”อ่ะ ชนแก้วกัน ก่อนพรีมกลับค่ะ“
“ยินดีที่ได้เจอครับ… น้องพรีม” เขากระซิบข้างหู แล้วยกดื่มหมดแก้ว มือหนายังลูบััเบาๆ ที่ขาอ่อนฉัน
”พรีมกลับก่อนนะคะ พี่ๆ“ ฉันหันไปบอกคนในแก๊ง
”โห จะรีบไปไหน ยังรู้แค่ชื่ออยู่เลย” เพื่อนเขาพูด
“แหะๆ พอดีพรุ่งนี้พรีมมีธุระค่ะ คงอยู่ดึกไม่ได้”
”โอเคๆๆ วันหลัง มาร่วมโต๊ะกันได้นะ พี่เลี้ยงเอง“
”เกรงใจค่ะ …ถ้ามาเจอรอบหน้า เดี๋ยวพรีมมาทักทายนะคะ“
”ยินดีครับ คนสวย“
ฉันยิ้ม แล้วลุกออกจากตักพ่อหนุ่มลูกครึ่ง เขามองตาม กุมมือฉันไว้หลวมๆ เหมือนไม่อยากให้ไป
”อย่าทำแบบนี้สิคะ เดี๋ยวพรีมก็ร้องไห้โชว์ซะหรอก“
ฉันโน้มตัวลงไปทำหน้าอ้อนใส่ จูบที่นิ้วชี้ตัวเอง แล้วแปะลงไปที่หน้าแก้มเขา
“ฝากไว้ก่อนนะคะ”
”ตอนคืนจะไม่จูบที่นิ้วนะ“
เขาพูดหยอก แล้วปล่อยมือ ฉันพยักหน้า ยิ้มหวานให้อีกครั้งก่อนจะเดินยิ้มกริ่มออกมา จนถึงโต๊ะ ฉันก็ชูเบอร์พ่อหนุ่มเจเดนขึ้นโชว์ แล้วคว้ากองแบงค์พันบนโต๊ะใส่กระเป๋าอย่างเร็ว ยัยแอมกับเจ๊เลย์มองตามตาค้าง ก่อนจะหัวเราะออกมา
“หายไปนานกว่าคนอื่นๆ นะ นึกว่าโดนฉุดไปละ“ ยัยแอมบ่น
”ก็คนมันหล่อจริงอ่ะ เลยไปสานต่อนิดหน่อย“
”ยังไงๆ ไปคุกเข่าในห้องน้ำมาหรอ“ ยัยเจ๊เลย์ถามด้วยสีหน้าหื่นกาม
”อี๋ ยัยเจ๊บ้า ฉันแค่ไปคุยต่อที่โต๊ะเขาย่ะ“ ฉันรีบบอก
”ยัยพรีมมันร้ายจริงว่ะ ฮ่าๆๆๆ” ยัยพรีมหัวเราะ
“สมฉายา ระวังจะเจอคนจริงเอาสักวันนะแม่เสือสาว”
“หึ ยากย่ะ แค่มองก็รู้แล้วคนไหนเล่นได้ เล่นไม่ได้”
“จ้าๆๆๆ แม่คนเก่ง” เจ๊เลย์จีบปากเสียงใส่อย่างหมั่นไส้
“นี่ อีเจ๊ หมื่นนึงอ่ะ พร้อมเพย์มาเดี๋ยวนี้”
“ชิ.. กะรอดูชะนีหน้าแหก เซ็งชะมัด”
“แบร่” ฉันแลบลิ้นใส่ยัยเพื่อนตัวดี ก่อนจะยกโทรศัพท์ดูยอดที่ฉ่ำปอด
‘กลับบ้านสบายใจละ‘
------------------------------------------------------------------------------------------
J-Den Said
ผมนั่งมองสาวหน้าหวาน ทรงเต็มมือที่พึ่งลุกออกจากตักไปแล้วยิ้มกริ่ม
“ทำไมเล่นด้วยวะ ปกติมึงปฏิเสธสาวหมดนิ” ไอ้เวย์ เพื่อนสนิทผมพูดขึ้น
“อยากสนุกน่ะ”
“สนุกไรวะ” ไอ้เจมส์ เพื่อนอีกคนถาม พลางนัวสาวในอ้อมแขนไปด้วย
“เปล่า” ผมตอบ แล้วยกเหล้านอกขึ้นดื่มจนหมดแก้ว
“แต่ทรงถูกใจกูว่ะ หน้าหวาน นมบึ้ม ตูดน่าตี… ถ้าไม่เอา กูขอ”
“คิดดูก่อน”
“คิดอะไรของมึง ปกติกูขอต่อคนไหน มึงยกให้หมดนิ” ไอ้เวย์ถาม
ผมนั่งนิ่ง สายตายังจ้องมองสาวร่างเล็ก ที่ยืนคุยกับเพื่อนเธออยู่
ครับ… ผมรู้ว่าเธอคือ ‘น้องสาว‘ ในนามของผม ก็แม่เล่นส่งรูปเธอ ทุกกิจวัตร ทุกอิริยาบถ มาให้ตลอด 2 ปี เห็นแวบแรกผมก็จำได้แล้วว่าเธอคือ พรีม ลูกติดสามีใหม่ของแม่
’ยัยเด็กนี่ ร้ายแฮะ‘
“ว่าแต่เรียบร้อยใช่ไหม ที่กูส่งข้อความมาบอก”
“เออ เรียบร้อย แต่มึงนี่ชวนกูเป็อาชญากรหรอ แอบถ่ายสาวน่ะ”
“ชิบ กูแค่ให้ถ่ายตอนนั่งตักกู ไม่ใช่ถ่ายตอนเอา”
“ว่าแต่ให้ถ่ายทำไม คนรู้จักหรอ รึ ลูกคนมีอิทธิพลวะ”
“หึ กูแค่นึกคึกทำอะไรสนุกๆ”
“ไอ้นี่… ชักจะน่ากลัวขึ้นทุกวัน” ไอ้เวย์บ่น
ผมแอบส่งข้อความบอกไอ้เวย์ ให้ช่วยถ่ายรูปยัยเด็กนี่ตอนนั่งตักผมให้หน่อย จุดประสงค์ไม่ได้ร้ายแรงอะไรหรอก แค่อยากหาอะไรทำนิดหน่อย สั่งสอนยัยเด็กขี้โกหกนี่
“เอ้อ มึงจะเข้าบ้านวันไหนนะ”
“คิดว่าพรุ่งนี้ ทำไมวะ”
“กูจะเอาหญิงไปปี้ในคอนโด มีมึงแล้วมันไม่สะดวก”
“กูไม่ถ่างตาดูหรอก จะแกล้งหลับให้”
“ไอ้สัx กูหดก่อนเสียบพอดี” ไอ้เวย์พูด
ไอ้เวย์กับไอ้เจมส์ เป็เพื่อนสนิทที่เรียนนานาชาติด้วยกัน นั่นทำให้ผมมีลู่ทางกลับมาไทย มีที่พัก ที่กิน ที่สนุก และสาวไว้คั่วชั่วคราวด้วย
ปกติผมไม่ใช่พวกเอาหญิงไปเรื่อย เลยไม่ค่อยตกลงปลงใจกับสาวๆ ที่เข้ามาถวายตัว ยกเว้นคนนั้นจะเข้าตาจริงๆ หรือผมคิดเื่สนุกได้ ถึงจะยอมให้ขึ้นคล่อม
เกือบ 3 ปีแล้วที่ผมไม่ได้มาเยี่ยมแม่ เพราะมัวยุ่งกับการเรียนป.เอกและช่วยหนุนธุรกิจอาหารแปรรูปทั่วประเทศที่สืบต่อจากครอบครัวฝั่งพ่อ
ผมกลับมาไทย 3 วันได้แล้ว แต่ยังติดเที่ยวกับเพื่อน แม่โทรตามยิกๆ ว่าให้รีบเข้าบ้าน เพราะอยากให้เจอ ‘น้องสาว‘ ที่แสนดี (ในสายตาพ่อเธอและแม่ผม)
‘วันนี้น้องบอกว่าติดอ่านหนังสือสอบลูก ไว้มาพรุ่งนี้ก็ได้ ต้องมาให้ได้นะ‘
เสียงแม่ยังย้ำอยู่ในหัว
“...ติดอ่านหนังสือสอบ หึ ยัยเด็กเลี้ยงแกะ”
ผมพึมพำ นั่งดูรูปที่แอร์ดรอปมา แล้วตื่นเต้นจนยิ้มไม่หยุด
…ฉันจะเรียกค่าไถ่ภาพลักษณ์ของเธอ เป็อะไรดีนะ….
J-Den End
2K
