จอร์น โคส ซีอีโอหนุ่มกลุ่ม myworld วัย 30 ปี นั่งมองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขาอยู่หลังโต๊ะทำงาน
แม้ว่าชื่อของเขาจะเป็ที่รู้จักกันดี แต่ใบหน้าของเขาไม่เป็ที่พบเห็นต่อสาธารณะชน เนื่องจากเป็ที่รู้กันว่าเขาพยายามหลีกเลี่ยงสื่อต่างๆ แม้แต่พนักงานส่วนใหญ่ในบริษัทของเขาก็ยังไม่รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาคือใคร นอกจากกรรมการาุโและผู้ถือหุ้น เขาจะขึ้นลิฟต์และมีบันไดส่วนตัวไปถึงที่ห้องทำงานของเขา ในบางโอกาสที่เขาตัดสินใจไปปรากฏตัวที่สำนักงานบางครั้ง และเขาไม่จำเป็ต้องกังวลเกี่ยวกับบริษัท เนื่องจากมีแฮรี่เพื่อนของเขา และเป็เหมือนมือขวาของเขา จะคอยทำหน้าที่แทนเขาเสมอ ดังนั้นในขณะที่เขาเป็ผู้บริหารอยู่เื้ับริษัท แฮร์รี่ก็จะทำหน้าที่แทนเขาอยู่เบื้องหน้า
แม้ว่าเขาจะหล่อเหลาแค่ไหน แต่ความเฉลียวฉลาดของเขาก็อยู่ในระดับเป็เลิศเช่นกัน แน่นอนว่านั่นเป็วิธีที่เขาสามารถสร้างกลุ่มเคลือข่ายบริษัทขนาดใหญ่ที่มีบริษัทลูกจัดการเพื่อตัวเขาเอง เช่น อสังหาริมทรัพย์ โรงแรม, รีสอร์ท, เวชภัณฑ์, เสื้อผ้า และรวมถึงสายการบินในเครือที่เพิ่งเปิดตัวใหม่ไปไม่นาน
เขาก้มลงมองโทรศัพท์ขณะโทรศัพท์เริ่มดังขึ้น และถอนหายใจเมื่อเห็นว่าเป็สายโทรเข้าจากเอทาน่า "ที่รัก ฉันขอโทษเื่เมื่อคืน" เอทาน่ากระอักกระอ่วนทันทีหลังจากที่เขารับสาย จอร์นไม่พูดอะไรและนั่งลงบนเก้าอี้ที่นั่งของเขาเพื่อฟังเธอและรอให้เธอแก้ตัวตามปกติของเธอ
"เมื่อคืนฉันเหนื่อยมาก พอกลับไปถึงบ้านเ้าสโนว์ก็มาป่วยจากอาหารเป็พิษอีก ฉันเลยต้องพาไปหาสัตวแพทย์เพื่อรักษา"
"ผมคิดว่าสโนว์ตายเมื่อสองสัปดาห์ก่อนแล้วซะอีก" จอร์นตัดบทก่อนที่เธอจะพูดจบ ทำให้เธอหยุดคิดเื่นั้น
"ตายเหรอ ฉันบอกคุณไปว่าอย่างนั้นหรอ" เธอถามพร้อมกับขมวดคิ้วสับสน ซึ่งทำให้จอร์นสงสัยกับตัวเองว่าเขาเห็นอะไรในตัวเธอทำไมถึงทนกับเธอมาได้ตลอดทั้งปีที่ผ่านมา
"เอทาน่า ผมว่าเื่ระหว่างเราคงจบลงเท่านี้" จอร์นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทำให้เธอกระพริบตาด้วยความประหลาดใจ จากนั้นเธอก็เริ่มหัวเราะ
"คุณล้อเล่นใช่ไหม คุณไม่ได้หมายความอย่างที่พูดจริงหรอกใช่ไหม" เธอถามอย่างสงสัยเมื่อเขาไม่ได้หัวเราะกลับหาเธออย่างที่คนพูดเล่นเขาทำกัน
"จริงสิ เห็นได้ชัดว่าคุณไม่สนใจผมและผมก็นึกไม่ออกเลยว่าทำไมคุณถึงตกลงคบกับผมั้แ่แรก ผมคิดจบเื่ของเราไปแล้ว" จอร์นพูดก่อนจะหันกลับไปสนใจเอกสารที่เขาวุ่นอยู่ก่อนที่เธอจะโทรเข้ามา
"เอทาน่า ทำไมคุณไม่เก็บละครที่คุณเล่นไว้ให้คนอื่นดูล่ะ คุณควรจะให้ความสำคัญกับเื่ของเราั้แ่แรกให้มากกว่านี้ ผมต้องกลับไปทำงานก่อน ผมเกลียดการถูกรบกวนเวลาที่ผมกำลังทำงาน" จอร์นพูดอย่างไม่ใส่ใจใยดี เขารู้ว่าเหตุผลเดียวที่เธอมองข้ามเขาก็คือเธอไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วตัวตนเขาเป็ใครก็เหมือนกับคนส่วนใหญ่ทั่วไป
เอทาน่าอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องเงียบไว้เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เ็าของเขา "งั้นก็ได้" เธอพูดขณะที่วางสาย
ประตูห้องทำงานเปิดออกและจอร์นเงยหน้าขึ้นขณะที่แฮร์รี่ มือขวาของเขาเดินเข้ามา "ฉันพึงได้รับแจ้งมาว่านายยกเลิกการประชุมที่มีกำหนดสำหรับเช้านี้กับกรรมการไปหรอ" เขาถามขณะเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามทอม
"ใช่..ฉันยกเลิกเอง"
"ทำไม..นายไม่ใช่คนประเภทที่จะเปลี่ยนแผนกะทันหันแบบนี้ นายไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย"แฮร์รี่สงใสในสิ่งที่เปลี่ยนไปกับตัวเขา
"ฉันไม่เป็ไร ฉันจะขอพักสักระยะหนึ่ง ดังนั้นฉันจึง้าให้นายเข้ามาดูแลสิ่งต่างๆ ที่สำนักงาน โดยเฉพาะการประชุมกับผู้อำนวยการฝ่ายต่างๆ" จอร์นพูดทำให้แฮร์รี่ขมวดคิ้ว
"ฉันก็ไม่ได้ทำอย่างนั้นมาตลอดหรือไง พนักงานครึ่งหนึ่งในบริษัทคิดว่าฉันเป็ CEO ไปแล้ว ฉันสงสัยจริงๆว่าทำไมนายถึงอยากรวยมากขนาดนี้ ถ้านายไม่แม้แต่จะคิดโอ้อวดใครต่อใคร" แฮร์รี่พูดทำให้จอร์นหัวเราะเบาๆ
"ผู้อำนวยการคนใหม่ที่จะเข้ามาทำงานในแผนกแฟชั่นในวันนี้ เธอมาถึงสำนักงานแล้วหรือยัง” จอร์นถามทำให้แฮร์รี่มองเขาอย่างสงสัย
"ทำไมนายถึงสนใจเธอนัก และเมื่อคืนนายก็โทรมาถามชื่อผู้อำนวยการคนใหม่นี้กับฉันซะดึกดื่น" แฮร์รี่ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
จอร์นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจว่าคงไม่มีอะไรเสียหายที่จะเล่าให้แฮร์รี่ฟัง "ใช่..ฉันพบเธอที่คลับเมื่อคืนนี้" จอร์นพูดทำให้แฮร์รี่เบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อ
"คลับ..คุณคีร่า พอช เนี่ยนะฉันไม่คิดว่าอย่างนั้น จากทั้งหมดที่ฉันเล่าให้นายฟังเกี่ยวกับเธอ เธอเป็คนบ้างานและไม่ใช้ชีวิตทางสังคม" แฮร์รี่พูดทำให้จอร์นยิ้ม
"ฉันไม่สงสัยเลย เมื่อวานเป็วันเกิดของเธอ ฉันเดาว่านั่นคงเป็สาเหตุที่เธอกล้าออกไปเที่ยว ฉันคิดว่าเธอน่าสนใจ" จอร์นพูดด้วยสีหน้าขบขัน
"ทำไมนายถึงคิดว่าเธอน่าสนใจ แล้วเอทาน่าล่ะ"
"ฉันเลิกกับเธอก่อนที่นายจะเดินเข้ามา" จอร์นพูดอย่างไม่สนใจ
"ทำไม เพราะคุณคีร่างั้นหรอ"แฮร์รี่ถามเหตุผล
"ฉันกำลังจะทำอย่างนั้นเมื่อคืนนี้ แต่แล้วเธอก็หยุดฉันอีกครั้ง"
"นายไม่ได้คุยกับคุณคีร่าใช่ไหม" แฮร์รี่ถาม ทำให้จอร์นยิ้มเมื่อเขานึกถึงเหตุการณ์ในเมื่อคืน
"ฉันเต้นรำกับเธอ" จอร์นพูดโดยไม่ใส่ใจรายละเอียดอื่นๆ ของเธอที่เขารู้ว่าอาจทำให้คีร่าอับอายได้
"นายเต้นรำกับเธอหรอ" แฮร์รี่ถามด้วยความประหลาดใจ
"ใช่.. แต่เธอไม่รู้ว่าฉันเป็ใคร และฉันก็ตั้งใจจะให้เป็แบบนั้น ดังนั้นนายต้องช่วยฉันจับตาดูเธอ"
"นี่หมายความว่านายยกเลิกการประชุมเพราะนายรู้ว่าเธอจะมาสายงั้นหรอ เดี๋ยวก่อน..อย่าบอกนะว่าเธอนอนค้างกับนายทั้งคืน" แฮร์รี่ถามด้วยความตื่นตระหนก
"อย่าไร้สาระน่า..เมื่อคืนเธอดื่มไปเยอะ และฉันคิดว่านี่เป็ครั้งแรกที่เธอได้ออกไปเที่ยวแบบนี้ เธอดื่มไปเยอะขนาดนั้นมันอาจจะเป็เื่ยากที่จะลุกจากเตียงได้ง่ายๆ ดังนั้นฉันจะไม่ปล่อยให้เธอลำบากไปมากกว่านี้ แค่ดุเธอที่มาสายก็พอ แต่อย่าแรงกับเธอเกินไป" จอร์นพูดทำให้แฮรี่มองเขาด้วยสายตาที่หรี่ลง เขาพยักหน้าแม้ว่าเขาจะไม่เชื่อสิ่งที่จอร์นเพิ่งพูดไปก็ตาม