Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 20

ปังๆๆ !! เสียงพวกยากุซ่าเคาะประตูห้องผ่าตัดอยู่ด้านนอกซึ่งมันเป็นห้องผ่าตัดห้องอื่นที่ดนัยให้หมอที่อยู่ด้านในล็อกเอาไว้

“ลูกพี่ !!!” เสียงพวกยากุซ่าตะโกนเรียกลูกพี่ของมันแน่นอนลูกพี่ของมันไม่ตอบหรอกเพราะป่านนี้ยังไม่ฟื้นเลย

“มะ มะ หมอดนัย” หมอสุกิยามะเรียกดนัยเสียงสั่น

“ใจเย็นๆหมอสุกิยามะ แค่หาทางซัดไปที่ปลายคางได้ยังไงก็หมดสติแน่ ผมจะพุ่งเข้าไปก่อนหมอใช้จังหวะนั้นจัดการหนึ่งคน ผมน่ะต้องรับมือสองคนเลยนะถึงผมพอจะเป็นมวยอยู่บ้างแต่ผมก็ไม่ได้ร่างกายแข็งแรงขนาดนั้นผมเองก็กลัวเหมือนกัน” ดนัยพูด

ปังๆๆ !! แอ๊ด !! พวกยากุซ่าไล่เคาะห้องผ่าตัดมาเรื่อยๆจนมาถึงห้องผ่าตัดที่ดนัยและหมอสุกิยามะซ่อนอยู่ด้านใน

“เฮ้ยลูกพี่ !!” ทันทีที่พวกยากุซ่าเปิดประตูห้องผ่าตัดเข้ามามันก็เห็นลูกพี่ของมันนอนสลบไม่ได้สติและถูกมัดอยู่มุมห้องพวกมันกรูเข้ามาทันที

“จังหวะนี้แหละ !!” ดนัยส่งเสียงให้สัญญาณแก่หมอสุกิยามะพวกเขานั้นแอบอยู่หลับประตู

เฮ้ย !! พวกยากุซ่าส่งเสียงตกใจออกมาพวกมันหันกลับมาตามเสียงของก่อนจะเห็นว่ามีหมอสองคนกำลังพุ่งเข้ามาโจมตีพวกมัน

ผัวะ !! ดนัยสามารถต่อยเข้าไปที่คางของยากุซ่าได้คนหนึ่งทำให้มันล้มลงไปกองกับพื้นทันทีเพราะสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรงแต่ดนัยยังไม่ทันได้ออกหมัดจัดการอีกคนเขาโดนเตะสวนกลับมาเสียก่อนแต่ดนัยยังดีที่ดนัยยกแขนขึ้นมากันลูกเตะนี้เอาไว้ได้แต่เขาก็ต้องถอยไปหลายก้าวเหมือนกัน

ส่วนหมอสุกิยามะยังไม่ทันวิ่งไปถึงยากุซ่าที่เล็งเอาไว้เขาก็โดนพุ่งสวนเข้ามาต่อยเข้าที่ใบหน้าเสียก่อน

อ๊าก !! หมอสุกิยามะถูกต่อยล้มลงไปกองกับพื้นทันที

เวรทำไมหมอสุกิยามะเสร็จมันง่ายจังเนี่ยว่าแต่ลูกเตะของยากุซ่าคนนี้หนักจริงๆเล่นเอาแขนเราชาไปหมดเลย ดนัยที่กันลูกเตะเอาไว้ได้คิดในใจ

“เฮ้ยเอ็งไปแก้มัดแล้วปลุกลูกพี่แล้วรีบเอาของไปก่อนพ่อจะมาเร็วเข้า ไอ้หมอคนนี้เหมือนจะเป็นมวย” ยากุซ่าที่เตะดนัยหันไปบอกยากุซ่าอีกคนที่เป็นคนจัดการหมอสุกิยามะ ส่วนยากุซ่าที่ถูกดนัยต่อยเข้าที่คางนั้นถึงจะยังไม่สลบแต่ก็ยังลุกไม่ขึ้น

“หยุดนะพวกคุณรีบยอมแพ้แล้วปล่อยตัวประกันเถอะ พวกเราแจ้งตำรวจไปแล้วถ้าตำรวจมาล้อมที่นี่ล่ะก็พวกคุณคงโดนจับหมดแน่” ดนัยลองเจรจาดู

“เงียบเหอะน่าไอ้หมอ” ยากุซ่าไม่ฟังมันพุ่งเข้าโจมตีใส่ดนัยทันที

“อิเหนาแทงกริช !!” ดนัยเมื่อเห็นยากุซ่าโจมตีด้วยหมัดขวาตรงเข้ามาเขาก็ก้าวเท้าขวาแทงเข้าไปอย่างไม่ลังเลก่อนจะยกแขนซ้ายขึ้นปัดหมัดขวานั่นให้พ้นตัวและแทงข้อศอกไปที่ชายโครงของยากุซ่าอย่างรวดเร็ว

กร๊อบ !! อ๊าก !! ยากุซ่าที่โจมตีใส่ดนัยร้องออกมาทันทีเพราะตอนนี้ซี่โครงเขาหักแล้ว

พึ่งจะเคยใช้จริงท่าอิเหนาแทงกริชเป็นท่าที่อาศัยแรงจากคู่ต่อสู้ที่โน้มตัวเข้ามาหลังจากเราปัดหมัดจนเสียหลักเราแค่แทงศอกเข้าไปตามที่เรียนมาเท่านั้นนึกไม่ถึงว่าจะทำให้ซี่โครงหักเลยมวยไทยนี่เป็นศิลปะการต่อสู้ที่อันตรายที่สุดอย่างที่รู้จริงๆด้วย ดนัยคิด

“แกไอ้หมอเวรเอ้ย !!” ยากุซ่าสบถออกมาหลังจากโดนการโจมตีของดนัยเข้าไปมันมองไปยังยากุซ่าอีกคนที่กำลังแก้มัดให้ลูกพี่ของมันอยู่ก่อนจะเห็นว่าที่เตียงคนไข้ข้างๆกันนั้นมีถาดใส่อุปกรณ์การผ่าตัดถูกวางไว้อยู่มันรีบพุ่งไปหยิบกรรไกรขึ้นมาทันที

“เวรลืมเก็บอุปกรณ์ผ่าตัด !!” ดนัยเห็นดังนั้นก็หน้าซีดทันทีเพราะอุปกรณ์เครื่องมือการผ่าตัดของแพทย์นั้นเป็นอะไรที่คมมากๆมันคมยิ่งกว่ามีดโกนเสียอีก

“มาเข้ามาไอ้หมอ !!” เมื่อเจ้ายากุซ่ามีกรรไกรอยู่ในมือมันก็มีความมั่นใจขึ้นทันทีเพราะปกติพวกมันนั้นสู้กันด้วยอาวุธเสียมากกว่า

ควับ !! ควับ !! มันใช้มืออีกข้างกุมชายโครงที่หักของมันไว้ก่อนจะค่อยๆก้าวเข้าหาดนัยอย่างช้าๆมันใช้กรรไกรในมือของมันเป็นอาวุธในการต้อนดนัยให้จนมุม

ควับ !! ควับ !! ฉัวะ !! ดนัยถอยหลบไปเรื่อยๆแต่เนื่องจากห้องผ่าตัดนั้นค่อนข้างมีพื้นที่จำกัดทำให้ดนัยไม่สามารถหลบได้พ้นทั้งหมดทำให้เขาพลาดโดนกรรไกรนั่นฟันเข้าไปที่แขน

อึก !! ดนัยกัดฟันแน่นพลางรีบใช้มืออีกข้างมากดแผลเอาไว้เขาพยายามถอยหนีแต่ด้วยความที่เขาไม่ทันได้สังเกตว่าด้านหลังเขานั้นมีร่างของหมอสุกิยามะนอนอยู่ทำให้เขาเผลอสะดุดร่างของหมอสุกิยามะจนล้มลงเจ้ายากุซ่าที่กำลังไล่ต้อนดนัยอยู่เห็นว่านี่เป็นโอกาสจัดการกับดนัยจึงรีบพุ่งเข้ามาและใช้กรรไกรแทงลงมาที่หน้าของดนัย

“หยุด !!”

กึก !! มือของเจ้ายากุซ่าที่กำลังแทงกรรไกรใส่ดนัยหยุดทันทีเสียงหยุดนั้นเป็นของยากุซ่าลูกพี่ของพวกมันที่พึ่งจะฟื้นขึ้นมามันตะโกนหยุดลูกน้องที่กำลังจะแทงดนัยเอาไว้ทำให้กรรไกรเล่มนั้นหยุดอยู่ห่างจากหน้าของดนัยไม่ถึงสิบเซน

“ลูกพี่ !!” พวกยากุซ่าที่เห็นว่าลูกพี่มันฟื้นแล้วต่างส่งเสียงดีใจ

“กฎของแก๊งว่ายังไง อย่าฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องไงล่ะไปเอาของแล้วไปกันได้แล้ว” ลูกพี่มันพูดก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมาและเดินไปหยิบถาดที่เต็มไปด้วยยาเสพติดขึ้นมาก่อนจะหันไปมองยากุซ่าที่โดนดนัยจัดการไป

“หิ้วมันขึ้นมาด้วยแล้วไปกันได้แล้ว !!” มันพูดกับลูกน้องอีกคนที่ช่วยแก้มัดให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันที

“เป็นหมอมีหน้าที่รักษาคนก็ทำไปวันหลังอย่ามาขวางเรื่องของยากุซ่า !!” ยากุซ่าคนที่สู้กับดนัยพูดก่อนจะทิ้งกรรไกรและเดินตามลูกพี่มันไป

ดนัยมองดูพวกยากุซ่ามันเดินออกจากห้องผ่าตัดไปโดยไม่ได้พูดอะไร

“หมอสุกิยามะนะหมอสุกิยามะ นอกจากช่วยอะไรไม่ได้แล้วยังทำผมเกือบตายอีกนะเนี่ยเฮ้อ” ดนัยมองดูหมอสุกิยามะที่ยังสลบไม่ฟื้นก่อนจะถอนหายใจออกมา

วู่บ !! ฮิคาริลอยเข้ามาก่อนจะถามดนัย

“ดนัยเป็นอะไรมากมั้ย” ฮิคาริถาม

“อืม...คงต้องเย็บราวๆสี่สิบเข็มน่ะ” ดนัยพูดแขนเขานั้นโดนกรรไกรฟันเข้าไปเป็นแผลค่อนข้างยาว

“หูว...คงเจ็บน่าดู” ฮิคาริพูด

“แล้วข้างนอกเป็นไงบ้าง” ดนัยถามฮิคาริ

“พวกตำรวจล้อมไว้หมดแล้วพวกยากุซ่าหนีไม่รอดหรอก” ฮิคาริพูด

“อืม...นึกว่าจะจัดการพวกมันสามคนได้เสียอีกมั่นใจมากเกินไปสินะเรา” ดนัยพูดตอนแรกเขานึกว่าจะจัดการพวกยากุซ่าสามคนนั้นได้

“เหอะหมออย่างนายทำได้ขนาดนี้ก็เก่งแล้ว ถึงยากุซ่าพวกนั้นจะไม่ได้เป็นมวยแบบนายแต่พวกนั้นก็ผ่านการต่อสู้มาเยอะนะเป้าหมายของนายแต่แรกคือถ่วงเวลาไม่ใช่หรือไง เพราะอย่างนั้นนายถึงไม่หนีไปพร้อมๆกับพวกพยาบาลไม่ใช่เหรอเพราะตอนที่นายให้พวกพยาบาลหนีไปจะพาคนไข้และยาเสพติดพวกนั้นออกด้วยก็ได้แต่ๆ แท้นายก็เลือกที่จะทิ้งคนไข้ผ่าตัดเอาไว้ที่นี่พร้อมกับยาเสพติด” ฮิคาริพูด

“ดูออกด้วยเหรอก็นะถ้าผมไม่ทิ้งยาเสพติดที่พวกยากุซ่าต้องการเอาไว้ที่นี่ ถ้าเกิดมันมาที่ห้องผ่าตัดแล้วไม่เจอของที่ตามหาถึงเวลานั้นมันอาจจะทำร้ายตัวประกันก็ได้ แต่พอพวกยากุซ่าได้ของแล้วแบบนี้มันคงจะปล่อยตัวประกันแล้วหาทางหนีแล้วล่ะเพราะจากที่ผมรู้มาพวกยากุซ่าก็มีกฎของยากุซ่าที่ไม่สามารถฝ่าฝืนได้อยู่นี่” ดนัยพูดเขานั้นพอจะรู้มาว่าพวกยากุซ่ามีกฎและศักดิ์ศรีเป็นของตัวเองถ้าคนไหนไม่ทำตามจะถูกตราหน้าว่าไม่ใช่ยากุซ่าเป็นแค่พวกกุ้ยข้างถนนเท่านั้น

“ประมาทเกินไปแล้วในหมู่พวกนั้นก็มีแกะดำอยู่นะ ดีที่หัวหน้าของพวกนั้นฟื้นขึ้นมาหยุดเจ้าหมอนั่นได้ทันไม่งั้นนายคงโดนกรรไกรนั่นแทงไปแล้ว” ฮิคาริพูดตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์ภายในห้องผ่าตัดก็ดังขึ้น

กริ๊ง !!! เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นดนัยก็ค่อยๆลุกขึ้นไปยกหูขึ้น

“ดนัยพูดสายครับ” ดนัยพูด

หมอดนัยงั้นเหรอปลอดภัยสินะ ตอนนี้ตำรวจรออยู่ที่หน้าประตูแล้วสถานการณ์เป็นไงบ้าง เสียงหมออิจิโนเสะดังขึ้นมาจากปลายสาย

“ปลอดภัยครับพวกยากุซ่ามันได้ของไปแล้ว เดี๋ยวผมจะไปเปิดประตูให้นะครับ” ดนัยพูดก่อนจะวางสายเขามองไปยังหมอสุกิยามะก่อนจะปล่อยหมอสุกิยามะไว้อย่างนั้นก่อน

“พวกยากุซ่าอยู่ที่ห้องฉุกเฉินเดินไปสุดทางเดินเลยครับ” ดนัยบอกพวกตำรวจสิบกว่านาย

“เข้าใจแล้ว” ตำรวจพยักหน้าก่อนจะยกปืนช็อตไฟฟ้าขึ้นมาพวกเขานั้นมีหน้าที่เข้าช่วยเหลือตัวประกันก่อนเป็นอันดับแรกหลังจากตำรวจตรงไปที่ห้องฉุกเฉินแล้วหมอมิโฮะและหมออิจิโนเสะก็เดินตามเข้ามา

“ไหนหมอดนัยบอกว่าปลอดภัยไงล่ะนี่อะไรกันแผลใหญ่เชียว !!” หมอมิโฮะมองดูแขนของดนัยที่มีเลือดหยดติ๋งๆ

“แหะๆขอโทษครับ...อ๊ะจริงสิครับหมอสุกิยามะหมดสติอยู่ที่ห้องผ่าตัดสาม แล้วในนั้นมีผู้ป่วยอยู่ด้วยผมฝากหน่อยนะครับ” ดนัยหัวเราะแห้งๆ

“ยังจะมาห่วงคนอื่นแล้วหัวเราะอีกนะรีบไปทำแผลก่อนเร็ว” หมอมิโฮะพูดก่อนจะพาดนัยไปทำแผล

ทางด้านพวกยากุซ่าหลังจากได้ของมาพวกมันก็ทิ้งตัวประกันไว้และหนีออกทางหน้าต่างกันทันทีแต่เมื่อพวกมันหนีออกมาก็ต้องพบกับตำรวจหลายสิบนายที่ปิดล้อมเอาไว้อยู่พวกยากุซ่าตอนแรกคิดจะฝ่าวงล้อมพวกตำรวจออกไปแต่เมื่อเจอปืนช็อตไฟฟ้าหลายสิบกระบอกเล็งมาพวกมันก็ตัดสินใจยอมมอบตัว

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา

หลังจากพวกนักข่าวรู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงพยาบาลและได้มีหมอคนหนึ่งยืนหยัดขึ้นต่อสู้จนทำให้สามารถรวบตัวยากุซ่าที่ก่อเรื่องเอาไว้ได้ทั้งหมดพร้อมของกลางเป็นยาเสพติดเกือบสองกิโลกรัมทำให้พวกนักข่าวต่างเข้ามาขอสัมภาษณ์ดนัยกันจนทำให้โรงพยาบาลถึงกับวุ่นวาย

“ตอนนั้นหมอคิดอะไรอยู่คะทำไมถึงยืนหยัดสู้กับพวกยากุซ่าพวกนั้นคะ” นักข่าวคนหนึ่งยื่นไมโครโฟนมาที่ปากดนัย

“เอ่อ” ดนัยไม่รู้จะตอบว่ายังไงดีเขานั้นไม่ได้ยืนหยัดสู้เลยสักนิดแค่อาศัยจังหวะเผลอของพวกยากุซ่าแล้วโจมตีไปเท่านั้น

“ได้ยินว่าหมอใช้มวยไทยจัดการพวกยากุซ่าทั้งหมดจริงหรือเปล่าคะ” นักข่าวอีกคนถาม

“มะ มะ ไม่จริงครับผมจัดการไปแค่สอง.....” ดนัยกำลังจะบอกว่าเขาจัดการไปได้แค่สองคนเท่านั้นแต่ดูเหมือนพวกนักข่าวจะไม่รอให้ดนัยพูดจบ

“ยี่สิบคนว้าวหมอคนนี้จัดการไปได้ตั้งยี่สิบคนแหนะ พวกยากุซ่าที่บุกมามีสามสิบกว่าคนใช่มั้ย” นักข่าวชายอีกคนอุทานออกมาพลางรีบจดหัวข้อข่าวที่ได้มาลงไป

“เดี๋ยวก่อนสิไม่ใช่นะผมน่ะจัดการไปแค่...........”

“ได้ข่าวแล้วรีบกลับเร็ว....อ๊ะจริงสิหมอยิ้มหน่อยค่ะ” นักข่าวสาวพูดเธอนั้นเตรียมกลับไปลงข่าวให้ทันตอนเย็นนี้

ดนัยได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมาโง่ๆก่อนจะมีแสงแฟลชของกล้องวูบขึ้นมาหลายตัว

แชะๆๆๆๆ !! เสียงแฟลชของกล้องของแต่ละสำนักข่าวดังขึ้นมาหลังจากพวกนักข่าวได้รูปของดนัยแล้วก็รีบกลับเพื่อไปเขียนข่าวกันทันที

ปุ !! ปุ !! หมออิจิโนเสะเดินเข้ามาก่อนจะตบลงที่ไหล่ของดนัยเบาๆ

“ทำได้ดีมากหมอดนัยเธอได้พลิกวิกฤตเป็นโอกาสแล้ว เพราะถ้ามีข่าวออกไปว่าห้องฉุกเฉินของเราถูกยากุซ่าบุกมายึดเอาไว้ภาพลักษณ์ของโรงพยาบาลคงแย่ลง แต่ถ้าข่าวถูกเขียนออกไปว่ามีหมอฮีโร่ลุกขึ้นสู้กับยากุซ่าแล้วทำให้พวกตำรวจสามารถจับกุมและยึดยาเสพติดเอาไว้ได้ล่ะก็ภาพลักษณ์ที่คนได้เห็นคงเป็นภาพลักษณ์ในเชิงบวก” หมออิจิโนเสะพูดชื่นชมดนัย

“แต่นักข่าวพวกนั้นบอกว่าผมจัดการได้ยี่สิบคนเลยนะหมออิจิโนเสะ นั่นมันเขียนข่าวมั่วชัดๆ ผมจัดการได้แค่สองคนยังเกือบตายเลยเนี่ย” ดนัยพูด

“เอาน่าพวกนักข่าวก็เป็นอย่างนี้แหละพวกนั้นชอบเขียนข่าวให้ดูเวอร์ๆเข้าไว้อยู่แล้วส่วนเธอกลับบ้านได้อ๊ะแล้วก็นะผู้อำนวยการบอกว่าอาทิตย์นี้ให้เธอหยุดรักษาตัวไปเลยทั้งอาทิตย์ อาทิตย์หน้าค่อยมาทำงาน” หมออิจิโนเสะพูดก่อนจะเดินไปปล่อยให้ดนัยได้แต่ยืนงงอยู่อย่างนั้น

และแล้วข่าวเย็นวันนั้นก็ออกมาประชาชนญี่ปุ่นก็ได้รู้เรื่องราวว่าที่โรงพยาบาลมีหมอคนหนึ่งที่สามารถต่อสู้กับพวกยากุซ่ากว่าสามสิบคนจนเป็นผลทำให้ตำรวจสามารถจับกุมพวกยากุซ่าได้ทั้งหมดพร้อมของกลางกว่าร้อยล้านเยน หมอคนนั้นก็คือหมอณัฐดนัย รักษาชาติ ผู้ใช้มวยไทยในการจัดการกับพวกยากุซ่า ผลของข่าวนี้นั้นทำให้โรงเรียนสอนมวยไทยในประเทศญี่ปุ่นมีคนพาลูกพาหลานไปสมัครเรียนกันจนแน่นไปหมด

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 นักข่าวก็เป็นแบบนี้แหละ

นิยายแนะนำ

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 นักข่าวก็เป็นแบบนี้แหละ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้