ซ่อนกลิ่นหลงไฟ

"ไปไหนมาเหรอ" ทันทีที่ณัฐดลเปิดประตูเข้าไปในห้อง เขาก็ได้ยินเสียงของมินตราแฟนสาวของเขาเอ่ยถามขึ้น น้ำเสียงของเธอนั้นเข้มกว่าปกติ มันยิ่งทำให้คนที่มีความผิดคิดระแวง

"ไปข้างนอก" เขาตอบเสียงเรียบและไม่กล้าหันไปสบตากับเธอ

"ทำไมโทรหาไม่ติดเลย"

"แบตหมด"

"แล้วไป๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ ทำไมปล่อยแบตหมด"

"นี่มันวันหยุดเรานะมิน เราไม่มีสิทธิ์ออกไปไหนบ้างเลยเหรอ" เมื่อถูกกลัวคำถามใส่ คนมีความผิดก็ตะคอกดึงความโมโหเข้ามากลบเกลื่อน ทั้งที่จริงๆ แล้วมินตราก็เพียงถามดีๆ เท่านั้น

"เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เราแค่จะโทรถามว่าเอาอะไรไหม แล้วมันโทรไม่ติดเลย กลับมาก็ไม่เจอณัฐอีก เราแค่เป็๲ห่วง"

"เราไม่ใช่เด็กแล้วนะมิน"

"ณัฐไม่ใช่เด็ก แต่ณัฐเป็๲แฟนเรา โอเคปะ จะไปไหนเราไม่ได้ว่าเลย แต่ทำไมถึงติดต่อไม่ได้" เพราะปกติแล้วเขาไม่เคยเป็๲แบบนี้ ณัฐดลไม่ใช่คนที่ชอบอยู่ในที่คนพลุกพล่าน

วันหยุดปกติเขาก็จะอยู่แต่ที่ห้อง หรือหากจะออกไปไหนก็จะส่งข้อความบอกกับมินตราก่อนเสมอ แต่เพราะวันนี้เขาตั้งใจจะออกไปโดยไม่ให้เธอรู้ แต่ดันมีเ๹ื่๪๫บางเ๹ื่๪๫ที่ทำให้เขากลับมาไม่ตรงตามที่วางแผนเอาไว้ จึงได้พลาดกลับมาเจอมินตราอยู่ที่ห้องแบบนี้

"เราก็บอกอยู่ว่าแบตมันหมด มินจะให้เราทำไง" เขายังคงแสดงท่าทีฮึดฮัดโมโห เพราะอยากให้มินตราเลิกพูดเ๱ื่๵๹นี้เสียที

"โอเค เราจะไม่พูดเ๹ื่๪๫นี้แล้ว แต่เราขอถามหน่อยเถอะว่าณัฐรู้ตัวหรือเปล่า ว่าพักนี้ตัวเองดูแปลกๆ"

"แปลกยังไง แค่เราออกไปข้างนอกวันหยุด มันก็แปลกเลยเหรอ"

"ปกติเราชวนณัฐไปข้างนอก ณัฐเคยอยากไปที่ไหน วันหยุดแต่นอนดูการ์ตูนอยู่ห้องทุกอาทิตย์ เราเบื่อ เราอยากออกไปข้างนอกก็ไม่ได้ไป" หญิงสาวพูดความอัดอั้นตันใจของเธอออกมาบ้าง มันก็น่าน้อยใจไม่ใช่หรือ ที่ก่อนหน้านี้เธออยากจะชวนเขาไปข้างนอก

แต่เขาก็ไม่เคยคิดอยากจะไปไหนเลย แต่พอสัปดาห์ที่เธอติดงาน เขากลับออกไปข้างนอกคนเดียว โดยที่ไม่บอกเธอด้วยซ้ำ

"ก็แล้วทำไมมินไม่ไปล่ะ"

"ก็เพราะเราอยากไปกับณัฐไง แล้วพอวันนี้เราไม่อยู่ ณัฐก็ไปคนเดียว มันไม่แปลกเหรอ"

"ก็ตอนที่มินอยู่ห้อง เราอยากอยู่กับมินไง ไม่อยากออกไปไหน แต่วันนี้มินไม่อยู่ เราเบื่อ ก็เลยออกไปเดินเล่น"

"เดินเล่นจนแบตหมดเนี่ยนะ"

"ก็ฝนมันตกเรากลับไม่ได้ ติดฝนอยู่ห้างพอฝนหยุดเราก็รีบกลับมาเลย เพราะกลัวมินจะรอ" ภายในห้องเต็มไปได้ความเงียบ คนทั้งสองต่างยืนจ้องหน้ากันโดยไม่ได้พูดอะไร และถึงไม่พูดต่างฝ่ายก็ต่างรู้ว่าความรู้สึกที่มีต่อกันได้เปลี่ยนไปแล้ว

"เพราะวันหยุดที่มีมิน เราก็แค่อยากนอนอยู่กับมินที่ห้อง เราทำงานเหนื่อยมาทั้งอาทิตย์แล้ว เราอยากพักผ่อน วันนี้ก็เหมือนกัน แต่พอห้องมันไม่มีมิน ก็อยู่คนเดียวไม่ได้ ก็เลยออกไปข้างนอก" เมื่อเห็นแล้วว่าการแสดงท่าทางโมโหใช้ไม่ได้ผล ณัฐดลจึงเปลี่ยนวิธี

เขาขยับเข้าไปโอบกอดแฟนสาวแล้วพูดดีดีกับเธอ โดยใช้คำหวานหว่านล้อม

"เราสัญญาว่าจะไม่ให้เกิดเ๱ื่๵๹แบบนี้ขึ้นอีก โอเคไหม"

"อืม" ผู้หญิงย่อมแพ้ให้กับคำพูดแบบนี้เป็๞ธรรมดา พอณัฐดลแสดงท่าทีอ่อนลง มินตราก็ไม่มีเหตุผลที่จะโกรธเคืองเขาอีก

"แล้วกินอะไรมาหรือยัง" สุดท้ายเธอก็อดเป็๲ห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี

"ยังเลย ตอนแรกว่าจะหาอะไรกินตอนติดฝน แต่เรากลัวว่าถ้าในมันหยุดแล้วยังกินไม่หมด จะไม่ได้ออกมา แล้วฝนมันจะตกอีก"

"แล้วหิวหรือเปล่า"

"หิวมากเลย" ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

"งั้นเดี๋ยวเราหุงข้าวให้ เราซื้อกับข้าวมาแล้ว" มินตราพูดก่อนจะเดินเข้าไปในครัว เธอเองก็เพิ่งกลับมาถึงห้อง ก่อนหน้าณัฐดลไม่นาน แต่เพราะมัวเป็๲ห่วงเ๱ื่๵๹ที่เขาหายไป ก็เลยยังไม่ได้หุงข้าวเหมือนกับทุกวัน

ปกติแล้วถ้าเธอกลับมาถึงห้อง ก็จะหุงข้าวเตรียมกับข้าวรอณัฐดลทุกวัน เว้นแค่วันไหนที่อยากไปกินข้าวนอกบ้าน ก็จะไม่ได้ทำ

หลังจากที่หุงข้าวเสร็จแล้ว มินตราก็เดินเข้าห้องน้ำไป เพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย

ณัฐดลอาศัยจังหวะนี้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เพื่อดูข้อความจากแพรวา เขารู้สึกว่าโทรศัพท์สั่น๻ั้๫แ๻่ตอนจอดรถแล้ว แต่เพราะรีบจึงไม่ได้หยิบเอามาดู ข้อความจำนวนมากส่งเข้ามาจนเขาเลื่อนอ่านไม่ไหว ข้อความส่วนใหญ่พูดถึงความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปแล้วของนักศึกษาสาวกับณัฐดล

"ทำไมพี่เงียบไปเลย ไม่ใช่ว่าได้แพรแล้วจะทิ้งหรอกนะ"

ณัฐดลไล่อ่านจนมาถึงข้อความล่าสุด เขารีบตอบกลับข้อความทันที ก่อนจะตัดสินใจปิดเครื่องโทรศัพท์

"พี่ไม่ทิ้งแพรหรอก แต่งานพี่ยุ่ง ตอนนี้พี่อยู่ออฟฟิศ ว่างแล้วจะตอบนะ" เมื่อกดส่งข้อความแล้ว เขาก็กดปิดเครื่องทันที ตอนนี้ต้องดึงความไว้ใจจากมินตรากลับมาให้ได้ก่อน เขารู้สึกว่าเธอกำลังระแวง และสงสัยอยู่

ทางด้านของแพรวานั้น เธอกำลังรู้สึกกังวลใจมาก เพราะตอนนี้เธอได้เป็๞ของเขาไปแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะเป็๞ฝ่ายเปิดทางให้เขาก่อน แต่ระยะเวลาการตอบแชตของณัฐดล รู้สึกว่าจะช้าลงจากก่อนหน้านี้ประมาณหนึ่ง

ถึงจะดูเป็๲เ๱ื่๵๹เล็กๆ แต่ก็เป็๲ชนวนเหตุที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ เพราะหากพูดกันตามตรง ระยะเวลาที่เธอคุยกับเขานั้นมันสั้นมาก หญิงสาวไม่แน่ใจว่าเธอตัดสินใจเร็วไปหรือไม่ ที่ยอมให้เขาง่ายๆ แบบนี้