แสงแดดจัดจ้า่บ่ายวันเสาร์แผดเผาจนอากาศรอบตัวแห้งผากและร้อนอบอ้าวเป็พิเศษ เสียงจักจั่นร้องระงมอยู่ตามต้นมะม่วงใหญ่หลังบ้าน ยิ่งขับเน้นให้บรรยากาศภายในบ้านเดี่ยวสองชั้นเงียบเชียบลงไปอีกเท่าตัว
บ่ายวันนี้... แพร ภรรยาของผมเพิ่งเดินทางไปดูงานและจัดงานแสดงสินค้าที่ต่างจังหวัด เธอต้องไปเกือบสัปดาห์ ทิ้งให้ผมซึ่งทำงานเป็สถาปนิกอิสระต้องอยู่โยงเฝ้าบ้านเพียงลำพัง
แต่คำว่า ‘ลำพัง’ ของผมนั้น ไม่ได้หมายถึงการอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวเสียทีเดียว
เพราะที่บ้านหลังนี้ ยังมี ‘แม่มล’ แม่ยายวัย 51 ปีของผมอาศัยอยู่ด้วยอีกคน
แม่มลเป็ผู้หญิงที่ดูแลตัวเองดีมาก ผิวพรรณของเธอขาวจัดตามประสาคนเชื้อสายจีน ผิวกายเนียนละเอียดแทบไม่มีริ้วรอยแห่งวัยปรากฏให้เห็นชัดเจน แม้จะก้าวเข้าสู่วัยห้าสิบเอ็ดแล้วก็ตาม แต่รูปร่างของแม่มลยังคงอวบอัดสะพรั่ง หน้าอกหน้าใจขนาดคัพ C ปลายๆ เกือบ D ชูชันเป็ธรรมชาติ สะโพกผายกลมกลึงรับกับบั้นท้ายงอนงามเวลาเดินจังหวะก้าวขยับกายในชุดอยู่บ้านบางเบา มักจะทำให้ใจของผมสั่นไหวอยู่เสมอ
"ร้อนจริงๆ เลยวันนี้น้องวิน แอร์ห้องโถงก็สู้แดดไม่ไหวเลยลูก"
เสียงหวานละมุนของแม่มลดังขึ้นขณะที่เธอเดินลงมาจากชั้นสอง เธอสวมชุดเดรสกระโปรงผ้าป่านสีขาวบางเบาไร้แขน เนื้อผ้าที่บางทำให้มองเห็นขอบชุดชั้นในลูกไม้สีเนื้อที่โอบอุ้มหน้าอกคู่โตของเธอไว้อย่างรำไร ผมที่นั่งเคลียร์แบบบ้านอยู่บนโต๊ะทำงานกลางโถงบ้านถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามสะกดกั้นสายตาไม่ให้จ้องลึกเข้าไปในคอเสื้อที่กว้างจนเห็นเนินเนื้อขาวผ่องหนั่นแน่นนั่น
"ครับแม่ วันนี้ร้อนจัดจริงๆ พัดลมเป่าก็มีแต่ลมร้อน" ผมตอบกลับไปพลางฝืนยิ้มสุภาพ
"แม่ว่าจะไปอาบน้ำคลายร้อนหน่อยดีกว่า... แต่แม่ไม่ชอบอาบห้องน้ำในบ้านเลย น้ำในแท็งก์ปูนหลังบ้านเย็นชื่นใจกว่าเยอะ" แม่มลบ่นพึมพำพร้อมรอยยิ้มบางๆ บนดวงหน้าสวยหวานที่ยังมีคราบเครื่องสำอางอ่อนๆ แต่งแต้ม
ห้องน้ำหลังบ้านที่แม่มลพูดถึง เป็ห้องน้ำเก่าแก่ที่สร้างขึ้นมาั้แ่สมัยที่แพรยังเป็เด็ก ตัวห้องน้ำตั้งอยู่นอกตัวบ้าน ห่างจากระเบียงไม้หลังบ้านไปตามทางเดินปูนคอนกรีตแคบๆ ยาวประมาณ 5 เมตร รอบข้างเป็ดงไม้ร่มครึ้มมีต้นมะม่วงและแนวต้นไทรบังสายตา ตัวห้องน้ำก่ออิฐฉาบปูนครึ่งเดียว ส่วนครึ่งบนและหลังคามุงด้วยสังกะสี ประตูห้องน้ำเป็บานประตูไม้กระดานโบราณแผ่นหนาเตอะที่กรำแดดกรำฝนมานานหลายสิบปี จนเกิดรอยแตกแยกตามเนื้อไม้เป็แนวยาวขนานไปกับรอยต่อของเสี้ยนไม้
รอยแตกนั้น... เป็ช่องเล็กๆ กว้างไม่ถึงครึ่งเิเ ทว่ามันอยู่ในตำแหน่งที่สูงจากพื้นดินประมาณ 150 เิเ พอดีระดับสายตาของคนที่ยืนอยู่นอกห้องน้ำ
ผมรู้เื่รอยแตกนี้ดี... เพราะครั้งหนึ่งผมเคยไปช่วยแม่มลซ่อมก๊อกน้ำหลังบ้าน และแอบสังเกตเห็นมันโดยบังเอิญ
เมื่อเห็นแม่มลเดินถือผ้าขนหนูสีชมพูพาสเทลและตะกร้าใส่อุปกรณ์อาบน้ำตรงไปยังประตูกระจกบานเลื่อนหลังบ้าน จิตใจส่วนลึกของผมก็เริ่มเต้นระทึก เสียงหัวใจปั่นป่วนจนได้ยินชัดเจน อารมณ์ดิบที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกอันเรียบร้อยของสถาปนิกหนุ่มพวยพุ่งขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่
ผมรอเวลาอยู่เกือบสองนาที จนกระทั่งได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูไม้เก่าดัง ‘เอี๊ยด... ปัง’ ตามด้วยเสียงน้ำจากฝักบัวและเสียงตักน้ำในตุ่มตกลงกระทบพื้นปูนดังซ่าอย่างต่อเนื่อง
มันคือสัญญาณเริ่มต้น...
ผมขยับตัวลุกจากเก้าอี้ทำงานอย่างแ่เบา สลัดความรู้ผิดชอบชั่วดีทิ้งไปจนสิ้น สองเท้าก้าวไปตามทางเดินกระจกหลังบ้าน เปิดประตูกระจกบานเลื่อนออกเพียงช่องแคบๆ แล้วเบียดกายแทรกผ่านออกไปยืนอยู่บนระเบียงไม้หลังบ้าน ลมร้อนพัดวูบเข้าปะทะใบหน้า แต่เหงื่อที่ซึมตามขมับและแผ่นหลังของผมกลับเกิดจากความตื่นเต้นตระหนกกลัวจับใจ
ผมย่องไปตามทางเดินปูนแคบๆ อย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกย่างก้าวระมัดระวังไม่ให้เสียงเท้าบดลงบนเศษใบไม้แห้ง สายตาจับจ้องตรงไปยังบานประตูไม้เก่าสีซีดของห้องน้ำหลังบ้าน ซึ่งตอนนี้ปิดสนิทอยู่ใต้เงาไม้ใหญ่
ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ เสียงน้ำซ่าๆ ยิ่งชัดเจนขึ้น พร้อมกับกลิ่นหอมฟุ้งของสบู่เหลวกลิ่นน้ำอบไทยปนกลิ่นกุหลาบอ่อนๆ ที่โชยออกมาตามช่องว่างของหลังคาห้องน้ำ
ผมหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้เก่า ห่างออกไปเพียงคืบ ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อตระหนักว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นรัวราวกลองศึก
ผมสูดลมหายใจลึก ย่อตัวลงเล็กน้อย ค่อยๆ แนบใบหน้าและดวงตาข้างขวาเข้ากับรอยแตกยาวบนเนื้อไม้สีเข้ม...
ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเืในกายของผมร้อนผ่าวราวน้ำเดือดพล่าน
ท่ามกลางละอองน้ำที่ลอยฟุ้งและแสงแดดบ่ายที่ลอดช่องสังกะสีลงมาเป็เส้นสาย ร่างเปลือยเปล่าของแม่มลในวัย 51 ปี ยืนเด่นสง่าอยู่ใต้สายน้ำชุ่มฉ่ำ
เสื้อผ้าที่เคยบดบังร่างขาวผ่องถูกสลัดทิ้งไว้บนราวไม้ไผ่ด้านข้าง ตอนนี้เรือนร่างอวบอัดสะพรั่งไร้สิ่งปิดบังใดๆ ผิวกายของแม่มลขาวจัดจนสะท้อนประกายระยิบระยับของหยดน้ำที่เกาะอยู่ตามผิว แผ่นหลังของเธอเรียบเนียนอวบอิ่ม บั้นท้ายกลมกลึงงอนงามผายออกรับกับต้นขาอวบใหญ่ตามวัย แต่กลับดูเต็มไม้เต็มมือและเปี่ยมเสน่ห์อย่างลึกลับ
แม่มลหันหน้ากลับมาทางหน้าต่างระบายอากาศเล็กๆ ทำให้ผมได้เห็นทรวดทรงด้านหน้าเต็มตา
หน้าอกคู่โตคัพ C ปลายๆ ของแม่มลห้อยย้อยลงมาตามธรรมชาติของวัยและแรงโน้มถ่วง ทว่ามันกลับอวบหยุ่น ขาวเนียน และมีขนาดใหญ่โตจนน่าทึ่ง ปลายยอดปทุมถันสีชมพูเข้มปนน้ำตาลจางๆ ชูชันต้านสายน้ำที่หลั่งไหลผ่านลูบไล้ลงไป
เธอใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างบีบสบู่เหลว กลิ่นหอมฟุ้งขจรขจาย จากนั้นจึงเริ่มลูบไล้ฟองสบู่สีขาวเนียนไปตามลำคอขาวผ่อง ผ่านลาดไหล่กลมกลึง และไล่ลงมาบดขยี้ที่เต้าทรวงอกคู่โต
ผมมองภาพนั้นด้วยลมหายใจหอบถี่ มือของแม่มลโอบอุ้มหน้าอกตัวเอง นวดเฟ้นเบาๆ ให้ฟองสบู่ชโลมทั่ว ผิวกายขาวนุ่มขยับหยุ่นตามแรงบีบเค้น ปลายนิ้วเรียวสวยลูบผ่านยอดอกสีเข้มจนมันแข็งเป็ไต สลับกับการลูบไล้สบู่ลงมาตามหน้าท้องที่กลมมนเล็กน้อยพองาม ดูนุ่มนิ่มเย้ายวนใจ ลูบต่ำลงผ่านสะดือบุ๋มไปสู่เนินเนื้อด้านล่างที่มีกลุ่มขนอ่อนสีดำสนิทปกคลุมอยู่อย่างเบาบาง
เธอแยกขาออกเล็กน้อย มือข้างหนึ่งวาดผ่านหน้าขาอวบสล้าง ลูบไล้ขึ้นลงผ่านร่องหลืบสวาทอันชุ่มแฉะด้วยน้ำผสมฟองสบู่ เสียงลูบไล้ััเนื้อกายและเสียงครางแ่ต่ำในลำคอของแม่มลที่บ่นพึมพำว่า "เฮ้อ... ชื่นใจจัง" ปนเปไปกับเสียงน้ำไหล
ความตื่นเต้น ความใคร่ และรสนิยมแอบมองขีดสุดแล่นพล่านทั่วร่างของผมอย่างรุนแรง
แก่นกายใต้กางเกงขาสั้นเนื้อบางของผมแข็งขึงตึงเปรี๊ยะจนปวดหนึบ ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป ค่อยๆ เลื่อนมือลงไปรูดซิปกางเกง ควักเอาตัวตนที่แข็งกร้าวร้อนผ่าวออกมารับสายลมบ่ายภายนอกห้องน้ำ
ผมยืนพิงแผ่นหลังข้างหนึ่งเข้ากับฝาผนังปูนเก่าข้างประตูห้องน้ำ ปล่อยให้สายตาข้างขวายังคงจดจ้องผ่านรอยแตกไม้ ไม่ยอมละสายตาไปจากความงดงามชวนกำเดาไหลด้านใน มือหนารวบจับแก่นกายของตัวเองแล้วเริ่มรูดสาวขึ้นลงอย่างเงียบเชียบและเนิบนาบ
"อืม..." ผมเผลอครางเบาๆ ในลำคอ แต่โชคดีที่เสียงน้ำหลั่งไหลจากฝักบัวกลบเสียงของผมไว้ได้หมดสิ้น
สายตามองผ่านช่องรอยแตก เห็นแม่มลหันหลังกลับไปโก้งโค้งตักน้ำเย็นจากตุ่มมาราดตัว บั้นท้ายอวบใหญ่กลมกลึงงอนงามเบียดชิดกันสะท้อนประกายน้ำสั่นไหวระยิบระยับ มีฟองสบู่ไหลย้อยผ่านร่องก้นลึกเลื่อนไหลลงไปตามท่อนขาขาวอวบ จังหวะที่เธอก้มตัวตักน้ำ ทรวดทรงสะคราญตาเื้ัช่างงดงามเร้าอารมณ์จนผมต้องเร่งจังหวะมือสาวเร็วขึ้นและเร็วขึ้น
ความเสียวซ่านของการแอบดูแม่ยายตัวเองช่วยตัวเองอยู่นอกห้องน้ำ... การลักลอบทำสิ่งที่ผิดศีลธรรมโดยรู้ดีว่าหากประตูนี้เปิดออก ทุกอย่างจะพังทลายลง ยิ่งเพิ่มระดับความเสียวจนสมองของผมขาวโพลน
หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลักออกมาจากอก ความสั่นสะท้านแล่นขึ้นมาจากปลายเท้าจนถึงแกนกลางลำตัว
ผมจ้องมองแม่มลลูบไล้ทำความสะอาดผิวกายยามที่สายน้ำไหลราดรดชำระล้างฟองสบู่ออกไปจนร่างเธอกลับมาขาวเนียนผุดผ่องสะท้อนแสงแดดอีกครั้ง สายตาของผมจดจ้องสะโพกผายและเต้าอกคู่โตที่แกว่งไกวตามจังหวะขยับตัว จังหวะนั้นแก่นกายของผมก็เต้นตุบๆ ถึงขีดสุด
ผมสาวมือระรัวเร็วหนักหน่วง เสียงลมหายใจหอบกระชั้นกลั้นไว้สุดชีวิต
"ซี้ด... แม่ครับ..." ผมครางพึมพำในใจ
เพียงชั่วอึดใจเดียว ความเสียวซ่านก็ะเิออกอย่างรุนแรง ผมเกร็งกระตุกตัวโยน ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นจัดพุ่งกระเซ็นออกไปเลอะบนกอหญ้าและโคนต้นไม้ข้างทางเดินปูนปนเปไปกับหยดเหงื่อที่ไหลท่วมตัว
ผมยืนหอบหายใจพิงผนังปูน พยายามปรับลมหายใจให้เป็ปกติอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงปิดก๊อกน้ำและเสียงน้ำที่หยุดไหลลงในห้องน้ำ
แม่มลอาบน้ำเสร็จแล้ว!
ความตื่นตระหนกแล่นเข้ามาแทนที่อารมณ์ใคร่ ผมรีบจัดการรูดกางเกงขึ้น ซิปรูดปิดมิดชิด สำรวจความเรียบร้อยของเสื้อผ้า รอยคราบน้ำรักที่พื้นหญ้าถูกกลบซ่อนอย่างรวดเร็ว จากนั้นผมก็ย่อตัวย่องถอยหลังกลับไปตามทางเดินคอนกรีตอย่างเงียบกริบและว่องไวที่สุด
ผมเปิดประตูกระจกบานเลื่อนห้องโถง แทรกตัวกลับเข้ามาในบ้านแล้วทรุดตัวลงนั่งที่โต๊ะทำงาน แกล้งทำเป็เพ่งมองแบบร่างตรงหน้า หัวใจยังคงเต้นรัวระทึกจนแทบกระเด็นออกมาข้างนอก เหงื่อกาฬไหลชโลมเต็มแผ่นหลัง
ไม่ถึงสองนาทีถัดมา เสียงเปิดประตูไม้หลังบ้านก็ดังขึ้น
แม่มลเดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยสภาพชุ่มฉ่ำ ร่างของเธอถูกห่อหุ้มไว้ด้วยผ้าขนหนูสีชมพูผืนบางที่ยาวแค่โคนต้นขา เผยให้เห็นเรียวขาขาวอวบสะท้อนแสงไฟ ผิวแก้มและลำคอของเธอกลายเป็สีชมพูระเรื่อเพราะความร้อนและผลจากการอาบน้ำ กลิ่นสบู่อบไทยหอมกรุ่นกระจายฟุ้งไปทั่วห้องโถง
"อาบน้ำเย็นๆ แล้วค่อยยังชั่วหน่อย... แต่น้องวิน เหงื่อตกเชียว ร้อนมากใช่ไหมลูก? เดี๋ยวแม่ไปหาน้ำเก๊กฮวยเย็นๆ ในตู้เย็นมาให้ดื่มนะ" แม่มลหันมาทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนดวงตาเปี่ยมความอาทร
"ค... ครับแม่ ขอบคุณครับ" ผมตอบตะกุกตะกัก ฝืนยิ้มให้เธอ สายตาจับจ้องไปยังรอยต่อของผ้าขนหนูตรงเนินอกอวบอัดที่เบียดชิดกันจนเห็นร่องลึกชัดเจน กลิ่นสบู่ที่โชยมาจากร่างนุ่มนิ่มนั้นยังคงตอกย้ำภาพความอวบสะพรั่งไร้เสื้อผ้าหลังบานประตูไม้เก่าให้แจ่มชัดอยู่ในสมองของผม
และรอยแตกเล็กๆ บนบานประตูไม้หลังบ้านบานนั้น...
มันได้กลายเป็พิกัดลับและบานประตูแห่งความปรารถนาส่วนตัวของผมไปเสียแล้ว...
820
