ประชันยุทธ์สะท้านฟ้า

    ตอนที่ 2 การตื่นของวิญญาณยุทธ์ (2)

    ผู้เยี่ยมยุทธ์ที่บรรลุถึงระดับราชันยุทธ์เคยได้ยินถึงเรื่องราวเกี่ยวกับความสำเร็จของฉินหนาน ก็กล่าวขึ้นมาทันทีว่า 
    "พรสวรรค์ของเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา การตื่นขึ้นของวิญญาณยุทธ์ของเขาจะต้องเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้า หรืออาจจะมากกว่านั้นก็เป็นได้"
    เมื่อผู้เยี่ยมยุทธ์คนนั้นพูดออกไปเช่นนั้น ก็ทําให้ชาวเมืองหลินซุ่ยแตกตื่นและสรรเสริญฉินหนานให้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองตั้งแต่วิญญาณยุทธ์ยังไม่ตื่น
    ฉินหนานสวมชุดคลุมสีดําสนิทตัดกับสีผิวที่ขาวซีดของเขา มองดูแล้วเหมือนคนอ่อนแอขี้โรค ถึงแม้ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เขากําลังเดินขึ้นไปบนแท่นพิธี แต่สีหน้าของเขากลับสุขุมนิ่ง ไม่ตื่นตระหนก และไร้ซึ่งความทะนงตนแต่อย่างใด
    "เฮ้อออ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง..."
    ฉินหนานพูดความในใจออกมา จากนั้นพลางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งเฮือก ผู้คนต่างจ้องมองเขาเริ่มนั่งขัดสมาธิและหลับตาลง
    จู่ ๆ ก็มีแสงสีขาวส่องขึ้นมาจากแท่นพิธีพุ่งเข้าสู่ร่างกายฉินหนานอย่างไม่ขาดสาย
    ในขณะนี้ บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสทั้งหลายต่างพากันนั่งไม่ติด และลุกขึ้นมาเมื่อเห็นวิญญาณยุทธ์ที่ฉินหนานปลุกขึ้น
    "ข้ารู้สึกว่าวิญญาณยุทธ์ที่นายน้อยฉินหนานปลุกขึ้น มันจะต้องไม่ธรรมดา!"
    "ใช่ เพราะขนาดคุณชายฉินฉางคงยังสามารถปลุกวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าขึ้นมาได้ นายน้อยฉินหนานมีพรสวรรค์มากกว่าเขา ยังไงก็ต้องปลุกวิญญาณยุทธ์ที่สูงกว่าได้อย่างแน่นอน!"
    "หึ แต่สูงกว่าวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าในประวัติศาสตร์ของตระกูลฉินยังไม่เคยปรากฏเลยสักคน"
    "หุบปากไปให้หมด อย่ารบกวนนายน้อยฉินหนาน ถ้าหากเกิดอะไรขึ้น พวกเจ้าจะรับผิดชอบกันได้ไหม?"
    ".........."
    บรรยากาศรอบ ๆ เป็นไปอย่างคึกคัก นอกจากศิษย์อายุน้อยที่นั่งอยู่อย่างนอบน้อมแล้ว บรรดาผู้อาวุโสทั้งหลายต่างพากันพูดชื่นชมอย่างไม่ขาดสาย ในใจล้วนเต็มไปด้วยความคาดหวัง
    เมื่อฉินฉางคงเห็นบรรยากาศเช่นนี้ ความปลื้มปีติดีใจและภาคภูมิใจที่ตัวเองสามารถปลุกวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าขึ้นมาได้ก่อนหน้านี้ก็เหมือนกับถูกทําลายลงในพริบตา จนสีหน้าแทบดูไม่ได้
    "หึ วิญญาณยุทธ์เป็นสิ่งที่ฟ้าประทาน อย่างอื่นนอกเหนือจากนั้นล้วนไม่ใช่"
    ฉินฉางคงพูดขึ้นด้วยน้ําเสียงเย็นชา "พวกเจ้าคิดว่าวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้ามันคืออะไรกัน? คิดว่าอยากจะปลุกเมื่อไหร่ก็ปลูกได้หรือ? ก็ขออย่าให้วิญญาณยุทธ์ที่นายน้อยฉินหนานปลุกขึ้นมาเป็นแค่วิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าก็แล้วกัน"
    คําพูดที่เขาพูดมาเมื่อครู่ ทําให้บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสต่างมองมาที่เขาด้วยสายตาที่ความชิงชัง
    แต่บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสไม่ได้กล่าวอะไร เพราะอย่างไรตอนนี้อัจฉริยะอย่างฉินฉางคงก็ครอบครองวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าแล้ว นั่นก็ทําให้สถานะเขาในตอนนี้ไม่ธรรมดา
    ฉินฉางคงที่ถูกมองด้วยความชิงชัง แม้จะทําให้อารมณ์เสีย แต่ใจก็เย็นลงไม่น้อย พรสวรรค์ของฉินหนานแสดงออกมาตั้งแต่วัยเด็ก แม้แต่ราชันยุทธ์ยังประหลาดใจ ฉะนั้นวิญญาณยุทธ์ที่ปลุกขึ้นมา จะเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าได้ยังไง
    เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฉินฉางคงก็จับจ้องไปที่แท่นพิธีอย่างเคียดแค้น
    "ฉินหนาน เจ้าจะต้องปลุกวิญญาณยุทธ์ที่ต่ำกว่าวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าของข้า อย่างน้อยที่สุด เจ้าก็อย่าปลุกวิญญาณยุทธ์ที่สูงกว่าระดับเหลืองขั้นที่ห้าขึ้นมาเลย"
    ในใจของฉินฉางคงอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งขึ้นมา
    ในตอนนั้นเอง ลําแสงสีขาวที่ล่องลอยอยู่ด้านบนแท่นพิธีเริ่มมากขึ้น
    ภายใต้แสงสีขาวศักดิ์สิทธ์เหล่านี้ ใบหน้าของฉินหนานที่กําลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นพิธีเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็มีเสียงแหลมกังวานดังออกมาจากร่างกายที่ดูอ่อนแอของเขา
    ทุกคนแทบจะหยุดหายใจอย่างพร้อมเพรียงกัน
    พอได้ยินเสียง 'ปัง' ดังระเบิดออกมา ก็มีลําแสงสีเหลืองหนึ่งสายพุ่งออกมาจากภายในตัวฉินหนานอย่างฉับพลัน ท่ามกลางสายตาที่ตื่นเต้น ลําแสงสีเหลืองพุ่งออกมาก็หยุดชะงักลง จากนั้นดาบขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงสว่างสีเหลืองในตอนนั้น บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสต่างแน่นิ่งลงลําแสงสีเหลืองหนึ่งสาย? วิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้าอย่างนั้นหรือ? ถือว่าเป็นวิญญาณยุทธ์ขั้นต่ำที่สุด? เป็นไปได้อย่างไร?
    ขนาดฉินฉางคงที่สาปแช่งก่อนหน้านี้ยังตกตะลึงเช่นกัน เพราะตัวเขาเองก็นึกไม่ถึงว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองหลินซุ่ยจะปลุกวิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่ห้า ที่ถือว่าเป็นวิญญาณยุทธ์ไร้ค่ามากที่สุดเลยก็ว่าได้
    ฉินหนานที่อยู่บนแท่นพิธีค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น เขาเห็นสีหน้าบรรดาผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นต่างพากันซบเซา
    "ดาบเพลิงโลกันต์ วิญญาณยุทธ์ระดับเหลืองขั้นที่หนึ่ง..."
    ฉินหนานพูดขึ้นในใจ จากนั้นก็กําหนดจิตเรียกเก็บดาบเพลิงโลกันต์ที่ลอยอยู่เข้ามาไว้ในร่างกาย ตัวเขาเองกลับไม่รู้สึกเสียใจและผิดหวังแม้แต่นิดที่มันเป็นวิญญาณยุทธ์ขั้นต่ำ ในทางกลับกัน ดวงตาของเขากลับส่องประกายแววตาแห่งความสุขออกมา แต่เขาก็รีบเก็บอารมณ์นั้นไว้อย่างรวดเร็ว

    - โปรดติดตามตอนต่อไป -