหาของไว้กินแล้วก็จะเดินทางไปเมืองหลวงด้วย!"
"อืม..เมืองหลวงหรอระวังหน่อยล่ะราชวงศ์นะในตอนนี้ป่าเถื่อนมากเลยล่ะพวกเขา...พวกลูกนอกสมรสนะจะฆ่ากันแย่งบัลลังก์กันนะ"
"ลูกนอกสมรสงั้นหรอ...‽"คำพูดของหญิงชราทำให้เอเดรียนตกตะลึง
"ใช่ลูกนอกสมรสของกษัตริย์องค์ก่อนได้ยินว่าพระองค์เสียชีวิตตอนออกไปล่าสัตว์พร้อมกับเชื้อพระวงศ์ที่ไม่ใช่ลูกนอกสมรสนะแต่น่าเสียดายพวกเขาเจอสัตว์เวทมนตร์ระดับหกเข้าเลยทำให้เสียชีวิตกันทั้งหมด.."
"แต่...ได้ยินว่ามีรัชทายาทอยู่ไม่ใช่หรอครับ"เอเดรียนกล่าว
"อืม...ก็จริงแต่...องค์รัชทายาทจะกลับมาหรือป่าวล่ะในตอนนี้มีแต่ลูกนอกสมรสและไม่รู้ว่าใครจะเข้าข้างในตัวเขาบ้างไหม"หญิงชรากล่าวเสริม"แต่ข้าก็หวัง...หวังให้ท่านมาปกป้องพวกเราประชาชนในตอนนี้พวกเรา้าเขา"
"แล้ว...ทำไมถึง้าล่ะครับ"เอเดรียนกล่าวด้วยความสงสัย
"นี้เ้าไม่รู้เหรอ...พวกลูกนอกสมรสนะทั้งหมดไม่วิกลจริตก็บ้าไม่บ้าก็....พวกเขาทำได้ทุกอย่างกับพวกเรา..."