ตุ๊กตามาเฟีย(My Doll)

      เสียงดนตรีแนวเพลง orchestra ดังกระหึ่มขึ้นในคฤหาสน์หลังใหญ่ วันนี้เป็๲วันดีครบรอบวันเกิด 60 ปีของภูมิน เ๽้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ย่านใจกลางเมือง แขกผู้มีเกียรติมากมายมาร่วมยินดีให้กับเ๽้าของงานโดยไม่ลืมที่จะติดสอยของขวัญเพื่อมาแสดงความยินดีกับเ๽้าของงานอีกด้วย

        "ยินดีด้วยนะคะเฮีย ปีนี้ 60 แล้วนะ ยังดูแข็งแรงอยู่เลยหล่อวันหล่อคืนนะคะ" หญิงสาววัยกลางคนในมาดผู้ดียื่นของขวัญเล็กๆน้อยๆให้กับคนที่มาต้อนรับหน้างาน

       "ขอบใจที่มากันนะ เชิญข้างในก่อนเลย วันนี้เต็มที่ เชิญๆๆ"

       "ยินดีด้วยนะครับเสี่ย วันนี้ผมกลับมาไม่ได้แหน่ะ แต่เห็นว่าเป็๞งานวันเกิดเสี่ย ผมก็เลยยกเลิกประชุมทุกอย่างเพื่อมางานเสี่ยเลยนะครับเนี่ย นี่คงจะเป็๞หนูปาร์ตี้ลูกสาวคนสวยของเสี่ยสินะครับ"

      "สวัสดีค่ะคุณลุง ขอบคุณที่ชมตี้นะคะ เชิญข้างในก่อนเลยค่ะ"

      "ครับๆ อ่อ..เกือบลืม นี่ครับ..ของขวัญเล็กๆน้อยๆจากผมกับภรรยา"

      "ขอบใจมาก ขอบใจ มาๆๆเชิญข้างในก่อน" เ๽้าของงานรู้สึกยิ้มแย้มและมีความสุขมากที่มีแขกมากมายมาร่วมงานในวันนี้ ภูมินออกมาต้อนรับแขกจนได้ฤกษ์เริ่มงาน ปาร์ตี้มองนาฬิการอบที่สองเห็นว่าเวลาเหมาะสมแล้วจึงได้เตือนผู้เป็๲พ่อให้เข้าไปในงาน

      "คุณพ่อคะ ถึงเวลาแล้วค่ะ ตี้ว่าเราเข้าไปข้างในดีกว่าค่ะ"

     "พ่อยืนต้อนรับแขกอยู่ตั้งนานแล้ว นี่ปอร์โต้ยังไม่มาอีกหรอ มันมัวทำอะไรอยู่..ไม่รู้หรือไงว่าวันนี้….."

     "ขอโทษทีครับคุณภูมิน อัครบดี พอดีผมไปรับเพื่อนก็เลยมาช้านะครับ.."

     "ไอ้โต้..เล่นไม่รู้เ๱ื่๵๹..สวัสดีครับคุณอา นี่ของขวัญจากผมครับ น่าเสียดายนะครับที่คุณพ่อกับคุณแม่ของผมไปต่างประเทศ ก็เลยให้ผมมาแทนครับ สุขสันต์วันเกิดนะครับ"

     "ขอบใจมากบอสตัน มาแล้วก็ดี รีบเข้าไปได้แล้ว งานกำลังจะเริ่มอยู่รอมร่อ วันนี้วันเกิดฉันแต่ฉันต้องรอแกเนี้ยนะ เสียเวลาจริงๆ..นี่แกรู้ไหมว่าฉัน….."

     "คุณพ่อคะ..วันนี้วันดีอย่ามีเ๱ื่๵๹กันเลยนะคะ เข้าข้างดีกว่าค่ะ..บรรดาแขกรอคุณพ่อแย่แล้ว ไปค่ะ…" ภูมินถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้กับความไม่เอาไหนของลูกชายก่อนจะเดินหัวเสียเข้าไปในงาน ทันทีที่ภูมินเดินเข้าไปพี่สาวสายว๊ากอย่างปาร์ตี้ก็หันมาเท้าสะเอวกำราบน้องชายทันที

     "จะมีสักวันไหมที่แกจะไม่ทะเลาะเ๹ื่๪๫กับคุณพ่อเนี้ย..แล้วนี่แกท่องบทที่ฉันเขียนให้แล้วใช่ไหม.งานนี้งานใหญ่แกรู้ใช่ไหมว่าต้อง keep look ยังไง"

     "รู้แล้วน่ะ ออกคำสั่งอยู่ได้…"

     "แกนี่มัน!!...."

     "ใจเย็นๆกันก่อนครับทั้งสองพี่น้อง บอสว่าเรารีบเข้าไปข้างในดีกว่าครับ ตอนนี้คุณอาน่าจะรอแล้วนะครับ แกก็เหมือนกันไอ้โต้..เลิกกวนประสาทคนอื่นสักที..ในล่ะบทของแกเอามาท่องหรือยัง?"

     "ฉันจำได้แล้วน่ะ..ไม่ต้องห่วงหรอก เ๹ื่๪๫ปั้นหน้าเนี่ยฉันเก่งอยู่แล้วเพราะพี่สาวฉันทำให้ฉันดูทุกวัน ไปเว้ย!!" ปอร์โต้ดึงสูทให้ตึงพร้อมกับเดินเก๊กท่าเข้างานไปโดยไม่สนว่าปาร์ตี้กำลังโมโหในคำพูดของเขาอยู่

     "ไอ้ปอร์โต้!!...ไอ้!!!..ไอ้…ฝากไว้ก่อนเถอะ!! ไอ้น้องบ้า!..ทำไมฉันต้องมีน้องชายปากเสีย กวนประสาทเหมือนนายด้วยเนี้ย!!" ถึงแม้จะเป็๲สองพี่น้องที่รักกันมาก แต่คำพูดหรือทุกประโยคสนทนานั้น มักจะแทรกด้วยความกวนประสาทและพูดไม่เข้าหูกันอยู่ตลอดเวลา ปอร์โต้เดินผ่านปาร์ตี้โดยไม่ลืมที่จะหันมาเหล่ตากวนๆเพื่อให้พี่สาวเธอกรี๊ดแตกอีกรอบ พอเห็นพี่สาวกรี๊ดอารมณ์เสีย เขาก็รู้แล้วว่าเขาทำสำเร็จปอร์โต้ปรบมือดีใจก่อนจะเดินเข้างานไปอย่างเท่ๆและปล่อยปาร์ตี้ยืนอารมณ์เสียยังไม่อายคน เมื่อเห็นว่ากำลังมีเเขกเดินผ่านมา อารมณ์โมโหที่กำลังจะปะทุออกมานั้นก็ถูกกักเก็บไว้พร้อมกับเปลี่ยนอารมณ์โดยรวดเร็ว ปาร์ตี้ยิ้มกว้างอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนจะเดินเข้างานไปอย่างสวยๆ

       "วันเกิดของผมปีนี้ก็ไม่มีอะไรมาก แต่ผมรู้สึกว่ามันคึกครื้นกว่าทุกปี ต้องขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ที่มาร่วมยินดีกับผมในวันนี้สำหรับผมรู้สึกตื้นตันจนไม่มีอะไรจะพูด เอาเป็๞ว่าขอให้ทุกคนสนุกกับงานนะครับ ขอบคุณครับ" เสียงปรบมือดังกระหึ่มขึ้นหลังจากที่เ๯้าของวันเกิดพูดจบ ไม่นานต่อจากนั้นเค้กวันเกิดก้อนโตก็ได้ถูกเข็นเข้ามาโดยลูกชายสุดหล่อและลูกสาวสุดสวยของเขา นอกจากนั้นยังมีของขวัญกล่องเล็กๆวางแนบมาด้วย 

       "สุขสันต์วันเกิดนะคะคุณพ่อ ขอให้คุณพ่อมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงและอยู่กับพวกหนูไปนานๆเลยนะคะ" ลูกสาวคนสวยอวยพรด้วยหน้าตาที่ชื่นมื่นและยิ้มแย้มแจ่มใสพร้อมกับยื่นของขวัญกล่องเล็กๆให้พ่อ ภูมินยังไม่ทันที่จะได้รับของขวัญจากลูกสาว เสียงเพลงวันเกิดก็ดังขึ้น ภูมินหันไปมองตามเสียงก็พบว่าบนเวทีนั้นมีปอร์โต้กำลังนั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงวันเกิดเซอร์ไพรส์ผู้เป็๲พ่ออยู่….เขาร้องเพลงจนจบก่อนที่จะวางกีตาร์และเดินลงมาหาพ่อข้างล่าง เป็๲ที่ฮือฮาของแขกและนักข่าวภายในงานเพราะหน้าตาของปอร์โต้นั้นเทียบได้กับเทพบุตรเลยก็ว่าได้ ร่างสูงโปร่งหล่อคมเข้มกำลังเดินตรงมาหาเ๽้าของวันเกิดอย่างช้าๆ

      "สุขสันต์วันเกิดนะครับ สำหรับผมไม่มีอะไรมาก ผมขอให้คุณพ่อหล่อๆรวยๆสาวๆติดตรึมแบบนี้ตลอดไปนะครับ อันนี้เป็๞นาฬิกาที่ผมสั่งทำพิเศษจากปารีสมีเพียงเรือนเดียวในโลก happy birthday นะครับ" ปอร์โต้หยิบนาฬิกาออกมาจากกล่องพร้อมกับสวมให้ผู้เป็๞พ่อด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เช่นเดียวกับผู้เป็๞พ่อที่น้ำตาไหลซึมลงมาด้วยความปราบปลื้ม เขายื่นมือไปลูบหัวลูกชายอย่างเอ็นดู วินาทีนั้นสำนักข่าวน้อยใหญ่ก็รัวถ่ายภาพกันอย่างไม่หยุดยั้ง หลังจากวันนั้นข่าววันเกิดของนักธุรกิจใหญ่ก็ถูกตีพิมพ์หน้าหนึ่งไปยังหนังสือพิมพ์หลายสำนัก หลายฉบับจนกลายเป็๞ข่าวดังข้ามคืนและหนังสือพิมพ์หนึ่งฉบับก็ถูกส่งมาที่บ้านของภูมิน ซึ่งคนที่อ่านในระหว่างทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันอยู่นั้นก็คือ..

       "พี่ตี้ดูสิ…ผมหล่อนะว่าไหม..พ่อดูหมองไปเลยอ่ะ"

       "จ้า..แกมันหล่อ..แต่แกลืมพูดประโยคสุดท้าย ที่ฉันเขียนไว้ให้ในสคริปนะ.."

      "เอาหน่า…แค่นี้พ่อก็ได้หน้าไปถึงไหนตอนไหนแล้ว ถึงผมจะพูดตกไปสักประโยคพ่อก็ได้หน้าอยู่ดี จริงไหมครับพ่อ แหม่..ครอบครัวเรานี่ปั้นหน้าเก่งจริงๆนะว่าไหมครับ"

      "หุบปากเน่าๆของแก รีบกินข้าวอล้วไปเรียนซะ ฉันได้ข่าวมาว่าเกรดแกตกไปหลายตัว…รีบไปจัดการซะ อย่าให้มันเสียมาถึงฉัน"

      "ครับๆๆ…กะอีแค่เกรดตกตัว 2 ตัว ยัดเงินครูไปซักแสนก็จบแล้ว พ่อจะเคลียดทำไมเนี่ย..โฮ้ะ!!…ผมไปเรียนแล้วนะกับข้าวไม่อร่อยละ ไปนะพี่ตี้"

      "ขอให้รถชนแกตายเร็วๆ"

      "ขอบคุณสำหรับคำอวยพรเช้านี้ หวังว่าเช้าของพรุ่งนี้ ผมจะได้รับคำอวยพรใหม่กว่านี้นะครับ ไปละ.."

      "พ่อดูมันสิ!!..ไม่ได้ใจหนูเลย ชิ..ไป Shopping กับหญิงดีกว่า" ความลับของครอบครัวอัครบดี ที่ไม่มีวันจะให้ใครล่วงรู้ได้นั่นก็คือ พวกเขา 3 คนดีกันแค่เปลือกนอกเท่านั้น ภายนอกทุกคนอาจจะอิจฉาครอบครัวนี้เพราะเขาเป็๞ครอบครัวที่ดูรักกันมาก ภูมินมีลูกชายและลูกสาวที่น่ารัก แต่ใครไหนเลยจะรู้ว่าครอบครัวนี้เขาอยู่กันแบบเอื้อประโยชน์ให้แก่กันและกันต่างหาก ทุกคนทำดีเพราะหวังผลประโยชน์ร่วมกันและมันก็เป็๞แบบนี้เสมอมา…