"ผมยังคงอยู่ข้างๆคนที่นอนป่วยเหมือนเดิม เพราะเมื่อคืนไอ้เก้ามันไม่ได้นอนทั้งคืนเราเลยสลับกันดูอาการยัยตัวแสบ แต่ตอนนี้นะเหรอไอ้ฟีมมันมาชวนไอ้เก้ากินเหล้าอีก เห็นเหล้าไม่ได้ไอ้พวกนี้ "
"โอ้ยยพี่เก้าปวดหัวจังเรารู้สึกตัวขึ้นมาพร้อมอาการปวดหัวที่ยังไม่ดีขึ้นสักทีกลับต้องใกับคนที่นอนฟุบอยู่ข้างๆ เห้ยยนี่นาย เข้ามาได้ไงอะ ออกไปเลยนะ เป็ผู้ชายประเภทไหนกันเนี้ย เเล้วนี่ใครให้เข้ามาไอ้พี่เก้าหายหัวไปไหน ชั้นอยากจะบ้าพี่ชายแท้ๆทิ้งเพื่อนตัวเองมานอนกับน้องสาวเนี้ยนะเราช่างมีพี่ที่ดีจริงๆ ออกไปเลยนะ เราพูดพลางใช้เท้าถีบให้พี่มันหล่นจากที่นอนแต่ไอ้คนตัวใหญ่ก็ไม่ขยับเลยสักนิด "
"นี่เธอ ผมตะคอกด้วยความหงุดหงิดของอาการคนนอนน้อย ตื่นมาก็โวยวาย แล้วหยุดใช้เท้าถีบได้ละตัวนิดเดียวจะเอาแรงมาจากไหน ผมพูดพลางลุกจากที่นอนเพื่อไปเอายาให้คนที่ดิ้นโวยวาย กูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ อะนี่ยากินสะ"
"เออ เอามาเเล้วออกไป ได้เเล้ว เเล้วนี่พี่เก้าไปไหนปล่อยให้นายมาได้ไงไอ้พี่เก้าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ"
"เออไอ้เก้ามันบ้าที่ต้องให้พี่มาอยู่เฝ้าคนบ้าเนี้ย หยุดโวยวายหยุดถามเยอะ แล้วกินยาจะได้นอน ผมเริ่มหงุดหงิดละความอดทนผมมีขีดจำกัดสะด้วย แล้วที่ถามว่าผู้ชายประเภทไหน ก็ประเภทที่ว่าไอ้พี่ชายเธอมันเมาแล้วผู้ ชายประเภทนี้ต้องมาเฝ้าไข้น้องสาวมันแทนไงละ คราวนี้ก็คิดเอานะว่าพี่เป็ผู้ชายประเภทไหน? นอนก็ไม่ได้เต็มอิ่มยังต้องมาเจอคนโวยวายใส่อีก "
"ก็ใครจะไม่ใอะ อยู่ๆตื่นมาใครที่ไหนไม่รู้มานอนข้างๆ เป็โรคจิตขึ้นมาจะทำยังไง แก้มนั่งบ่นกับตัวเอง อย่างหัวเสีย ไม่สิ งง ตกลงพี่มันเป็ผู้ชายประเภทไหนกันแน่!"
" ถ้าพี่เป็โรคจิตนะ ป่านนี้เธอขาดเป็ชิ้นๆละ"
"เอ้าไอ้ธามน้องกูฟื้นเเล้วเหรอวะเสียงดังชิบหาย มีอะไกันรึเปล่า หรือว่า....มึงคงไม่ทำอะไรน้องกูหรอกนะ"
"เออฟื้นละ เเต่เเม่งกวนตีนชิบหายใครจะไปทำอะไรวะแหกปากโวยวายสะขนาดนั้น มึงก็คิดได้เนอะ ใช้สมองบ้างมึงอะ "
"โอ้โห กูพูดเล่นนิดเดียวมาเป็ชุดเลยนะมึง น้องกูก็เเบบนั้นเเหละปกติ มาๆ กินเหล้าต่อ "
" เออๆ มาๆ กินต่อ ตัวเล็กนิดเดียวแต่แม่งแรงเยอะชะมัด ถีบมาได้ยังไง ปวดไหล่ชะมัด ผมกำลังนั่งคิดถึงคนป่วยที่ฤทธิ์เยอะสะเหลือเกิน"
......
......
"เห้ยยไอ้ธาม เป็ไรวะ เงียบๆ"
"ป่าววะ คิดไรเรื่อยๆ ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อไอ้เก้าพลักผมเข้าอย่างจัง"
"เห็นนั่งเหม่ออยู่ได้ เออไอ้ธาม กูมีเื่ให้ช่วยวะ คือว่ากูจะฝากมึงช่วยดูน้องกูด้วยนะคืนนี้ เดี๋ยวตี 3 กูต้องกลับบ้านไปทำธุระนิดหน่อย ถ้าน้องตื่นมาก็บบอกไปว่ากูกลับบ้าน ผมไม่ไว้ใจให้น้องอยู่คนเดียวสักเท่าไหร่อีกอย่างผมไว้ใจไอ้ธามว่ามันไม่ทำอะไรน้องผมแน่ๆ "
"เห้ย มึงไว้ใจกูขนาดนั้นเลย มึงไม่ได้ยินที่น้องมึงด่าเหรอวะนี่ขนาดไม่สบายนะเว้ยแม่ง มึงบ้าไปแล้ว บ้าเหมือนน้องด่ามึงนั้นแหละไอ้เก้า"
"เอ้าไอ้ธามกวนตีนกูไปพรุ่งนี้เย็นๆ ค่ำๆ กูก็กลับ ถ้าเกิดมันสบายดีกูไม่ฝากมันหรอก แต่นี่มันป่วยมึงช่วยกูดูๆหน่อย อย่างน้อยก็ซื้อข้าวไว้ให้ก็ได้ มึงก็นอนห้องกูนั่นแหละ "
"เออๆ กูจะดูเเลอย่างดีแต่กูไม่รับรองความปลอดภัยนะเว้ยบางทีกูอาจจะทนไม่ไหวมัดมือมัดปากแล้วขังน้องมึงไว้ในห้องก็ได้"
"ไอ้เหี้ยธาม "
"เห้ยไอ้เก้า กูไปด้วยนะ เบื่อๆ วะ "
"เออๆ ไปดิกูได้มีเพื่อน"
"ไอ้ธาม มึงดูน้องดีๆ ละอย่าทำอะไรน้องนะมึง ฮ่าฮ่าฮ่า โชคดีเพื่อนกูรู้ว่ามึงรับมือสาวน้อยคนนี้ได้ ส่วนกูขอบายนะกูรับไม่ได้แน่นอน "
" ไอ้เหี้ยฟีมกวนตีนรีบๆไปเลยมึง เอาไงดีละไอ้ธามเอ้ย นี่ผมต้องมาดูเเลน้องสาวเพื่อนเหรอนี่ ตั้งเเต่เกิดมายังไม่เคยต้องมาดูเเลใครเเบบนี้เลย ธามเว้ยย เวลานอนน่ารักดีเนอะ เเต่นิสัยผิดกับไอ้เก้าเลย ไอ้นั้นออกจะขี้เล่นกวนตีน เเต่น้องสาวดันขรึมๆเงียบๆด่าเก่งอีกต่างหาก ขอนอนด้วยนะสาวน้อย ผมเหรอจะไปนอนห้องไอ้เก้า เปิดโอกาสมาขนาดนี้ ไม่คว้าไว้ก็บ้าแล้ว "
"เราที่พยายามที่จะพลิกตัวแต่ดันรู้สึกเหมือนมีคนทับขาโอ้ยยย ปวดหัวเว้ย อึดอัดเหมือนโดนกดทับเห้ยยย ไอ้พี่เก้าเอาตีนออกไปมันหนักนะ "
" ไอ้ขนาดนี้ไม่ต้องมีพี่ก็ได้ เป็ไงดีขึ้นแล้วถึงได้แหกปากโวยวายได้"
"เห้ย นี่นายอีกเเล้วเหรอ เเล้วมานอนที่นี่ได้ไง พี่เก้าไปไหน อย่าคิดว่าเป็เพื่อนพี่เก้าเเล้วจะนอนตรงไหนก็ได้ ออกไปเลย โอ้ยยออกไปเลยไปเรียกพี่เก้ามาเคลียเลยนะ"
"นี่เธอ หยุดเเล้วฟัง ฟังดีๆ นะ อย่าโวยวาย ไอ้เก้ามันกลับบ้านเเล้วมันก็ให้พี่มาอยู่เป็เพื่อนเธอ เพราะเธอป่วย มันเลยไม่อยากให้อยู่คนเดียว เผื่อเป็ลมตายใครจะช่วย ก็แค่นี้แหละเดี๋ยวคืนนี้มันก็กลับ "
" นั่นปากเหรอ แต่ก็ไม่จำเป็ต้องมานอนห้องนี้นิ ห้องพี่เก้าก็มี พี่เป็ผู้ชายประเภทฉวยโอกาส"
"ฉวยโอกาส เอาอะไรมาพูด ถ้าพี่ฉวยโอกาสนะ เมื่อคืนน้องไม่รอดจากพี่หรอก ผมพูดพร้อมยื่นหน้า เข้าไปจ้องกับใบหน้าหวานๆที่ตอนนี้เกรี้ยวกราด เหมือนแมวไม่ได้กินขนม หรือว่า อยากให้พี่ฉวยโอกาส ตอนนี้หญิงสาวหน้าผมแก้มแดงเหมือนลูกตำลึงไปแล้ว ผมยื่นมือเข้าไปอังหน้าผาก ไข้ขึ้นเหรอแก้มแดงเชียว"
" เปล่า ไม่ ไม่มี ไม่ได้ไข้ขึ้น ออกไปเลยนะ ไม่ใช่สิ กลับบ้านพี่ไปเลยนะ เราอยู่คนเดียวได้ เราแกล้งหงุดหงิดกับอาการเขินไปอย่างนั้นแหละ ทำไมใจเต้นแบบนี้ยัยแก้ม "
" โอเคๆ กลับก็กลับ ผมตัดเพ้ออย่างหัวเสียก็คนมันเป็ห่วงจะบ่นอะไรนักหนาผมไม่ทำอะไรผู้หญิงหรอกนะถ้าเกิดเค้าไม่เต็มใจ เออช่างมันเหอะตื่นเเล้วก็ไปอาบน้ำ เดี๋ยวพี่จะลงไปทำข้าวต้มให้กิน จะได้กินยา กินยาเสร็จพี่จะกลับ!"
" ไม่เป็ไรเดี๋ยวหากินเอง นายกลับไปเถอะ ขอบใจที่อยู่เป็เพื่อนแต่อยู่คนเดียวได้"
" ผมก็ไม่ได้สนใจกับคำพูดพวกนั้นสักเท่าไหร่หรอกครับพี่มันให้ดูเเลผมจะทิ้งได้ไงละ ผมไม่ได้ใจดำขนาดนั้น"
" เรายกมือถือขึ้นมากดหาพี่ชายตัวดีของเราทันที ???????? พี่เก้า พี่ปล่อยให้น้องตัวเองอยู่กับใครเนี้ย ไม่คิดว่าเค้าจะทำอะไรน้องเหรอไว้ใจเพื่อนพี่จริงนะพี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆพี่ต้องสมองกลับแล้วแน่ๆพี่รีบกลับมาเลยนะ ไม่อย่างนั้นแก้วจะบอกพ่อให้หมดเื่พี่อะ "
"บ้าไอ้ธามมันไม่ทำอะไรหรอกน่าาา เดี๋ยวคืนนี้พี่ก็กลับ อยู่กับมันไปก่อน เเค่นี้เเหละอย่าบ่นให้มาก ผมชินแล้วแหละแค่นี้ไม่ะเืถึงผมหรอก มันลอกคำด่ากันมาป่าววะ ด่ากูสมองกลับอีกแล้ว รึว่ากูจะสมองกลับจริงๆ"
" เห้ยไอ้ธามมันทำไรน้องวะ แล้วมึงเป็อะไรพูดคนเดียวอยู่ได้ "
" ป่าว แก้มมันโทรมาด่ากูเฉยๆ ปกติที่กูต้องโดนด่าเป็ปกติที่น้องจะเกรี้ยวกราดใส่ผม "
" โอ้ยยย ค่อยสบายตัวหน่อย ได้อาบน้ำสระผมอึดอัดตัวจะแย่หลังจากนอนเปื่อยอยู่สองวัน "
" อะนี่กินข้าวเเล้วนี้ยากินสะจะได้มีแรงมาเถียงต่อ"
" ยังอยู่อีกเหรอพี่ไม่มีบ้านอยู่รึไงก็บอกว่าอยู่ได้ "
" เเล้วนั้นสระผมทำไมไม่เป่าให้เเห้ง เดี๋ยวก็ไข้กลับอีกหรอก นี่เหรอดูแลตัวเองได้ อ่อบ้านอะมีแต่ตอนนี้ไม่อยากกลับละ ผมตอบกลับแบบกวนๆ"
" กวนประสาท ???????????? จะทำอะไร ออกไปเลย ไอ้พี่ธามก็มาดึงผ้าเช็ดตัวเราไปอย่างหน้าตาเฉย "
"อยู่เฉยๆ กินไปเดี๋ยวเช็ดผมให้ ???????????? ยิ้มด้วยก็ไม่ยิ้ม เหอะ"
" ขอบใจแต่ทำเองได้ พี่ออกไปเลย เดี๋ยวก็แห้งแล้วไอพี่ธามมันคิจะทำอะไรกันแน่อยู่ภายใต้ความสับสนแล้วทำไมเราต้องเชื่อฟังด้วยเนี้ย"
"เรียกพี่ได้แล้วเหรอ เเล้วนี่แต่งตัวจะไปไหน ผมที่กำลังล้างจานในครัวดันไปเห็นคนป่วยกำลังจะออกจากบ้าน อย่าบอกนะว่าจะไปร้านอะ ห้ามไปเลยนะ เฮ้! ไม่ได้ยินเหรอ นิสัยลอกพี่มาชัดๆ "
" จะไปร้าน พี่เป็อะไรมากปะที่ต้องมาห้ามพี่อยากอยู่บ้านไม่ใช่เหรออยากอยู่ก็อยู่ไปแก้มจะออกไปร้าน เบื่ออีพี่ธามนี่เต็มทนละ ยิ่งกว่าพี่เก้าอีกชั้นละเบื่อ ไม่รู้เหรอคนอยากอยู่คนเดียวอะ "
" ไอ้เก้าบอกให้พักผ่อน เอ้าไม่ฟังกันเลยวะ"
" อืมไปละ อยู่บ้านดีๆนะถ้าจะออกไปไหนก็ล็อกประตูบ้านดีๆละ"
" โว้ยยยยย ดื้อจริงๆน้องมึงเนี้ยไอ้เก้าจะไปก็ไปห้ามไม่ได้อยู่แล้วนิรอพี่มันมาจัดการเองก็แล้วกัน ส่วนผมขอตัวไปนอนนะครับ "
ร้านเหล้า
" เป็ไงมาไงมึงถึงมาดื่มกับพวกกูได้วะลูกปัด"
" เออนั้นดิ ปกติมึงไม่ชอบมานิหว่ามีเื่อะไรรึเปล่า"
" เบื่อๆอะที่ห้องก็ไม่มีอะไรทำ ไม่รู้จะไปไหนด้วยเออเลยออกมาดีกว่า เอ่อเเล้วนี้ได้คุยกับแก้มบ้างป่าว"
" ไม่เลย แล้วมึงอะไอ้เหนือโทรหาแก้มบ้างป่าววะเห็นเงียบไปสองวันแล้ว เราโทรไปก็ไม่รับไลน์ไปก็ไมอ่าน"
" เออ กูก็ไม่ได้ติดต่อเลยวะ " น้องๆๆ เอ่อแก้มเข้ามาที่ร้านป่าววันนี้"
" ไม่เเน่ใจนะครับ เเต่เมื่อคืนน้องแก้มไม่ได้มาครับ"
" งั้นไม่เป็ไร .... ไปไหนมันวะ รึว่ามันป่วย มึงลองโทรดิ๊ไอ้เหนือ"
" เออๆ เห้ยแก้มมึงอยู่ไหนวะ พวกกูอยู่ร้านมึงเนี้ย"
" เออ กูกำลังจะเข้าไป กูอยู่โรงพยาบาล"
" เฮ้ยย เป็ไรวะ ให้พวกกูไปหาป่าว โรงพยาบาลไหน"
" ไม่เป็ไรเเค่ไม่สบายนิดหน่อย ไว้เจอกัน เราแค่ไม่อยากนอนซมอยู่บ้านไอ้พี่เก้าก็ให้เพื่อนมาเฝ้าเริ่มรำคาญละแทนที่จะอยู่พาน้องมาหาหมอช่างเป็พี่ที่ดีจริงๆ "
" เออๆ ขับรถดีๆ เจอกัน"
" เป็ไงมั้งวะ"
" มันบอกเดี๋ยวเข้ามา เห็นว่าหาหมออยู่"
_______
" ไอ้ธามเว้ยยยย ผมะโเรียกไอ้ธามสงสัยโดนยัยน้องสาวตัวแสบของผมเล่นงานเอาแน่ๆ เป็ไงวะสภาพมึงเหมือนคนเจอศึกหนัก น้องกูเป็ไงบ้างวะสงบยัง"
" ไอ้เก้าแม่งเรียกสะดังเออศึกหนักอะดิประสาทกูะเืหมดละมีแต่เสียงบ่นน้องมึงเต็มสมองกูไปหมด "
" ตกลงน้องกูเป็ไงบ้างดีขึ้นยัง ศึกสงบแล้วใช่ปะผมถามพลางสอดส่ายสายตาเข้าไปดูในบ้าน"
" เออดีขึ้นเเล้ว ออกไปร้านเเล้วไม่ต้องมองหาไม่อยู่นี่กูก็เพิ่งจะกลับมาคิดว่าน้องมึงจะกลับมาแล้วสะอีกแต่ก็ไม่เจอ มึงลองโทรไปหาเพื่อนดูอาจจะอยู่ด้วยกัน "
" เห้ยย มึงปล่อยไปได้ไง เดี๋ยวก็ลมจับอีกหรอก ยังไม่หายดีเลยดื้อจริงๆ"
" เออ ดื้อ ดื้อมาก ห้ามไม่ฟัง กูก็ปล่อยไป เบื่อมึงเป็พี่มึงยังห้ามน้องไม่ได้แล้วมึงจะให้กูห้ามเนี้ยนะกูยากจะบีบคอมึงจริงๆไอ้เก้า"
" เออๆ งั้นมึงไปร้านกับกูป่าวห่วงน้องด้วยว่าจะเข้าไปดูสักหน่อย"
" เออเอาดิ ได้ชวนพวกไอ้ฟีมมานั่งด้วยเซ็งๆอยู่เลย แล้วนี่ไปบ้านเื่ไรวะตกลงเห็นรีบไป"
" ไม่มีอะไรมากหรอกแค่เข้าไปธุระนิดหน่องั้นกูไปอาบน้ำก่อน "
" เออๆ เห้อออดื้อชะมัดเด็กอะไร น่าจะเกิดมาเป็ผู้ชายเเทนพี่มันเนอะ ผมละปวดหัวกับสองพี่น้องนี่จริงๆเลย รักแรกพบของผม คิดว่าจะเริ่มต้นสวยๆสะอีก "