ความเงียบสงบภายในห้องทำงานประธานบริหารบริษัท พาราดิโซ แซนิทารีปกคลุมด้วยบรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที ภพธรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำนิ้วเรียวยาวประสานกันอยู่บนโต๊ะ เขามอง พิมมาดา ที่กำลังนั่งขมวดคิ้วจ้องมองเอกสารสัญญาฉบับเ้าปัญหาอย่างตั้งอกตั้งใจ
“ถ้าวัดตามกำหนดการชำระเงินในสัญญา...” ภพธรเริ่มเอ่ยเสียงเรียบ“วิทวัสตั้งใจจะอนุมัติโอนเงินงวดแรก 30% ให้เอเจนซี่ของคุณตามปกติเพื่อให้คุณเริ่มงานถ่ายทำไปก่อนซัพพลายเออร์จริงของคุณก็จะได้เงินมัดจำไปทำงานตามปกติ...คุณเลยจะไม่สงสัยอะไรเลยใน่แรก”
หญิงสาวชักสีหน้าครุ่นคิดตาม “แล้วพอถึงงวดที่สอง... ที่เงิน 18ล้านบาทถูกเปลี่ยนโอนไปเข้าบริษัทผีพวกนั้นล่ะคะ? ซัพพลายเออร์จริงของพายไม่ได้เงินเขาก็ต้องมาทวงกับพายอยู่ดี!”
“ถูกต้องครับ” ภพธรพยักหน้า ั์ตาฉายแววคมกริบ“และนั่นคือแผนของเขา... วิทวัสในฐานะผู้จัดการฝ่ายบัญชีจะใช้มุกคลาสสิกของฝ่ายบัญชี นั่นคือ 'การดึงเช็ค' เขาจะอ้างกับคุณว่าระบบโอนเงินมีปัญหาหรือเอกสารเบิกจ่ายยังไม่สมบูรณ์ ดึงเวลาไปเรื่อย ๆ สักเดือนสองเดือน... พอเื่เริ่มช้าและยุ่งยากจนซัพพลายเออร์เดือดร้อนและงานชะงักเขาก็จะงัดเอกสารใบนี้ที่มีลายเซ็นของคุณมาอ้างว่าฝ่ายบัญชีโอนเงินไปให้ซัพพลายเออร์ตามที่คุณเซ็นระบุแล้ว”
พิมมาดาฟังแล้วถึงกับเย็นวาบไปทั้งตัว! “...ซึ่งเป็บริษัทนอมินีของคุณวิทวัสที่พายเซ็นไปโดยไม่ได้ดู...เขาจะโยนความผิดมาให้พายกับเอเจนซี่ว่าทำสัญญาซ้อนเพื่อยักยอกเงินไปเอง!...โอ้โห ร้ายกาจมาก! ถ้าคุณภพไม่สงสัยเรียกพายมาถาม และถ้าพายไม่เห็นชื่อบริษัทสองเ้านี้พายก็โดนฟ้องเข้าคุกแทนเขาไปเต็ม ๆ เลยนะคะเนี่ย!”
“เพราะฉะนั้น ตอนนี้เราถือไพ่เหนือกว่าตรงที่ 'เรารู้ทันเขา แต่เขายังคิดว่าเราไม่รู้'”ภพธรจุดรอยยิ้มทรงเสน่ห์ตรงมุมปาก“วิทวัสคิดว่าแผนการนี้ของเขาสมบูรณ์แบบแล้วและคงกำลังรอให้ผมจรดปากกาเซ็นอนุมัติสัญญาฉบับนี้อยู่”
“แล้วคุณภพจะเซ็นเหรอคะ?” หญิงสาวถามอย่างลุ้นระทึก
“เซ็นครับ... แต่เป็การเซ็นเพื่อดักทาง”ภพธรหยิบปากกาหมึกซึมด้ามหรูขึ้นมา “ถ้าผมไม่เซ็น วิทวัสจะรู้ทันทีว่าแผนแตก แล้วจะรีบทำงายหลักฐานทิ้งแต่ถ้าผมเซ็นอนุมัติ สัญญาจะถูกส่งกลับไปที่ฝ่ายบัญชีเพื่อตั้งงวดเบิกเงิน...และในระหว่างที่เงินยังไม่ถูกอนุมัติโอนจริงออกจากบัญชีบริษัทเราจะมีเวลาสืบหาตัวตนของเ้าของบริษัทนอมินีสองแห่งนั้น”
AE สาวยิ้มออกมาด้วยความทึ่ง“สุดยอดเลยค่ะคุณภพ! แผนการแเีจริง ๆค่ะ... แล้วพายต้องช่วยอะไรบ้างคะ?”
ภพธรปิดฝาปากกาลงด้วยเสียง ‘คลิก’ เบา ๆก่อนจะสบตานางเอกสาวด้วยสายตาทรงพลัง
“บริษัทนอมินีพวกนี้ แน่นอนว่าต้องใช้ 'บัญชีม้า' หรือชื่อตัวแทนในการจดทะเบียน...ผมอยากให้คุณพิมมาดาช่วยใช้คอนเนกชันในวงการเอเจนซี่และสื่อลองแอบเช็กประวัติบริษัท 'โกลบอล ดิจิทัล' กับ 'เน็กซ์เจน มีเดีย' เงียบ ๆ ว่าใครเป็ผู้ถือหุ้นใหญ่ ส่วนผม... จะให้สายสืบฝั่งบัญชีของผมตรวจสอบเลขที่บัญชีปลายทางที่วิทวัสเตรียมไว้โอนเงินออกไปครับ”
“รับทราบค่ะท่านประธาน!” พายยกมือขึ้นแตะหน้าผากรับคำสั่งเหมือนทหารผู้น้อยอย่างลืมตัวทำเอาภพธรหลุดอมยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู
“อ้อ... อีกอย่างหนึ่งครับคุณพิมมาดา”ภพธรเอ่ยทักขึ้นก่อนที่เธอจะหมุนตัวเดินออกจากห้อง
“คะคุณภพ?”
“เื่ที่เราคุยกันในห้องนี้... ห้ามบอกใครเด็ดขาด แม้แต่เพื่อนหรือพนักงานในเบริษัทเอเจนซี่ของคุณและคนในออฟฟิศนี้ด้วย” น้ำเสียงของเขากลับมาหนักแน่นและจริงจัง“วิทวัสทำงานที่นี่มาสามสิบปี เขามีสายสืบและพวกพ้องอยู่ในบริษัทนี้ไม่น้อย...เราต้องทำให้เนียนที่สุดครับ”
“พายเข้าใจแล้วค่ะ พายจะเหยียบไว้เป็ความลับสุดยอดเลยค่ะ!” หญิงสาวทำท่ารูดซิปปากตัวเองก่อนจะยิ้มหวานส่งให้ประธานหนุ่มแล้วก้าวออกจากห้องไป
สัปดาห์ถัดมา... ณ ร้านกาแฟบรรยากาศเงียบสงบใกล้สำนักงานใหญ่ บริษัทพาราดิโซ แซนิทารี
แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านกระจกกรองแสง พิมมาดานั่งรอภพธรอยู่ที่โต๊ะมุมอับของร้านกาแฟ เธอสวมแว่นกันแดดทรงสวยและหมวกเบเรต์สีเบจพยายามทำตัวเป็นักสืบสาวผู้ลึกลับแม้ว่าชุดเดรสสีชมพูพาสเทลของเธอจะดูสะดุดตาเกินกว่าจะอำพรางตัวได้ก็ตาม
เมื่อร่างสูงโปร่งของภพธรในชุดสูททวิสต์สีเทาสุดเนี้ยบเดินเข้ามาในร้านเขามองสแกนรอบ ๆ ร้าน ก่อนจะเดินตรงมานั่งลงฝั่งตรงข้าม AE สาว ชายหนุ่มมองการแต่งตัวของเธอแล้วต้องแอบเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความขบขัน
“แต่งตัวได้... กลมกลืนกับร้านมากครับคุณพิมมาดา”ภพธรเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
หญิงสาวรีบถอดแว่นกันแดดออกพลางยิ้มแห้ง “แฮะ ๆพายพยายามทำตัวให้ดูเข้ากับภารกิจลับน่ะค่ะคุณภพ... ว่าแต่ทางฝั่งคุณภพได้เื่ยังไงบ้างคะ?”
ภพธรวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะเบา ๆ“ฝ่ายตรวจสอบของผมเช็กเลขที่บัญชีปลายทางที่วิทวัสเตรียมไว้ใส่ในระบบเบิกจ่ายแล้วครับ...บริษัท 'โกลบอลดิจิทัล' มีชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่และกรรมสิทธิ์บัญชีเป็ผู้ชายชื่อนายนิกร”
“นายนิกร? ใครเหรอคะ?” พิมมาดาเอียงคอถามด้วยความสงสัย
“เป็อดีตพนักงานฝ่ายจัดซื้อของพาราดิโซที่ถูกไล่ออกไปเมื่อสามปีก่อนข้อหารับสินบน...และนายนิกรคนนี้ ก็คือ 'น้องชายแท้ ๆ ของภรรยานายวิทวัส’ ครับ” ภพธรสรุปเสียงเรียบ ั์ตาฉายแววเ็า
“ชัดเลย!” หญิงสาวตบโต๊ะเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้น“วิทวัสใช้ชื่อน้องเมียตัวเองมาเปิดบริษัทนอมินีเพื่อรอรับเงิน 18 ล้านบาทจริง ๆด้วย!”
“ใช่ครับ... แต่ปัญหาคือ เอกสารจดทะเบียนบริษัท 'เน็กซ์เจน มีเดีย' อีกแห่งหนึ่ง กลับไม่ได้ใช้ชื่อนายนิกร”ภพธรเอ่ยพลางเปิดเอกสารอีกหน้าให้พายดู “บริษัทที่สองนี้ จดทะเบียนในนามบริษัทลงทุนข้ามชาติจากต่างประเทศ ซึ่งซับซ้อนกว่ามาก สายของผมยังเจาะไปไม่ถึงว่าใครคือเื้ัที่แท้จริง”
พิมมาดามองดูเอกสารแล้วนึกขึ้นได้ทันที!เธอรีบขยับตัวเข้ามาใกล้ภพธรพลางกระซิบกระซาบ “คุณภพคะ!เื่นี้พายไปสืบฝั่งเอเจนซี่มาเหมือนกันค่ะ! พายลองให้เพื่อนฝั่งการเงินช่วยเช็กประวัติการส่งงบของบริษัทเน็กซ์เจนมีเดียปรากฏว่าบริษัทนี้เคยมีชื่อร่วมรับงานในโครงการปรับปรุงโชว์รูมใหญ่ของพาราดิโซเมื่อสองปีก่อนด้วยนะคะ!”
ภพธรชะงักไปเล็กน้อยใบหน้าสมบูรณ์แบบขยับเข้ามาใกล้พายจนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกมะลิจากตัวเธอ“โครงการปรับปรุงโชว์รูมเมื่อสองปีก่อน... นั่นมันโครงการสมัยที่พ่อของผมยังบริหารอยู่นี่ครับ”
“ใช่ค่ะ!” หญิงสาวพยักหน้าหงึก ๆ “หมายความว่า...วิทวัสไม่ได้เพิ่งมาโกงในโปรเจกต์ของพายนะคะคุณภพ! เขาเคยใช้บริษัทเน็กซ์เจนมีเดีย นี้ ยักยอกเงินของบริษัทคุณภพไปตั้งนานแล้วแน่ ๆ!”
คำพูดของพายทำให้ภพธรดวงตาวาวโรจน์ขึ้นมาทันทีความจริงที่ว่าวิทวัสอาจจะเคยฉ้อโกงบริษัทของครอบครัวเขามานานหลายปีทำให้ประธานหนุ่มกำหมัดแน่น
แต่ท่ามกลางความเครียดที่เริ่มก่อตัวสายตาของภพธรกลับประสานเข้ากับดวงตากลมโตคู่สวยของพายที่มองเขาด้วยความห่วงใยและมุ่งมั่นชายหนุ่มรับรู้ได้ทันทีว่า เกมการเมืองในบริษัทและมรสุมการทุจริตที่ซับซ้อนนี้...เขาไม่ได้กำลังสู้ตามลำพังอีกต่อไป
ภพธรผ่อนคลายมือที่กำแน่นลง ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมาให้หญิงสาว“ขอบคุณมากนะครับคุณพิมมาดา... เบาะแสของคุณมีค่ามากครับ”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะคุณภพ!” AE สาวยิ้มสดใสจนแก้มบุ๋ม“พายไม่ยอมให้คนชั่วมาใช้พายเป็เครื่องมือโกงเงินบริษัทคุณภพหรอกค่ะ! แล้วแผนต่อไปเราจะทำยังไงกันดีคะ?”
ภพธรมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ ความซุ่มซ่ามโก๊ะๆ ในวันแรกบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็ความเฉลียวฉลาดและความกล้าหาญที่ทำให้เขาประทับใจจนไม่อาจถอนสายตาได้
“แผนต่อไป...” ภพธรเอียงตัวเข้ามาใกล้ พลางสบตาเธอแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำลึกซึ้ง“ผมกับคุณ เราจะต้องไป 'แอบค้นแฟ้มเอกสารบัญชีเก่าเมื่อสองปีก่อน' ในห้องเก็บเอกสารใหญ่ของบริษัท...คืนนี้ครับ”
“คะ?! คืนนี้เหรอคะ?!” หญิงสาวตาโต กลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ “ดะ...ได้เหรอคะคุณภพ?”
“ได้ครับ...ผมเช็คแล้ว วันนี้นายวิทวัสลาบ่าย ทางสะดวกแน่นอนครับ แล้วทางคุณพิมมาดาว่างและกล้าพอที่จะแอบเข้าบริษัทตอนกลางคืนไปกับผมไหมครับ ?” ภพธรเลิกคิ้วท้าทายเล็ก ๆพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์ที่พิมมาดาไม่เคยเห็นมาก่อน
หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ยืดอกรับคำท้าทันที “พายว่างค่ะ แล้วก็กล้าด้วยนะคะ!ระดับยัยพายแล้ว... คืนนี้เจอกันแน่นอนค่ะคุณภพ!”