เสียงกรีดร้องปานจะขาดใจของฉันดังสะท้อนก้องทางเดินหินสลัวยามที่สายตามองเห็นกองเืสดอุ่นร้อนและเศษเนื้อสมองของคนร้ายกระจายเกลื่อน ร่างอวบอัดของฉันสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำ แขนขาอ่อนแรงจนไม่สามารถพยุงตัวลุกขึ้นยืนได้ คุณคาริมลดปืนลูกซองยาวลงช้าๆ ปืนยังมีควันสีเทาจางๆ ลอยออกจากปากกระบอกส่งกลิ่นดินปืนเหม็นไหม้ เขาไม่พูดพล่ามทำเพลงให้เสียเวลา มือหนาเอื้อมลงมาอุ้มตัวฉันที่กำลังสะอื้นไห้เนื้อตัวเปื้อนเืสุกขึ้นพาดบ่าแกร่งของเขาอย่างง่ายดายดั่งอุ้มสัมภาระ
คุณคาริมก้าวข้ามร่างไร้ิญญาของชายชุดดำอย่างไม่แยแส เดินดุ่มนำทางฉันลงบันไดวนแคบมืดมิดที่ซ่อนตัวอยู่หลังบานประตูดินอัดหนา บันไดนี้ทอดยาวลึกลงไปใต้ดินลาดต่ำลงเรื่อยๆ ความมืดรอบด้านและอากาศที่เริ่มเย็นเยียบขึ้นทีละน้อยทำให้ฉันหวาดกลัวจนต้องใช้มือสั่นเทาทั้งสองข้างเกาะยึดแผ่นหลังแกร่งของคุณคาริมไว้แน่นเพื่อพึ่งพิง แม้ว่าเสื้อกุนดูราสีดำของเขาจะชุ่มไปด้วยไอควันดินปืนและกลิ่นคาวเืที่ติดตัวมาด้วยก็ตาม
พวกเราเดินลงมาลึกหลายสิบฟุตจนมาถึงสุดทางเดินดินอัดที่มีบานประตูเหล็กกล้าขนาดใหญ่ั์หนาหลายนิ้วติดตั้งขวางทางอยู่ มันคือประตูทางเข้าสู่ "ห้องนิรภัยใต้ดิน" ของป้อมปราการแห่งนี้ คุณคาริมปล่อยตัวฉันลงยืนพิงกำแพงหินเย็นเยียบ ก่อนจะหันไปกดรหัสความปลอดภัยแปดหลักบนแผงปุ่มโลหะและทาบฝ่ามือลงบนตัวสแกนชีวภาพระบบไฮดรอลิก
คลิก! วืด... โครม!
ประตูเหล็กกล้าบานั์ส่งเสียงกลไกปลดล็อกหนาหนักปลดปล่อยกลอนเหล็กภายในและสไลด์เลื่อนเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นห้องพักนิรภัยขนาดใหญ่ภายในที่สร้างขึ้นเป็พิเศษเพื่อป้องกันภัยาและการก่อการร้าย คุณคาริมรวบอุ้มตัวฉันก้าวเดินเข้าไปด้านในทันควัน ก่อนจะกดปุ่มควบคุมกลไกปิดประตูล็อค ระบบล็อคทำงานทันทีเสียงปิดล็อกหนาแน่นดังโครมตัดขาดเสียงการปะทะยิงปืนและเสียงพายุทรายภายนอกป้อมวิลล่าไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเงียบสงบปนเย็นะเือบอวลสั่นประสาทในห้วงลึกใต้ดิน
ภายในห้องนิรภัยใต้ดินนี้มีเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่ตั้งเด่นอยู่กลางห้อง มีห้องน้ำส่วนตัว และสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ผนังห้องและเพดานทำจากคอนกรีตเสริมเหล็กกล้าหนาพิเศษเพื่อทนแรงะเิ ในเวลาเดียวกันนั้น คาริมก้าวเดินไปที่แผงควบคุมระบบไฟฟ้าไฟฟ้ามุมห้องที่ติดตั้งหน้าจอมอนิเตอร์ตรวจดูความปลอดภัยกล้องรอบทิศทาง เขากวาดสายตาจ้องมองดูภาพถ่ายทอดสดจากกล้องภายนอกผ่านจอมอนิเตอร์เพื่อยืนยันสถานการณ์ปะทะรอบวิลล่า
จากนั้น... คุณคาริมค่อยๆ หันร่างสูงใหญ่กำยำของเขากลับมาเผชิญหน้ากับฉันที่นั่งกอดเข่าตัวสั่นเทิ้มเปื้อนเืคนร้ายอยู่บนเตียงหนานุ่ม ดวงตาเรียวคมดุจเหยี่ยวของเขาที่เคยดุร้ายเกรี้ยวกราดในสมรภูมิ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็ประกายแววตาสีเข้มฉายชัดไปด้วยความใคร่และราคะดิบเถื่อนที่พุ่งพล่านสูงปรี๊ด แรงกระตุ้นจากการเข่นฆ่าปะทะเมื่อครู่เปลี่ยนเป็แรงขับดันทางเพศอันรุนแรงอย่างที่ยากจะหักห้ามใจ
"ที่นี่ปลอดภัยแล้ว... และไม่มีหน้าไหนจะพาตัวเธอออกไปจากที่นี่ได้อีก มะนาว" คุณคาริมพูดขึ้นน้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าพราย แฝงแววหึงหวงและแสดงความเป็เ้าของเหนือร่างอวบอัดของฉันอย่างสมบูรณ์แบบ "ไม่มีชู้หน้าไหนของเธอ... ทั้งไอ้ซาเมียร์ หรือใครก็ตามที่จะแตะต้องตัวเธอได้อีก!"
เขาก้าวเท้าเดินเข้าหาฉันช้าๆ แรงกดดันทางเพศและกลิ่นอายดิบเถื่อนแผ่ออกมาสะกดร่างอวบอัดของฉันให้แข็งทื่อ ฉันใช้มือกุมสาบเสื้อคลุมชุ่มเืไว้แน่นพยายามถอยร่างครูดไปจนชิดหัวเตียงนอนไม้โบราณ ทว่าสายตาคมกริบคู่นั้นของคุณคาริมจ้องมองตรงมาที่ทรวงอก E-cup โตๆ ของฉันที่ขยับไหวส่ายโยนรุนแรงตามแรงสั่นของร่างสะอื้นไห้
"คุณคาริม... อ๊ะ... อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ... ฉันยังช็อกอยู่..." ฉันสะอื้นขอร้องอ้อนวอน แววตาน้ำตาเอ่อคลอเคล้าดูน่ารังแกจนทำให้ชายหนุ่มใหญ่วัยห้าสิบสองปีตรงหน้ายิ่งกระสันอยากจะย่ำยีร่างหวานหวานของฉัน
"เธอต้องได้รับการชำระล้าง... และตอกย้ำตราประทับความเป็เ้าของของฉันในห้องนิรภัยนี้!" คุณคาริมคำรามเสียงต่ำอย่างบ้าคลั่ง
คุณคาริมก้าวขึ้นมาบนเตียงนอนใหญ่คร่อมร่างอวบอัดของฉันไว้ทันที มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมมากระชากเสื้อคลุมผ้าไหมบางเบาสีครีมที่เปื้อนคาวเืของฉันออกอย่างรุนแรง
*แควก!*
เสียงฉีกทึ้งผ้าไหมบางเบาดังระคายหูกระตุ้นความเสียวซ่านในอก เสื้อคลุมสีครีมหลุดขาดวินเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยคามือหนาใหญ่ของคุณคาริม ร่างอวบอัดสะบึมหุ่นนาฬิกาทรายของฉันปรากฏแก่สายตาดุร้ายของเขาในพริบตา มีเพียงยกทรงลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่โอบอุ้มทรวงอกคัพ E ปทุมถันโตๆ ไว้แทบไม่มิด และกางเกงในตัวจิ๋วชื้นแฉะ
คุณคาริมก้าวไปเอื้อมมือปิดระบบสวิทช์ไฟหลักของห้องนิรภัยใต้ดินจนดับสนิทลง เหลือเพียงแสงไฟสีแดงกะพริบสลัวจากระบบเตือนภัยฉุกเฉินและไฟแผงควบคุมระบบไฟฟ้าส่องสว่างเรืองรองสีแดงเข้มสลัวดั่งแสงโลกันตร์ เขาเดินกลับมาประชิดตัวฉันบนเตียง มือหนาเอื้อมลงมากระชากทึ้งยกทรงลูกไม้สีดำและกางเกงในตัวจิ๋วของฉันจนขาดวิ่นร่วงหลุดลอยหลุดจากเรือนร่าง เผยร่างอวบอัดเปลือยเปล่าผึ่งผายและเต้าทรวงปทุมถันคัพ E โตๆ ล้นทะลักโผล่พ้นมากลางแสงไฟสีแดงสลัวระทึกอารมณ์! (ทิ้งปมค้างคาใจตรงนี้)