บทที่ 1: ... ั้แ่วันแรกที่เจอ !
สติสัมปชัญญะของฉันเริ่มเลือนรางและพร่าเลือนลงเรื่อย ๆ...
ฉันจำได้เพียงภาพแสงไฟสีส้มอมแดงสลัวที่เต้นระริกเป็จังหวะอยู่ในบาร์หรูระดับ VIP เสียงเพลงแจ๊สท่วงทำนองเนิบช้าและเสียงแก้วไวน์กระทบกันรอบกายไม่ได้ช่วยให้ความตึงเครียดในอกของฉันลดน้อยลงได้เลย ตรงข้ามโต๊ะทำงานไม้เนื้อดีตัวใหญ่คือ 'เสี่ยชัย' มาเฟียรุ่นใหญ่ที่มีอิทธิพลในธุรกิจสีเทาและขึ้นชื่อเื่ความตัณหาจัด เขาเป็เ้าหนี้อีกคนของพี่เรน (Rain) พี่ชายตัวแสบที่จู่ ๆ ก็กบดานหนีไป ทิ้งให้ฉันต้องเผชิญชะตากรรมกู้บริษัทด้านความปลอดภัยไซเบอร์อย่าง 'Pluvia Cybersecurity' ที่เขาสร้างขึ้นมาเพียงลำพัง
"พี่ชายเธอหนีไป ทิ้งหนี้ก้อนโตไว้ให้บริษัทที่กึ่งเจ๊ง... แล้วเธอคิดว่าลำพังผู้หญิงตัวคนเดียวที่ไม่มีเงินทุนหนุนหลังจะรับผิดชอบมันไหวเหรอคุณหนูมิกะ?" เสี่ยชัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแฝงแววคุกคามคู่นั้นกวาดมองใบหน้าและ่ลำคอระหงของฉันอย่างเปิดเผย เขาสไลด์แก้วค็อกเทลสีชมพูหวานประดับแผ่นมะนาวส่งมาตรงหน้าฉัน
ฉันเม้มปากแน่น พยายามคุมลมหายใจให้ราบเรียบที่สุดเพื่อไม่ให้เขาสังเกตเห็นความสั่นกลัว "บริษัท Pluvia ของพี่เรนยังมีระบบเทคโนโลยีที่เป็สิทธิบัตรส่วนตัวที่มีมูลค่าสูงมากค่ะ ถ้าเสี่ยยอมยืดเวลาชำระหนี้ให้มิกะได้ปรับปรุงโครงสร้างระบบเพื่อนำไปเสนอกับนักลงทุนรายอื่น..."
"ยืดเวลาเหรอ? ได้สิ... ข้อเสนอนั้นง่ายมากสาวน้อย แค่คืนนี้เธอเข้ามาทำหน้าที่ดูแลฉันในฐานะเด็กดีสักคืน หนี้สินทั้งหมดฉันจะแช่แข็งไว้ให้เธอทันที" เสี่ยชัยยิ้มกริบ แววตาสื่อเจตนาหยาบโลนชัดเจน
ฉันพยายามระงับอารมณ์โกรธ แต่ความเครียดสะสมตลอดหลายสัปดาห์และความจนหนทางบีบคั้นให้ฉันต้องประวิงเวลา ฉันจึงตัดสินใจยกแก้วค็อกเทลตรงหน้าขึ้นจิบช้า ๆ เพื่อแสดงท่าทีประนีประนอม ทว่าทันทีที่ของเหลวอุ่นอ้าวและมีรสหวานประหลาดแล่นลงสู่ลำคอ โลกทั้งใบของฉันก็เริ่มหมุนคว้าง
เพล้ง!
แก้วคริสตัลร่วงหลุดจากมือฉันไปกระทบพื้นพรมจนน้ำหวานสาดกระจาย หัวใจของฉันเต้นระรัวและแรงขึ้นจนน่ากลัว ความร้อนผ่าวสายหนึ่งแล่นพล่านจากท้องน้อยแล่นริ้วขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลัง ผิวกายของฉันเริ่มขึ้นสีแดงซ่านและแห้งผาก ลมหายใจร้อนระอุเริ่มหอบถี่จนต้องอ้าปากช่วยบิดขาเข้าหากันแน่นเมื่อความรู้สึกวาบหวามปั่นป่วนเข้าโจมตีร่างกายอย่างรุนแรง
"ยา... เสี่ย... วางยามิกะ..." ฉันเค้นเสียงครางแ่ มือเรียวไร้เรี่ยวแรงจนแทบจะประคองตัวเองไม่ให้อ่อนยุบลงไปบนเบาะโซฟาไม่ได้
"รู้ตัวก็ช้าไปแล้วกระต่ายน้อย มานี่มา..." เสี่ยชัยยิ้มหัวเราะอย่างผู้ชนะ ขยับตัวหนา ๆ ของมันเข้ามาหวังจะรวบตัวฉันที่กำลังกอดตัวเองบิดเร่า
โครม!
ทันใดนั้น บานประตูกระจกนิรภัยหนาของห้อง VIP ก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง บอดี้การ์ดร่างั์สองคนของเสี่ยชัยกระเด็นเข้ามานอนกองแทบพื้นห้องในสภาพไร้ทางสู้ ร่างสูงใหญ่สง่างามในชุดสูทสีเข้มประณีตสั่งตัดก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายความเย็นเยือกและอำนาจอันน่าเกรงขามแผ่ซ่านสะกดทุกความเคลื่อนไหว
'เคียวยะ ดันเต้' (Dante Kyouya) มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่น-อิตาลีผู้เป็เ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของพี่เรนยืนเด่นตระหง่าน แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองความโกลาหลในห้องด้วยความเ็า ด้านหลังของเขาคือ 'ชิน' (เตชิน) บอดี้การ์ดหนุ่มร่างแกร่งสัญชาติไทยที่ยืนถือปืนเก็บเสียงในมือด้วยท่าทางเรียบเฉยแต่พร้อมลั่นไกทุกวินาที
"แก... เคียวยะ! บุกเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?!" เสี่ยชัยหน้าถอดสีทันทีที่เห็นหน้าผู้มาใหม่
"หนี้ของเรนเป็สิทธิ์ของตระกูลของฉัน... รวมถึงตัวผู้หญิงคนนี้ด้วย" น้ำเสียงทุ้มต่ำของเคียวยะเย็นเฉียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก เขาก้าวเดินผ่านร่างบอดี้การ์ดที่นอนระเกะระกะเข้าหาเสี่ยชัยอย่างคุกคาม จนอีกฝ่ายต้องขยับถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัวอิทธิพลของเคียวยะที่มีมากกว่าหลายเท่า
ชินขยับตัวเข้าควบคุมพื้นที่และคนของเสี่ยชัยอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
เคียวยะก้มมองฉันที่นอนบิดเร่าอยู่บนโซฟา ลมหายใจของฉันร้อนจัดจนหน้าอกแอ่นกระเพื่อมถี่รัว มือบางพยายามทึ้งคอเสื้อเดรสสีครีมออกเพื่อระบายความร้อนที่สุมทรวง ั์ตากลมโตฉ่ำชื้นด้วยน้ำตาแห่งความทรมานสบเข้ากับดวงตาคมดุของเขา
"ช่วย... มิกะด้วย... ร้อน..." ฉันพึมพำอย่างไร้สติ
เคียวยะขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงช้อนอุ้มร่างของฉันขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง ความอุ่นร้อนของร่างกายฉันปะทะกับแผ่นอกกว้างที่เย็นเยียบและหอมกลิ่นน้ำหอมไม้สนอ่อน ๆ ของเขา ฉันรีบซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอของเขาเพื่อหาความเย็นทันที ครางเครือในลำคออย่างหมดทางสู้
"ชิน... ให้คนจัดการกวาดล้างที่นี่ให้สะอาด นายพาฉันกับยัยเด็กนี่กลับเพนต์เฮาส์ด่วน" เคียวยะสั่งเสียงเรียบเฉียบพลันกระชับอ้อมกอดอุ้มฉันเดินออกไปจากห้อง VIP ทันที
---
ภายในห้องโดยสารรถลิมูซีนคันหรูที่มืดมิดและเงียบสงบ มีเพียงแสงไฟจากตึกรามบ้านช่องภายนอกที่สาดส่องเข้ามาตามจังหวะรถเคลื่อนที่
ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศราคาแพงไม่ได้ช่วยลดทอนความร้อนรุ่มในกายของฉันลงได้เลย ฤทธิ์ยาปั่นประสาทและกระตุ้นอารมณ์รักกำลังทรมานฉันจนแทบคลั่ง ร่างกายของฉันบิดเร่าขยับอย่างกระสับกระส่ายอยู่เบาะหลัง ฉันพยายามไขว่คว้าหาความเย็นและััจากร่างสูงใหญ่ของเคียวยะที่นั่งนิ่งอยู่ข้าง ๆ
ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงคลานขยับเข้าไปหาเขา มือบางสั่นเทาลูบไล้ไปตามท่อนแขนแกร่งและแผงอกภายใต้เสื้อเชิ้ตของเขาอย่างสะเปะสะปะ
"ร้อน... ช่วยมิกะด้วย... ร้อนเหลือเกิน..." ฉันสะอื้น ครางแ่เสียงหวานแหบพร่าเบียดกระแซะร่างกายเข้าหาลำตัวของเขาอย่างจงใจ
"อยู่นิ่ง ๆ ยัยหนู อย่าหาเื่ใส่ตัว" เคียวยะเอ่ยห้ามเสียงต่ำ ดึงมือเรียวของฉันออก แต่สติของฉันขาดสะบั้นไปแล้ว ฉันปัดป่ายมือกลับไปและรุกคืบขยุ้มคอเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น กระดุมเชิ้ตสองเม็ดบนหลุดออกเผยให้เห็นแผงอกแกร่งและรอยสักัพาดผ่าน ฉันจงใจซุกไซ้ใบหน้าร้อนผ่าวลงกับซอกคอและผิวเนื้ออุ่นกึ่งเย็นของเขา ลมหายใจร้อนระอุของฉันเป่ารดผิวกายเขาจนเคียวยะสะท้านและขบกรามแน่นจนเป็สัน
ฉันได้ยินเสียงหายใจของเคียวยะหอบหนักขึ้น แววตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มสะท้อนความขัดแย้งอย่างรุนแรง เขารู้ดีว่า 'ชิน' บอดี้การ์ดคนสนิทและคู่รักของเขากำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่เบาะหน้า แม้จะมีแผงกั้นกึ่งโปร่งแสงแยกห้องโดยสาร แต่บรรยากาศที่ต้องห้ามและมีชินอยู่ร่วมในระยะที่รับรู้ได้ทุกัักลับยิ่งทำให้สถานการณ์นี้ทวีความตึงเครียดและเซ็กซี่อย่างประหลาด
"โธ่เว้ย... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาทำเื่บ้า ๆ ในรถหรอกนะมิกะ" เคียวยะสบถต่ำพยายามดันร่างของฉันออก ทว่ายามที่สะโพกมนของฉันบดเบียดเข้าหาหน้าตักสอบของเขาอย่างไม่รู้ตัว ความอดทนของมาเฟียหนุ่มผู้คุ้นเคยกับการควบคุมทุกอย่างก็พังทลายลงทันที
หมับ!
เคียวยะรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันตรึงไว้บนเบาะหนังแท้ ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมากักขังฉันไว้ใต้ร่าง ั์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยไฟราคะที่จุดประกายขึ้น เขาก้มลงมาบดเบียดริมฝีปากจูบฉันอย่างบ้าคลั่ง รสจูบดิบเถื่อนและป่าเถื่อนรุกรานเรียวปากเล็ก เกี่ยวกระหวัดลิ้นร้อนดูดดื่มจนฉันครางอื้ออึงสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
ฝ่ามือหนาอีกข้างของเขาที่ว่างจากการตรึงข้อมือฉัน เลื่อนลงไปตามแนวด้านข้างสะโพกมน รูดรั้งชุดเดรสสีครีมขึ้นไปกองที่เอว เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟข้างถนน นิ้วเรียวยาวร้อนจัดสอดแทรกผ่านแพนตี้ลูกไม้ตัวบาง กรีดกรายนวดคลึงและหยอกเย้าปุ่มกระสันสะกิดอารมณ์บีบคั้นของฉันจนความเสียวซ่านแล่นริ้ว
"อ๊ะ... อ๊า... คุณเคียวยะ..." ฉันแอ่นสะโพกสู้มือเขา ร้องครางกระเส่าอย่างไม่อาจเก็บเสียง
ในจังหวะนั้น ฉันช้อนสายตามองผ่านความมืดสบเข้ากับดวงตาคมกริบของเคียวยะที่กำลังจ้องมองฉันอยู่ และฉันเห็นแววตาของเขาเหลือบมองขึ้นไปยังกระจกมองหลัง สบประสานสายตาเข้ากับั์ตาสมยอมของชินที่ขับรถอยู่ ความรู้สึกต้องห้าม หวาดเสียว และปนเซ็กซี่กระตุ้นอารมณ์ใคร่ของฉันจนพุ่งทะยานทะลุขีดจำกัด นิ้วแกร่งของเคียวยะขยับเร็วและแรงขึ้นอย่างจงใจจนร่างกายของฉันเกร็งกระตุก กรีดร้องครางยาวเหยียดเสร็จสมอารมณ์หมายไปหนึ่งรอบบนเบาะหลังรถ น้ำรักหวานใสเปรอะเปื้อนนิ้วมือยาวของเขาจนเปียกชื้น
"ทนอีกนิด... เราจะถึงเพนต์เฮาส์แล้ว" เคียวยะกระซิบเสียงพร่าจุมพิตที่หน้าผากฉ่ำเหงื่อของฉัน ลมหายใจหอบถี่ของเขายังคงเป่ารดใบหน้า
---
เมื่อรถหรูจอดสนิทที่ลานจอดรถส่วนตัว เคียวยะช้อนอุ้มร่างกึ่งเปลือยของฉันที่นอนหมดสภาพเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวเพื่อตรงสู่เพนต์เฮาส์ ภายในลิฟต์สี่เหลี่ยมแคบ ๆ บรรยากาศเงียบสนิทแต่กลับเต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจกระเส่าของเคียวยะและฉัน มือหนาของเขายังคงลูบไล้สะโพกของฉันอย่างแสดงความเป็เ้าของขณะที่ฉันซุกตัวกอดคอเขาแน่นด้วยความโหยหา
ทันทีที่ประตูห้องนอนใหญ่เปิดออก เคียวยะวางฉันลงบนเตียงกว้างคิงไซส์สีเข้มหนานุ่มอย่างรวดเร็ว ร่างสูงใหญ่ขยับขึ้นมาคร่อมทับกักขังฉันไว้ใต้ร่างทันที
ไฟรักที่คุกรุ่นมาจากเบาะหลังรถประทุขึ้นอีกครั้งอย่างไม่อาจต้านทานได้
ฉันมองภาพมาเฟียหนุ่มตรงหน้าผ่านม่านตาที่ฉ่ำปรือ เคียวยะโยนเสื้อเชิ้ตของเขาออกไปอย่างไร้ทิศทาง เผยท่อนบนที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามสมส่วนและรอยสักลายัที่พาดผ่านไหล่หนา แผ่นอกแกร่งสะท้อนแสงไฟสลัวช่างดุดันและเซ็กซี่จนใจฉันสั่นระรัวจนแทบหยุดเต้น
"เธอเป็คนเสนอตัวเข้ามาในกรงของฉันเองนะมิกะ... จำไว้ว่าคืนนี้เธอคือหลักประกันหนี้ของฉัน" เคียวยะกระซิบเสียงทุ้มต่ำพร่าชิดริมฝีปากฉัน ก่อนจะก้มลงจูบฉันอย่างหิวกระหายและรุนแรงยิ่งกว่าในรถ
ริมฝีปากหนาบดจูบเร่าร้อนปานจะกลืนกิน มือหนาแยกเรียวขาคู่สวยของฉันออกกว้างขวาง แทรกตัวสอบเข้ามาระหว่างกลาง ความแข็งแกร่งร้อนจัดบดเบียดกับช่องทางรักนุ่มหยุ่นที่เปียกชื้นและอุ่นจัด
"อ๊ะ... อ๊า..." ฉันหวีดร้องลั่นเมื่อความแข็งขืนใหญ่โตและร้อนระอุกดแทรกลึกเข้ามาในรวดเดียวรวดเร็ว ความคับแน่นและอุ่นร้อนขยายช่องทางจนฉันรู้สึกอึดอัดแน่นในท้องน้อย มือบางข่วนหลังไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเจ็บปนเสียวซ่านลึกระคนกัน
เคียวยะแช่ตัวค้างไว้ครู่หนึ่งให้ฉันได้ปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบตอกตรึงเข้าหาช่องทางรักนุ่มหยุ่นช้า ๆ และทวีความเร็วรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ดิบในกาย เสียงเนื้อกระทบกันและเสียงหายใจสะกดกลั้นดังระงมสลับกับเสียงเตียงสั่นไหว ฉันบิดส่ายสะโพกแอ่นรับจังหวะกระแทกกระทั้นของเขาอย่างลืมอาย สัญชาตญาณความ้าจากฤทธิ์ยาสั่งให้ฉันสลัดความเหนียมอายทิ้งไปหมดสิ้น
"คุณ... เคียวยะ... แรงอีก... ได้โปรด..." ฉันคร่ำครวญ ร้องขอััที่รุนแรงและดิบเถื่อนกว่าเดิม
"ปากดีนักนะมิกะ... ฉันจะจัดให้ตามคำขอ" เคียวยะคำรามต่ำในลำคอพลางจับสะโพกมนตรึงไว้แน่น เร่งความเร็วขยับกระแทกกระทั้นรวดเร็วถี่กระชั้น ทุกครั้งที่ตอกย้ำเข้ามาลึกสุดกระตุ้นจุดอ่อนไหวจนฉันกรีดร้องครางหวานออกมาไม่หยุดหย่อน สมองขาวโพลนรับรู้เพียงความซ่านเสียวสูงสุดที่สาดซัดเข้ามาเป็ระลอก
พายุรักโหมกระหน่ำจนถึงจุดสิ้นสุด สะโพกสอบเร่งความเร็วจังหวะสุดท้ายอย่างดิบเถื่อน ช่องทางรักของฉันตอดรัดความแข็งแกร่งของเขาถี่รัว ก่อนที่ความเสียวซ่านสูงสุดจะแล่นริ้วจนฉันตัวเกร็ง กรีดร้องครางยาวเหยียดพร้อม ๆ กับที่เคียวยะกระแทกเน้นลึกสุดและปลดปล่อยหยาดน้ำรักอุ่นร้อนทะลักเข้ามาเติมเต็มช่องทางภายในจนล้นปรี่ออกมาภายนอก
ฉันหอบหายใจโรยแรงด้วยความเหนื่อยอ่อนเกินขีดจำกัด เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปิดลง ร่างกายจมดิ่งสู่ความมืดมิดในอ้อมกอดอันแข็งแกร่งของเคียวยะ โดยที่ไม่รู้เลยว่าในยามเช้า ความจริงอันแสนหน่วงใจเื่ความสัมพันธ์ของเขากับชิน กำลังรอให้ฉันตื่นมาเผชิญหน้า
1K
![[มี E-Book] ดรุณีแสนชัง (ชุด ดรุณีครองหยก)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667719449_42650549.webp)
