ตอนที่ 11 กลับดาวโลกอีกครั้ง
"ก่อนอื่นเราจะต้องทำการฝึกทักษะต่าง ๆ และการบ่มเพาะพลังลมปราณเพิ่มขั้นยุทธให้แก่เด็กพวกนี้ก่อน พวกเ้าทั้งสองอยู่ดูแลเด็ก ๆ พวกนี้ก่อนนี้เงิน 1,000 พันตำลึงทองพวกเ้านำไปซื้อเสื้อผ้าโอสถและอาหารที่จำเป็เพิ่มเติมและสร้างที่พักชั่วคราวที่นี้ก่อนและให้พวกเ้าบางส่วนไปกระจายข่าวและตามหาเด็กกำพร้าที่ไม่มีใครดูแลให้มารวมกันอยู่ที่นี้ส่วนความปลอดภัยพวกเ้าไม่ต้องเป็ห่วงข้าปกป้องพวกเ้าทุกคนเองเอานี้ หยางโจวเฟิง หยางอี้ซิน หยกสื่อสารรับหยกสื่อสารไปถ้ามีเื่ด่วนอะไรให้ติดต่อมาหาข้าทันทีส่วนข้าจะกลับโรงเตี๊ยมและหาสถานที่จะสร้างตระกูลหยางของพวกเรา "
" ขอรับนายท่านข้าจะปฏิบัติตามคำสั่งของนายท่านขอรับ "
" ดีข้าขอกลับโรงเตี๊ยมก่อน พรึ๊บ ตอนนี้เราต้องกลับไปยังดาวโลกอีกครั้งเพื่อไปยึดเอาฐานที่มั่นของผู้ก่อการร้ายมาเป็ที่พักให้แก่เด็ก ๆ ก่อน ลองดูสิเราจะก้าวผ่านกาแล็คซี่ได้รึเปล่า ข้าจะกลับดาวโลกอีกครั้งไปยังฐานที่มั่นผู้ก่อการร้าย พรึ๊บ สุดยอดข้าสามารถข้ามผ่านกาแลคซี่ได้เลย ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าถ้าข้าจะไปที่ไดได้จะต้องเป็สถานที่ ที่ข้าเคยจากมาเท่านั้น ปีศาจมารออกมา เ้าจงไปจัดการสังหารสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ทั้งหมด ซากร่างและดวงิญญาเหล่านี้เ้าเอาไปได้ทั้งหมดแม้แต่เืซักหยดอย่าให้เหลือ แต่ เอ๊ะ ! นี้ข้าไม่เห็นเ้าไม่กี่วัน นี้เ้าสามารถสร้างกายหยาบได้บางส่วนแล้วหรือนี้ "
" ขอรับนายท่าน ข้าอยู่ที่ดวงดาวมารของข้า 10 ปีที่เท่ากับภายนอกนี้ 1 วันเท่านั้น ส่วนในสถานที่แปลกประหลาดนี้ข้าเห็นมนุษย์หลายหมื่นคนแต่พวกมันช่างอ่อนแอยิ่งนักไม่มีพลังปราณใด ๆ เหมือนที่ข้าพบนายท่านครั้งแรกเลยขอรับ พลังปราณธรรมชาติที่นี้ก็ต่ำมากเลยขอรับ ถ้าอย่างนั้นข้าน้อยขอไปจัดการพวกมันก่อนขอรับ "
" พรึ๊บบบ "
........................................................
" เ้ากลับมาแล้วเป็อย่างไร เ้าจัดการเรียบร้อยดีแล้วใช่รึเปล่า."
" ขอรับนายท่านมนุษย์เหล่านี้ช่างอ่อนแอยิ่งนักเพียงแค่ก้าวผ่านพวกมันก็ตายอย่างง่ายดาย แต่ที่แปลกประหลาดสิ่งของและสถานที่ใต้หุบเขามีแต่รูปร่างหน้าตาแปลกประหลาดยังมีอาวุธหลายอย่างที่เหมือนกับของนายท่าน และถ้ำใต้หุบเขาก็สว่างเหมือนกลางวันพื้นทีภานในถำ้ก็ยาวหลายสิบลี้ มีห้องโถงต่าง ๆ มากมายขอรับ "
" ทำได้ดีมากปีศาจมารเ้าเข้าไปพักผ่อนที่ดวงดาวเ้าก่อน ข้าจะไปสำรวจสถานที่นี้ก่อน พรึ๊บ ภายนอกฐานบัญชาการมันวางกับะเิมากมายเลย ต้องเรียกเข้ามาเก็บแยกต่างหากก่อน กับะเิรอบฐานลับจงเข้ามารวมกันในแหวนมิตินี้ วู๊บ ! เรียบร้อยไม่มีเหลือ เข้าไปดูฐานลับด้านในดีกว่า โอโฮ้ ! นี้มันอาวุธทำลายล้างทั้งหมดเลยนี้ ขีปนาวุธข้ามทวีปก็มี รถถังก็มี ห้องนั้นคงเป็ศูนย์บัญชาการกลางของพวกมันแน่ มีกล้องวงจรปิดนับพันตัวไปดูกล้องแต่ละตัวสิ กล้องตัวนี้เขียนว่า ห้องฝึกทหาร ไม่มีอะไรน่าดู ไปดูกล้องตัวอื่น ๆ นี้บอกว่าเรือนนอน โอ้ ! มันมีหลายหมื่นห้องเลยเหมาะให้เด็ก ๆ ในตระกูลข้าได้อยู่อาศัย กล้องตัวถัดไปเป็ห้องพัฒนาและวิจัยอาวุธชีวภาพไอ้พวกนี้มันชั่วร้ายเสียจริง ยังมีห้องผลิตอาวุธเองอีกด้วย ห้องนั้นห้องผลิตยามันถึงกับตั้งตั้งเครื่องจักรผลิตยาเองเลยรึเนี๊ยะ ห้องนั้นคลังอาหารมันนำเครื่องแช่อาหารมานับร้อยตู้คอนเทนเนอร์เลยพวกนั้นคงเป็อาหาร ตรงนั้นมีข้าวสารหลายหมื่นกระสอบเลยอาหารกระป๋องและอาหารแห้งมีหลายร้อยตู้คอนเทนเนอร์เลยอย่างนี้เราไม่ต้องกังวลเื่อาหารของเด็ก ๆ แล้ว เรายังมีหุบเขาอสูรและหุบเขาพืชผักสมุนไพรที่เด็ก ๆ สามารถหาอาหารกินกันเองได้และจะให้เด็ก ๆ นำธัญพืชบางส่วนในนี้ไปเพาะปลูกเพื่อเป็เสบียงตระกูลหยางของข้า ห้องนั้นเขียนว่าห้องควบคุมพลังงาน บ้าน่ามันสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในหุบเขานี้เลยรึแล้วทำไมทางสหประชาชาติจึงตรวจจับไม่เจอรังสีนิวเครียร์ แปลว่าพวกมันก็ต้องกำลังพัฒนาอาวุธนิวเครียร์แน่เลยโชคดีท่ี่เรามายึดฐานลับของพวกมันก่อนไม่อยากคิดเลยถ้าพวกมันนำมาใช้กับดาวโลกดวงนี้ ดูห้องต่อไปสิมันเขียนว่าเหมืองแร่ มีอยู่หลายที่เลย นั้นเหมืองแร่เหล็กมีโรงงานถลุงเหล็ก เหมืองแร่เงินเหมืองทองคำมีโรงถลุงแยกต่างหาก มิน่ามันถึงมีเงินทุนมากมายขนาดนี้พวกมันมีเหมืองเงินเหมืองทองคำนี้เอง มันหาสถานที่แบบนี้เจอได้อย่างไรกันนะ ห้องนั้นมันเขียนว่าห้องว่าห้องนิรภัยดูมันล็อคตู้เซฟแน่นหน้ามากไปดูภายในสิ โอ้วแม่เ้า ! ทองคำแท่งและแร่เงินมันหลอมรวมแล้วมาไว้ที่นี้นับแสนแท่งเลย มีสกุลเงินต่าง ๆ มากมายหลายร้อยตู้คอนเทนเนอร์เลย ยังมีพวกเพชรพลอย รูปภาพหายากมากมายเลยถ้าเราอยู่ในดาวโลกนี้เราก็เป็อภิมหาเศรษฐีแน่เลย ดูห้องถัดไปนั้นมันคุกคุมขังนักโทษนี้ไม่มีใครเหลืออยู่เลยปีศาจมารคงฆ่าหมดแล้ว ไม่ไหวพื้นที่เยอะมากเลย มันเจาะูเาเหล่านี้หลายสิบลูกเราตรวจทั้งวันก็ไม่หมดออกไปข้างนอกดีกว่า พรึ๊บ ออกมาด้านนอกแล้วตอนนี้ก็ได้เวลาดูดฐานลับแห่งนี้ทั้งหมดแล้ว พื้นที่ฐานลับทั้งหมดนี้จงเข้าไปในดวงดาวสีน้ำเงินของข้า วู๊บ เรียบร้อยดูดง่ายกว่าดินแดนของผู้าุโัอีกเพราะพื้นที่มีไม่กี่ร้อยกิโลเมตร ถ้าเ้าหน้าที่ขององค์กรสหประชาชาติมาเห็นคงใแน่เลย เสร็จแล้วก็ไปเยี่ยมหลวงตาต่อดีกว่า ไปวัดพุทไธศวรรย์ พรึ๊บ ถึงแล้วไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนที่เรายังอยู่ั้แ่เด็กแต่หลวงตาไปไหนนะ ไม่เห็นหลวงตาอยู่ในกุฏิเลยเราก็ใช้ดวงจิตตรวจสอบทั่ววัดแล้วไม่พบหลวงตาเลย อะ หลวงพี่มาพอดี นมัสการหลวงพี่ หลวงพี่เห็นหลวงตาคงรึเปล่าครับ "
" อ้าว ! เ้าโจหลอกรึ ใหนว่าเ้าไปอยู่กับกองกำลังสหประชาชาติทำไมมาอยู่ที่นี้ได้ แล้วเ้าแต่งตัวแปลกประหลาดเสียจริงไปแสดงหนังจีนมารึ ส่วนหลวงตาข้าก็ไม่เห็นท่านมาเกือบสองเดือนแล้วส่งสัยท่านไปธุดงส์ บางที่ท่านก็ไปธุดงส์หลายปีกว่าจะกลับเ้าก็น่าจะรู้นี้ เ้าก็เข้าไปพักผ่อนในกุฏิหลวงตาก่อน ข้าไปแล้ว"
" ขอบคุณหลวงพี่ เราเข้าไปในกุฏิหลวงตาก่อนดีกว่า แอ๊ด หลวงตาไม่อยู่หลายเดือนกุฏิยังสะอาดอยู่เลย เอ๊ะ ! นั้นมีอะไรวางอยู่ในพานหน้าโต๊ะหมู่บูชา ทำไมจึงมีพลังงานแปลกประหลาดยิ่งนัก หลวงตาเขียนอะไรไว้ที่กระดาษด้วยลองเปิดอ่านดูสิ " เ้าโจเมื่อเ้าได้อ่านข้อความนี้แปลว่าหลวงตาไม่ได้อยู่ในสถานที่แห่งนี้แล้วไม่ต้องตามหาหลวงตา หลวงตาอยู่สถานที่ห่างไกลตอนนี้เ้าก็น่าจะรู้แล้วว่ายังมีสถานที่อื่นอีกนอกจากดาวโลกดวงนี้ หยกนี้ติดตัวเ้ามาั้แ่ทารกมันมีความทรงจำของพ่อแม่เ้า หลวงตานั้นเจอเ้าในมหาสมุทรสุริยะดาราจักร 12 นักษัตร หลวงตาเลยช่วยเ้าไว้และนำเ้ามาเลี้ยงดูยังดวงดาวแห่งนี้หวังว่าหลวงตาจะได้พบเจอเ้าอีกครั้ง "
" อ้า ! ที่แท้ข้าไม่ใช่คนของดาวโลกแห่งนี้ แล้วข้าเป็ใครกัน ทำไมข้าถึงถูกทอดทิ้งที่มหาสมุทรสุริยะจักร 12 นักษัตรกันข้าจะไปตามสืบประวัติตัวขิงข้าสาเหตุใดทำไมข้าจึงถูกทอดทิ้ง หยกบันทึกความทรงบันทึกอะไรไว้บ้าง อ๊ะ ! นั้นตัวข้าตอนที่ยังเป็ทารกนี้แล้วสองคนนั้นคงเป็พ่อแม่ของข้าสินะแต่ข้าเห็นหน้าพวกท่านไม่ชัดเจนเลยแล้านั้นทารกอีกคนเป็ผู้หญิงรึผู้ชายนะทำไมมีหยกรูปร่างหน้าตาเหมือนกับของข้าเลยและมีชายหญิงอีกคู่ คงเป็พ่อแม่ของเด็กทารกคนนั้นหน้าตาก็เห็นไม่ชัดเจนเหมือนกันเหมือนพวกท่านทั้งสี่คนกำลังคุยอะไรกันอยู่ อ๊ะ ความทรงจำที่บันทึกไว้จบแล้ว แต่อย่างน้อยข้าก็ยังรู้ว่าข้านั้นยังมีพ่อแม่อยู่ รอก่อนนะท่านพ่อท่านแม่ข้าจะไปตามหาพวกท่าน ก่อนที่เราจะไปช่วยเสวี่ยเอ๋อเราต้องเข้าไปจัดการพื้นที่ดวงดาวสีนำ้เงินของเราก่อน ต้องเข้าไปในดวงใจมหาเทพเทวะสักหนึ่งอาทิตย์ถ้าเทียบเวลาแล้วก็น่าสัก 70 ปีของเวลาภายในดวงใจมหาเทพเทวะของข้า ข้าต้องไปก่อสร้างตระกูลของข้า จัดทำตำราต่าง ๆ ทั้งการสร้างอาวุธสมัยใหม่โดยมีดวงจิตและแก่นอสูรเป็พลังงานแทนลูกะุลูกะเิแบบเดิม และวิธีการผลิตโอสถ การทำเหมืองแร่ต่าง ๆ การเพาะปลูก จัดพื้นที่บ่มเพาะพลังลมปรานให้แก่เด็ก ๆ และอื่น ๆ อีกมากข้าใช้เวลา 1 อาทิตย์ ก็เทียบเท่า 70 ปี ภายในดวงใจมหาเทพเทวะของข้า เริ่มเลยดีกว่ากลางม่านเกราะวายุคุ้มกันภายในกุฏินี้ "
" ในที่สุดเราก็จัดการเสร็จ ทั้งเทคโนโลยีที่เราใส่เข้าไปไม่ว่าจะเป็การผลิตอาวุธการทำเหมืองแร่ชนิดต่าง ๆ การผลิตโอสถ การเพาะปลูก ทั้งแหล่งนำ้อมฤตพืชสมุนไพร เคล็ดวิชาต่างที่เราคิดขึ้นเองและทักษะต่าง ๆ ที่เราได้จากมือสังหารเราก็เอามาแก้ไขเปลี่ยนแปลงใหม่ การทำม่านเกราะคุ้มกันสัตว์อสูรต่าง ๆ เพิ่มเติมให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างเราก็จัดการเสร็จหมดแล้วตอนนี้เราก็สามารถกลับไปหาเด็ก ๆ ได้แล้ว ไปกัน "
" พรึ๊บบบ "
..............................................................
" นายท่านกลับมาแล้ว"
" เป็อย่างไรบ้างงานที่มอบหมายให้ไปทำสำเร็จเรียบร้อยหรือไม่ "
" เรียนนายท่านข้าและพี่น้องได้กระจายข่าวออกไปและตามหาเด็ก ๆ ที่กำพร้าทั้งหมดในเมืองแห่งนี้และบริเวณใกล้เคียง พวกเรารวบรวมคนทั้งหมดได้ 50,000 คน เป็เด็กอายุไม่เกิน 10-15 ปี 40,000 คน อายุั้แ่ 1-9 ปี ที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ที่ถูกถอดทิ้งตามที่ต่าง ๆ ประมาณไม่เกิน 10,000 คน โดยแบ่งเป็ผู้ชายประมาณ 20,000 คน ผู้หญิงประมาณ 30,000 คน ขอรับนายท่าน "
"อื้อฮือ ! มากกว่าที่ข้าคาดการณ์เอาไว้มากพอสมควร ทีแรกข้าคิดว่ามีไม่กี่พันคนถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าสถานการณ์ของอณาจักรเทพอสูรัทิศอุดร ไกล้ล่มสลายแล้วถึงได้มีเด็กกำพร้ามากมายขนาดนี้ นี้ยังไม่นับรวมที่เด็ก ๆ กระจัดกระจายไปทิศทางอื่นอีกยังไม่รวมที่ถูกจับไปเป็ทาสอีกไม่ได้การแล้วเสวี่ยเอ๋อภรรยาข้าคงได้รับอันตรายแน่ข้าต้องรีบไปหานางแล้ว แต่เอาเถอะไหน ๆ เด็ก ๆ พวกนี้ก็มาแล้วก็รับเข้าตระกูลหยางของข้านี้ทั้งหมดแล้วกัน พวกเ้าทุกคนทำได้ดีมากที่ช่วยเหลือเด็ก ๆ พวกนี้ พวกเ้าเรียกรวบรวมเด็ก ๆ ทุกคนมารวมตัวกันบริเวณนี้ให้หมด "
"ขอรับนายท่าน พวกเ้าทั้งหมดมารวมตัวกันที่นี้ทุกคนนายท่านประจำตระกูลหยางของเราให้มารวมตัวกันที่นี้ห้ามขาดแม้แต่คนเดียว "
" ทุกคนมาครบแล้วใช่ใหม ดีข้า หยางโจว ผู้ก่อตั้งตระกูลหยาง ข้าขอตอนรับทุกคนเข้าตระกูลหยางของข้า ข้าขอให้ทุกคนลืมชื่อแซ่เก่าของพวกเ้าแล้วมาใช้แซ่ใหม่ของข้าพวกเ้าทุกคนเป็คนของตระกูลหยาง ต่อไปนี้ทุกคนต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันช่วยเหลือซึ่งกันและเราจะช่วยคนดีปราบปรามคนเลว ข้านั้นยังไม่มีอะไรทีจะพูดมากไปกว่านี้ ข้าจะพาพวกเ้าทุกคนไปตระกูลหยางของข้า พวกเ้าจะได้กินอิ่มนอนหลับพวกเ้าทุกคนจะได้ฝึกการบ่มเพาะพลังลมปราณและขั้นยุทธสูงสุดเพื่อเป็กองกำลังตระกูลหยางที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ถ้าพวกเ้าพร้อมแล้วจับมือกันให้แน่นแล้วเพ็งสมาธิมาที่ข้าข้าจะพาพวกเ้าไปตระกูลหยางของพวกเรา พาเด็ก ๆ ทุกคนไปตระกูลหยาง ไป "
" พรึ๊บบ กรึ๊มม กรึ๊มมม "
.................................................
" โอ้โฮ ! นายท่านที่นี้ที่ใหนกันทำไมมันถึงใหญ่โตสวยสดงดงามขนาดนี้ "
"ที่นี้คือตระกูลหย่างของพวกเ้า ข้าได้จัดเตรียมทุกอย่างให้ทุกคนแล้ว หยางโจวเฟิงและ หยางอี้ซิน เ้าให้เด็กทุกคนรวมตัวบริเวณแถวนี้ก่อนส่วนเ้าและคนที่มีอายุ มากกว่า 14 -15 ปี ไปประชุมที่ห้องโถงหลักตระกูลหยางของพวกเรา ตามข้ามา "
" ที่นี้คือห้องโถงหลักของตระกูลซึ่งข้าได้สร้างขึ้นเป็พิเศษใต้หุบเขานี้สามารถรองรับคนได้หลายหมื่นคน หยางโจวเฟิงและหยางอี้ซินพวกเ้าทั้งสองคนข้าจะให้เป็ผู้ดูแลตระกูล่ข้าไม่อยู่ให้เ้าแจกจ่ายงานแบ่งหน้าที่ที่รับผิด ข้อมูลทั้งหมดนี้ข้าได้บันทึกในหยกความทรงจำนี้ทั้งหมดแล้ว พวกเ้าคิดว่าใครควรทำหน้าที่อะไรพวกเ้าทุกคนควรไปแบ่งหน้าที่งานกันให้ชัดเจนใครที่เคยทำงานหรือครอบครัวเก่าพวกเ้าและเด็ก ๆ ทุกคนที่เคยทำงานอะไรกันมาก่อนหน้า ก็จัดหน้าที่งานให้เหมาะสม คำภีร์ทักษะยุทธต่าง ๆ ข้าได้จัดเตรียมไว้หมดแล้ว บางสิ่งบางอย่างในนี้อาจจะแปลกประหลาดแต่พวกเ้าไม่ต้องสนใจเื่นี้ ข้าได้บันทึกการใช้งานในหยกความทรงจำไว้ทั้งหมดและข้าจะฝึกพวกเ้าทุกคนและตรวจสอบหน้าที่รับผิดชอบและจัดตารางการฝึกขั้นยุทธและการบ่มเพาะพลังลมปรานของพวกเ้าทุกคน ซึ่งทรัพยากรต่าง ๆ ทั้งแก่นอสูร โอสถ และหยกพลังลมปรานข้าเตรียมไว้ให้เ้าทุกคนข้าจะให้พวกเ้าทุกคนแข็งแกร่งภายในเจ็ดวันนับจากวันนี้เป็ต้นไป อ้อ ข้าลืมบอกไป 1 วันที่ดวงดาวภายนอกเท่ากับ 10 ปี ของที่นี้ ถ้าเ้าอยู่เจ็ดวันก็เท่ากับเ้าอยู่ที่นี้ 70 ปี แต่พวกเ้าไม่ต้องหวงข้าจะให้พวกเ้ามีอายุไม่เกิน 20 ปีทุกคน ข้ามีทั้งโอสถและน้ำอมฤต ให้เ้าได้ดื่มกินกันเพื่อคงความเยาว์วัย พวกเ้าทุกคนแยกย้ายกันไปดูแลตามหน้าที่งานของแต่ละคน ตอนนี้พวกเ้าทุกคนไปรับหน้าที่งานและทักษะยุทธและคำภีร์ต่างไปฝึกให้น้อง ๆ เ้าทุกคน ทุกคนแยกย้ายไปกันได้ห้องพักแต่ห้องจะจัดอย่างไรให้พวกเ้าจัดกันตามที่ควรก็แล้วกันไปได้ "
.........................................................................