ชาติก่อนข้าคืออดีตรัชทายาท [จบ]

        ต้นเพลิงเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยโคมไฟ ซึ่งล้วนมีเทียนอยู่ข้างในแม้โคมไฟส่วนใหญ่จะทาน้ำมันตุง [1] เพื่อป้องกันไฟไหม้แต่ถึงอย่างไรก็ไม่อาจชะล่าใจได้ เทศกาลโคมไฟของทุกปีมักเกิดเหตุเพลิงไหม้เล็กใหญ่ต่างกันไปร้านค้าแผงลอยจึงต้องตั้งริมแม่น้ำทั้งยังมีการเตรียมถังน้ำและกระสอบทรายไว้ตามจุดต่างๆ

        แต่คราวนี้เปลวเพลิงโหมกระหน่ำลุกท่วมหัว!คราแรกที่ได้ยินเสียงหวีดร้องของผู้คน ประกายไฟยังประปราย ทว่าเพียงชั่วพริบตาเดียวซุ้มประตูที่ประดับประดาด้วยโคมไฟงดงาม บัดนี้กลับกลายเป็นซุ้มประตูเพลิงริมแม่น้ำมีลมพัดแรง คานไม้ที่เคยใช้ค้ำยันกลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดียิ่งลมหนาวพัดผ่าน เปลวเพลิงก็ยิ่งโหมกระหน่ำมอดไหม้ตั้งแต่โคมไฟยี่สิบสี่สารทไปจนถึงโคมไฟลายพืชพรรณและสัตว์นานาชนิดให้กลายเป็นเถ้าถ่านเมื่อเปลวเพลิงลุกลามมาถึงร้านค้าแผงลอยที่ทำจากไม้กระดานและเกวียนฟางสถานการณ์ก็ยิ่งเลวร้ายกลายเป็นทะเลเพลิง

        มังกรเพลิงเริงระบำกลางทะเลเพลิง เปลวไฟพวยพุ่งด้วยแรงลมโบกสะบัดไปมาราวกับนางรำในงานรื่นเริง ชั่วพริบตางานโคมไฟก็ลุกเป็นไฟทุกหนทุกแห่งเสียงเผาไหม้ เสียงระเบิดดังเป็นระยะๆ เกิดสะเก็ดไฟกระจายเต็มท้องฟ้าร่วงหล่นลงมาราวกับลูกเห็บ

        ผู้คนมากมายที่พึ่งสนุกสนานอยู่กับการเที่ยวชมโคมไฟและการแสดงอับจนหนทางหนีดิ้นทุรนทุรายอยู่ในกองเพลิง เสียงกรีดร้องครวญครางดังเซ็งแซ่บ้างก็ถูกเศษซากปรักหักพังทับถม นานเข้าเสียงสายลมและเปลวเพลิงก็กลบเสียงผู้คนกลายเป็นเสียงโหยหวนสุดแสนทรมาน

        หลังเปลวเพลิงโหมกระหน่ำซุ้มประตูทางนี้แล้ว มังกรเพลิงก็เริ่มคืบคลานมาตามถนนฝูงชนบนถนนย่านการค้าฝั่งตะวันออกต่างวิ่งหนีเพื่อเอาชีวิตรอดผู้คนนับไม่ถ้วนที่มาเที่ยวงานโคมไฟสุดแสนยิ่งใหญ่อลังการนี้เบียดเสียดกันไปมาผู้คนทั้งตื่นตระหนกและเต็มไปด้วยความสับสน แม้พยายามยืนเกาะกลุ่มกันแต่ในยามคับขันเช่นนี้ เด็กและคนชราจะต้องได้รับการช่วยเหลือก่อนพวกเขาจึงถูกแยกออกจากกัน ผ่านไปไม่นานก็เกิดเสียงสามีภรรยาร้องเรียกหากันเสียงเด็กน้อยร่ำไห้หาพ่อแม่ สถานการณ์ตกอยู่ในความโกลาหล

        “ไป!รีบหนีเร็ว!”

        เว่ยเสี่ยนตกใจไม่ต่างกัน รีบสั่งให้คนพาเว่ยชงออกไปจากที่นี่แม้มีผู้ติดตามจำนวนมาก แต่ยามนี้ผู้คนวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น แม้พยายามเกาะกลุ่มกันไว้แต่สุดท้ายก็ถูกแยกออกจากกันอยู่ดี แม้เห็นอยู่ตรงหน้าทว่าไม่อาจฝ่าฝูงชนไปหากันได้

        เว่ยชงหวาดกลัวจนตัวสั่น กอดโคมไฟอันใหญ่ไว้ในอ้อมแขนแน่นพลางร้องไห้

        “ร้องอะไรนักหนา!”ยามนี้เว่ยเสี่ยนไม่สนใจยศศักดิ์ ดุเด็กน้อยเสียงดัง “ไม่ต้องเข็นแล้ว อุ้มเขาไป!”

        ขันทีข้างกายรีบปลดเข็มขัดออก และอุ้มเด็กน้อยออกมาจากรถเข็นทว่าทันใดนั้นก็มีใครบางคนเหาะอยู่กลางอากาศ พุ่งเข้าหาพวกเขาพร้อมอาวุธ

        “ระวัง!”หมิงหยวนสังเกตเห็นนักฆ่าผู้นั้นผ่านแสงไฟจากกองเพลิงที่ลุกโชนจึงตะโกนเตือนตามสัญชาตญาณ แต่ตัวเขานั้นอยู่ห่างจากพวกเว่ยชงไม่น้อยน้ำไกลดับไฟไม่ทันทำได้เพียงเฝ้ามองคมกระบี่ที่กำลังพุ่งเข้าหาสองคนนั้นอย่างลุ้นระทึก

        ในยามสิ้นหวัง จู่ๆ ก็มีบางอย่างลอยมาสกัดคมกระบี่จนกระเด็นไปอีกทางเสียงกระบี่หล่นกระทบพื้นดังก้อง แม้หมิงหยวนอยู่ไกลยังได้ยินมองตามทิศทางของสิ่งนั้น ก็พบว่าเป็นชายหนุ่มผู้มีหน้ากากสุนัขปกปิดใบหน้าเขาใช้โคมไฟสี่เหลี่ยมที่พึ่งได้มาขว้างไปสกัดคมกระบี่ของนักฆ่า

        “คุ้มกัน!คุ้มกัน!” เว่ยเสี่ยนไม่อาจปกปิดฐานะได้อีกต่อไป ตะโกนสั่งการทันที

        แผนการลอบสังหารล้มเหลว ทว่านักฆ่ากลับจู่โจมอีกครั้งแทนที่จะถอยกลับกระบี่เล่มใหม่พุ่งเข้าใส่ขันทีที่อุ้มเว่ยชง เลือดสีสดพวยพุ่งขันทีล้มลงกองที่พื้น มือที่เคยกอดตัวเจ้านายไว้แน่นก็คลายออกร่างเด็กหนุ่มผู้อ่อนแอกำลังจะทรุดลงสู่พื้นแต่ทันใดนั้นก็มีแส้เส้นหนึ่งพุ่งเข้าไปพันรอบเอวเว่ยชงไว้ก่อนจะพาเขาเหาะขึ้นไปบนอากาศระหว่างนั้นก็มีชายฉกรรจ์สี่หรือห้าคนเผยตัวออกมาจากรอบทิศทางพร้อมดาบในมือและเริ่มจู่โจมพวกเขา

        เว่ยเสี่ยนเอาแต่ยืนอึ้งอ้าปากค้างวันนี้เขาทำท่าจะชักกระบี่ฆ่าคนตั้งหลายหน มาตอนนี้ต้องเผชิญหน้ากับนักฆ่าจริงๆเขากลับตกใจกลัวจนไม่กล้าชักกระบี่ออกมาสู้ เอาแต่เรียกหาองครักษ์ช่างไร้ประโยชน์อะไรอย่างนี้

        หมิงหยวนนึกโกรธจนอยากก่นด่า เขารู้ฐานะของเว่ยชงดีกว่าผู้ใดแต่กลับไม่กล้าชักกระบี่ออกมาปกป้อง ตอนนี้หมิงหยวนไม่มีอาวุธได้แต่หลบหลีกคมกระบี่ พยายามเดินเข้าไปดึงกระบี่ในมือเว่ยเสี่ยนออกมาเพื่อตัดแส้เส้นนั้น

        แน่นอนว่ามันเป็นอาวุธชั้นดี แส้ยาวขาดสะบั้นทันทีเว่ยชงจึงลอยอยู่กลางอากาศและกำลังจะตกลงมาสู่พื้น หมิงหยวนยังไม่ทันได้ตะโกนบอกชายหนุ่มหน้ากากสุนัขก็พุ่งเข้าไปรับตัวเว่ยชงไว้ทัน และอุ้มเขาไว้ในอ้อมแขน

        หมิงหยวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแต่ทั้งสองก็เข้าขากันดีเสียจนอดแปลกใจไม่ได้

        เหมือนว่าเด็กหนุ่มจะเป็นเป้าหมายของคนพวกนั้นเพราะนักฆ่าสามคนพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกันหมิงหยวนเห็นชายหนุ่มกำลังอุ้มเว่ยชงอยู่จึงทำได้เพียงหลบหลีกไปรอบๆหมิงหยวนที่มีกระบี่ในมือจึงพยายามเข้าไปช่วย

        หมิงหยวนฝึกวรยุทธ์และเพลงกระบี่เพียงเพื่อฝึกลมปราณ ให้ร่างกายแข็งแรงผ่อนคลายจากการเล่าเรียนในตำรา ให้มีความรู้ทั้งบุ๋นและบู๊ อีกทั้งยังฝึกเพื่อเพิ่มความเคลื่อนไหวให้คล่องแคล่วและใช้ป้องกันตัวไม่เคยคิดว่าจะได้ใช้มันเพื่อฆ่าคน

        อีกฝ่ายหมายเอาชีวิตอย่างไม่ลดละ เขาได้แต่กระชับกระบี่ในมือแน่นหันมองตนเองที่เป็นเพียงบัณฑิตอ่อนแอหากเทียบกันแล้วฝีมือคงเทียบเหล่านักฆ่าไม่ติด แต่หากไม่ฮึดสู้มีหวังคงเละเป็นผักโดนสับนึกไม่ถึงว่าเมื่อคมดาบและคมกระบี่มาบรรจบจะไม่ใครเอาชนะใครได้

        ไม่ว่าในชาติที่แล้วหรือชาตินี้นี่เป็นครั้งแรกที่หมิงหยวนเผชิญหน้ากับคนร้ายด้วยศาสตราวุธมือของเขาจึงชุ่มไปด้วยเหงื่อ ใจเต้นเร็วเหมือนกลองรัวต้องขอบคุณที่เขาพรากเพียรศึกษาและฝึกฝนเพลงกระบี่มาหลายปีขอบคุณท่านลุงที่เข้มงวดกวดขัน ขอบคุณท่านอาจารย์โหวอิงที่ไม่เคยอ่อนข้อให้ยามต่อสู้กับเขาเพลงกระบี่ที่เขาเล่าเรียนมานั้นเรียบง่าย แต่สร้างโดยปรมาจารย์ผู้มีชื่อเสียงมันเป็นเพลงกระบี่ที่ผ่านการคิดค้นและปรับปรุงมาอย่างดีและหมิงหยวนก็ฝึกฝนมันจนชำนาญแล้ว ตอนนี้เขาต่อสู้ด้วยสติครึ่งหนึ่งด้วยสัญชาตญาณอีกครึ่งหนึ่ง ช่วงแรกเขายังเก้ๆ กังๆ ไม่ค่อยคล่องแคล่วนักแต่ความแม่นยำสูงมาก ต้องขอบคุณสติปัญญาที่มีมาแต่กำเนิดของเขาหลังลับคมกระบี่กับอีกฝ่ายระหว่างการต่อสู้อย่างต่อเนื่องเขาก็เริ่มเข้าใจแก่นแท้ของเพลงกระบี่ ยิ่งสู้เขาก็ยิ่งพลิ้วไหวและเก่งกาจมากขึ้นเท่านั้น

        ประจวบกับวันนี้เขาถูกเว่ยเสี่ยนวางอำนาจบีบบังคับเบื้องหน้าเขาอาจเป็นเหมือนวีรบุรุษช่วยคนที่ตกอยู่ในอันตรายแต่ความจริงความโกรธที่เขาเก็บไว้ในใจนั้นได้ถูกระบายออกมาผ่านการต่อสู้ 

        การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน ยิ่งหมิงหยวนต่อสู้มากเท่าไรเขาก็ยิ่งฮึกเหิมมากขึ้นเท่านั้น กวัดแกว่งกระบี่ราวกับสาดหมึก ปลายกระบี่พลิ้วไหวโจมตีอีกฝ่ายสำเร็จได้ในที่สุด เขาสังหารคนหนึ่ง แล้วหันไปแทงอีกคนหนึ่ง

        --------------------------------------------------------------

        เชิงอรรถ

        [1] น้ำมันตุงหมายถึง  桐油 เป็นน้ำมันพืชที่สกัดจากผลตุง น้ำมันที่ได้มีคุณสมบัติแห้งเร็วทนต่ออุณหภูมิสูงและทนต่อการกัดกร่อน ใช้กันแพร่หลายทั้งงานก่อสร้าง ภาพวาดหมึกพิมพ์ เครื่องจักรกลการเกษตร และในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์อีกด้วย