รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก   รักพิษรัก   เขียนโดย  สลักกานต์

ตอนที่ ๒๘

        เมื่อทุกอย่างในบ้านใหญ่สงบลง  คุณท่านกลับไปยังที่พำนักของตนเรียบร้อยแล้ว  ป้าอี๊ดก็ส่งข่าวให้ทั้งคุณหนูของเธอและเขนทราบ  

        นัทแค่ส่งสติ๊กเกอร์โอเคกลับมาแต่ไม่ได้ตอบอะไรอีก  

        ส่วนเขนเขามัวแต่วุ่นกับการเข้าที่พักใหม่ จัดการทุกอย่างที่ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำให้ให้กับลูกชาย   แล้วก็ลัมตัวลงนอนกว่าจะเห็นข้อความไลน์ที่ป้าอี๊ดส่งมา ก็เช้าวันใหม่แล้ว  

        เขนเคยช่วยงาน‘คุณท่าน’หลายครั้ง เขาจึงพอจะเดาได้ว่า

        .. คุณท่านไม่ใช่คนที่จะวางมือไปง่ายๆ..   

        เขนจึงบอกทบทูว่าสองสามวันนี้อย่ากลับเข้าบ้านเด็ดขาด อยากได้อะไรก็ซื้อใหม่ หรือถ้าจำเป็นต้องใช้อะไรในบ้านก็ให้บอกพ่อ แล้วพ่อจะจัดการให้

        ทบทูเขาใจทุกอย่างที่พ่อบอก   เขนก็เคยเล่าให้ลูกชายฟังว่า   ที่แม่เขาต้องจากไปก่อนเวลาอันควร ก็อาจจะเป็นเพราะ‘คุณท่าน’ ที่อยากจะฆ่าเขน แต่แม่ทูมารับเคราะห์แทน  

        แต่ทั้งหมดก็แค่การคาดเดาเท่านั้นเพราะมีหลักฐานใดหนักแน่นพอ

        ณัฐกนกก็ทำเช่นเดียวกับเขน   เขาพานพนิตไปจับจ่ายซื้อของใช้ส่วนตัวใหม่ที่ร้านสะดวกซื้อแถวนั้น   ทั้งสองเลือกที่จะเข้าอยู่บ้านแม่อังแทนการกลับบ้าน   แม้ที่นี่จะไม่สะดวกสบาย   แต่นพนิตก็ช่วยเติมเต็มให้ชีวิตพี่นัทของเขาลงตัวขึ้นได้

        บ่ายวันนั้น   ณัฐกนกจัดการประชุมออนไลน์เรื่องการงานในบริษัทใหม่ กับฝุ่นดิน ต้นน้ำ ปณาลี และเขน จนทุกอย่างเข้าที่  

        เขนอาสาจัดการเรื่องกิจการสำนักงานงานธุรการ งานการเงิน งานบุคคล ซึ่งทุกคนยินดีมาก เพราะเป็นเรื่องที่หลายคนปวดหัวและทำได้ไม่ดีเลย 

        ฝุ่นดินดูแลกิจการด้านการบันเทิงทั้งหมด   มีลูกมือคือ.. ปณาลีที่จะเป็นคนดูแลกองถ่าย   อุรวีจะมาดูแลศิลปินทยุตดูแลเรื่องอุปกรณ์การถ่ายทำและตัดต่อ  ส่วนต้นน้ำเป็นที่ปรึกษา  

        ณัฐกนกดูแลกิจการด้านการค้าต่างประเทศทั้งหมดรวมถึงการเปิดตลาดใหม่ในเมืองไทยด้วย  ซึ่งช่วงที่นัทยังไม่มีลูกมือ  นพนิตต้องเป็นเลขาฯ เฉพาะกิจไปก่อน

        นพนิตขอให้เคนกับยูและซี เข้ามาเป็นศิลปินฝึกหัด   ซึ่งก็ไม่มีใครค้านอะไรมีแต่ยินดี

        ต้นน้ำเสนอให้ปณาลีลองไปเจรจากับ‘ชลวิทย์’ นักแสดงชื่อดังที่เป็นรุ่นน้องต้นน้ำและทุกคน ว่าบริษัทเราขอดูแลงานแสดงให้และแบ่งเปอร์เซ็นต์เฉพาะงานที่เราหาให้  ส่วนงานแสดงที่เขาติดต่อกันเอง เราไม่หักเงินแต่เขาต้องสอบถามเราก่อนว่า เวลาที่จะรับงานนั่น เราไม่ได้มีงานให้เขาทำใช่ไหม?

         รวมถึงการพูดคุยกับ ‘สุดแดน’ พ่อของซีว่าเราขอดูแลสปอนเซอร์รายการ ‘สุดแดนอร่อย’ ให้ และแบ่งเปอร์เซ็นต์แบบเดียวกับชลวิทย์

        ฝุ่นดินอยากเปิดโรงเรียนสอนการแสดงให้ครูโชกับอั้มมาสอนโดยไม่เก็บค่าเรียน แต่ต้องทดสอบฝีมือและหน้าตาก่อนเข้าเรียน และเมื่อเรียนจบแล้ว  ต้องเป็นนักแสดงในสังกัดของบริษัทและบริษัทจะเริ่มเก็บค่าเรียนจากการหักเปอร์เซ็นต์จากค่าแสดง 

        ณัฐกนกจะนำสินค้าวัยรุ่นจากเกาหลีและญี่ปุ่นเข้ามาจำหน่ายในร้านสะดวกซื้อโดยใช้นักแสดงในค่ายเป็นพรีเซ็นเตอร์  

        และที่สำคัญ..ณัฐกนกจะเปิดตลาดการค้ายารักษาโรคคุณภาพ UN ซึ่งนำเข้าจากอินเดีย ความคิดนี้ทำให้ทุกคนตาโต 

        หลังจากประชุมงานบริษัทใหม่จบลง   ณัฐกนกก็เลือกคุยกับเขนต่อ   “เป็นไงบ้าง”

        “ก็ดีครับเขนไม่ลำบากอะไรเลย”  

        “แล้วทบทูล่ะ” 

        “ก็ตกใจกลัวนิดหน่อยครับแต่ก็ขึ้นแล้ว”

        “เขนมีเงินติดตัวใช่ไหม?” 

        “มีครับ” 

        “ถ้าไม่พอต้องบอกนัทนะ”

        “ครับ”

        “อย่าให้เขนกับลูกต้องลำบากเพราะนัท”

        “ครับขอบคุณมากครับ” 

        แล้วนัทก็วางสายจากเขนไป   

        “พี่นัทไม่เข้าบริษัทเหรอครับ”   นพนิตถาม เพราะเขาเพิ่งสังเกตเห็นว่า พี่นัทของเขาแต่งหล่อแค่ครึ่งท่อนบนเพื่อประชุมผ่านกล้อง   ส่วนครึ่งล่างยังเป็นแค่บ๊อกเซอร์อยู่เลย 

        “ไม่ล่ะ”   คนพี่ตอบง่ายๆ   “ถ้ามีอะไร เลขาฯ พี่เค้าจะบอกมาที่โน็ตบุ๊คตอนนี้พี่ไม่อยากพบเจอใครให้มันเป็นเรื่องปากกว่านี้”  

        “แล้ว..อยากอยู่กับนพหรือเปล่าน้า?”  

        คนพี่เข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงคนน้อง   “ไม่อยาก แล้วจะทำแบบนี้เหรอ?”

        คนน้องดิ้นหนีพอเป็นพิธี   แล้วก็ถือโอกาส หอมแก้มคนพี่ซะนี่  

        คนพี่ไม่ยอมก็จัดการหอมแก้มคนน้องคืน

        และกำลังจะจูบปากกัน

        ปี๊บ..ปี๊บ..

        สัญญาณไลน์เข้าดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน 

        ณัฐกนกจำต้องรามือจากการกอดฟัดนพนิตแล้วไปเปิดไลน์อ่าน   .. “ป้าจะให้บุษขับรถไปจอดไว้ที่เดิมนะคะ” ..

        .. “คุณหนูดูซ้ายดูขวาดีดีก่อนขึ้นรถนะคะ”..

        ณัฐกนกอ่านแล้วก็พิมพ์ตอบไป   .. “ให้ขับรถของนพมานะครับ” ..

        .. “ค่ะ คุณหนู” .. 

        เป็นอันสิ้นสุดการสนทนา 

        คนพี่บอกคนน้อง   แล้วทั้งสองก็แต่งตัว   และเดินเท้าคู่กันออกบ้านไปตามทางสักครู่หนึ่งก็ถึงถนนใหญ่  นัทให้แท็กซี่พาไปห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งที่ผู้คนไม่มากนัก  

        “เราเดินเล่นอยู่ในห้างก่อนถ้าบุษมันถึงที่นัด มันก็ไลน์มาบอก”  คนพี่บอก

        คนน้องพยักหน้ารับ แล้วก็ทั้งลากทั้งจูงคนพี่ไปเดินดูสินค้าต่างๆ อย่างสนุกสนาน  

        คนพี่ยินดีซื้อให้แทบทุกอย่างที่คนน้องอยากได้ 

        “อยากได้หัวใจณัฐกนกนี่ต้องหาซื้อที่ไหนนะ” 

        คนพี่ยิ้ม   “ไม่มีวางขาย ถ้าอยากได้ต้องเอาหัวใจตัวเองมาแลก” 

        คนน้องยิ้มขี้ตู่ แล้ววิ่งหนี

        คนพี่จึงวิ่งตาม

        ..

        บุษส่งสัญญาณมาให้

        ณัฐกนกพานพนิตขึ้นลิฟท์ไปลานจอดรถชั้นบนสุด

        เมื่อลิฟท์เปิดประตูออกนัทล็อกตัวลิฟท์ให้ค้างไว้อย่างนั้น

        ทั้งลานจอดรถ มีรถบุษจอดอยู่คันเดียว

        บุษลงจากรถ เดินมาที่ลิฟท์เข้าไปในลิฟท์  

        นพนิตเดินสวนออกไป แล้วเดินไปขึ้นรถและเข้าไปนั่งในตัวรถ 

        เปรี้ยง!!

        เสียงปืนดังขึ้น!!    

จบตอน๒๘