หลังจากปรับสภาวะจิตและร่างกายได้สองชั่วยาม ลี้เฟยจึงนั่งพิจารณาคัมภีร์จิตมายาต่อ
คัมภีร์จิตมายา มันจะช่วยให้ผู้เรียนเข้าถึงสภาวะจิตและเรียนรู้สืบสาวสิ่งต่าง ๆ ในจิตไม่ว่าผู้นั้นจะเป็ใคร ของใครก็ตามที่เ้า้า แม้กระทั่งสัตว์อสูร หรือจิติญญาก็ทำได้ เท่ากับเป็การเรียนรู้เื่ราวของสิ่งต่าง ๆ รวมถึงการอ่านจิตใจเช่นกัน โดยไม่สามารถปิดบังซ่อนเร้นได้ แปลว่า หากข้า้ารู้ความคิดผู้อื่น ย่อมทำได้ หรือ้าเรียนรู้วิชาหรือคัมภีร์ใด ๆ จากจิติญญาต่าง ๆ ก็สามารถทำได้เช่นกันสินะ ช่างเป็วิชาที่ทรงพลังและคุณค่ามากทีเดียว ไม่คิดว่าจะมีวิชานี้ในโลกหรือดินแดนไหน ๆ
แต่ว่าผู้ใช้ จำเป็ต้องมีพลังจิตที่เข้มแข็ง ไม่เช่นน้ั้น อาจถูกจิตของผู้ที่กำลังจะถูกอ่าน เข้าแทรกแทนได้เช่นกัน คัมภีร์นี้จะใช้พลังปราณจักขระั หรือจะใช้พลังปราณจากจุดตันเถียนของคนทั่วไปก็ได้ หากแต่พลังปราณจักขระัจะเข้มแข็งกว่ามาก ปรามาจารย์ผู้คิดค้น เป็ท่านเดียวกับที่คิดค้นปราณกระบี่ตะวัน ฐานพลังจิตจึงเป็ส่วนสำคัญของทั้งสองวิชานี้
เริ่มจากการเดินปราณจักขระั หรือปราณตันเถียน เข้าไปที่จุดจงฝู่ จุดหวินเมิน จุดต้าจุย จุดเจียนจิ่ง จุดถันจง เพื่อปรับสภาวะร่างกายส่วนต่าง ๆ และเดินพลังเข้าสู่จุดเ่าั้ จากนั้นรวบรวมพลังปราณเข้าฌาณสมาธิ ระดับ อากาสานัญจายตนะ ทำจิตให้มีความว่างเปล่าคืออากาศไม่มีที่สิ้นสุดเป็อารมณ์ หรือสภาวะว่างเปล่า จิตจะแข็งแกร่ง และเข้าควบคุมผู้ที่มีจิตอ่อนกว่าหรือเข้มแข็งน้อยกว่าได้ แต่จิตที่แข็งแกร่ง จะต้องฝึกให้มีความแหลมคมและรวดเร็ว พร้อมทั้งยังต้องสามารถส่งและรับกระแสสื่อสารได้ด้วยพร้อมกัน
หากสามารถฝึกฌาณได้ในระดับิญญาัญจายตนะ ผู้ฝึกจะเข้าถึงซึ่งความว่างระดับนามธาตุ กล่าวคือ ความว่างในแบบที่อายตนะภายนอกและภายในไม่กระทบกันจนเกิดิญญาธาตุการรับรู้ขึ้นเป็อารมณ์ อาจจะฟังดูยาก แต่สิ่งนี้เป็ฐานสำคัญของการฝึกฌาณจิติญญาระดับสูง เมื่อผู้ฝึกสามารถทำได้ จะทำให้เข้าถึงสภาวะการเรียนรู้และฝึกตนระดับสูงได้เพียงชั่วพริบตาก็สามารถเป็ไปได้
ลี้เฟยใช้เวลาถึงเจ็ดวันในการฝึกฝน ระหว่างวันที่ 5 ภายนอกถ้ำฝนตก ลี้เฟยสามารถกำหนดจิตรับรู้สภาวะภายนอก ส่งกระจิตออกไปดูผู้คนด้านในสำนักได้ โดยสภาวะจิตของตนเองในถ้ำ ก็รู้ตัวตน รู้จิตตัวเองอย่างชัดเจน จากที่ส่งจิตออกไปได้ไม่นานจนเป็ จนสามารถส่งกระแสฌาณออกมาได้อย่างเข้มแข็ง สามารถสร้างสภาวะที่จิตภายในและภายนอกรับรู้โดยไม่กระทบกัน รู้ตัวตนและรู้ภายนอก ซึ่งถือได้ว่ายากมากนักที่จะสำเร็จในวัยเช่นนี้ ว่ากันว่าที่ผ่านมา ไม่ว่าคน ั หรือสัตว์อสูตร มีน้อยมากที่ทำได้ หรืออาจจะต้องใช้เวลานับร้อย นับพันปีจึงจะสำเร็จก็มี
สิ่งที่ลี้เฟยััได้อีกประการคือ การฝึกฌาณนี้ หลังการฝึก ลี้เฟยไม่รู้สึกเหนื่อยล้ามาก ไม่หิวมากนักถ้าเทียบกับการฝึกก่อนหน้านี้ ทำให้ลี้เฟยรู้ว่า การฝึกฌาณช่วยทำให้ร่างกายคงสภาพ หากแต่พลังที่ใช้เป็หลักคือ สภาวะจิติญญา ทำให้อาการเหนื่อยล้าแตกต่างกัน จะว่าไม่เหนื่อยล้าก็ไม่ใช่ หากแต่มีลักษณะที่แตกต่างกัน
สิ่งที่ข้า้าคือทดสอบการใช้จิตมายากับคนหรือสัตว์ หรือจิติญญาต่าง ๆ จริง ๆ ข้าจักหาโอกาสภายหน้า ตอนนี้ข้าต้องออกไปด้านนอกซะหน่อย อยู่ในถ้ำมาสิบกว่าวันได้แล้วกระมัง ลี้เฟยคิดและปิดอัขระยันตรา และเดินออกจากถ้ำไป
เมื่อออกไปนอกถ้ำ ลี้เฟยพบกระดาษวางไว้หน้าทับมีหินทับอยู่ เมื่อเปิดดูพบข้อความ
"ข้ามาหาเ้าสองครั้งแล้ว ... เ้ามัวแต่ฝึกวิชาไม่ออกมา ข้าไม่อยากรบกวนเ้า ข้าฝึกของจ้าสำเร็จแล้ว ข้าจะชวนเ้าไปทดสอบฝีมือสักหน่อย ถ้าเ้าออกมาแล้ววันนี้ ข้าอยู่ในสำนักที่หอยุทธฺหรือไม่ก็ที่หอฝึกฝนกลาง เ้าไปหาข้าที่นั่น" ลงชื่อหลงชิงเอ๋อ
"ศิษย์พี่มาหาข้าหรือนี่ เสน่ห์ของข้าใช่ย่อยนะเนี่ย เฮ่อ" ลี้เฟยยิ้มพร้อมเดินออกไปอย่างผ่อนคลาย