ยามราตรีเย็นะเืแสงดาวระยิบระยับ
มีเพียงหุบเขาแห่งหนึ่งที่ม่านหมอกพลิ้วไหวราวกับกำลังก่อกำเนิดบางสิ่ง
ทว่าในยามนี้อวี๋จื่ออวี๋กลับจมดิ่งลงสู่ห้วงลึกของร่างหลักเขากำลังััถึงพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพที่ระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่หนึ่งนำมาให้
รากลำต้น ใบไม้... คือสามอวัยวะสำคัญของต้นไม้
ยามนี้อวัยวะทั้งสามต่างก็มีคุณสมบัติพิเศษ
ใบไม้สามารถสร้างม่านหมอกนำมาซึ่งภาพหลอนหลอกลวงผู้อื่น
ลำต้นคือหนวดของอวี๋จื่ออวี๋กิ่งก้านมากมายแกร่งดุจเหล็กกล้า ความยืดหยุ่นมิอาจเทียบเทียม
ทว่าจุดที่น่าหวาดกลัวที่สุดกลับเป็รากไม้สีดำที่ฝังลึกอยู่ใต้พื้นดินมันมีพลังน่าสะพรึงกลัวและความแข็งแกร่งที่เหนือกว่ากิ่งก้านอย่างไม่อาจเทียบพวกมันจึงเป็ที่น่าเกรงขามอย่างยิ่ง
เพียงแค่การบีบรัดสังหารความรุนแรงก็เทียบเท่ากับการโจมตีจากงูั์ระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่หนึ่งหลายสิบตัวพร้อมกัน
และความสามารถอันทรงพลังนี้เองคือทุนรอนที่ทำให้อวี๋จื่ออวี๋สามารถครองความยิ่งใหญ่เหนือกลุ่มสิ่งมีชีวิตระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่หนึ่งในปัจจุบันได้
ระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่หนึ่งนั้นคล้ายกับการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
เบื้องล่างคือระดับแรกเริ่มขั้นที่เก้า ซึ่งเป็บทนำสู่การก้าวสู่ระดับเหนือธรรมชาติ ค่อยๆเปลี่ยนสภาพร่างกายเพื่อปรับตัวให้เข้ากับพลังเหนือธรรมชาติ
เบื้องบนคือบันไดสู่ขั้นเก้า แต่ละขั้นล้วนยากยิ่ง เปรียบดังเส้นทางสู่์
ตามข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมาอย่างลึกลับหากในอนาคตเขาสามารถบ่มเพาะจนถึงระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่สี่ได้การยืนหยัดบนดาวเคราะห์ดวงนี้ก็คงไม่ใช่เื่ยาก
เมื่อคิดถึงตรงนี้อวี๋จื่ออวี๋ก็มีความคาดหวังอย่างลึกซึ้งบังเกิดขึ้น!
......
ทว่าในขณะนั้นเองราวกับััได้ถึงบางสิ่ง กิ่งก้านของอวี๋จื่ออวี๋พลันสั่นสะท้านขึ้นมาในทันที
"ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ..."
เสียงแหวกอากาศดังขึ้นพร้อมๆ กับกิ่งก้านหลายสิบกิ่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เมื่อมองตามทิศทางที่กิ่งก้านพุ่งไปเขาก็พบว่ามีแสงดาวคล้ายดาวตกกำลังพุ่งเข้ามา
ความเร็วไม่มากนักทว่ากลับแผ่ประกายแสงนวลตาออกมา
แต่ไม่ว่าจะเป็สิ่งใดก็ตามในยามราตรีเช่นนี้ มันเพียงพอที่จะกระตุ้นความระแวงของอวี๋จื่ออวี๋
ดังนั้นเขาจึงไม่รอช้า เริ่มเปิดฉากโจมตีโต้กลับทันที
ทว่าครู่ต่อมาอวี๋จื่ออวี๋ก็ใจหายวาบ เขาเห็นชัดเจนว่ากิ่งก้านเ่าั้ทะลุผ่านแสงดาวนั้นไป
"ต้านทานการโจมตีกายภาพงั้นหรือ?"
อวี๋จื่ออวี๋รู้สึกประหลาดใจและหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมด
แม้ไม่อยากยอมรับแต่ตอนนี้เขามีแต่การโจมตีทางกายภาพเท่านั้น
ในเื่ความสามารถสร้างภาพหลอนนั้นไม่ใช่การโจมตีแต่เป็การลวงประสาทััมากกว่า
สำหรับแสงดาวประหลาดที่คล้ายก้อนพลังงานนี้ผลกระทบจึงไม่มากนัก
ในขณะนั้นเมื่อแสงดาวดวงนั้นใกล้เข้ามา อวี๋จื่ออวี๋ก็ราวกับค้นพบอะไรบางอย่างแม้แต่ลำต้นก็ยังสั่นะเื
เมื่อมองแสงดาวที่ใกล้เข้ามาอย่างละเอียดอวี๋จื่ออวี๋ก็ตระหนกเมื่อพบว่านั่นคือร่างที่คุ้นเคย
เหอชิงเอ๋อร์หรือไม่ก็เหอหลิงเอ๋อร์
ใช่แล้วนั่นคือหนึ่งในสองสาวที่เขาเคยตั้งใจกำจัดไป
เพียงแต่ตอนนี้ร่างที่ลอยมานั้นดูเลือนราง ร่างนั้นโปร่งแสง ปกคลุมด้วยแสงเรืองรองเบาบาง
หากไม่ใช่เพราะมีใบหน้าที่เขาคุ้นเคยอวี๋จื่ออวี๋คงไม่สามารถจำเธอได้
"ก้อนพลังงาน? หรือว่านี่คือ..."
เขาเหมือนนึกเื่บางอย่างขึ้นมาได้แล้วก็เบิกตากว้าง
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (ิญญากลายพันธุ์)
พร์ประจำตัว:ต้านทานการโจมตีกายภาพ
ความสามารถ:เสริมแกร่งพลังจิต (ตื่นรู้) – หนึ่งในความสามารถสายพลังจิตอันน้อยนิดทำให้เธอสามารถดำรงอยู่บนโลกได้ชั่วขณะหลังจากเสียชีวิต
โทรจิต(ตื่นรู้) – ที่ไหนสักแห่งมีดอกไม้ที่คล้ายคลึงกันดอกหนึ่งเชื่อมโยงกับจิตใจของเธออยู่]
อวี๋จื่ออวี๋มองแสงดาวนั้นอย่างเหม่อลอยข้อมูลที่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะทำให้เขาตกอยู่ในความเงียบงัน
ิญญาเอ่อ... แม้แต่สิ่งนี้ก็ปรากฏขึ้นมาด้วยงั้นหรือ?
แต่ก็จริงเมื่อยุคเหนือธรรมชาติมาเยือน การปรากฏตัวของิญญาก็เป็เื่ที่เข้าใจได้
ขณะที่อวี๋จื่ออวี๋กำลังครุ่นคิด
"ฟู่ว..."
ลมพัดโชยมาอวี๋จื่ออวี๋เห็นแสงดาวนั้นสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับเปลวไฟที่ริบหรี่กลางดึกสั่นไหวใกล้มอดดับ
"ไม่กลัวการโจมตีทางกายภาพ แต่กลับกลัวลมหนาวยามค่ำคืนงั้นหรือ?"
เมื่อเห็นภาพนี้อวี๋จื่ออวี๋ก็ถึงกับอึ้งไป ทว่าครู่ต่อมา เมื่อลองคิดดูอีกครั้งอวี๋จื่ออวี๋ก็พอจะเข้าใจได้ ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็แค่ร่างิญญาที่ไม่ช้าก็เร็วจะต้องสลายไป
การบอกว่ากลัวลมสู้บอกว่าสายลมยามค่ำคืนเร่งการสลายดูดีกว่า
ส่วนที่ว่าทำไมถึงไม่กลัวลมที่กิ่งก้านของอวี๋จื่ออวี๋สร้างขึ้นเขาก็ไม่แน่ใจนัก
บางทีลมยามค่ำคืนอาจมีพลังพิเศษบางอย่าง
เขาไม่ได้เจาะลึกมากนักท้ายที่สุดแล้ว ิญญาก็ยังเป็สิ่งที่อยู่ห่างไกลจากเขาเกินไป
หากการอุบัติขึ้นของพลังเหนือธรรมชาติได้ทำลายการรับรู้ของเขาการปรากฏตัวของิญญาก็ทำให้เขาได้รู้จักอีกด้านหนึ่งของโลก
และอีกด้านหนึ่งของโลกนี้ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถตรวจสอบได้
ในขณะเดียวกันแสงดาวที่ริบหรี่นั้น ราวกับรับรู้ได้ถึงบางสิ่ง แล้วหยุดนิ่ง
จากนั้นก็พุ่งตรงสู่พื้นดินราวกับดาวตกและทิศทางนั้น คือบริเวณใกล้เคียงกับอวี๋จื่ออวี๋พอดี
"เอ่อ..."
อวี๋จื่ออวี๋อึ้งไปเล็กน้อยและมีความสงสัยผุดขึ้นมา
เธอจะทำอะไร?
แต่ในขณะที่ความสงสัยของอวี๋จื่ออวี๋เพิ่งจะเกิดขึ้นเขาก็สั่นสะท้านขึ้นมา
เพราะในตอนนี้เขารู้สึกได้ว่ารากแขนงของเขาหนึ่งเส้น มีอะไรบางอย่างเพิ่มเข้ามา
"ครืน ครืน ครืน..."
ขณะที่เกิดการสั่นะเืของพื้นดินรากไม้สีดำเส้นหนึ่งก็เผยพ้นดินขึ้นมา
และในขณะนั้นเมื่อมองไปที่ปลายรากไม้สีดำเส้นนี้ อวี๋จื่ออวี๋ก็ตื่นตะลึงเมื่อพบว่าเด็กสาวร่างโปร่งแสงเลือนรางกำลังกอดรากไม้นั้นไว้อย่างแ่าราวกับกอดตุ๊กตาของเล่นที่รัก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มโหยหา
[ความสามารถพิเศษ: บำรุงิญญา –ในฐานะที่เป็หนึ่งในสื่อกลางที่ดีที่สุดสำหรับการดำรงอยู่ของิญญาบนโลกรากไม้กลายพันธุ์ของคุณนั้นเป็ที่ชื่นชอบแก่การสถิตของิญญาอย่างยิ่งต้นไม้บำรุงิญญา คำพูดนี้ไม่เกินจริง]
690
