ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

บทที่ 258 เยี่ยมบ้านฟ้า(2)

“พี่ลม แล้วตกลงว่าเคนเล่าอะไรให้แม่ฟังบ้างหรอ”ฟ้าถามลม

 

ลมนิ่งมองดูน้องสาวตัวเองเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถาม ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองจูนที่มองมาที่เขาเพื่อฟังคำตอบเช่นกัน

 

รู้ไปก็คงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง

 

ลมลังเลเล็กน้อยขณะมองจูนแต่ก็ตัดสินใจเล่าออกมาให้สองสาวฟังเพราะคิดว่ายังไงมันก็เป็นเรื่องจริงอยู่แล้วจูนรู้ไปก็ไม่ได้ช่วยให้ฟ้าได้คบกับออสหรอก

 

“วันก่อนแม่ของเคนโทรมาหาแม่ของเราแล้วแล้วโวยวายว่าฟ้านอกใจเคนให้แม่รีบจัดการ แล้วก็เล่าว่าฟ้าไปคบกับคนชื่อออส แต่หมอนั่นมันมีคู่หมั้นอยู่แล้วแถมยังมีผู้หญิงที่ติดพันกันมาตั้งแต่ก่อนหน้าที่ทางบ้านจะหาคู่หมั้นให้อีก ทั้งๆที่เป็นแบบนั้นฟ้าก็ยังย้ายเข้าไปอยู่กับหมอนั้น แล้วก็บอกว่าผู้หญิงที่ออสคบอยู่ชื่อจูนกับแวว ถ้าไม่อยากให้ฟ้ากลายเป็นเมียน้อยให้รีบจัดการ”ลมเล่าสิ่งที่เขาได้ยินจากแม่หลังจากที่คุยกับแม่ของเคนเสร็จ

 

“หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเพราะได้ยินแค่นั้นแม่ก็ปรี้ดแตกแล้ว นี่พี่เองก็มาได้ยินแม่เล่าให้ฟังทีหลังเหมือนกัน กว่าจะยอมเล่าให้พ่อกับพี่ฟังได้ก็หลังจากที่โทรไปอาละวาดใส่ฟ้าเป็นชั่วโมงได้มั้ง”ลมเล่าเซ็งๆเพราะต้องมานั่งรองรับอารมณ์ของแม่ที่ไม่พอใจน้องสาวตัวเอง

 

“งั้นก็แปลว่ารู้แค่สถานการณ์รักๆใคร่ๆไม่ได้รู้เรื่องอื่นเลยสินะ”จูนพูดกับตัวเองแต่ก็ไม่ได้เบาเสียงทำให้ฟ้ากับลมได้ยิน ซึ่งก็ไม่ได้เดาผิดเพราะทางครอบครัวฟ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับครอบครัวออสหรือแม้แต่ครอบครัวจูนเลย

 

“เรื่องอื่นหมายความว่าไงมีอะไรที่พวกเรายังไม่รู้อีก”ลมขมวดคิ้วถาม 

 

หรือมีเหตุผลอื่นที่ฟ้าต้องไปคบหมอนั่น

 

“อย่าบอกนะว่าหมอนั่นมันขู่บังคับให้พวกเธอคบกับมัน”ลมถามเสียงเครียดทันทีเมื่อเผลอคิดไปถึงเรื่องแย่ๆเข้า

 

“เปล่าพี่ลม ฟ้าไม่ได้โดนบังคับ จูนน่าจะหมายถึง..อุบ”จูนรีบปิดปากฟ้าทันทีไม่ให้บอกอะไรลมอีก

 

“ไม่ต้องไปบอกหรอกน่า อะไรปิดไว้ได้ก็ปิดก่อนเผื่อใช้ประโยชน์ได้ทีหลัง”จูนรู้ว่าถ้าบอกฐานะของเธอกับออสไปฝั่งตรงข้ามต้องอึ้งแน่นอนนี่เอาแค่ฐานะในธนาคารฟินิกส์นะ ยังไม่ได้พูดถึงอิกดราซิล

 

จูนไม่รู้เหมือนกันว่าปิดเอาไว้แล้วหาโอกาสบอกเอาตอนจังหวะดีๆจะได้ประโยชน์มากกว่ารึเปล่า แต่ก็เพราะไม่รู้นี่แหละเลยเลือกปิดเอาไว้ก่อนดีกว่า

 

ยังไงซะจะบอกตอนไหนก็ได้อยู่แล้วนี่

 

“นี่ตกลงว่ามันเรื่องบ้าอะไรกัน ฟ้าพูดมาเลยนะ”พี่ชายเห็นจูนปิดปากฟ้าก็คิดไปเองทันทีว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ไม่งั้นทำไมต้องปิดเอาไว้

 

“ไม่ต้องห่วงหรอกหนะฟ้าไม่ได้โดนบังคับอะไรทั้งนั้นแหละ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องอะไรแย่ๆด้วยแต่มันเป็นเรื่องของพวกเราเพราะงั้นนายไม่ต้องยุ่งหรอก”จูนหันไปขัดลมเมื่อเห็นว่าเขาพยายามเค้นน้องสาวตัวเลย

 

“ก็ถ้าไม่ใช่เรื่องแย่ๆก็พูดออกมาสิ”

 

“ไม่ต้องรู้หรอก ฟ้าไปกันเถอะ”จูนตัดบทจบการสนทนาแล้วลากฟ้าเดินไปทันที

 

ฟ้าหันไปยิ้มแห้งๆให้พี่ชายตัวเองที่หัวเสียอยู่แล้วก็ยอมโดนจูนลากไปแต่โดยดี

 

“นี่เธอหยุดเลยนะกลับมาคุยให้รู้เรื่องก่อน”ลมเห็นแบบนั้นรีบเดินตามเนื่องจากสองคนนั้นเร่งฝีเท้าเดินไปไกลแล้ว

 

“พี่ชายเธอนี่แกล้งขึ้นแฮะ แหย่หน่อยเดียวหัวเสียใหญ่เลย”จูนพูดยิ้มๆพลางหันไปชำเลืองมองลมที่เดินตามมาสายตายังจ้องเธอเขม่งแต่จูนก็ทำไม่สนใจแล้วหันมาคุยกับฟ้าต่อ

 

“แต่เห็นแบบนั้นร้ายใช่ย่อยนะ เจ้าชู้ตัวพ่อเลยหละ คราวก่อนเห็นว่ารถไฟชนกันตบกันเละเลยฮ่าๆ”ฟ้าเผาพี่ชายตัวเองให้จูนฟังด้วยท่าทางสนุกสนาน

 

“อ๋อ เพราะงี้ถึงได้ระแวงฉันหละสิ คงกลัวว่าฉันจะตบเธอหละมั้งเนี่ย ว่าแต่ฉันก็มั่นใจเรื่องหน้าตาตัวเองอยู่นะ พี่เธอเจ้าชู้จริงอะไม่เห็นจะรู้สึกเลย เห็นเอาแต่จะไล่ฉันท่าเดียว”จูนพูด

 

“ดูจากผู้หญิงที่พี่ลมเคยคบ ฟ้าว่าเขาชอบแบบหุ่นดีๆนมใหญ่ๆอะ”ฟ้าลองนึกถึงสาวๆที่พี่ชายเธอเคยคบเท่าที่ตัวเธอเจอก็พอจะรู้รสนิยมพี่ชายตัวเอง

 

“เหอะๆ ก็ไม่ได้สนใจพี่เธอหรอกนะแต่พอได้ยินแบบนี้แล้วมันรู้สึกแย่แฮะ”จูนแสดงสีหน้าห่อเหี่ยวออกมาก่อนจะใช้มือจับไปที่หน้าอกเล็กๆของตัวเอง แน่นอนว่าเพราะผลกระทบจากมานาทำให้มันไม่มีทางใหญ่ไปมากกว่านี้แล้ว

 

“ไม่เห็นต้องรู้สึกแย่เลยออสไม่ได้สนใจอยู่แล้วนี่ว่าใหญ่หรือเล็ก”ฟ้ายิ้มเล็กน้อยกับท่าทางของจูน

 

“จริงงง  ไอ้หื่นนั่นมันเห็นแค่มีรูก็เสียบหมดนั่นแหละฮ่าๆ”จูนพูดติดตลก แต่ก็แค่เป็นการคุยกันเล่นๆเท่าเพราะก็รู้ดีว่าตอนนี้ถ้ารูปร่างหน้าตาไม่ดีในระดับนึงออสคงไม่ค่อยจะสนใจแล้ว

 

ก็นะสาวๆในบ้านอยู่ในระดับท๊อปทั้งนั้น

 

หลังจากนั้นสองสาวนินทาคนรักของตัวเองอยู่พักนึงก่อนจูนจะเงยหน้ามามองไปรอบๆ

 

“จะว่าไปที่บ้านเธอก็เยอะเหมือนกันนะกว้างขนาดไหนหละเนี่ย”จูนพูดขณะที่มองไร่กาแฟของครอบครัวฟ้า

 

“เห็นภูเขานั่นมั้ยที่ดินมันไปสุดที่ตรงนั้นแหละ ภูเขาลูกนั้นก็ของบ้านฟ้านะ”ฟ้าตอบกลับ

 

“โหที่เยอะเหมือนกันนี่บ้านเธอเองก็รวยอยู่พอตัวสินะ”

 

“มันก็เยอะแค่ที่ดินนี่แหละ แต่เงินที่ใช้ๆกันในบ้านมันไม่ได้เยอะหรอก ส่วนที่ดินเห็นพ่อเล่าว่าเคยไปให้เจ้าหน้าที่ประเมินแล้ว อย่่างมากก็น่าจะได้สัก200ล้านถ้าขาย เทียบกับที่ออสกับจูนมีไม่ได้หรอกน้อยกว่าเยอะเลย”ฟ้าเล่าเรื่องที่เธอเคยคุยกับพ่อให้จูนฟัง

 

200ล้านคงประเมินเอาไว้นานแล้วแหละดูยังไงๆอย่างน้อยก็ต้องมีเฉียดพันล้านแน่ๆ จูนนิ่งคิดเพราะเธอเองก็พอมีความรู้เรื่องที่ดินอยู่บ้างถึงที่นี่จะเป็นที่นอกเมืองก็เถอะแต่ดูด้วยสายตาแล้วที่มากขนาดนี้ยังไงก็คงเกิน200ล้านแน่ๆ

 

“ที่ดินของบ้านฟ้ามันเป็นที่เก่าตั้งแต่สมัยทวดหนะ….”ฟ้ายังคงเล่าเรื่องของบ้านเธอไปเรื่อยๆก่อนจะชี้ไปตรงโน้นทีตรงนี้ที 

 

ที่ของครอบครัวฟ้านั้นส่วนใหญ่จะใช้ปลูกกาแฟ แต่ก็ยังมีปลูกอย่างอื่นด้วยเช่นพวกผักต่างๆที่ปลูกเอาไว้กินเอง

 

จูนนั่งฟังหญิงสาวบางครั้งเธอก็ชวนคุยอยู่บ้างจนกระทั่งถึงช่วงเที่ยงทั้งสองคนจึงกลับเข้าบ้านไปกินข้าวโดยที่มีพี่ชายของฟ้าเป็นคนเข้าครัวทำให้โดยไม่ได้เต็มใจนัก เนื่องจากคนอื่นออกไปทำงานกันหมดรวมทั้งคนใช้คนเดียวในบ้านด้วย

 

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งเล่นกันในบ้าน ตอนนี้พี่ชายของฟ้าเหมือนจะขี้เกียจเฝ้าแล้วเพราะดูแล้วน่าจะไม่มีอะไรเลยปล่อยให้ทั้ง2คนอยู่กันตามสบายจนพ่อกับแม่ของฟ้ากลับมา

 

“ลมมาช่วยแม่กับพี่ผิงเขายกของหน่อย”เสียงของพ่อฟ้าเรียกหาลูกชายทันทีที่เปิดประตูบ้านเข้ามาตามด้วยคนใช้ที่ถือของตามเข้ามาก่อน ส่วนคนแม่ยังอยู่ข้างนอก

 

“คร้าบๆ”ลมตอบเอื่อยๆก่อนจะเดินออกไปช่วยแม่และคนใช้ยกของเข้าบ้าน

 

“พ่อคะ”ฟ้าส่งเสียงเรียกเบาๆด้วยความกังวลเมื่อเห็นพ่อก้าวเข้ามาในบ้าน

 

“หึออกมาจากห้องได้แล้วรึไง”พ่อของฟ้าประชดลูกสาวเล็กน้อย เขากักบริเวณฟ้าก็จริงแต่ก็แค่ไม่ให้ออกจากบริเวณไร่แล้วก็ไม่ให้ติดต่อใครชั่วคราว ไม่ได้ถึงขนาดขังไม่ให้ออกจากห้องแต่เมื่อเช้าฟ้ากับดื้อขังตัวเองอยู่ในห้องทำให้เขาหงุดหงิดไม่น้อย

 

“แล้วนี่ใคร”พ่อถามเมื่อเห็นจูนเดินตามหลังฟ้าออกมา

 

“นี่จูนเพื่อนฟ้าเอง”ฟ้าหันไปแนะนำจูนกับพ่อของเธอ

 

“พ่อยัยนี่แหละคู่หมั้นตัวจริงของแฟนยัยฟ้า”ทันทีที่ฟ้าแนะนำจูนให้พ่อฟ้ารู้จักลมฉวยโอกาสก็แทรกขึ้นมาทันที

 

“หึหึ โดนพ่อไล่ออกไปแน่ๆ”ลมที่พึ่งแฉออกไปฉีกยิ้มอย่างสะใจที่ได้เอาคืนสาวน้อยผมแดงที่กวนประสาทเขาก่อนหน้านี้