พลอยณัชชาลุกจากโต๊ะทำงาน เดินไปยังตึก A ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก จุดหมายปลายทางของเธอก็คือแผนกบัญชีชั้นสี่ เพราะเธอมีเอกสารด่วนที่พี่ปาริฉัตรฝากส่งที่นั่น
พี่ปาริฉัตร หัวหน้าแผนกธุรการ หญิงวัยกลางคน เป็ผู้สัมภาษณ์และรับสมัครเธอเข้ามาทำงานตำแหน่งธุรการ พลอยณัชชาทำงานเป็ผู้ช่วยของปาริฉัตร เธอเปรียบเสมือนรุ่นพี่ที่คอยสอนงาน และสามารถพูดคุยกันได้ทุกเื่
สองอาทิตย์เต็มกับการเป็พนักงานของ บีทีเจ เอนเตอร์เทนเมนต์ พลอยณัชชายอมรับว่าการเปลี่ยนสายงานที่เคยทำ ทำให้การทำงานของเธอยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่เธอก็มีความพยายามเปิดใจยอมรับสิ่งใหม่ๆ ที่ต้องเรียนรู้ อีกทั้งเธอยังมีเ้านายที่ละเอียดอ่อน ใจดี ใส่ใจความรู้สึก ผ่อนหนักผ่อนเบาเื่ความผิดพลาด ทำให้เธอเริ่มซึมซับและสนุกกับงานใหม่โดยไม่รู้ตัว
ทันทีที่กดออดชั้นสี่ ประตูไฟฟ้าเปิดออก เธอตรงไปยังแผนกบัญชีและสอบถามว่าโต๊ะของคุณเบญจมาศไปทางไหน เมื่อได้รับแจ้งข้อมูลแล้ว หญิงสาวไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปพร้อมกับแฟ้มเอกสารเล่มใหญ่ พนักงานหลายคนมองมาที่เธอ เพราะเธอคือพนักงานใหม่ ซึ่งไม่คุ้นหน้าคุ้นตา
“สวัสดีค่ะ คุณเบญ ใช่ไหมคะ” ?
“ใช่ค่ะ” หญิงสาวที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกันเงยหน้าขึ้นมามองเธออย่างฉงน เธอมีดวงตาเล็กแบบสาวหมวย ผิวสีแทน ผมหยักศก รูปร่างท้วมค่อนข้างเ้าเนื้อ
“พลอยเป็ผู้ช่วยคนใหม่ของพี่ฉัตรค่ะ เพิ่งมาเริ่มงาน”
“มิน่าล่ะ พี่ก็ว่าอยู่ไม่คุ้นหน้าเลย พนักงานใหม่นี่เอง ดูแล้ววัยเราใกล้เคียงกันนะ อิอิ เรียกพี่ว่า พี่เบญก็ได้จ้ะ” :)
พี่เบญยิ้มให้อย่างเป็มิตร
“นี่คือเอกสารด่วนที่พี่ฉัตรให้พลอยนำขึ้นมาให้พี่เบญเซ็น พลอยตรวจดูความเรียบร้อยแล้ว พี่ฉัตรให้พี่เบญรีเช็คก่อนเซ็นอีกทีค่ะ ก่อนส่งต่อให้คุณรพีณ์อนุมัติงบประมาณการถ่ายทำเอ็มวีเพลงพรุ่งนี้ค่ะ ด่วนมากจริงๆค่ะ” >_<
“ได้จ้ะ เดี๋ยวพี่ดูให้นะ พลอยรอสักครู่ได้ไหม จะได้เอาเอกสารลงไปให้คุณรพีณ์เลย ห้องทำงานคุณรพีณ์อยู่ตรงบันไดทางลงชั้นสองน่ะ” เบญจมาศพูดพร้อมกับเปิดแฟ้มเอกสารออก
“พลอยทานขนมรอพี่ได้นะ ขนมไข่เต่าเ้าประจำของออฟฟิศ เ้านี้ขายดีมาก ขนมพี่เอง หยิบทานได้เลยนะ”
“'งั้นพลอยไม่เกรงใจนะคะ” พลอยณัชชายิ้ม เพราะกำลังรู้สึกหิว่เที่ยงพอดี
“โคตรอร่อยเลยพี่ พี่ซื้อที่ไหน พลอยจะไปซื้อบ้าง”
เบญจมาศหัวเราะขำตาหยีกับท่าทางการกินของเธอที่ดูน่าเอร็ดอร่อยมาก
“ร้านอยู่หน้าปากซอยข้างๆออฟฟิศน่ะ แต่ต้องไปก่อนเที่ยงครึ่งนะ เพราะคนซื้อเยอะมาก บ่ายก็หมดแล้วล่ะ”
“ถูกใจพลอยมากเลยพี่เบญ กรอบ มัน อร่อยมาก"
งั้นเดี๋ยวพลอยรีบเอาเอกสารไปส่ง แล้วไปซื้อบ้างดีกว่า ขอบคุณที่แนะนำนะคะพี่เบญ” เธอพูดพลางเคี้ยวตุ้ยๆจนแก้มกลมสองข้างเหมือนก้อนขนม
“เรียบร้อยแล้วจ้ะ พี่เซ็นตรงหน้าแรกกับหน้านี้ครบแล้วนะ”
“ขอบคุณมากค่ะพี่เบญ พี่เบญทานข้าวเที่ยงที่ไหนคะ” พลอยเอ่ยถามเพื่อผูกมิตร เบญจมาศดูเป็คนเข้าถึงง่าย อีกทั้งเธอยังรู้สึกถูกชะตาด้วย การติดต่อประสานงานกันจึงเป็ไปได้ด้วยดี
“พี่ห่อข้าวมาจากบ้านจ้ะ เวลางานเร่ง ่ต้นเดือนกับปลายเดือน พี่ทำบัญชีไม่ค่อยได้ออกไปทานร้านอาหารข้างนอกเลย ไว้วันหลังพี่พาพลอยไปทานร้านอร่อยๆด้วยกันนะ แถวนี้มีร้านอร่อยๆเพียบเลย ขนมอร่อยๆก็เยอะนะ ” เธอดูตื่นเต้นเมื่อพูดถึงขนมอร่อยๆ >o<
“ อ่า งั้นไม่เป็ไรค่ะ เดี๋ยวพลอยนำเอกสารให้คุณรพีณ์เซ็นแล้วไปทานกับฟ้าซอยข้างๆออฟฟิศ จะได้ซื้อขนมไข่เต่าด้วย รอพี่เบญว่างไปทานข้าวด้วยกันนะคะ แนะนำร้านอร่อยๆให้พลอยด้วยน๊า” :)
“ฟ้า ฟ้าลลินณ์ เลขานุการคนใหม่ของคุณรพีณ์น่ะหรอ รู้จักกันแล้วหรอจ๊ะ พี่เคยเจออยู่สามสี่ครั้ง สวย น่ารักมากๆเลย สวยอย่างกับดารานางเอกเลย”
“ใช่ค่ะ มาเริ่มงานวันแรกพร้อมกัน อายุเท่ากัน เป็เพื่อนของเพื่อนพลอยด้วยค่ะ ฟ้าเป็เพื่อนของกชมน เพื่อนสมัยมัธยมของพลอยอีกทีค่ะ พอดีแอดเฟสบุ๊คฟ้าแล้วเห็นมีเพื่อนร่วมกันคือกชมน โลกกลมมากเลยค่ะ”
เที่ยงสิบนาที หน้าห้องผู้บริหาร
เสียงเคาะประตูดังขึ้น พลอยณัชชาผลักประตูกระจกใสเข้าไปเมื่อได้รับอนุญาต ลงบันทึกเวลาและชื่อเอกสารที่นำส่งบนโต๊ะด้านหน้า
“นี่เป็เอกสารด่วนงบประมาณรายจ่ายที่ใช้ถ่ายมิวสิควีดีโอเพลงพรุ่งนี้นะฟ้า ต้องเบิกจ่ายวันนี้เลย ฝากให้คุณรพีณ์เซ็นหน่อยนะ เบิกจ่ายอุปกรณ์ประกอบฉากน่ะ”
“สักครู่นะพลอย เดี๋ยวฟ้าให้คุณรพีณ์อ่านรายละเอียดก่อน” :)
“คุณรพีณ์คะ มีเอกสารด่วนค่ะ” ฟ้าลลินณ์พูดพร้อมกับผลักประตูกระจกใสยื่นเอกสารให้คุณรพีณ์
“เอกสารอะไรครับ” เสียงทุ้มนุ่มต่ำของชายหนุ่มลอดออกมา
ผู้บริหารหนุ่มที่ยัยภัสกรี๊ดนักหนา อยากเห็นตัวจริงว่าจะดูดีแค่ไหนกันเชียว แค่เสียงยังหล่อมากขนาดนี้ ขอดูหน้าให้ชัดๆหน่อยซิ๊
ใบหน้าโดดเด่น จมูกโด่งเป็สัน เรียวคางได้รูป ริมฝีปากหยักบาง ผิวขาวใสดูสุขภาพดีแบบหนุ่มเกาหลี รับกันดีกับผมรองทรงสีดำ เครื่องหน้าจัดว่าหล่อเหลาเอาการ สวมใส่ชุดสูททำงานสุดเนี้ยบ นี่มันเทพบุตรมาจุติ โอปป้าชัดๆ
“บุคลิกแบบนี้ สงสัยจะเนี้ยบน่าดู เซ็นเร็วๆสิ หิวแล้วเนี่ย เดี๋ยวอดซื้อขนมไข่เต่ากันพอดี” พลอยแอบบ่นเบาๆ
เสียงเล็กๆ ไม่ดังมาก แต่ด้วยความที่ชายหนุ่มเป็คนหูดี เมื่อได้ยินถึงกับขมวดคิ้ว เงยหน้าขึ้นมองด้วยความสงสัย
‘ใครกัน กล้าเร่งเ้าของบริษัทเชียวหรอ ขอดูหน้าหน่อยเถอะ’ รพีณ์คิดในใจ
ทันทีที่ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ตาของทั้งคู่ก็ประสานกัน ทั้งคู่สบตากันเนิ่นนาน ั์ตาเรียว ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนกำลังจ้องมองเธออย่างไม่กระพริบตา
ใบหน้าของหญิงสาวตกตะลึงที่ชายหนุ่มมองมาที่เธอ ทั้งคู่สบตากันสักพัก เธอจึงเรียกสติกลับมาได้ แล้วชักสายตาหันหนีไปทางอื่น
ขณะเดียวกันนั้นเองไม่มีใครทันสังเกตเห็นสีหน้าไม่พอใจ และแววตาริษยาเล็กๆที่ส่งตรงมาจากเลขาสาวอย่างไม่ปิดบัง……
“คุณรพีณ์เซ็นเรียบร้อยแล้วนะพลอย”
“มีงานด่วนค้างอยู่หรือเปล่า? ถ้าไม่มี ไปกินข้าวซอยข้างๆกัน" พลอยพูดพลางลูบท้องไปด้วย “เค้าหิวจะแย่แล้ว” >o<
รอติดตามตอนที่ 3 ได้เลยนะคะ อย่าลืมกดติดตาม กดให้กำลังใจผู้แต่งด้วยนะค๊า :)
519
