
ตอนที่14 หมาลอบกัด
“เจย์ออกไปเต้นกันนะนะไปเต้นเป็เพื่อนโมจิหน่อย”
“เอาจริงดิ”
“จริง ป่ะ”
“อืมก็ได้”
โมจิในคืนนี้เธอน่ารักมากและเหมือนเป็ดาวในผับเลยก็ว่าได้สายตาของพวกนักเที่ยวหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างพากันมองมายังผมกับเธอเป็ตาเดียวกันตอนที่พวกเราสองคนกำลังเต้นนัวเนียกันอยู่ท่ามกลางนักเที่ยวคนอื่นๆ ค่ำคืนนี้ผมสนุกสุดเหวี่ยงดื่มเบียร์เข้าไปหลายแก้วชนิดที่ว่าไม่สนใจว่าพรุ่งนี้จะลุกไปเรียนไหวไหม
โมจิเต้นโชว์ไปรอบๆตัวผมเสมือนเป็เสาให้เธอรูดโชว์ความเซ็กซี่ ทั้งสีหน้าแววตาของเธอมาเต็มโมจิเองก็ดื่มไปหลายแก้วเหมือนกันแต่เธอดันคอแข็งกว่าที่ผมและพวกไอ้บอลคิดเอาไว้เยอะเธอดื่มไปตั้งเยอะแต่ดันไม่ออกอาการเมาเลยจนพวกผมต้องซูฮกให้
“ไอ้เจย์พวกมึงจะไปต่อที่ไหนกับโมจิหรือเปล่าวะ”
ไอ้นาทะโถามผมแข่งกับเสียงเพลงหลังจากผมกลับมานั่งที่โต๊ะ
“ยังไม่รู้เลยวะทำไมพวกมึงจะกลับแล้วเหรอ”
“เออ กูต้องแวะไปส่งไอ้บอลที่บ้านอีกแต่มึงกับโมจิอยู่ต่อได้เลยนะโว้ยพวกกูกลับกันได้”
“ได้ไงวะมาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกันสิ”
ผมหันไปหาโมจิ
“โมจิพวกเพื่อนของเจย์จะกลับแล้วอ่ะโมจิอยากไปต่อที่อื่นไหม”
“แล้วแต่เจย์เลยยังไงโมจิก็ต้องอาศัยรถเจย์กลับบ้านอยู่แล้วไปไหนไปกัน”
เธอยักคิ้วให้ผม
“โอเคไอ้นาทงั้นกูกลับออกไปพร้อมพวกมึงเลยแล้วกัน”
“เออ”
พวกผมจอดรถเอาไว้ด้านหลังของผับในมุมที่ค่อนข้างมืดผมเดินแยกย้ายจากพวกไอ้นาทกับไอ้บอลมากับโมจิสองคน ลานจอดรถตอนนี้ค่อนข้างเงียบเพราะผับยังไม่ปิด
“โมจิหิวไหม”
ผมหันไปถามเธอระหว่างที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปในรถยนต์
“อืม นิดหน่อย”เธอยักไหล่
“งั้นเราไปหาอะไรกินหน่อยเนาะเผื่อว่าเจย์จะสร่างเมาขึ้นมาบ้าง”ผมสังเกตจากสีหน้าของโมจิเธอมีอาการแปลกๆมองไปด้านหลังของผมนิ่งคิ้วสองข้างขมวดเป็ปมเข้าหากัน
“เจย์”
“อืมมีอะไรเหรอเปล่า”
“เจย์ระวัง กรี๊ดดด”
“ไอ้สัสจำพวกกูได้ไหมนี่แหน่ะ”
ยังไม่ทันที่ผมจะหันกลับไปมองด้านหลังเสียงกรีดร้องของโมจิก็ดังขึ้นพร้อมๆ กับของแข็งบางอย่างที่ฟาดกระทบมาที่บริเวณศีรษะของผมความเ็ปมาพร้อมกับความมึนงงและสายตาที่พร่ามัว ผมทรุดร่างลงกองกับพื้นความรู้สึกเหมือนมีของเหลวไหลอาบใบหน้าไปหมด
“เฮ้ยพวกมึงทำอะไรเพื่อนกูวะ/อะไรกันวะเกิดอะไรขึ้นไอ้เจย์/มันหนีไปทางโน้นแล้ว/เจย์เป็อะไรมากไหม”
เสียงต่างๆดังขึ้นในเวลาต่อมา ทว่าทุกเสียงที่ผมได้ยินเหมือนมันดังมาจากสถานที่อันไกลแสนไกล
“เจย์ เจย์ได้ยินโมจิไหม”
ผมรู้สึกเหมือนนอนซบอยู่กับร่างของใครสักคน
“ไอ้บอลเรียกรถพยาบาลเร็ว”
“เจย์ทำใจดีดีไว้นะเจย์”
ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวผมมันดูวุ่นวายไปหมดก่อนจะค่อยๆเงียบลงช้าๆ และมันก็ดับวูบลงในเวลาต่อมา