การผจญภัยสุดอัศจรรย์ของแจ็ค

   ในเช้าตรู่ของวันงานแข่งขันประลองเวทย์มนตร์ แจ็คลืมตาตื่นขึ้นซึ่งผิดวิเวกจากเวลาตื่นปกติของเขาเป็๲อย่างมากแม้จะพยายามข่มตาหลับอีกครั้งก็ไม่เป็๲ผล เพราะความรู้สึกภายในของแจ็คในตอนนี้กลับตื่นเต้นเกินกว่าจะสะกดดวงตาทั้งสองให้หลับไหลได้อีกเพียงแค่คิดว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นที่งานประลองเวทย์มนตร์จะเริ่มต้นขึ้นและตัวเองจะต้องไปลงแข่งขันเพื่อคว้าชัยมาให้ได้

  เมื่อพยายามข่มตาหลับยังไงก็ไม่ได้ผล แจ็คจึงลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอนนุ่ม ๆของเขา ก่อนจะเหวี่ยงผ้าห่มออกไปกองไว้ที่ด้านหนึ่งของเตียงส่วนตัวของเขานั้นก็เดินเข้าไปในห้องน้ำจัดการล้างหน้า ล้างตา เพื่อให้ตื่นเต็มที่แล้วจึงเริ่มเตรียมชุดคอปกสีดำสนิทซึ่งเป็๞ชุดของสมาคมผู้ใช้เวทย์ พร้อมผ้าคลุมสีน้ำตาลที่ลงอักขระเวทย์มนตร์เอาไว้ด้านในและอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่จะใช้ในการแข่งขัน จนพระอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า

   เสียงของแซคโซโฟนเริ่มบรรเลงจากนั้นจึงตามมาด้วยเสียงของทรัมเป็ต กลองใหญ่ และเปียโนตามลำดับเหล่าเครื่องดนตรีเริ่มส่งเสียงขับขาน ประสานกันเป็๲ท่วงทำนองที่ไพเราะ เสนาะหูจนทำให้ผู้ฟังต่างหลงใหลเคลิบเคลิ้มจนเกือบจะเข้าใจผิดคิดว่าเป็๲งานเต้นรำในงานเลี้ยงสังสรรค์ ถ้าไม่ใช่เพราะมีป้ายประกาศเ๱ื่๵๹งานประลองเวทย์มนตร์ขนาดใหญ่โตลอยอยู่เหนือเต็นท์ของสมาคมก็อาจจะทำให้ผู้คนเต้นรำไปตามท่วงทำนองนั้นแล้วก็เป็๲ได้ก่อนทุกคนจะค่อย ๆ เดินเข้าไปในลานประลองเวทย์มนตร์ที่ทางสมาคมผู้ใช้เวทย์ได้เสกขึ้นมาซึ่งภายในลานประลองนั้นเป็๲โคลอสเซียมรูปทรงกลมขนาดใหญ่ที่สามารถจุผู้ชมได้เป็๲จำนวนมากผู้ที่เข้าชมในวันนี้ต่างรีบจับจองที่นั่งของตัวเองกันอย่างรวดเร็วบรรยากาศยังคงดำเนินต่อไปอย่างคึกคักอีกซักพัก ก่อนจะมีเสียงประกาศดังลั่นทำให้ทุกสายตาจับจ้องไปในสนามกันอย่างรวดเร็ว

   “สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่ได้เข้าร่วมรับชมงานประลองเวทย์มนตร์ในครั้งนี้กระผมเดฟี่ได้รับเกียรติให้มาเป็๞พิธีกรในงานประลองเวทย์มนตร์ในครั้งนี้” ชายผิวขาวที่อยู่ในชุดสูทสีขาวป่าวประกาศก้อง

   “ในวันนี้ก็นับเป็๲อีกวันหนึ่งที่พวกเราจะได้เห็นเหล่าผู้ใช้เวทย์หน้าใหม่เข้ามาโชว์ลวดลายภายในโคลอสเซียมแห่งนี้”

   “และ ในวันนี้กระผมบอกได้เลยว่าทุกคนจะได้เพลิดเพลินไปกับการต่อสู้โดยใช้เวทย์มนตร์กันจนจุใจแน่นอน”

  “ซึ่งงานแข่งขันประลองเวทย์มนตร์ในครั้งนี้ในหนึ่งปีจะมีเพียงแค่หนึ่งครั้งเท่านั้นที่เราจะได้เห็น งานนี้รับประกันได้เลยอลังการแน่นอน” เดฟี่ประกาศลั่นพร้อม๱ะเ๤ิ๪เสียงหัวเราะของตัวเองออกมาส่วนเหล่าผู้ชมในสนามแข่งขันต่างโห่ร้องขึ้นมาด้วยความคึกคะนองรอคอยเวลางานประลองเริ่มขึ้นจนเกือบจะไม่ไหวแล้ว

   “แต่ก่อนที่ทุกคนจะได้รับชมผมจะขอเชิญ ท่านเซริว ดิคราเซียร์ พูดอะไรเล็กน้อยนะครับ” สิ้นสุดคำพูดของเดฟี่ปรากฏให้เห็นร่างของชายอีกคนที่เดินเข้ามา ณ ใจกลางของโคลอสเซียมแห่งนี้ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ข้าง ๆ เดฟี่

   “สวัสดีทุกท่านผมเซริวดิคราเซียร์ เป็๲ผู้นำของสมาคมผู้ใช้เวทย์แห่งนี้ และในวันนี้ก็เป็๲อีกวันนึงที่เราจะได้เห็นเหล่าผู้ใช้เวทย์รุ่นเยาว์ได้มาแสดงความสามารถให้เป็๲ที่ประจักษ์ตาแก่เราทุกคนในที่แห่งนี้และผมหวังเป็๲อย่างยิ่งว่าเหล่าผู้ใช้เวทย์ทุกคนจะตั้งใจแข่งขันกันอย่างเต็มที่ ซี่อสัตย์ยุติธรรม และแสดงให้เห็นถึงการมีน้ำใจนักกีฬา ทำให้การแข่งขันในครั้งนี้สามารถดำเนินไปได้ด้วยดีและวันนี้กระผมขอเปิดการแข่งขันงานประลองเวทย์มนตร์อย่างเป็๲ทางกลาง” ทันทีที่เซริวพูดจบก็บังเกิดลมพายุมหึมาใจกลางสนามแข่งก่อนจะสลายหายไป แล้วปรากฎให้เห็นหน้าจอเวทย์มนตร์ขนาดใหญ่ที่ไปยังผู้ชมทุกทิศ โดยฉายภาพในสนามแข่งขันขึ้นมา

   “เอาล่ะครับเพื่อให้ไม่เป็๞การเสียเวลา ขอเชิญเหล่าผู้ใช้เวทย์ทุกคนเข้าสู่สนามได้เลยครับ” เสียงของเดฟี่ดังขึ้นในจอเวทย์มนตร์ฉายให้เห็นเดฟี่ที่ยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของโคลอสเซียม แล้วหลังจากนั้นภาพก็ตัดไปที่เหล่าผู้ใช้เวทย์มนตร์ที่กำลังเดินเข้ามาในสนามกันเป็๞แถวจนมาหยุดที่ใจกลางสนามประลองทำให้เสียงเชียร์ยิ่งอึกทึกยิ่งกว่าเดิม

   “ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบก่อนผมรู้ว่าตอนนี้ทุกคนก็กำลังตื่นเต้นไม่ต่างจากผมดังนั้นแล้วเพื่อไม่ให้เป็๲การเสียเวลาผมจะขอพูดถึงการแข่งขันแรกกันเลยน่ะครับ” เดฟี่พูดขึ้น

   “การแข่งขันแรกเลยก็คือเดม่อนแมทซ์ นั้นเอง ซึ่งกติกาในการแข่งขันง่าย ๆ ก็คือการปราบเหล่ามอนสเตอร์เพื่อจะเก็บแต้มและใครที่ได้แต้มสูงสุด สามสิบอันดับแรกก็จะได้เข้ารอบต่อไป” เมื่อพูดจบท่าทีของเหล่าผู้แข่งขันก็เริ่มเปลี่ยนไป

   “ใช่แล้วเด็ก ๆผู้เข้าแข่งขันในวันนี้มี หนึ่งร้อยแปดสิบสองคนนี่ก็คือการคัดเลือกหนึ่งในหกจากจำนวนของพวกเธอทั้งหมดให้ผ่านรอบมานั้นเองถ้าคิดว่าแน่ก็ลองผ่านเข้ามาให้ได้ดูสิ” เดฟี่แสยะยิ้ม

   “และเพื่อไม่ให้การแข่งขันดูน่าเบื่อจนเกินไปดังนั้นแล้วทางผู้สมาคมจึงได้เตรียมเซอร์ไพร์เล็ก ๆ น้อย ๆให้กับการแข่งขันในครั้งนี้ด้วย” ทันทีที่พูดจบทันใดนั้นก็เกิดกำแพงพุ่มไม้ขนาดใหญ่ที่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนแยกเหล่าผู้แข่งขันออกจากกันคนละทิศ คนละทาง ก่อนจะมีหมอกจาง ๆลอยออกมาจากพุ่มไม้เ๮๧่า๞ั้๞ปกคลุมสนามแข่งขันเอาไว้ทำให้วิสัยทัศน์ในการมองเห็นของเหล่าผู้แข่งขันนั้นแย่มากก่อนเสียงประกาศจะดังขึ้นอีกครั้ง

   “และนี่คือกฎพิเศษที่ถูกเพิ่มเข้ามาไม่ใช่แค่ได้แต้มเยอะที่สุดเท่านั้น แต่ก็ต้องออกจากเขาวงกตนี่ให้ได้ด้วยน่ะทุกคน” เดฟี่ยิ้มอย่างปิติเหล่าผู้ชมต่างก็ส่งเสียโห่ร้องกันมากกว่าครั้งไหน ๆทุกสายตาจับจ้องไปที่ลานประลองเบื้องหน้า

   “ถ้ายังงั้นก็สตาร์ท”