เมื่อเห็นว่าโดนเหล่าช่องแชทล้อเลียน โจชัวจึงได้แต่ต้องยอมรับว่าเขาทำท่าทางโอเวอร์เกินไปจริงๆ มันก็แค่ซอมบี้แรงค์ F มีอะไรให้น่าชื่นชมกัน หมาซอมบี้ที่เขาเจอตอนต้นเกมยังโหดกว่านี้เยอะ โจชัวกลับมาโฟกัสที่เกมของเขาต่อ เขาพาเอมิลี่เดินไปตามเส้นทางที่เควสบอกพร้อมกับปกป้องเธอจากเหล่าซอมบี้
โชคดีที่เส้นทางที่ทั้งคู่ใช้นั้นเป็ตรอกซอกซอย ซึ่งมักจะเป็เส้นทางที่คับแคบ ทำให้มีซอมบี้จำนวนไม่เยอะ อย่างมากก็เข้ามาครั้งล่ะ 4-5 ตัวเท่านั้น โจชัวจึงสามารถกำจัดพวกมันได้โดยไม่ยาก แม้ว่าจะมีเอมิลี่ที่เป็ภาระอยู่ก็ตาม ก็อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ ว่าฝีมือยิงปืนของเขาพัฒนาขึ้นแล้วจริงๆจากบทนำที่เขาเพิ่งเล่นไป แต่เมื่อโจชัวพาเอมิลี่มาถึงจุดหมายของเควสแล้ว สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น และไม่มีใครในช่องแชทแม้แต่คนเดียวที่คิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขา
โจชัวถูกบังคับเข้าฉากคัทซีนอีกครั้ง ลีออนกับเอมิลี่บังเอิญเจอเข้ากับทหารที่ป้องกันคนเข้าออกเมือง
ทหารคนดังกล่าวชูปืนขึ้นเล็งมาที่ทั้งคู่พร้อมกับะโกล่าว “หยุดเดี๋ยวนี้!!”
ลีออนรีบชูมือขึ้นทันที แสดงท่าทางยอมจำนน เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “โอเค แต่ได้โปรดช่วยเรา..หรือไม่ก็ปล่อยให้เราผ่านไป”
ทหารที่ได้ยินเช่นนั้นก็เปิดวอวิทยุของตนเพื่อแจ้งเื่ “ท่านครับ ผมเจอตำรวจหนึ่งนายกับพลเรือนหนึ่งคนที่ได้รับาเ็ ไม่ทราบว่า…..แต่ท่านครับพลเรือนยังเป็แค่เด็ก……ครับ…..รับทราบแล้วครับ”
ลีออนไม่ทราบว่าทหารตรงหน้ากำลังคุยกับใครและถึงแม้ว่าเขาจะได้ยินไม่ค่อยชัด แต่คีย์เวิร์ดที่เขาจับคำได้นั้นไม่ใช่เื่ดีสำหรับเขาและน้องสาวอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงต้องรีบแก้สถานการณ์ไม่ให้เลวร้ายไปกว่านี้
“เฮ้ ฟังนะ ไม่ว่าเื้ัสายนั่นจะเป็ใคร แต่เรามีสิทธิ์ที่จะได้รับความคุ้มครองตามกฏหมาย และเราทั้งคู่เพิ่งหนีตายมาได้ แต่คุณกลับ..โอ้ไม่ๆๆๆๆ เอมิลี่หลบ!!”
ทหารตรงหน้าดูเหมือนจะไม่ฟังลีออนเลยแม้แต่น้อย เขากราดปืนยาวในมือใส่ทั้งคู่ทันที เสียงปืนดังสนั่นพร้อมกับร่างของสองพี่น้องกระเด็นแยกจากกัน ลีออนในฐานะตำรวจที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีทำให้เขายังคงมีสติ พยายามกลิ้งหลบแนวะุแล้วใช้ปืนพกของตนยิงสวนใส่ทหารคนดังกล่าวและมันก็โดนเข้าที่ศีรษะของทหารคนนั้นอย่างแม่นยำ
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
ปัง! ปัง!
อ็อก..ตุบ…
ทหารคนดังกล่าวสิ้นชีพอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาไม่คิดว่าตนจะโดนสวนกลับเลยแม้แต่น้อย ทำให้เขากลายเป็ร่างไร้ิญญาที่ล่วงสู่พื้นในทันที ลีออนไม่สนใจทหารที่เขาเพิ่งฆ่าไปเลย เขารีบวิ่งไปดูร่างของเอมิลี่ น้องสาวที่เป็ครอบครัวเพียงคนเดียวของเขา
“ไม่นะๆๆๆ เอมิลี่!! ได้โปรดอย่าเพิ่งเป็อะไรไป เอมิลี่ ตอบพี่สิๆๆ ได้โปรดๆ…” ลีออนเข้ากอดร่างเอมิลี่บนพื้นทั้งน้ำตา เขาเห็นสภาพเธออย่างชัดเจน ซึ่งเต็มไปด้วยรูะุพร้อมกับเืที่ไหลไม่หยุด ลีออนพยายามกดาแของเธอไม่ให้เืไหลออกมามากกว่านี้ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล
“อะฮื๊อๆๆ แคกๆๆ อ๊าาา…” เอมิลี่กุมท้องตัวเองด้วยความเ็ปแสนสาหัส ดวงตาของเธอไร้แววเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง น้ำตาไหลออกมาเป็สายไม่หยุด เอมิลี่ร้องออกด้วยความเ็ป ไม่สามารถกล่าวคำใดๆนอกเหนือจากนั้นได้ และเริ่มกระอักเืออกมาในที่สุด เธอแสดงสัญญาณของการสิ้นใจ
“โอไม่นะ…..เอมิลี่….ได้โปรดอยู่กับพี่ก่อน เอมิลี่…เอมิลี่!! ไม่นะ โถ่วววเว้ยยยยๆๆๆๆ ทำไมๆๆๆ ทำต้องเป็เธอด้วย เธอก็แค่เด็ก!! อ๊ากกก!!”
เมื่อเห็นว่าเอมิลี่สิ้นใจภายใต้อ้อมแขนของตน ลีออนก็ไม่อาจทนกับความสูญเสียนี้ได้ เขาใช้กำปั้นต่อยทุบพื้นไม่หยุดจนเือาบมือทั้งสองข้าง พร้อมกับะโกรีดร้องด้วยความไม่เข้าใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น โลกมันโหดร้ายขนานนี้เลยหรือ…
“......” โจชัว
“......” ช่องแชท
ทางด้านผู้ชมที่กำลังดูฉากดังกล่าวก็ไม่เข้าใจสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเช่นกัน มันเกิดขึ้นอย่างปุบปับและรวดเร็วมากจนพวกเขาไม่ทันตั้งตัว พวกเขาไม่คิดว่าเกมจะมีฉากดราม่าที่ต้องทำให้เสียน้ำตาด้วยซ้ำ ไม่ใช่ว่าพวกเขาแค่เล่นเกมเพื่อฝึกฝนทักษะและฆ่ามอนสเตอร์เหรอ ทำไมพวกเขาต้องมาเจออะไรแบบนี้ภายในเกมด้วย…
พวกเขาได้แต่นิ่งเงียบรู้สึกอึดอัดเจ็บลึกๆอยู่กลางอก บางคนก็ถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาเลยทีเดียว โจชัวยังคงนิ่งเงียบด้วยดวงตาที่แดงระเรื่อในขณะที่ช่องแชทได้ะเิไปแล้ว
[ช่องแชท]
[บัดซบ!! ทำไมต้องใส่ฉากเลวร้ายแบบนี้เข้ามาในเกม?]
[อ๊ากกก!! ฉันไม่สามารถทนดูฉากนี้ได้ ได้โปรดปิดมันก่อนที่น้ำตาฉันจะไหล!!]
[ตกลงนี่คือหนังดราม่าหรือว่าเกม? ฉันชักจะไม่แน่ใจแล้วสิ โชคดีที่ฉันมีภูมิต้านทานกับหนังแนวนี้สูง เพราะแฟนฉันพาไปดูประจำ ฮี่ๆ ฉันกำลังเห็นเ้าน้ำตาหลายๆคนในช่องแชท นี่มันบันเทิงมาก]
[เอื้อ~ ฉัน้าฆ่าคนทำเกมนี้!! คุณเพิ่งได้รับน้ำตาจากฉัน 1 ea คืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับถ้าไม่รู้ว่าเนื้อเื่จะเป็อย่างไรต่อไป…]
[อะไรก็เกิดขึ้นได้กับเกมๆนี้ ฉันไม่สามารถเดาได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในเนื้อเื่ตอนต่อไป]
[ฮ่าๆๆ ดูโจชัวสิ เขาน้ำตาเอ่อแล้ว พ่อคุณชายอารมณ์อ่อนไหว ฮี่ๆ ฉันแคปรูปเก็บไว้แล้ว นายอาจจะกลายเป็มีมในเร็วๆนี้ ฮ่าๆๆๆ]
ในหว่างที่ช่องแชทกำลังพูดคุยแสดงความคิดเห็นกัน ฉากคัทซีนยังคงดำเนินต่อไปจนจบ ซึ่งเรียกน้ำตาจากเหล่าคนดูไปได้หลายคน และกลายเป็ฉากจอดำอีกครั้งในที่สุด พร้อมกับตัวอักษรเรืองแสงปรากฏขึ้นกลางหน้าจอ
[ ย้อนกลับไปเมื่อ 4 ชั่วโมงก่อน ณ อีกฟากฝั่งหนึ่งของเมือง… ]
ปรากฏภาพของชายหนุ่มกล้ามโต ผมสีดำใบหน้าเข้มดุดันเล็กน้อย กำลังนั่งกุมขมับอยู่ที่เตียงนอนภายในห้องเช่าของเขา โดยมีข้อความแนะนำตัวสั้นๆปรากฏอยู่บนหัวของเขา
[ ชื่อ…คริส โตเฟอร์…ตำรวจเ้าหน้าที่พิเศษ สังกัด หน่วยสตาร์ ]
หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ภาพก็ตัดอีกครั้งกลายเป็มุมมองบุคคนที่หนึ่ง ซึ่งโจชัวต้องเล่นเป็คริสในตอนนี้ และเขาเองก็กำลังสับสนอยู่เช่นกัน อารมณ์ของเขายังไม่คงที่ มันยังคงค้างคากับลีออนที่เพิ่งสูญเสียเอมิลี่ไป ทำให้เขาปรับตัวไม่ทัน เขาทำได้เพียงบ่นมันออกมากับช่องแชทเท่านั้น
“อะไรกันวะเนี่ยแชท…ฉันขอบอกตามตรงว่าฉันปรับอารมณ์ไม่ทันกับเกมๆนี้จริงๆ ฉันเหมือนกำลังขึ้นรถไฟเหาะตีลังกาอยู่เลย แต่ก็เอาเถอะ มาดูกันว่าเกม้าสื่ออะไรกับเรากันแน่…”
โจชัวบังคับร่างของคริสเดินไปทั่วห้องเพื่อสำรวจ มันมีทั้งเอกสารให้อ่านและบอร์ดแผนผังบางอย่างที่ตัวเกมแนะนำให้เขาอ่าน มันปรากฏเป็จุดมาร์คสีขาวเด่นสะดุดตา ซึ่งเขาจะไม่อ่านมันก็ได้แต่ด้วยความอยากเสพเนื้อเื่มีหรือที่เขาจะพลาดมันไป
โจชัวจึงเริ่มจากเอกสารดังกล่าวให้เหล่าช่องแชทฟัง…
---------------------------------------------------------