ตอนที่ 27 เม็ดยาปีศาจ
บรรยากาศพลันหนักอึ้งหลังจากซิลเวอร์ได้กล่าวออกไปและโกลด์ก็ได้ยินมันเสียด้วยก่อนจะส่ายหน้าไม่ยอมรับความจริง “ไม่จริงมันต้องเป็นแกอย่างแน่นอนไม่ผิดแน่!!” โกลด์คำราวกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวและร้องออกมาอย่างเจ็บปวดรวดร้าว แกร๊ก! แกร๊ก! เสียงกระดูกเลื่อนลั่นนั้นดังออกมาจากร่างกายของโกลด์ เม็ดยาปีศาจเม็ดนี้จะทำให้เปลี่ยนลักษณะร่างกายในทางกายภาพ จากรูปลักษณ์ของชายวัยกลางก็เริ่มกลายเป็นปีศาจ ใบหน้าของมนุษย์นั้นมีโครงหน้าหลากหลายแบบ ทรงไข่ ทรงกลม ทรงเหลี่ยม แต่ไม่มีทางเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสแบบนี้แน่ มีเขาสีดำงอกขึ้นกลางหน้าผาก ใบหูยาว สีผิวจากผิวขาวก็คล้ำเขียวขึ้น เส้นผมหลุดร่วง “ฉันบอกไปแล้วว่ามันไม่ใช่ฉัน..เห็นหรือยังผลของการกลายพันธุ์ปีศาจนอกจากหน้าตาอัปลักษณ์แล้วความโง่ยังเพิ่มขึ้นอีก!” ซิลเวอร์ร้องตะโกนบอก เขาตั้งท่าดาบไว้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของโกลด์เพิ่มขึ้น หลังจากกลายพันธุ์เสร็จสิ้นแล้วเขาก็ลุกขึ้นก่อนจะบิดตัวและพูดออกไป “ไม่ใช่..มันเป็นแกอย่างแน่นอน! ฉันจำไม่ผิดอายุของแกต้องใกล้เคียงกับฉันอย่างแน่นอนนั่นคือ 85 ปี” ซิลเวอร์ได้ฟังก็เบิกตาโต “85 ปีงั้นนายก็แก่กว่าฉันแล้วฉันเพิ่งอายุ 65 ปีเท่านั้นเอง” โกลด์คิ้วกระตุกและนึกย้อนช่วงที่เขาถูกรังแก ซิลเวอร์คนนั้นเขาจดจำหน้าของมันได้ไม่เต็มร้อยนักเพราะทุกครั้งที่เจอเขาไม่กล้าจะมองหน้าของมันเลยด้วยซ้ำ และเขาก็จำได้ว่ามันได้ทำภารกิจเลื่อนแรงค์ จากแรงค์ B ไปแรงค์ A ตอนที่ไปถามข้อมูลกับพนักงานกิลด์ว่ามีชื่อซิลเวอร์แรงค์ A อยู่หรือไม่ซึ่งมันก็มีรายชื่อนี้อยู่ ถ้าเรื่องราวของซิลเวอร์คนนี้บอกจริงจะบอกว่ามันเป็นนักผจญภัยแรงค์ A ก่อนอยู่แล้วงั้นเหรอ เป็นนักผจญภัยแรงค์ A ก่อนอายุ 50 ปี! เป็นไปไม่ได้! นักผจญภัยแรงค์ A อย่างน้อยก็อยู่ในระดับนักเวทย์ขั้นสูง ซึ่งตอนนั้นตัวมันกับซิลเวอร์ที่รังแกมันอยู่ในแรงค์ B อายุเพิ่ง 50 กว่าปีระดับนักเวทย์ขั้นกลางเพียงเท่านั้นอยู่เลย สิ่งที่คนอื่นมองโกลด์อยู่คือ เขาหลับตาและส่ายหัวเหมือนกำลังใช้ความคิดอะไรบางอย่างอยู่ หลอกลวง! โกลด์หลังจากคิดแล้วก็ตัดสินใจทันที เจ้าซิลเวอร์คนนี้พูดโกหก “แกโกหกแกคิดจะรังแกคนอื่นแล้วคนอื่นจะไม่จดจำในสิ่งที่แกทำได้งั้นเหรอฝันไปเถอะ!” โกลด์ใช้ดาบอันเดิมก้าวพริบตาไปประชันต่อหน้ากับซิลเวอร์อย่างรวดเร็ว ซึ่งซิลเวอร์ก็ฉุกละหุกรีบตั้งดาบกันทันที เคร้ง! “แกได้ทำภารกิจผ่านแรงค์ A ขึ้นไปด้วยความที่แกรับภารกิจอันนึงมาจนทำให้แกสามารถก้าวผ่านไปเป็นนักเวทย์ขั้นสูงสุดได้แต่ต้องแลกมากับการที่แกบาดเจ็บจนต้องเกษียณไป 15 ปี” “ฉันไม่ลืมความขมขื่นต้องฝึกฝนอย่างหนักกว่าจะก้าวผ่านมาเป็นนักเวทย์ขั้นสูงและเลื่อนแรงค์ A เพื่อท้าประลองเป็นตายกับนักผจญภัยด้วยกันแต่แกกับบาดเจ็บที่ขาและลาออกไป..ทำให้...ทำให้ฉันไม่สามารถฆ่าแกได้” การท้าประลองเป็นตายระหว่างนักผจญภัยมีขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ สองฝ่ายมีความแค้นเคืองต่อกัน ทุกอย่างจะต้องได้รับการยอมรับจากหัวหน้าสมาคมก่อนถึงจะสามารถฆ่ากันได้ เพราะว่าการฆ่านักผจญภัยคนอื่นเป็นโทษร้ายแรง “ไม่ใช่เว้ยเข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว!” ซิลเวอร์ร้องตะโกนบอกพลางตั้งรับดาบจากการโจมตีของโกลด์ไปด้วย “มันต้องใช่อย่ามาทำเฉไฉหน้าตาอย่างแกแก่เท่าฉันไม่มีทางที่จะอายุ 65 ปีอย่างแน่นอน!” โกลด์เค้นเสียงตะคอก อึก! ซิลเวอร์รู้สึกเหมือนโดนทุบตรงอก อะไรกันทำไมการที่เขาไว้แฟชั่น ไว้หนวดไว้เคราวสีขาว ผมสีขาวเพราะอยากเท่อย่างคนอายุเยอะหน่อย และอีกอย่างอายุ 65 ปีเขายังวัยหนุ่มอยู่เลยดูซ้ำ ทำไมมันถึงดูเหมือนเขาแก่เกินวัยแบบนี้ “แฟชั่นน่ะรู้จักมั้ยเจ้าโง่!” “แฟชั่นห่าเหวอะไร!” โกลด์ตะคอกกลับและหมุนตัวลงการฟาดดาบอย่างหนักหน่วง จนทำให้ซิลเวอร์ปลิวกระเด็นออกไป ตัดมาทางเคลที่กำลังนั่งจดจ่อกับการต่อสู้เขานั่งจดข้อมูลลงสมุดด้วยเหมือนกัน การฟาดฟัน การต่อสู้ต่าง ๆ หรือจุดมุมอับ จุดพลาดท่า จุดการลงดาบ สำหรับผู้วิเศษที่พลังระดับเดียวกันแล้วการมีฝีมือทักษะต่อสู้เองก็ดูจะเป็นสำคัญ แต่ว่าตัวแปรก็มีอีกหลายอย่างการปล่อยพลังธาตุที่เป็นการต่อสู้ที่ 1 แบบทีเผลอหรือโดยตรง นั้นก็อันตรายไม่ต่างกับการประชันต่อสู้ที่เสริมพลังกายแบบนี้ด้วยเช่นกัน ถ้าจะเอาพลังเวทย์ไปเสริมกาย เอาพลังเวทย์ทุ่มโจมตีธาตุน่าจะรุนแรงมากกว่า เนื่องจากศัตรูถึงแม้จะป้องกันได้แต่ก็ยังได้รับผลของการโจมตีที่หลงเหลือด้วยเช่นกัน และสิ่งที่โกลด์กับซิลเวอร์พูดตะโกนใส่กันสำหรับความเห็นเคลแล้ว “คนที่ชื่อว่าโกลด์น่าจะจำผิดจริง ๆ แล้วล่ะเพียงแต่ว่ามันจะทำให้จิตใจไม่ถูกคลี่คลายถ้าไม่ได้ล้างแค้นสินะเพราะงั้นแล้วก็เลยเป็นแบบนี้” จากที่เคลคาดเดามานั้นเป็นเรื่องจริง “ไม่ว่าแกจะเป็นซิลเวอร์ที่รังแกฉันหรือไม่แกก็ต้องตาย!” โกลด์เค้นเสียง เขากำลังอยู่ช่วงตัดผ่านไปเป็นนักเวทย์ขั้นสูงสุดแต่ว่าวันนั้นความทรงจำที่แสนทรมานมันหวนคืนกลับมา ทำให้จิตใจของเขาไม่มั่นคงและไม่สามารถเลื่อนขั้นต่อไปได้ อั่ก! ซิลเวอร์กระอักเลือดออกมาจากการปะทะกันของพลังทำให้อวัยวะภายในปั่นป่วนทำให้เขาต้องถอยมาตั้งหลักก่อน โกลด์หัวเราะลั่นเมื่อเห็นซิลเวอร์ถอนร่นไป “อ่อนแอ..แกไม่รู้ตัวเลยสินะว่ากำลังสู้กับคนที่ระดับพลังเท่ากับแก” “หา..อะไรนะ!” ซิลเวอร์ตกตะลึงขมวดคิ้วและแผ่สัมผัสพลังสำรวจตัวของโกลด์ “จริงด้วยระดับพลังนักเวทย์ขั้นสูงสุดเลื่อนระดับพลังตอนไหนกัน?” “ไหน ๆ แกก็จะถูกฉันส่งไปตายแล้วฉันจะบอกอะไรให้ว่าอีกไม่นานเมืองนี้จะลุกเป็นไฟเมื่อสาวกของจักรพรรดิปีศาจได้เริ่มต้นแผนการ” “....” ซิลเวอร์นิ่งเงียบเขากำลังตกใจกับข้อมูลใหม่นี้ “ท่านดัชเชสกล่าวไว้ว่าเมื่อราชาปีศาจหนึ่งในสิบองค์รักษ์จักรพรรดิมาถึงก็จะเริ่มต้นโจมตีศาสนาจักรที่เมืองแห่งนี้ทันที แล้วรู้อะไรมั้ยว่าราชาปีศาจมีพลังระดับราชาเวทย์ขั้นกลางซึ่งก็เทียบเท่ากับจักรพรรดิของมนุษย์” “นั่นแสดงให้เห็นว่าเผ่าพันธุ์ปีศาจดั้งเดิมพวกมันแข็งแกร่งกว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์มากนัก เพราะงั้นแล้วฉันจึงเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าพันธุ์ปีศาจด้วยไงละ ด้วยเม็ดยาปีศาจที่ท่านดัชเชสมอบให้ มันจะช่วยให้ทะลวงระดับหนึ่งขั้นด้วยการเปลี่ยนเผ่าพันธุ์จากมนุษย์เป็นปีศาจ” “และการที่ฉันอยู่ในระดับนักเวทย์ขั้นสูงแบบสูงสุด..แล้วการเลื่อนขั้นมาเป็นระดับนักเวทย์ขั้นสูงสุดได้เพราะเม็ดยา นั่นหมายความว่าเพียงฉันได้ฆ่าแกฉันก็จะหลุดพ้นจากทุกข์ทรมานในจิตใจแล้วก้าวข้ามเป็นจอมเวทย์ได้ในทันที” ซิลเวอร์ได้ฟังก็สีหน้าเคร่งเครียดมากกว่าเดิม “เจ้าคนทรยศเผ่าพันธุ์!” “ฮ่า ๆ ฉันไม่สนถ้าแกฆ่าฉันไม่ได้ก็เพราะว่าแกนั้นอ่อนแอยังไงละ ถึงแม้ว่าแกจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่แล้วยังไงละใครที่มีพลังอำนาจมากกว่าก็เป็นฝ่ายได้ชัยอยู่ดี” โกลด์หัวเราะลั่น เขายกมือขึ้นร่ายเวทย์ทันที “ก็อย่างที่แกรู้ว่าฉันไม่ได้เด่นด้านเสริมพลัง แต่ว่าแกเองก็ไม่ได้เก่งด้านกฎเกณฑ์ธาตุเหมือนกัน” “แต่ทว่าฉันคนนี้เข้าใจกฎเกณฑ์ธาตุไฟถึงระดับนักเวทย์ขั้นกลาง เพราะงั้นก็พ่ายแพ้ไปซะ ธนูเพลิง!” โกลด์ร่ายเวทย์ธนูเพลิงที่ผสมผสานระหว่างกฎเกณฑ์ธาตุไฟและธาตุบริสุทธิ์ซึ่งมีพลังสูงมากโจมตีซิลเวอร์ทันที ซึ่งเขาก็ตั้งรับด้วยการฟาดฟันธนูเพลิงที่พุ่งเข้ามาโดยเวทย์เสริมร่างกาย เข้าไม่สามารถใช้พลังธาตุโจมตีได้เพราะกฎเกณฑ์ธาตุยังอยู่แค่ผู้ใช้เวทย์ เมื่อมันปะทะกันพลังของเขาจะแพ้ แถมตอนนี้ระดับพลังระหว่างเขากับมันก็เท่ากัน ทำให้ช่องว่างใกล้เคียงกัน เพียงแต่การเสริมพลังก็เป็นการใช้พลังเวทย์ธาตุรูปแบบหนึ่งเช่นกัน เพราะงั้นก็สามารถต้านทาน ด้วยการใช้กฎเกณฑ์ธาตุบริสุทธิ์นักเวทย์ขั้นสูงของเขาได้อย่างสบาย แต่ก็สูญเสียพลังเวทย์ไปด้วยเช่นกัน เพียงอาจจะน้อยกว่าโกลด์เนื่องจากกฎเกณฑ์ของเขาสูงกว่าหนึ่งขั้น ตึ้ม! ตึ้ม! ฝ่ายโกลด์ก็ยิงธนูเพลิงเวทย์ไม่ยั้ง ฝ่ายซิลเวอร์ก็ฟาดฟันป้องกันอย่างเต็มที่ ***************คำผิด คำตกหล่น บอกได้นะครับ ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือนิยายของผม