Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 11

“ฝากด้วยนะครับหมอมิโฮะ” ดนัยพูด

“ค่ะ” หมอมิโฮะพยักหน้า

ในวันนี้เป็นการผ่าตัดอย่างเป็นทางการครั้งที่ 2 ของดนัยซึ่งเบื้องหน้าของเขานั้นคือคนไข้ที่มีอาการลำไส้อักเสบ

“คนไข้สลบแล้วค่ะ” หมอวิสัญญีแพทย์บอกกับดนัยหลังจากวางยาเสร็จ

“ถ้าอย่างนั้นเริ่มการผ่าตัดได้ครับ มีด !!” ดนัยพยักหน้าก่อนจะขอมีดและลงมือผ่าตัดทันที

กรีด !! เสียงดนัยใช้มีดผ่าตัดกรีดลงไปบนผิวหนังชั้นนอกก่อนจะแหวกผิวหนังออกและกรีดเนื้อด้านในอีกที

หมอมิโฮะทีเห็นดนัยใช้วิธีการผ่าตัดแบบนี้ได้ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

เลือดไม่ออกสำเร็จแล้ว ดนัยดีใจมากที่สามารถทำได้กับการผ่าตัดจริงเมื่อวานนั้นเขาอุส่าไปซื้อน่องไก่สดมาเป็นกิโลเพื่อฝึกผ่าตัดในที่สุดการฝึกฝนก็แสดงผลให้เขาเห็นแล้ว

ดนัยเงยหน้ามองดูฮิคาริที่ลอยอยู่ไม่ไกลวันนี้เธอยังไม่ได้พูดแนะนำอะไรเขาเลยเพราะฮิคาริบอกเอาไว้ว่าเธอจะไม่แนะนำหรือช่วยอะไรทั้งนั้น

นายจะให้ฉันช่วยไปตลอดงั้นเหรอถ้าเกิดวันใดวันหนึ่งฉันหายไปขึ้นมานายจะทำยังไง ดนัยนึกถึงคำพูดของฮิคาริก็อดเห็นด้วยไม่ได้ว่าถ้าเกิดวันใดวันหนึ่งฮิคาริไปสู่สุคติขึ้นมาเขาจะทำอย่างไรถ้าเกิดเอาแต่พึ่งเธอแบบนี้

“เครื่องถ่างครับ” ดนัยขอเครื่องถ่างหน้าท้องหลังจากผ่าเปิดเสร็จเขารีบติดตั้งอุปกรณ์ทันทีโดยมีหมอมิโฮะที่เป็นผู้ช่วยคอยดูดเลือดออกไปเพื่อให้เขาสามารถมองเห็นได้สะดวก

“นี่คือจุดที่เป็นปัญหาสินะครับ สีแบบนี้ดูเหมือนจะเริ่มเกิดการตายแล้วด้วยต้องตัดออกแล้วเย็บลำไส้ส่วนที่ยังดีอยู่เข้าด้วยกันใหม่” ดนัยที่ศึกษาวีดีโอมาในช่วงสองวันนี้สามารถบอกได้ทันทีว่าตรงไหนที่เป็นปัญหา

“ลงมือเลยหมอดนัยฉันจะช่วยสนับสนุนให้เอง” หมอมิโฮะพูด

“ครับ” ดนัยตอบก่อนจะเริ่มลงมือตัดลำไส้ส่วนที่เริ่มตายแล้วออกทันที

การผ่าตัดดำเนินไปอย่างราบรื่นดนัยตัดลำไส้ส่วนที่ตายแล้วออกจนหมดหลังจากตัดออกหมดแล้วเขาก็เริ่มเย็บลำไส้ส่วนที่ยังเหลืออีกครั้งแต่ทว่าก็เกิดปัญหาขึ้นมา

“มันสั้นเกินไป !!” ดนัยมองเห็นปัญหาว่าสำไส้ที่เหลือนั้นสั้นเกินไปทำให้ไม่สามารถต่อได้เขาเงยหน้ามองฮิคาริที่มองเขาอยู่เผื่อหวังว่าเธอจะแนะนำอะไรเขาแต่ก็ไม่ฮิคาริไม่พูดอะไรเลย

เราต้องแก้ปัญหาเองสินะ ดนัยคิดพลางหลับตาลงและพยายามนึกวิธีแก้ปัญหาลำไส้ที่สั้นเกินไปไม่นานภาพของการผ่าตัดของหมอมิโฮะที่เคยดูในวีดีโอก็แล่นเข้ามาในสมอง

“วิธีนี้น่าจะได้” ดนัยนึกถึงวิธีหนึ่งที่หมอมิโฮะเคยใช้

“ขอสำลีชุบไอโอดีนด้วยครับ” ดนัยหันไปขอพยาบาลผู้ช่วย

“สำลีชุบไอโอดีนเหรอคะ !!” พยาบาลทำหน้างง

“ใช่ครับรบกวนด้วย” ดนัยพยักหน้ายืนยันว่าใช่พยาบาลเมื่อเห็นดนัยยืนยันเธอก็รีบไปเอาไอโอดีนและสำลีมาทันทีเธอชุบมันจนชุ่มก่อนจะส่งให้ดนัย

ดนัยรับมันมาก่อนจะเอาสำลีที่ชุบไอโอดีนไปขีดลงบนลำไส้ส่วนที่ยังเหลือเขาขีดมันสลับฟันปลาขึ้นๆลงๆหมอมิโฮะที่เห็นดนัยใช้วิธีนี้ก็พยักหน้า

“ไม่เลว” หมอมิโฮะพูดออกมาเบาๆนี่คือการแก้ปัญหาเวลาลำไส้นั้นสั้นเกินไปมันคือการตัดลำไส้ให้ยาวขึ้นโดยการใช้ลำไส้ของคนไข้เองถึงลำไส้จะเล็กลงแต่ความยาวนั้นยังเท่าเดิมซึ่งมันไม่ได้ส่งผลอะไรกับคนไข้มากนัก

หลังจากขีดเสร็จดนัยก็หยิบมีดมาผ่าสำไส้ตามที่ขีดลงไปทันทีหมอมิโฮะที่ดูอยู่เมื่อเห็นดนัยลงมีดก็เบิกตากว้างก่อนจะตะโกนออกมา

“เดี๋ยว...........” แต่ทว่าไม่ทันเสียแล้วดนัยได้ลงมีดไปแล้ว

ฉึก !! ทันทีที่มีดของดนัยผ่าลงไปในสำไส้ของคนไข้เลือดก็พุ่งออกมาทันทีดนัยถึงกับทำหน้าเหวอ

นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมเลือดถึงออกล่ะ ดนัยไม่เข้าใจว่าทำไมเลือดถึงออก

“ความดันกำลังตกค่ะ !!” หมอวิสัญญีที่คอยดูแลอาการของคนไข้อยู่พูดหลังจากเห็นความดันของคนไข้ตกลงมา

“หมอดนัยรีบหยุดเลือดเร็วเข้า !!” หมอมิโฮะรีบบอกดนัยที่ยังทำหน้าตกใจอยู่

“คีม” ดนัยขอคีมมาก่อนจะคีบไปที่เส้นเลือด

“ทำแบบนั้นไม่ได้นะ !!” หมอมิโฮะยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นดนัยใช้คีมในการหยุดเลือด

“เอ๋...ไม่ได้เหรอครับ” ดนัยอุทานออกมาเขามองไปที่หลอดเลือดที่อยู่หลังลำไส้ก็เห็นว่ามันหยุดแล้วมันมีอะไรไม่ได้อีกกันล่ะ

“รีบเอาคีมออกเดี๋ยวนี้หมอดนัย !!” หมอมิโฮะพูดเนื่องจากมือเธอไม่ว่างเพราะกำลังถือลำไส้ส่วนหนึ่งของคนไข้อยู่จึงไม่สามารถหยิบคีมออกเองได้เธอจึงรีบบอกดนัยให้เอาคีมออก

แต่ทว่าดนัยยังไม่ทันได้เอาคีมออกจู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงเหมือนอะไรบางอย่างแตกออกมา

เป๊าะ !! เสียงบางอย่างแตกดังขึ้นมันเบามากๆแต่ทว่าดนัยก็ยังได้ยินทันใดนั้นเองที่ด้านบนบริเวณด้านหลังกระเพาะจู่ๆก็มีเลือดสีแดงสดไหลออกมา

ติ๊ดๆๆๆๆๆ !! เสียงเครื่องวัดความดันเริ่มร้องออกมา

“ความดันกำลังตกลงเรื่อยๆค่ะหมอดนัย 80 70 60 แล้วค่ะ !!” หมอวิสัญญีบอก

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น !!” ดนัยยังไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

“ทำอะไรอยู่หมอดนัยรีบเอาคีมออกเร็วเข้า เพราะเธอตัดลำไส้โดยไม่ระวังทำให้มีดของเธอไปโดนเส้นเลือดใหญ่เข้าด้านหลังลำไส้น่ะมีเส้นเลือดใหญ่มากมายเลยรู้มั้ย แล้วตอนที่เธอหยุดเลือดน่ะมันไม่ถูกต้องเธอต้องเย็บมันต่างหากล่ะไม่ใช่ใช้คีมไปหยุดเลือด เธอไม่ได้บายพาสเส้นเลือดนะเธอใช้คีมไม่ได้ และพอเธอใช้คีมหยุดเลือดความดันมันก็สูงขึ้นน่ะสิเลือดที่ส่งมามันจะไปไหนล่ะมันก็รวมตัวอยู่ที่จุดใดจุดหนึ่งไงพอเส้นความดันมันสูงขึ้นมากๆเส้นเลือดก็รับไม่ไหวมันก็แตกออกยังไงเล่า !!” หมอมิโฮะตวาดใส่ดนัยเสียงดัง

“ผะ ผะ ผม........” ดนัยถึงกับพูดไม่ออก

หมอมิโฮะเห็นว่าดนัยไม่น่าจะไหวแล้วจึงรีบบอกให้ดนัยมาเปลี่ยนตัวกับเธอทันที

“หมอดนัยมาฝั่งนี้มาเป็นผู้ช่วยฉันเร็วเข้าเธอถือนี่ไว้ ที่เหลือฉันจะจัดการต่อเอง” หมอมิโฮะพูด

“ครับ” ดนัยพยักหน้าก่อนจะรีบสลับที่กับหมอมิโฮะทันที

“ขอแว่นขยาย ไหมเย็บเส้นเลือด ด่วน !!!” หมอมิโฮะบอกพยาบาลผู้ทำหน้าที่ส่งเครื่องมือ

“ค่ะ” พยาบาลพยักหน้าก่อนจะรีบไปหยิบแว่นขยายกำลังสูงมาสวมเข้าที่หัวหมอมิโฮะ ก่อนจะหยิบไหมเย็บเส้นเลือดให้เธอ

“ความดันยังตกอยู่ค่ะตอนนี้อยู่ที่ 50 แล้วค่ะ” หมอวิสัญญีแพทย์คอยบอกเป็นระยะ

“ไม่ต้องห่วงฉันจะรีบเย็บเส้นเลือดเดี๋ยวนี้แหละ” หมอมิโฮะพูดก่อนจะเริ่มลงมือเย็บเส้นเลือดทันที

“ดูดเลือดตรงนี้ทีหมอดนัยฉันมองไม่เห็น” หมอมิโฮะบอกให้ดนัยดูดเลือดที่ไหลออกมาออก

“ครับ” ดนัยตอบก่อนจะรีบดูดเลือดออกให้เธอเพื่อให้เธอมองเห็นเส้นเลือดและทำการเย็บมันได้

ฉึบๆๆๆ !! มือของหมอมิโฮะทำการเย็บเส้นเลือดอย่างรวดเร็วไม่ถึงนาทีเส้นเลือดที่แตกก็ถูกเย็บจนเรียบร้อยเมื่อเย็บเสร็จแล้วเธอรีบไปเย็บเส้นเลือดบริเวณด้านหลังลำไส้ที่ดนัยทำมันขาดทันทีไม่ถึงห้านาทีหมอมิโฮะก็ทำการเย็บเส้นเลือดเสร็จ

“ความดันกำลังขึ้นค่ะ 70 80 90 ปกติแล้วค่ะ !!” หมอวิสัญญีแพทย์พูดหลังจากความดันขึ้นมาจนเป็นปกติ

“ฟู่ว !! รอดไป” หมอมิโฮะถอนหายใจออกมาพลางเงยหน้ามองดนัยตาขวาง

“การผ่าตัดนี้ฉันจะจัดการเองหมอดนัยเป็นผู้ช่วยให้ฉันซะ” หมอมิโฮะพูดก่อนจะลงมือผ่าตัดต่อจากดนัยทันที

หมอมิโฮะใช้มือซ้ายค่อยๆล้วงลงไปด้านหลังลำไส้เธอคลำๆอยู่พักนึงก่อนจะใช้มีดในมือขวาตัดลำไส้ตามที่ดนัยขีดเอาไว้

“เส้นเลือดมันเกาะอยู่ด้านหลังลำไส้น่ะ หมอมิโฮะกำลังใช้มือของเธอคลำหาเส้นเลือด นี่ดีนะที่เป็นลำไส้น่ะ ถ้าเป็นที่อื่นล่ะก็จะมีเส้นประสาทด้วยถ้าทำเส้นประสาทขาดล่ะก็เรื่องใหญ่กว่านี้อีก” ฮิคาริที่เงียบมาตลอดการผ่าตัดพูดขึ้นมา

งั้นเหรอมีเส้นเลือดอยู่หลังลำไส้สินะนี่เราทำบ้าอะไรลงไปกัน ดนัยได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าแย่ลงไปทันทีเขาเกือบจะฆ่าคนไข้แล้วแถมยังทำให้เส้นเลือดแตกอีก

และแล้วการผ่าตัดก็ดำเนินต่อไปโดยมีหมอมิโฮะเป็นคนผ่าตัดแทนดนัยตลอดการผ่าตัดนั้นดนัยไม่พูดอะไรเลยสักคำจนกระทั่งผ่าตัดเสร็จ

ห้องพักแพทย์

“หมออิจิโนยะฉันขอเสนอให้ถอดหมอดนัยออกจากการผ่าตัดค่ะ” หมอมิโฮะพูดกับหมออิจิโนยะ

“เกิดอะไรขึ้นหมอมิโฮะ” หมออิจิโนยะถามพลางมองไปที่ดนัยที่ยืนอยู่ข้างหลังหมอมิโฮะ

“เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ..............” หมอมิโฮะเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องผ่าตัดให้หมออิจิโนยะฟัง

“ผมเข้าใจแล้ว” หมออิจิโนยะพยักหน้าเข้าใจหลังจากฟังจบเขามองหน้าดนัยก่อนจะพูดออกมา

“เรื่องนี้มันเป็นเรื่องพื้นฐานมากเลยนะหมอดนัย ผมไม่รู้หรอกนะว่าเคสคนไข้เด็กคนนั้นกับเคสผ่าตัดส่องกล้องเมื่อคราวก่อนเธอทำได้ยังไง แต่เคสนี้อันตรายมากนะถ้าคนที่เป็นผู้ช่วยเธอวันนี้ไม่ใช่หมอมิโฮะล่ะก็คนไข้คงตายคาเตียงผ่าตัดโดยฝีมือเธอไปแล้ว เห็นทีผมคงต้องถอดเธอออกจากการผ่าตัดใหญ่ทั้งหมดก่อนจนกว่าผมจะแน่ใจว่าเธอผ่าตัดได้จริงๆ” หมออิจิโนยะพูด

“ครับผมเข้าใจครับ” ดนัยพยักหน้า

“อืม...เอาล่ะไปได้แล้วเธอไปล้างหน้าล้างตาซักหน่อยเถอะ” หมออิจิโนยะพูด

“ครับ” ดนัยพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากห้องไป

“เกิดอะไรขึ้นกับหมอดนัยกันแน่นะ เมื่อวันก่อนยังดูเป็นหมอมีประสบการณ์สูงอยู่เลย แต่การผ่าตัดนี้มันอะไรกันพลาดแค่เรื่องง่ายๆเนี่ยนะเป็นโรคสองบุคลิกหรือไง” หมอมิโฮะพูดอย่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับดนัยเธอหงุดหงิดมากที่ดนัยทำพลาด

“ไปสงบสติอารมณ์หน่อยเถอะหมอมิโฮะ อีกชั่วโมงมีการผ่าตัดนี่” หมออิจิโนเสะพูดหลังจากเห็นหมอมิโฮะดูอารมณ์เสียมาก

“ค่ะขอโทษด้วยค่ะ” หมอมิโฮะพยักหน้าก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะของเธอเพื่อสงบสติอารมณ์

“โรคสองบุคลิกอย่างงั้นเหรอ” หมออิจิโนเสะนึกถึงคำพูดของหมอมิโฮะเมื่อครู่ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

“เป็นไปไม่ได้หรอกน่าเรื่องแบบนั้น” หมออิจิโนเสะพูดออกมาพลางเลิกคิดถึงเรื่องโรคสองบุคลิกที่ไม่น่าจะเป็นไปได้

ทางด้านดนัย

“ผมทำให้คนไข้ตกอยู่ในอันตราย !!” ดนัยนั่งอยู่ในห้องน้ำพลางมองมือของตัวเองภาพที่เขาใช้มีดผ่าลงไปที่ลำไส้โดยไม่ได้ดูให้ดีก่อนว่ามีเส้นเลือดอยู่ด้านหลัง ภาพของเขาที่ใช้คีมหนีบลงไปบนเส้นเลือดเพื่อหยุดเลือดโดยไม่รู้เลยว่าจะทำให้เส้นเลือดตรงอื่นแตกออกเพราะความดันที่มากเกินไป

วู่บ !! จู่ๆฮิคาริก็โผล่เข้ามาจนดนัยเผลออุทานออกมา

“เฮ้ย !! มาจากไหนเนี่ยนี่มันห้องน้ำชายนะยัยผีลามก” ดนัยโวยวายออกมา

“หึ !! ก็กลัวใครบางคนจะคิดมากแล้วฆ่าตัวตายในห้องน้ำน่ะสิเลยมาดู” ฮิคาริพูด

“บ้าสิใครจะไปทำยังงั้นกัน” ดนัยถลึงตาใส่เธอนี่คิดได้ยังไงว่าเขาจะฆ่าตัวตายกัน

“ก็ดีแล้วฉันเองก็ไม่อยากได้หมออ่อนหัดมาเป็นเพื่อนผีหรอกนะ” ฮิคาริยักไหล่อย่างไม่สนใจ

“แล้วก็นะถ้าจะมานั่งหมดอาลัยตายอยากเพราะโดนถอดออกจากการผ่าตัดล่ะก็นายสู้เอาเวลานั้นไปศึกษาความรู้พื้นฐานเพิ่มดีกว่า ในวีดีโอเมื่อวานน่ะที่หมอมิโฮะผ่าตัดลำไส้ให้ยาวขึ้นแบบที่นายทำวันนี้ ตอนนั้นมันก็มีจังหวะที่เธอใช้มือคลำเส้นเลือดอยู่นะ” ฮิคาริพูด

“มีด้วยเหรอ” ดนัยสงสัยเพราะเมื่อวานเขาไม่เห็นว่าในวีดีโอหมอมิโฮะจะทำแบบนั้นเลย

“มีสิแต่เนื่องจากหมอมิโฮะทำเร็วมากก็นะประสบการณ์ของนายและเธอต่างกันยังกับฟ้ากับเหว ก็ไม่แปลกที่นายจะสังเกตุไม่ทันที” ฮิคาริพูด

“อย่างงั้นเหรอ” ดนัยพยักหน้าเข้าใจ

“เอาล่ะไปได้แล้วใช้ช่วงเวลาที่ไม่มีผ่าตัดเนี่ยแหละศึกษาความรู้เพิ่มเติมเข้าใจมั้ย !!” ฮิคาริบอก

“โอ้ !!” ดนัยพยักหน้าก่อนจะใช้สองมือตบที่แก้มตัวเองแรงๆเพื่อเรียกสติ

แปะ !!!

ดนัยรีบลุกขึ้นและออกไปล้างหน้าด้านนอกก่อนจะกลับไปที่ห้องพักแพทย์ทันที

“ดีมากแบบนั้นแหละดนัยเป็นหมอที่ดีต้องล้มแล้วลุกให้ได้” ฮิคาริพูดออกมาหลังจากเห็นดนัยเดินออกไปตอนนั้นเองก็มีหมอคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องน้ำก่อนจะรีบรูดซิบ

“ว้าย !!!” ฮิคาริอุทานออกมาหลังจากเห็นหมอคนนั้นควักอวัยวะของตัวเองออกมาก่อนที่จะถึงโถฉี่เสียอีก

เธอยกมือขึ้นปิดหน้าก่อนจะรีบลอยตามดนัยออกไปทันที

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11 ผ่าตัดผิดพลาด !!

นิยายแนะนำ

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11 ผ่าตัดผิดพลาด !!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้