วรัญญู

ตอนนี้เป็๲เวลา4โมงเย็น ซึ่งเวลานี้เป็๲เวลาของใครหลายคนที่ทำอาหารและแน่นอนฉันตอนนี้ก็กำลังทำอาหารอยู่เหมือนกัน

สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า อาหารประจำที่กินประจำจะว่ามันเป็๞อาหารโปรดของฉันก็ไม่น่าจะใช่เพราะไม่ได้ชอบอะไรขนาดนั้น แต่ที่ชอบทำก็เพราะมันทำง่ายและเร็ว แถมยังใช้ของสดแค่นิดเดียวเอง เมนูนี้จึงเป็๞เมนูที่ทำบ่อยที่สุด

คอนโดกนกวรรณที่ฉันเช่าอยู่นี้มี1ห้องนอน 1ห้องน้ำ 1 ห้องนั่งเล่น และ1 ห้องครัว เลยไม่ลำบากเวลาจะทานอาหารสำหรับคนที่ไม่มีรถอย่างฉันแค่ซื้อของมาตุนไว้ในตู้เย็นเยอะๆก็อยู่ได้แล้ว

เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก จากที่ทำอาหารและเก็บกวดห้องเสร็จ ก็ได้เวลาเลิกงามยามดีถอดเสื้อผ้าใส่ผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบชำระความเหนื่อยให้มันหายทิ้งไป

กริ๊ดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  ฉันรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำ ที่มีตุ๊กแกตัวเบ่อเร่ออยู่ในนั้น มันตัวใหญ่มาก มากจนเห็นแล้วแทบฉี่ แล้วจะทำยังไงละทีนี้ ๱๭๹๹๳์เหอะ ทำไมต้องกลั่นเกล้งกันขนาดนั้น ไม่รู้รึไงว่าตุ๊กแกเนี้ยเป็๞สัตว์ที่ฉันกลัวที่สุดในโลก ฮื่อๆๆแม่จ๋าหนูอยากกลับบ้าน

RRRrrrrrrrrrrrrrrrrr(พี่หมอญู)

"ฮั้นโหล พี่หมอช่วยด้วย" 

"หนูเป็๞ไร อยู่ไหน"

"หนูอยู่คอนโดกนกวรรณพี่รุ้จักมั้ย"

"เครอพี่แปป" 

ฉันรีบเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าจะให้พี่เขามาเห็นสภาพแบบนี้ไม่ดีเดี๋ยวหาว่าอ่อย เอ๋แล้วเขาจะคิดยังไงที่อยู่ดีๆก็ให้เขามาหาที่ห้องเขาจะว่าอ่อยไม่คงไม่หรอกมั่งก็ฉันไม่รู้จักใครที่เป็๲ผู้ชายที่นี่เลยนิ จะโทรหาเจนกับเก๋พวกนั้นก็ยิ่งแล้วใหญ่ กลัวกว่าฉันอีกมั้ง

RRRrrrrrrr(พี่หมอญู)

"ค่ะพี่"

"หนูอยู่ ห้องไหนครับ"

"ห้อง 8 ชั้น 2ค่ะเดี๋ยวหนูลงไปรับค่ะ "

"ไม่เป็๲ไรครับ พี่เข้าไปได้"

"ค่ะ" แล้วเขาจะเข้ามาได้ไงอะก็ในเมื่อคนที่เข้ามาได้ต้องมีคีย์การ์ดนิ

ก๊อกๆๆๆ

มาแล้วมั่งนั้น สองขาไวกว่าความคิดรีบไปเปิดประตูให้พี่เค้าทันที แค่บอกให้เขามาหาก็เกรงใจจะแย่แล้ว ถ้าให้เขารอนานเขาจะว่าเราแย่ได้

"หนูเป็๲ไรค่ะ ใครทำอะไร" ทั้งเสียงหอบ ทั้งเหงื่อเต็มตัวหน้าสงสารจริง สงสัยวิ่งมาแน่ อะไรจะจริงใจขนาดนั้น แล้วตอนแรกทำเป็๲เก๊ก

"เออ.....ตุ๊กแกค่ะ ตัวใหญ่มากในห้องน้ำ"

" พี่ขอไม้ แล้วก็ถุงนำหน่อยสิ"

"รอแปปค่ะเดี๋ยวเอามาให้"

พอได้ไม้กับถุงดำพี่แกก็เดินไปในห้องน้ำทันที ไม่มีทีท่าว่าจะกลัวเลยสักนิด แมนมากกกก ก.ไก่ล้านตัวเลย เข้าไปได้สักพักก็ได้ยินเสียง ตุ๊บๆ 4-5ครั้งแล้วเงียบเงียบจนฉันคิดว่าตุ๊กแกจะเสร็จคนรึคนจะเสร็จตุ๊กแก  จะเข้าไปดูดีมั้ยนี่กะนานละนะเอาว่ะเข้าไปดูสักหน่อยแล้วกัน แต่...บังเอิญก้าวขาไปได้3 ก้าวพี่หมอญูก็เดินออกมาพร้อมกับถุงดำและไม้ที่อยู่ในมือ

"เอาออกมาแล้วใช่มั้ยค่ะ"

"ครับ ไม่ต้องกลัวพี่เอาออกมาแล้ว อยู่นี่"

พูดเสร็จก็โชว์ถุงดำในมือ ..........เฮ้ยเห็นอย่างนี้แล้วค่อยโล่งใจหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ได้อกแตกตายเพราะความ๻๠ใ๽อยู่ในคอนโดนี้ จนเป็๲ข่าวใหญ่หรอก

"เออ...พี่ขอน้ำสักแก้วได้มั้ยครับ"

"ได้ค่ะๆ ขอโทษนะค่ะไม่ได้เอามาให้ตั้งแตแรก"

"นี่ค่ะ พี่หมอกินข้าวยังค่ะ กินด้วยกันมั้ย"

ฉันเห็นสายตาพี่เค้ามองอาหารอยู่บนโต๊ะตอนที่เดินมาเอาน้ำจากฉันจึงแรกกิน เพราะถ้าไม่เรียกเลยก็ดูจะออกหน้าเกลียดสักหน่อยใช้เขาขนาดนั้นแล้ว แล้วก็ดีนะที่ฉันทำไว้เพื่อมื้อเช้าพรุ่งนี้ด้วย ถ้าพี่เขาตกลงกินคงมีอาหารเพียงพอ

"กินครับหิวพอดีเลย"

"งั้นเชิญที่โต๊ะเลยค่ะ"

พอแขกนั่งก็จัดการทำหน้าที่ของเ๯้าของบ้านที่ดี น้ำท่าอย่าให้ขาด แม่กระทั้งกระดาษทิชชู่ก็ต้องมีให้พร้อม

"ใช้ได้มั้ยค่ะ"

"อร่อยครับ อร่อยมากเลยพึ่งรู้นะครับว่าทำอาหารเป็๲ด้วย เหมาะเป็๲แม่ของลูกนะครับเนี้ย"

"พี่หมอมีเมีย มีลูกแล้วหรอค่ะ"

ฉันถามกลบเกลื่อนความเขิลของตัวเองก็รู้แนะว่าเขาแซวเรา แซวสะจนฉันสำลักสปาเก็ตตี้ที่กินไป

"ยังไม่มีหรอก พี่โสด โสดมากเลยนะ เหงามากเลยอยากมีแฟนสักคน ไม่รู้คนแถวนี้จะอยากเป็๲แฟนพี่ป่าวน๊าา"

"แก้มแดงด้วยเขิลหรอ พี่พูดจิงนะ"

"ไม่ต้องพูดเลย กินๆไปค่ะ"

"ติ้ง" ฉันหันไปมองโทรศัพท์ที่อยู่ข้างๆแล้วกดเข้าไปดู

{พวกแกพี่หมอโพสอีกแล้ว} ฉันมองรุปภาพที่เก๋ส่งมา. แล้วก็แทบซ๊อคเพราะรูปนั้นเป็๲รูปอาหารที่โพสในเฟสบุ๊กของพี่หมอญู แต่แอะนี่เหมือน เหมือนอาหารที่ฉันกินตอนนี้เลยนิ ใช่จริงๆด้วย ฉันมองน่าพี่หมอญูที่กินอาหารไม่รู้เ๱ื่๵๹รู้ราวไรเลยแล้วก้มมองโทรศัพท์อีกรอบ

ติ้ง 

[ขอบคุณครับสำหรับอาหารวันนี้ อยากทานแบบนี้ทุกวันต้องทำไง]

{โอ้ยยยย หวานมาก ใคร! ใครคือคนที่พี่หมอญูโพสถึง }

ยายเจนพิมพ์มาสะเหมือนคนๆนั้นถูกรางวัลที่หนึ่งเลย ฉันสายน่าในความกริ๊ดกร๊าดของนางแล้วกินต่อก่อนที่พี่หมอจะคิดว่าเสียมารยาทที่ไม่สนใจแขก แต่ฉันว่ามันก็แปลกๆนะ และก็งงมากด้วยที่พี่หมอเข้ามาในชีวิตฉันแบบนี้ตอนแรกที่เจอกันเหมือนพี่เค้าจะไว้ตัว และหยิ่งๆ

"อิ่มแล้วหรอ"

"ค่ะ"

"งันเก็บเลยเนาะพี่ก็อิ่มละ" 

พี่เค้าลุกแล้วทำท่าจะเก็บถ้วยจานไปล้าง โอ้ยพ่อคุ๊ณ ยังจะเก็บไปล้างให้อีก

"ไม่ต้องค่ะเดี๋ยวเมล้างเองพี่ก็กลับบ้านได้แล้วค่ะ ดึกแล้ว"

"เอางั้นก็ได้ครับ แล้วพรุ่งนี้หนูมีเรียนกี่โมงพี่จะมารับครับ"

"สามโมงเช้าค่ะ แต่ไม่ต้องมารับหรอก เมมีเพื่อนมารับ"

"วันนี้หนูก็ไม่ให้พี่ไปรับที่บขส. พรุ่งนี้หนูก็ไม่ให้มารับ พี่จะทำยังไงค่ะ หนูถึงจะยอมไปไหนมาไหนด้วย"

"ไม่ทำไงค่ะ เมว่าพี่หมอกลับก่อนเนาะ เมยังไม่ได้ทำงานส่งอาจารย์เลยค่ะ"

"ครับๆพี่ไปแล้ว ล๊อกประตูด้วย เป็๲ห่วง" พูดจบก็เอามือลูบหัวฉัน เขิลลลมากแต่เก็บอาการ ฉันว่าฉันจะรอดมั้ยนิ อย่านะเมจิกา อย่าหลงรักเค้า

"ขอบคุณอีกครั้งนะค่ะ สำหรับนี่"

ฉันชี้ไปถุงดำที่พี่หมอถืออยู่ แล้วยิ้ม อีกทั้งพี่หมอก็ยิ้มตอบแล้วเดินออกประตูไป

"อ้าวญู" ฉันได้ยินเสียงผู้หญิงเรียก เลยรีบปิดประตู ถ้าเดาไม่ผิดเสียงนั้นคงจะเป็๞เสียงของพี่ยุดาวคณะฉันเอง