พญาหงส์คืนชีพ

ผ่านไปหลายปี ลี่ต้าเว่ย ก็ยังไม่ได้ออกนอกวังรามใจชอบ ต้องอยู่แต่ในวัง น่าเบื่อหน่าย การออกไปนอกวังเพียงแค่หาอุบายล่าสัตว์ เท่านั้น พอไปล่าสัตว์ก็สามารถ คบาดสายตาเหล่าทหารและองครักษ์ได้ ฮ่องเต้ลี่ต้าเว่ยจึง ออกไปล่าสัตว์ ตามปกติ 1 เดือน จะไป 1-2 ครั้ง และกลับมา 

แต่ครั้งนี้ พระองค์ทรง ไปค้างแรม 2 คืน 3 วัน ซึ่ง ได้วางแผนไว้แล้ว ซึ่ง พระองค์ได้เข้าไปในเขตหวงห้าม ซึ่งไม่เรียกก็ห้ามใครเข้ามา  พระองค์จึงมีเวลา ออกไป เที่ยวเล่นข้างนอกวัง และ ป่าหวงห้าม ก็ ใกล้บ้าน เฝิงหวงอี้ ซึ่งไม่ไกลนัก ถัดจากป่าหวงห้ามก็มีป่าที่อุดทสมบูรณ์ ทั้ง น้ำตก สัตว์ป่า พรรณพืช สมุนไพรมากมาย ซึ่งมีชาวบ้านที่เป็๞หมอสมุนไพร หรือล่าสัตว์ เข้ามาหาของป่าและล่าสัตว์บ่อย ซึ่ง ในตอนนั้น เฝิงหวงอี้ก็มาล่าสัตว์เช่นกัน แต่แม่นางเฝิงหวงอี้แต่งตัวเป็๞ชาย เพื่อปกปิดฐานะตัวเองและเพื่อความสะดวกในการใช้ชีวิต

ในขณะที่แม่นางเฝิงหวงอี้กำลัง ยิงกวางอยู่นั้น ก็ได้ยิงเสียง เหมือนคนเรียกให้ช่วย

ช่วยด้วย  ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย แม่นางเฝิงหวงอี้ ได้ยินก็มาตามเสียง  พอมาถึงก็เห็นหลุม หลุมหนึ่งที่ชาวบ้านใช้สำหรับดักสัตว์ ฝูง และมองเข้าไปเห็น ชายคนหนึ่ง รูปร่างผอมบาง หน้าตาหล่อเหลา แต่งตัวเหมือนคุณชายคนมีฐานะ  ลี่ต้าเว่ยพอเห็นว่ามีคนมาช่วยรีบร้องขอความช่วยเหลือ นี่เ๯้าช่วยข้าขึ้นไปหน่อย โธ่ คุณชาย อยู่บ้านดรดีไม่ชอบอยู่ อยากมาหาของป่าบำรุงร่างกายหรอคะจากนั้นจึงได้ดึงลี่ต้าเว่ยขึ้นมา

ข้าไม่รู้ว่าที่นี่ มีที่ดักสัตว์ของชาวบ้าน ข้าเพียงออกมาล่าสัตว์ แล้วหลงป่า แล้วท่านชื่ออะไร มาช่วยข้าครั้งนี้ ข้าไม่มีอะไรตอบแทน  แม่นางเฝิงหวงอี้ จึงพูดขึ้นว่า 

คนอย่างข้าไม่ขออะไรมาก วันนี้เ๯้าทำข้าเสียเวลา ข้ากำลังจะยิงได้กวางเ๯้าเรียกทำข้าเสียสมาธิหมด เพราะฉนั้น ยิงกวาง 1 ตัว

จับกระต่าย 3 ตัว ตัวเป็๲ๆมาให้ข้าก็พอ

ทั้งสองคน เดินไปพูดคุยไป แม่นางเฝิงหวงอี้จึงถาม ลี่ต้าเว่ยว่า  ว่าแต่เ๯้าชื่ออะไร

ลี่ต้าเว่ยจึงตอบกลับไปว่า ข้าชื่อ ต้าเว่ย

แล้วเ๯้าละ  เฝิงหวงอี้จึงตอบกลับไปว่า ข้าชื่อ เฝิงหวง  ลี่ต้าเว่ยจึงพูดขึ้นว่าชื่อเ๯้าคล้ายสตรี ทั้งสองจึงได้ ถกเถียงกัน สักพัก ลี่ต้าเว่ยจึงพูดขึ้นมาว่า เ๯้านั่งตรงนี้ รอข้า เดี๋ยวข้ามา  พอสักพัก ลี่ต้าเว่ยก็มาพร้อมกวาง 2 ตัว กระต่าย ตัวเป็๞ๆ 3 ตัว

ข้าแถมกวางเ๽้าตัวหนึ่ง ขอบใจเ๽้าที่ช่วยข้าวันนี้  ว่าแต่คุณชายเฝิงบ้านเ๽้าอยู่ไหนบ้านข้าอยู่ลงจากเขานี้ไม่ไกล ว่าแต่ เ๽้าอยู่บ้านไหนทำไมเหมือนไม่เคย ออกจากบ้าน ดูผิวพรรณเ๽้าไม่น่าเข้ป่าเลย เหมือนคุณายหนอนหนังสือมากกว่า  พอทั้งสองพูดคุยกันไปมา ลี่ต้าเว่ยจึงได้ สอบถามความเป็๲อยู่ของชาวบ้าน ลี่ต้าเว่ยจึงขออาสาช่วยเฝิงหวงอี้แบกกวางกลับบ้าน 

ทั้งสองก็พูดคุยมาถึงบ้านแม่นางเฝิงหวงอี้

แม่เฝิงหวงอี้เห็นเช่นนั้นก็ดุ และพูดขึ้นว่า เ๽้าพาคนแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้เข้ามาบ้านทำไม

ท่านแม่เขาหลงป่าตกลงไปในหลุมดักสัตว์๢า๨เ๯็๢ที่แขนเขายังช่วยลูกยิงแวางและกระต่ายด้วย ซึ่ง ณ ตอนนั้น ฝนก็ตกลงมา

แม่ของ เฝิงหวงอี้ จึงพูดขึ้นว่า ช่างเถอะตอนนี้ ก็ใกล้มืดละ ฝนตกหนักอีก พักที่นี่รอฝนหยุดค่อยกลับบ้านแล้วกัน

คืนนั้นทั้งคืนฝนตกหนักไม่หยุดสักทีลี่ต้าเว่ยจึงได้นอนค้างบ้านแม่นางเฝิงหวงอี้ทั้งคืน

จงรุ่งเช้า ฟ้าสาง จึงกลับไป