เช้าวันถัดไป
ผมเปลี่ยนเป็ยาสีฟันแบบไม่ต้องหมุนหลอด มันช่างทันสมัย และช่วยทำให้ชีวิตง่ายขึ้น วิธีนี้น่าจะปลอดภัยที่สุด
เช่นเคย เปิดไฟ เปิดประตูห้องน้ำ สำรวจด้วยสายตา
‘มันไม่อยู่แล้ว’ ความรู้สึกโล่งใจ ไม่อยากจะรู้ว่ามันออกไปทางไหน ‘คงจะเป็ท่อระบายน้ำ’
‘ไม่หรอก ตัวใหญ่ขนาดนั้น น่าจะตายและมดยกไปกินเรียบร้อย’
เมื่อปิดประตู ปลายหางตาขวาก็สะดุ้ง ขาซ้ายก้าวไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว มันกำลังอยู่ใกล้หลอดไฟ ซึ่งใกล้กับอ่างล้างหน้าเช่นเคย ‘ถ้ามันเกาะหลอดไฟ มีโอกาสถูกไฟดูดตาย’ ‘เอาเถอะ ไม่ใช่ความผิดเรา’
‘แป๊ก!’ เสียงเปิดหลอดยาสีฟัน ‘มันยกขา!!’ ผมอยากจะพุ่งออกจากห้องน้ำเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวนี้เลย มันยกสองขาเมื่อได้ยินเสียง เปิดหลอดยาสีฟัน ไม่อยากจะคิดตอนปิดเลย ‘หรือเราจะกลับไปใช้แบบหมุน’
ขนาดยาสีฟันเท่าเมล็ดถั่วเขียว ‘อืม ใครเป็คนกำหนด’ แต่ก็นะ บีบเยอะกว่านี้ ไม่เคยได้ใช้เต็มๆ ร่วงลงพื้นก่อนทุกที สูดลมหายใจและค่อยๆ แอบกดเพื่อปิด เบาที่สุด เท่าที่จะเบาได้ เหมือนเดิม ยัดไว้ขอบกางเกง ‘ผมจะไม่ยอมเสียยาสีฟันหลอดนี้เป็อันขาด’
“ออกไป ออกไปซะ” ผมะโใส่มันเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับตัวเอง และเปิดประตูด้วยความโกรธ ผมเหมือนคนบ้า ะโเสียงดังใส่หลอดไฟ “ออกไป เดี๋ยวก็โดนหลอดไฟ แล้วแกก็จะไหม้เกรียม ออกไปซะ”
มันไม่ขยับ แม้แต่เสี้ยวเดียว ราวกับว่าผมไม่มีตัวตน
“โถ่ เว๊ย!!!” ผมะโและอาศัยจังหวะนี้ เปิดน้ำเพื่อเพิ่มความชุ่มฉ่ำให้กับยาสีฟัน มืออันทรงพลังเคลื่อนไหวแปรงอย่างอ่อนโยน คราบหินปูนหลุดออกไป 0.02% ปากหอมขึ้น 50% อันนี้ผมเดา
‘หรือว่าเราปากเหม็น มันก็เลยทำเป็ไม่ได้ยิน’
ด้วยความโกรธ ทำให้ผมกล้าบ้วนปากถึงห้าครั้ง โดยที่ห่างกับสิ่งมีชีวิตตัวนี้เพียงไม่กี่นิ้ว ‘เอาสิ จะบินก็บินเลย จะเผลอมาเกาะหัวก็ได้’ ให้ตายเถอะ ทำไมเวลาเราโกรธแล้วคิดอะไรโง่ๆ แบบนี้ ถ้ามันบินมาเกาะจริงล่ะ ‘ช่างเถอะ หายโกรธดีกว่า’
ผมเตรียมตัวออกจากห้องน้ำ ‘ประตู ออกได้’ ผมคิดและพูด “ทางออก ทางออก , ทางออกจากห้องน้ำคือทางนี้” เหอะ กลิ่นปากหอมสดชื่น ก็ไม่เกี่ยวสินะ
และทันใดนั้นเอง เสียงปีกกระพือดังขึ้น ดังขึ้นอีก ผมหันไปด้วยความใ
‘ในที่สุด..’ ในที่สุดมันก็..
‘นก!’ คิ้วขมวดด้วยความมึนงง นกงั้นเหรอ ปากแหลมเล็กเรียว และปีกบินถี่ด้วยความเร็วสูง ความแม่นยำด้วยสายตาและการวัดระยะ มันสามารถที่จะเข้ามาทางหน้าต่าง ในขณะที่ผม้าให้สิ่งมีชีวิต ‘หนวดส่ายไปมา’ ้าให้มันออกไป
ผมมองนกที่หยุดบิน มันเกาะบนขอบผ้าม่าน “ที่นี่ไม่ใช่บ้านของแก”