หวัง ชง ส่ายศีรษะเบาๆ ขณะที่มองไปทาง เว่ย ฮ่าว
เขาไม่ได้ทำผิดพลาดแต่อย่างใด แม้ว่าดอกเบี้ยร้อยละสองต่อวันภายในหนึ่งเดือน จะฟังดูเป็เงินก้อนใหญ่ที่เขาต้องจ่ายก็ตาม แต่หากว่ามันแลกกับสิทธิ์ในการแจกจ่ายแร่ไฮเดอราบาดแล้วนั้น เื่อื่นๆ ก็เป็เพียงเื่เล็กๆ เท่านั้น
“ซู ไป๋ ข้อเสนอนี้ไม่ได้มีสำหรับเ้าเท่านั้น แต่คนอื่นๆ ก็เช่นกัน ไม่ว่าใครก็ตามที่ให้เงินข้ายืมจะได้ข้อเสนอนี้ และข้าจะเขียนสัญญาจ่ายหนี้ให้!!”
หวัง ชง กล่าว แม้ว่าเสียงของเขาจะไม่ดังมากนัก แต่ทุกคนก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน นั่นทำให้แววตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
เหล่าทายาทที่มายังโรงเตี๊ยมแปดเทพล้วนแล้วแต่มาจากตระกูลที่มั่งคั่ง พวกเขาล้วนไม่มีความกังวลต่อค่าใช้จ่ายของตนแม้แต่นิดเดียว
ไม่ว่าตระกูลของพวกเขาจะร่ำรวยมากเพียงใด แต่เบี้ยเลี้ยงรายวันสำหรับพวกเขาก็ไม่ได้สูงนัก อีกทั้งยังมีคนจำนวนมากที่ชื่นชอบในการเดิมพันเช่นเดียวกับ เว่ย ฮ่าว มันจึงทำให้บ่อยครั้งที่พวกเขาเงินขาดมือ
“หึ!! ไม่คิดเลยว่าทายาทของท่าน จิ่วกง จะขาดเงินจนต้องมาถึงโรงเตี๊ยมแปดเทพเพื่อขอยืมเงินเช่นนี้!! หวัง ชง หากว่าเ้าไม่มีเงินเ้าไม่จำเป็ต้องเจอปัญหาแบบนั้น ข้าจะให้เงินกับเ้าสักหน่อย ไม่จำเป็ต้องตอบแทนข้า!!”
หลังจากกล่าวจบ ซู ไป๋ ก็หัวเราะลั่นพร้อมกับหยิบก้อนเงินออกมาหนึ่งก้อนโยนไปบนโต๊ะของ หวัง ชง
ดอกเบี้ยร้อยละสอง เป็เวลาหนึ่งเดือน เท่ากับทั้งหมดเป็ดอกเบี้ยร้อยละหกสิบ!!
ข้อเสนอของ หวัง ชง น่าดึงดูดอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ซู ไป๋ กลับคำนึงถึงสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่ง เป็ที่รู้กันดีว่าตระกูลของ จิ่วกง นั้นไม่มีวันล่มสลาย หรือกล่าวอย่างง่ายๆ ก็คือไม่มีวัน ยากจน
ทายาทของตระกูลอย่าง หวัง ชง ย่อมได้รับเบี้ยเลี้ยงรายเดือนสูงสุดเพียงไม่กี่ตำลึงเงินเท่านั้น
ด้วยตำลึงเงินเพียงเล็กน้อยต่อเดือนของเขา เขาจะสามารถจ่ายดอกเบี้ยได้เท่าไหร่กัน!? แม้ว่า หวัง ชง จะเสนออัตราดอกเบี้ยที่สูงมากก็ตาม แต่จากการเงินส่วนตัวของเขาแล้ว มันก็มีโอกาสสูงมากที่เขาจะผิดนัดชำระ เมื่อเป็เช่นนั้น เขาจะได้รับผลตอบแทนกลับมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และอาจจะกลายเป็ผู้ถูกเยาะเย้ยในภายหลังก็เป็ได้
ทว่ามันไม่ได้เป็ไปตามที่เขาคาดเอาไว้ ก้อนเงินก้อนนั้นตกลงกระแทกโต๊ะโดยที่ หวัง ชง ไม่ได้รับไว้
“ซู ไป๋ เงินเพียงเล็กน้อยเช่นนี้ไม่เพียงพอซื้อไหมขัดฟันของข้าด้วยซ้ำ เ้าควรเก็บไว้ใช้เองจะดีกว่า!!”
หวัง ชง กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหยัน
“ฮึ่ม!! เ้าคิดว่ามันน้อยไปงั้นรึ!! งั้นข้าจะให้เ้าอีกก้อน!!”
ซู ไป๋ กล่าวออกมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการเหยียดหยาม พร้อมกับโยนก้อนเงินออกไปอีกครั้ง
ทว่า หวัง ชง กลับปัดมันทิ้งไปเช่นเคย
“ไม่พอ!!”
หวัง ชง กล่าวออกมาอย่างไม่แยแส นั่นทำให้ความกราดเกรี้ยวในแววตาของ ซู ไป๋ ทวีความรุนแรงมากขึ้น
“ไอ้เด็กเหลือขออย่าได้โลภมากเกินไปนัก เป็เพราะวันนี้ข้าอารมณ์ดีหรอกถึงได้ให้เงินกับเ้าสองชั่ง เ้า้าเท่าไหร่ สาม , สี่ หรือมันยังไม่พอ!? เ้า้าทองอีแปะทั้งหมดงั้นรึ เมื่อได้รับเบี้ยเลี้ยงรายเดือนเ้าแน่ใจหรือว่าเ้าจะสามารถจ่ายคืนไหว!?”
ซู ไป๋ กล่าวเย้ยหยัน
“ทองอีแปะงั้นหรือ!? หืม....ดูเหมือนว่าเ้าจะไม่ได้ร่ำรวยเท่าไหร่หากเป็เช่นนี้เ้าไม่จำเป็ต้องให้ข้ายืมหรอก ข้าจะหายืมเอาจากคนที่สามารถให้ตำลึงทองกับข้ายืมได้!!”
หวัง ชง กล่าว
ในไม่ช้า ใบหน้าของ ซู ไป๋ ก็มืดลง
เ้าหมายความว่าอย่างไร!? ข้าไม่ร่ำรวยพองั้นรึ!?
แม้ว่าลูกหลานของตระกูลอื่นๆ จะมาจากตระกูลที่มั่งคั่งไม่น้อยก็ตาม แต่เบี้ยเลี้ยงของพวกเขาในแต่ละเดือนก็ได้รับเพียงสองถึงสามตำลึงทองเท่านั้น มากสุดพวกเขาก็ได้เพียงแค่ไม่กี่สิบตำลึงทองเท่านั้น
แม้แต่รัชทายาทแห่งราชวงศ์ก็ไม่ได้รับตำลึงทองมากเช่นนั้น!! แล้วมีหรือที่จะสามารถให้เขายืมได้คนละสองถึงสามตำลึงทอง!?
ช่างเป็เื่ที่น่าหงุดหงิดเหลือเกิน!!
“เอาล่ะ ซู ไป๋!! ในเมื่อเ้าไม่มี เ้าก็ควรจะหลบออกไปด้านข้างได้แล้ว!!”
หวัง ชง กล่าวพลางโบกมือไปมาให้ ซู ไป๋ หลบออกไป
“ทุกคนฟัง!! ดอกเบี้ยร้อยละสองนี้สำหรับทุกคน ข้า้ายืมเงินจำนวนมาก หากว่าทุกคนยินดีให้ข้ากู้ยืมทุกคนจะได้รับเงินก้อนใหญ่หลังจากนี้หนึ่งเดือน!!”
“หวัง ชง เ้าพูดจริงรึ!?”
เสียงหนึ่งะโถามขึ้น ขณะที่ใบหน้าของ ซู ไป๋ เริ่มแย่ลงเรื่อยๆ
“แน่นอน!!”
หวัง ชง กล่าวออกมาอีกครั้ง “ที่นี่คือโรงเตี๊ยมแปดเทพ มีหรือที่ข้าจะสามารถกลับคำของข้าได้!!”
“แล้วหากว่าถึงเวลานั้นแล้วเ้าไม่มีจ่ายล่ะ!?”
เสียงอื่นๆ ดังขึ้น
ใบหน้าของ ซู ไป๋ เริ่มบิดเบี้ยวมากขึ้นไปเรื่อยๆ
“ไร้สาระ!! ถึงข้าจะไม่สามารถจ่ายได้ด้วยตัวเอง แต่เป็ไปไม่ได้ที่ตระกูล หวัง จะไม่สามารถจ่ายได้!? ตราบใดที่ทุกคนมีหนี้ต่อข้าพวกเ้าก็ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่ได้รับเงินคืน!!”
หวัง ชง กล่าวพลางลอบแสยะยิ้มออกมา
สภาพแวดล้อมโดยรอบเริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้ง แม้ว่า หวัง ชง จะไม่สามารถชำระหนี้ของพวกเขาได้ มันก็ไม่ได้หมายความว่าตระกูล หวัง ที่อยู่เื้ัของเขาจะไม่สามารถทำได้
ตราบใดที่ท่าน จิ่วกง ยังคงอยู่ภายในราชสำนัก อำนาจชื่อเสียงของตระกูล หวัง ก็ไม่มีทางเสื่อมถอยอย่างแน่นอน
“เอาล่ะ หวังชง!! หากว่าเ้าพูดเช่นนั้นก็มาที่ข้า ข้ามีอยู่สองตำลึงทอง!!”
ทายาทผู้หนึ่งก้าวออกมาพร้อมกับวางก้อนตำลึงทองลงบนโต๊ะของ หวัง ชง
พวกเขาสามารถเพิ่มเงินให้มากขึ้นด้วยการให้ หวัง ชง หยิบยืมเป็เวลาหนึ่งเดือน
“นี่คือส่วนของข้า!! หวัง ชง เขียนสัญญาให้ข้าด้วย!!”
ความโกรธเผยให้เห็นบนใบหน้าของ ซู ไป๋ มากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่เขาจะสามารถระงับความกราดเกรี้ยวทั้งหมดลงได้ ทายาทจากตระกูลชั้นสูงอีกคนก็ก้าวเข้ามาพร้อมกับวางก้อนตำลึงทองลงบนโต๊ะ
หลังจากทายาทคนที่สาม , คนที่สี่.......ก็ทยอยก้าวเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
“นี่พวกเขา้าต่อต้านคุณชายงั้นรึ!?”
ใบหน้าของผู้ติดตามของ ซู ไป๋ มืดลงเช่นกัน การกระทำของพวกเขาเหล่านี้เป็การฉีกหน้าคุณชายของพวกเขา แม้ว่าจะเป็เช่นนั้น แต่หลายๆ คนก็ยังคงก้าวออกไปเพื่อให้ หวัง ชง หยิบยืมเงินอยู่ดี
แต่บัดนี้ ซู ไป๋ ก็ยังไม่กล้าที่จะออกไป เนื่องจาก หวัง ชง นั้นเป็ศัตรู ถึงแม้ผลตอบแทนจะดีมากเท่าไหร่ก็ตามที
“หวัง ชง ท่านต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!! ทำไมท่านถึงต้องใช้เงินจำนวนมากเช่นนั้น!?”
เว่ย ฮ่าว เห็นการเคลื่อนไหวทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้น เขากล่าวที่ข้างหูของ หวัง ชง อย่างรุนแรงด้วยความกังวล และความโกรธ ตนรู้ดีว่าค่าใช้จ่ายสำหรับ หวัง ชง และเขาตลอดเดือนนั้นไม่จำเป็ต้องใช้เงินจำนวนมากเช่นนี้
เขาไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวว่า หวัง ชง ้าทำสิ่งใด จึงได้หยิบยื่นเงินจำนวนมากเช่นนี้
“เว่ย ฮ่าว เ้าไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ได้ยืมเงินเพื่อไปถลุงเล่น ข้ามีหนทางกอบโกยผลประโยชน์อยู่ ไม่นานหลังจากนี้เ้าจะเข้าใจเอง!!”
หวัง ชง กล่าวออกมาอย่างสุขุม ขณะที่เขานำหมึกและพู่กันออกมาเขียนสัญญากู้ยืม
หลังจากที่สัญญากู้ยืมถูกร่างขึ้นมา เหล่าผู้คนโดยรอบก็เข้าหา หวัง ชง เพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“หวัง ชง นี่คือเงินของข้า เขียนสัญญาให้ข้าด้วย!!”
“ข้าด้วย.....!!”
……….
เพียงไม่นานบรรยากาศรอบตัวของ หวัง ชง ก็มีชีวิตชีวาขึ้นอย่างมาก
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเช่นนี้ ใบหน้าของ ซู ไป๋ ก็บิดเบี้ยวไปอย่างมาก มันหันหลังกลับพร้อมกับจะก้าวออกไปทันที
“คุณชาย พวกเราจะถอยงั้นหรือ!?”
ท่ามกลางความคึกคักโดยรอบ เกา เฟย กล่าวถามออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
มันเป็เพราะการแทรกแซงของ หวัง ชง จึงทำให้มันต้องเสียเดิมพันกว่าหมื่นเหรียญทองในก่อนหน้านี้ มันย่อมไม่ปล่อยให้ หวัง ชง ลอยนวลไปได้อย่างง่ายดายแน่นอน
“ไป!? ทำไมเราต้องไป!?”
ซู ไป๋ หันกลับมาพร้อมกับมองไปยัง หวัง ชง ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
“เ้าไม่ได้ยินที่มันพูดรึ ดอกเบี้ยร้อยละสอง มันยืมไปเท่าไหร่ก็ต้องคืนเท่านั้น ทำไมเราจะต้องพลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้!?”
“คุณชาย ท่านหมายความว่าอย่างไรหรือ!?”
เกา เฟย กล่าวถามออกมาด้วยความสับสน
“หากว่ามัน้าเงินจำนวนมาก พวกเราก็จะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้กับมันเสีย ข้าอยากรู้นักว่ามันจะสามารถจ่ายดอกเบี้ยด้วยเบี้ยเลี้ยงเพียงน้อยนิดของมันได้อย่างไร!? ไปหาคุณชาย เหยา บอกเขาเกี่ยวกับเื่นี้ หลังจากนี้เ้าจะรู้เองว่าควรทำเช่นไร!!”
ซู ไป๋ กล่าวเย้ยหยัน
“ขอรับคุณชาย!! ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!!”
เมื่อได้ยินคำกล่าวของ ซู ไป๋ , เกา เฟย ก็ยิ้มขึ้นพร้อมกับรีบไปพบ เหยา เฟิง ทันที
ทายาททั่วๆ ไปนั้นได้รับเบี้ยเลี้ยงเพียงไม่กี่ตำลึงเงิน หรือมากสุดเพียงไม่กี่สิบตำลึงทองเท่านั้น แต่สำหรับ เหยา เฟิง นั้นแตกต่างออกไป มันสามารถใช้จ่ายเงินกว่าหลายร้อยตำลึงทองออกมาได้อย่างง่ายดาย
หากว่า หวัง ชง ไม่สามารถชำระดอกเบี้ยทั้งหมดได้ สิ่งแรกที่จะเกิดขึ้นคือการโจมตีตระกูล หวัง แม้ว่า หวัง ชง จะสามารถชำระดอกเบี้ยทั้งหมดได้ พวกเขาก็ยังได้รับกำไรมากกว่าหลายร้อยตำลึงทองสำหรับเงินต้นที่ให้ยืมมาอยู่ดี
สุดท้ายแล้วพวกเขาก็มีแต่ความได้เปรียบทั้งหมด แล้วเหตุใดพวกเขาจึงจะต้องพลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้
.........
ข่าวเื่นี้ได้ไปถึงหูของ เหยา เฟิง อย่างรวดเร็ว
“อะไรนะ!? หวัง ชง กำลังยืมเงินอยู่ที่โรงเตี๊ยมแปดเทพงั้นรึ!?”
ในโรงเตี๊ยมอีกแห่งที่ห่างจากโรงเตี๊ยมแปดเทพออกมาไม่ไกลนัก ใบหน้าของ เหยา เฟิง เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
แต่เดิมแล้วใน่เช้ามันได้รับข่าวว่า หวัง ชง ออกมาด้านนอกเพื่อฟังบทสวดจากภิกษุต่างถิ่น แต่ในเวลานี้มันกลับได้รับรู้ว่า หวัง ชง ปรากฏตัวขึ้นที่โรงเตี๊ยมแปดเทพ ทั้งสองข่าวนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
“ใช่แล้วคุณชาย!! ข้าเห็นเขาด้วยตาของข้าเอง นี่เป็เื่จริงแน่นอน!!”
เกา เฟย กล่าวออกมาด้วยความเคารพ แววตาทั้งสองของเขาแสดงให้เห็นถึงความกังวลออกมา
เมื่อได้ยินคำกล่าวของ เกา เฟย เช่นนี้ เหยา เฟิง ก็ขมวดคิ้วแน่น
“ช้าก่อน!!”
เหยา เฟิง ยืนขึ้นพร้อมกับเปิดม่านที่กั้นอยู่ก่อนเดินเข้าไปอีกห้องหนึ่ง
“ท่านพ่อ เราควรจัดการเช่นไรกับเื่นี้!? มันจะมีเื้ัแอบแฝงอยู่จากเื่นี้ไหม!?”
เหยา เฟิง เล่าทุกอย่างที่ได้รับรู้มาให้กับบิดาของเขาฟัง พร้อมกับกล่าวถามถึงการเคลื่อนไหวสำหรับเื่นี้ ดูเหมือนว่าบิดาของตนจะสนใจการเคลื่อนไหวของ หวัง ชง อยู่ไม่น้อย
เหยา กวงยี่ ขมวดคิ้วพลางครุ่นคิดอย่างเงียบๆ
“เื่นี้ไม่ควรเคลื่อนไหวโดยประมาท ข้าต้องเดินทางไปยังชายแดนเพื่อจัดการกับกลุ่มของตระกูล หวัง ในระหว่างที่ข้าไม่อยู่ก็ทำตามแผนไปก่อน อย่าเพิ่งรุกรานตระกูล หวัง!!”
ขณะที่กล่าวออกมาเช่นนั้น ใบหน้าของ เหยา กวงยี่ ก็แขวนไว้ด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยียบ
“แต่ว่าอย่างไรก็ต้องจับตาดูเื่นี้เอาไว้อย่างใกล้ชิด หากว่าเ้าเด็กนั่น้าเงิน เราก็จะตอบรับคำขอของมันไป!!”
“ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อ!!”
เหยา เฟิง กล่าวตอบพลางลดศีรษะลงเล็กน้อยด้วยความเคารพ แววตาของมันกะพริบผ่านความเย็นะเืให้เห็น หลังจากที่บิดากล่าวถึงแผนการจัดการกับตระกูล หวัง ออกมา
หลังจากจบเื่นี้แล้วจะไม่มีใครจดจำความอัปยศของเขาที่เกิดขึ้นภายในโรงเตี๊ยมกระเรียนไพศาลได้อีกต่อไป
“เอาถุงเงินนี่ไปให้ ซู ไป๋!!”
หลังจากก้าวออกมาจากห้อง เหยา เฟิง ก็โยนถุงใส่เงินใบหนึ่งลงบนโต๊ะด้านหน้า เกา เฟย
“ขอรับคุณชาย ข้าจะทำตามคำสั่งท่านทันที!!”
เกา เฟย รับถุงเงินใบนั้นมาด้วยความตื่นเต้น ก้อนจะรีบควบม้ากลับไปยังโรงเตี๊ยมแปดเทพอย่างรวดเร็ว
..........
ภายในโรงเตี๊ยมแปดเทพ หวัง ชง ยังคงง่วนอยู่กับการรับเงิน และร่างสัญญากู้ยืม
หวัง ชง รับเงินมาพร้อมกับใส่ลงไปในถุงเงินของเขาอย่างไม่หยุดพัก จากเริ่มเพียงหนึ่งถึงสองตำลึงทอง ......เพียงไม่นานในถุงเงินของเขาก็มีเงินกว่าหลายสิบตำลึงทอง
หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้นลงแล้วนั้น หวัง ชง จึงได้ตรวจนับจำนวนเงินทั้งหมด เงินที่เขาได้รับมาทั้งหมดมีจำนวนกว่าสองร้อยตำลึงทอง
เมื่อเห็นเงินจำนวนนี้แม้แต่ เว่ย ฮ่าว ก็ยังตกตะลึงอย่างมาก
เขาเติบโตมาจากตระกูลที่ร่ำรวย และชื่นชอบการพนัน แม้ว่าจะเป็เช่นนั้นแต่เบี้ยเลี้ยงรายเดือนของเขาก็ยังได้รับเพียงแค่สิบเอ็ดถึงสิบสองตำลึงทองเท่านั้น แต่ทว่า หวัง ชง กลับยืมเงินจากเหล่าทายาทตระกูลชั้นสูงภายในโรงเตี๊ยมแปดเทพไปกว่าสองร้อยตำลึงทองด้วยเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม
แม้แต่ เว่ย ฮ่าว ก็ยังมองว่านี่เป็เงินก้อนใหญ่อย่างมาก เมื่อมองไปยัง หวัง ชง ที่ยังคงเขียนสัญญากู้เงินอยู่นั้น มันก็ทำให้เขาตกตะลึงอย่างมาก
“ยังไม่พอ!!”
หวัง ชง พึมพำพลางขมวดคิ้วแน่นด้วยความกังวล
เงินจำนวนสองร้อยตำลึงทองนั้นนับว่าเป็เงินก้อนใหญ่แม้ว่าจะถือครองโดยทายาทตระกูลมั่งคั่งก็ตาม อย่างไรก็ตาม สำหรับ หวัง ชง แล้วนั้น เงินจำนวนนี้ยังห่างไกลจากจำนวนเงินที่จำเป็สำหรับแผนการของเขาอยู่อีกมาก แต่ หวัง ชง ก็ไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะสามารถรวบรวมเงินสำหรับค่าแร่ไฮเดอราบาดที่มีค่าถึง เก้าหมื่น ตำลึงทองได้จากโรงเตี๊ยมแปดเทพั้แ่แรก
หวัง ชง เพียง้าเงินแค่ห้าถึงหกร้อยตำลึงทอง เพื่อใช้ในการว่าจ้างช่างตีเหล็กมาถลุงแร่ไฮเดอราบาดให้กลายเป็เหล็กหวู่จือ และตีขึ้นมาเป็อาวุธเท่านั้น ตราบใดที่เขาสามารถสร้างอาวุธจากเหล็กหวู่จือขึ้นมาได้ เขาก็มั่นใจอย่างมากว่าจะสามารถหาเงินมาจ่ายค่าแร่ไฮเดอราบาดจำนวนกว่าสามร้อยจวินได้ภายในหนึ่งเดือน
ลำพังตอนนี้เขามีเงินภายในมือเพียงสองร้อยตำลึงทองเท่านั้น ยังห่างไกลจากเป้าหมายหลักของเขาอีกมาก
สุดท้ายแล้วเหล่าทายาทจากตระกูลชั้นสูงจำนวนมากภายในโรงเตี๊ยมแปดเทพ ก็ไม่อาจตอบสนองความ้าของ หวัง ชง ได้ด้วยเบี้ยเลี้ยงของพวกเขาได้
.........................................
17K
