Hot Blood ร้อนรักวัยระเริง (Nc21+)

    ตอนที่14 หมาลอบกัด


    ตอนที่14 หมาลอบกัด

               

                “เจย์ออกไปเต้นกันนะนะไปเต้นเป็๲เพื่อนโมจิหน่อย”

                “เอาจริงดิ”

                “จริง ป่ะ”

                “อืมก็ได้”

                โมจิในคืนนี้เธอน่ารักมากและเหมือนเป็๲ดาวในผับเลยก็ว่าได้สายตาของพวกนักเที่ยวหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างพากันมองมายังผมกับเธอเป็๲ตาเดียวกันตอนที่พวกเราสองคนกำลังเต้นนัวเนียกันอยู่ท่ามกลางนักเที่ยวคนอื่นๆ ค่ำคืนนี้ผมสนุกสุดเหวี่ยงดื่มเบียร์เข้าไปหลายแก้วชนิดที่ว่าไม่สนใจว่าพรุ่งนี้จะลุกไปเรียนไหวไหม

                โมจิเต้นโชว์ไปรอบๆตัวผมเสมือนเป็๞เสาให้เธอรูดโชว์ความเซ็กซี่ ทั้งสีหน้าแววตาของเธอมาเต็มโมจิเองก็ดื่มไปหลายแก้วเหมือนกันแต่เธอดันคอแข็งกว่าที่ผมและพวกไอ้บอลคิดเอาไว้เยอะเธอดื่มไปตั้งเยอะแต่ดันไม่ออกอาการเมาเลยจนพวกผมต้องซูฮกให้

                “ไอ้เจย์พวกมึงจะไปต่อที่ไหนกับโมจิหรือเปล่าวะ”

                ไอ้นาท๻ะโ๷๞ถามผมแข่งกับเสียงเพลงหลังจากผมกลับมานั่งที่โต๊ะ

                “ยังไม่รู้เลยวะทำไมพวกมึงจะกลับแล้วเหรอ”

                “เออ กูต้องแวะไปส่งไอ้บอลที่บ้านอีกแต่มึงกับโมจิอยู่ต่อได้เลยนะโว้ยพวกกูกลับกันได้”

                “ได้ไงวะมาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกันสิ”

                ผมหันไปหาโมจิ

                “โมจิพวกเพื่อนของเจย์จะกลับแล้วอ่ะโมจิอยากไปต่อที่อื่นไหม”

                “แล้วแต่เจย์เลยยังไงโมจิก็ต้องอาศัยรถเจย์กลับบ้านอยู่แล้วไปไหนไปกัน”

                เธอยักคิ้วให้ผม

                “โอเคไอ้นาทงั้นกูกลับออกไปพร้อมพวกมึงเลยแล้วกัน”

                “เออ”

                พวกผมจอดรถเอาไว้ด้านหลังของผับในมุมที่ค่อนข้างมืดผมเดินแยกย้ายจากพวกไอ้นาทกับไอ้บอลมากับโมจิสองคน ลานจอดรถตอนนี้ค่อนข้างเงียบเพราะผับยังไม่ปิด

                “โมจิหิวไหม”

                ผมหันไปถามเธอระหว่างที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปในรถยนต์

                “อืม นิดหน่อย”เธอยักไหล่

                “งั้นเราไปหาอะไรกินหน่อยเนาะเผื่อว่าเจย์จะสร่างเมาขึ้นมาบ้าง”ผมสังเกตจากสีหน้าของโมจิเธอมีอาการแปลกๆมองไปด้านหลังของผมนิ่งคิ้วสองข้างขมวดเป็๞ปมเข้าหากัน

                “เจย์”

                “อืมมีอะไรเหรอเปล่า”

                “เจย์ระวัง กรี๊ดดด”

                “ไอ้สัสจำพวกกูได้ไหมนี่แหน่ะ”

                ยังไม่ทันที่ผมจะหันกลับไปมองด้านหลังเสียงกรีดร้องของโมจิก็ดังขึ้นพร้อมๆ กับของแข็งบางอย่างที่ฟาดกระทบมาที่บริเวณศีรษะของผมความเ๽็๤ป๥๪มาพร้อมกับความมึนงงและสายตาที่พร่ามัว ผมทรุดร่างลงกองกับพื้นความรู้สึกเหมือนมีของเหลวไหลอาบใบหน้าไปหมด

                “เฮ้ยพวกมึงทำอะไรเพื่อนกูวะ/อะไรกันวะเกิดอะไรขึ้นไอ้เจย์/มันหนีไปทางโน้นแล้ว/เจย์เป็๞อะไรมากไหม”

                เสียงต่างๆดังขึ้นในเวลาต่อมา ทว่าทุกเสียงที่ผมได้ยินเหมือนมันดังมาจากสถานที่อันไกลแสนไกล

                “เจย์ เจย์ได้ยินโมจิไหม”

                ผมรู้สึกเหมือนนอนซบอยู่กับร่างของใครสักคน

                “ไอ้บอลเรียกรถพยาบาลเร็ว”

                “เจย์ทำใจดีดีไว้นะเจย์”

                ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวผมมันดูวุ่นวายไปหมดก่อนจะค่อยๆเงียบลงช้าๆ และมันก็ดับวูบลงในเวลาต่อมา