ภายในถ้ำของรังโจร...
เ้าชายน้อยจากอาณาจักรเอลฟ์ไม่รู้ว่าเขานั้นไม่เห็นเดือนเห็นตะวันมานานเท่าไหร่แล้ว หลังจากที่ลำเอ็นโสโครกของโจรป่าทะลวงเข้ามาในริมฝีปาก ไซเบลก็ต้องรองรับรสชาติเข้มข้นกลิ่นฉุนทั้งวันทั้งคืนไม่มีหยุดพัก กลิ่นกามตัณหาของพวกมนุษย์คละคลุ้งอยู่ภายในถ้ำ และศูนย์รวมของกลิ่นโสโครกนั้นก็มาจากเรือนร่างขาวใสที่ถูกของเหลวพุ่งราดตัวจนเป็คราบเกรอะกรังเหนียวแห้ง!
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
“อ๊าาาา ข้าไม่ไหวแล้วว อื้ออออ”
“ฮ่าๆๆ ดูนั่นสิวะ แท่งจิ๋วๆของเ้าเอลฟ์แข็งขึ้นมาด้วย”
“ไหนเ้าบอกว่าพวกเอลฟ์ไม่มากตัณหาเหมือนมนุษย์ไง ทำไมเ้าถึงมีอารมณ์ร่วมไปได้”
“ม….ไม่จริงน้าาาาา”
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
ร่างกายของไซเบลถูกจับมัดให้นอนราบกับแผ่นหินหนาใหญ่ จุกนมสีชมพูทั้งสองข้างกำลังถูกชายฉกรรจ์สองคนดูดเลียอย่างมูมมาม พวกมันกัดดูดจนติ่งเนื้อรสหวานแข็งเป็ไต ใบหน้าเ้าชายผู้สูงศักดิ์แดงระเรื่อ เขาพยายามไม่ให้อวัยวะของตัวเองแข็งตัวแล้ว...
แต่หลังจากที่ถูกพวกมันใช้ปากเป็ที่รองน้ำกามมานาน...
กลิ่นและรสชาติความเป็ชายกลัดมันทั้งหลาย....ก็ทำให้ความรู้สึกของเอลฟ์ภูมิสูงเปลี่ยนไป!
“อ๊างงง อย่ากัด....อย่ากัดน้าาาาา”
“ซีดดดด ขาเรียวสวยยิ่งกว่าผู้หญิงอีก”
“โรคจิต...พวกเ้ามันวิปริตไปแล้ว!”
“ก็ใช่น่ะสิวะ ฮ่าๆๆๆ!!!”
เสียงผู้ชายนับยี่สิบคนหัวเราะดังลั่น...
ฝ่าเท้าเรียวสวยของเ้าชายไซเบลถูกชายคนหนึ่งใช้ลิ้นลากเลียอย่างวิปริต มันดูดนิ้วเท้าทีละนิ้วจนผิวขาวขนลุกเป็ตุ่ม ร่างเล็กพยามดิ้นไปมา แต่ชายคนต่อไปที่เคลื่อนตัวมาลากลิ้นั้แ่น่องขาไปตามทางก็ต้องทำให้เสียงร้องดังขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้
ลำเนื้อน้อยๆแข็งเป็ลำมากกว่าเดิม...
จากนั้นน้ำขาวขุ่นก็พุ่งกระฉูดเป็สายเต็มหน้าท้องแบนราบ!
“อ๊าาาาาาห์!!!”
“ฮ่าๆๆๆ เ้าชายเอลฟ์เสร็จแล้ว รีบเข้ามาดูเร็ว!”
“อย่า…อย่ามองน้าาา ข้า....ข้าไม่มีทางเสร็จเพราะอะไรแบบนี้หรอกกกก”
เสียงแหลมร้องไปด้วยและกระตุกตัวไปด้วย...
จุกนมทั้งสองข้างโดนดูดเลียหนักหน่วงมากกว่าเดิม กลิ่นคาวตัณหาของมนุษย์เคลือบคลานเข้ามาใกล้อีกครั้ง ตอนนี้ไซเบลรู้ตัวดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป พวกมันจะอาบน้ำให้เขาเหมือนกับวันก่อนๆที่เคยทำ....แต่น้ำที่จะใช้ชำระล้างบนร่างกายขาวใส...เป็น้ำที่พุ่งออกมาจากลำเอ็นแท่งใหญ่มากมายทั้งสิ้น!
พับ พับ พับ พับ พับ พับ!
“ซีดดด องค์ชาย รับน้ำชั้นต่ำของข้าไปเลย!”
“อื้อออออ”
“มาแล้วองค์ชายน้อย หันหน้ามาทางข้าหน่อย!”
“อ้าปาก!”
“รูเล็กๆของเ้ามันเกือบทำให้ข้าหน้ามืด!”
“ผิวกายหวานหอมเช่นนี้ทำไมข้าถึงกระแทกไม่ได้!”
“ซีดดด อย่างน้อยก็มาให้พวกข้าอาบน้ำให้ซะดีๆ!”
พร๊วดด!
พร๊วดด!
พร๊วดด!
เมือกเหลวขาวขุ่นจากเหล่าชายฉกรรจ์พุ่งกระจายเต็มใบหน้า จากนั้นส่วนอื่นๆก็เหนียวกรังตามมาไปกับกลิ่นคาวเหม็นโสโครก ความร้อนจากความวิปริตของพวกมนุษย์ปกคลุมเรือนร่างราวกับหิมะตกกระทบผิว เส้นผมสีทองสลวยจับตัวเป็ก้อนเหนียวกรัง
รสชาติชั้นต่ำของพวกมัน...กลายเป็ชีวิตประจำวันขององค์ชายเสียแล้ว!
“พรุ่งนี้จะเป็วันส่งมอบตัว พวกเ้าเลิกสนุกกับไอ้เอลฟ์โสเภณีตัวนี้ได้แล้ว!”
“ขอรับท่านหัวหน้า”
“พ…พรุ่งนี้หรอ...อึก...อื้อออ”
“ใช่ พรุ่งนี้เ้าจะถูกย้ายไปเมืองอื่น....ไอ้แก่ตัณหากลับจะมารับตัวเ้าไปของเล่นในปราสาทหลังใหญ่อีกฝากฝั่งของโลกเลยล่ะ”
“ม….ไม่จริงหรอก....อื้อออ”
ไซเบลกล่าวออกมาโดยที่ใบหน้าของเขายังคงปกคลุมไปด้วยของเหลวชั้นต่ำ แม้จะรู้สึกดีที่จะได้ออกไปจากสถานที่อันป่าเถื่อนแห่งนี้ แต่การได้จากบ้านและถูกขายให้เป็เครื่องบำเรอกามทางเพศกับมนุษย์นั้น...มันช่างเป็อะไรที่โหดร้ายเหลือทน...มิหนำซ้ำยังเป็มนุษย์ตัวผู้ที่แก่ชราอีก
เด็กหนุ่มหูยาวได้แต่ภาวนา...
เขาหวังว่าวันพรุ่งนี้ คนของท่านพ่อจะรุดหน้าเข้ามาช่วยได้ทัน...
50K
