ณ โรงเรียนมัธยมชิงหยวน เมืองชิงหยวนภายใต้การปกครองของจักรวรรดิหลงเซี่ย
ท่ามกลางแถวของเหล่านักเรียนชายหญิงนับสิบชีวิตที่ยืนเรียงรายกันอยู่บนลานกว้างบรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวังที่ฉายชัดบนใบหน้าของพวกเขาทว่าที่ปลายแถวนั้นกลับมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีสบายๆราวกับไม่ทุกข์ร้อนต่อสิ่งใด
โม่หยิงเฉิน เด็กหนุ่มผู้มีดวงตาสงบนิ่งแตกต่างจากคนรอบข้างอย่างสิ้นเชิง
เวลาล่วงเลยมากว่าสิบปีแล้วนับั้แ่เขาข้ามมิติจากโลกเดิมมาจุติยังร่างนี้...โลกใบใหม่ที่ทุกสิ่งถูกกำหนดด้วยพลังของสัตว์อสูร
นอกกำแพงเมืองสูงตระหง่านคือป่าเถื่อนรกร้างที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้ายเสียงคำรามกึกก้องอีกทั้งยังมีมิติลับปรากฏขึ้นมาอย่างไม่คาดฝันคุกคามพื้นที่อยู่อาศัยของมนุษย์อยู่ตลอดเวลาการกลายเป็ผู้ฝึกสัตว์ที่แข็งแกร่งจึงเปรียบเสมือนเกียรติยศสูงสุดและเป้าหมายชีวิตของทุกคน
อายุสิบแปดปี คือจุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิตเป็่เวลาแห่งการปลุกพร์เพื่อก้าวเข้าสู่เส้นทางของผู้ฝึกสัตว์
พร์คือตั๋วผ่านทางใบแรกมีเพียงผู้ที่ปลุกพร์ได้สำเร็จเท่านั้นจึงจะสามารถเปิดพื้นที่ทางจิตและทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรได้ซึ่งความสามารถของพร์นั้นมีมากมายมหาศาล บ้างช่วยเพิ่มพลังรบให้สัตว์อสูรบ้างสื่อสารทางจิต หรือแม้กระทั่งเร่งการวิวัฒนาการ
และเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ในวันเกิดครบรอบสิบแปดปีโม่หยิงเฉินก็ได้ปลุกพร์ของเขาตื่นขึ้น...
มุมปากของเด็กหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงหน้าต่างสถานะที่ปรากฏในห้วงความคิด
[พร์:โชคชะตาสัมบูรณ์ ]
[ความสามารถ:เมื่อเรียกใช้ ค่าโชคจะพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดที่เป็ไปได้ในทันที เป็เวลา 10 นาที]
[คูลดาวน์:24 ชั่วโมง]
ฟังดูเหมือนทักษะของนักพนันที่ไม่น่าจะเกี่ยวอะไรกับการฝึกสัตว์แต่นี่แหละคือใบเบิกทางที่ทำให้เขากลายเป็ผู้ฝึกสัตว์อย่างเป็ทางการ!
วันนี้คือวันตัดสินชะตา... วันแห่งพิธีพันธสัญญา
ทุกคนจะต้องก้าวขึ้นสู่ แท่นบูชาิญญา เพื่อสุ่มอัญเชิญสัตว์อสูรตัวแรกในชีวิตซึ่งสัตว์ตัวแรกนี้มีความสำคัญถึงขนาดชี้เป็ชี้ตายอนาคตของคนคนนั้นได้เลยทีเดียว
ด้วยพร์ [โชคชะตาสัมบูรณ์]... เื่วัดดวงแบบนี้มันก็เหมือนสร้างมาเพื่อข้าโดยเฉพาะชัดๆ
โม่หยิงเฉินคิดในใจอย่างมั่นใจรับรองว่าข้าต้องสุ่มได้สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่กฎเกณฑ์จะอนุญาตให้ทำสัญญาได้อย่างแน่นอน!
แต่น่าเสียดายเื่ผลปีศาจเมื่อเช้านี้จริงๆอีกแค่นิดเดียวแท้ๆ
เมื่อความคิดแล่นมาถึงตรงนี้แววตาของเขาก็ฉายแววเสียดายวูบหนึ่ง
หากบอกว่า [โชคชะตาสัมบูรณ์] คือพร์ติดตัวของร่างนี้...สิ่งที่ติดิญญาเขามาจากโลกเดิมเมื่อสิบปีก่อนก็คือสถาบันวิจัยหมื่นภพที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของสมองนั่นต่างหากคือไม้ตายก้นหีบของจริง!
มันคือภาพจำลองของกลุ่มอาคารวิจัยขนาดมหึมาที่แผ่กว้างจนสุดลูกหูลูกตาป้ายชื่อเก่าคร่ำครึที่ทางเข้าเขียนไว้เลือนรางว่าสถาบันวิจัยวัตถุเหนือธรรมชาตินานาภพ
สถาบันแห่งนี้เปิดปิดตามอำเภอใจบางครั้งก็หายไปสามวัน บางครั้งก็นานครึ่งปี แต่ทุกครั้งที่มันเปิดออกเขาจะมีเวลาหนึ่งวันเต็มในการส่งจิตเข้าไปสำรวจได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง
ทว่าปัญหาใหญ่คือการเข้าไปในนั้นสูบกลืนพลังจิตอย่างมหาศาล ตลอดสิบปีที่ผ่านมาเขาสำรวจได้แค่รอบนอก ไม่เคยเข้าถึงโซนเก็บวัตถุระดับสูงลึกๆ ได้เลยสักครั้ง
จนกระทั่งเมื่อเช้ามืดวันนี้...เขาเข้าใกล้ความสำเร็จที่สุด!
เขาฝ่าเข้าไปถึงหน้าห้องวิจัยแห่งหนึ่งผ่านกระจกใสนั้น เขาเห็นผลไม้รูปร่างประหลาดวางสงบนิ่งอยู่บนแท่นทดลองผิวของมันเต็มไปด้วยลวดลายเกลียวคลื่นอันเป็เอกลักษณ์
วินาทีก่อนที่พลังจิตจะหมดเกลี้ยงและถูกดีดออกมาสายตาของเขาจับจ้องไปที่คำอธิบายบนผนังห้องอย่างไม่วางตา
วัตถุจากโลกหมายเลข 0017 ผลไม้ที่มอบพลังเหนือธรรมชาติ...นามว่า ผลสั่นะเื!
ผลสั่นะเื!
นั่นมันพลังของหนวดขาวชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกจากเื่วันพีซพลังที่ได้ชื่อว่าสามารถทำลายล้างโลกได้!
ไม่ว่าจะกินเองหรือป้อนให้สัตว์อสูรที่กำลังจะทำสัญญาพลังรบจะต้องพุ่งทะยานจนกู่ไม่กลับแน่ๆแค่คิดภาพการโบกมือครั้งเดียวแล้วเกิดแผ่นดินไหวหรือกระทืบเท้าแล้วเกิดสึนามิถล่มทลาย... เืในกายของโม่หยิงเฉินก็เดือดพล่าน
ถ้าได้มันมาครอง...
ดวงตาของเขาเป็ประกายวาวโรจน์เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการข่มใจไม่ให้พุ่งกลับเข้าไปในสถาบันวิจัยเดี๋ยวนี้
ไม่ได้... วันนี้พิธีพันธสัญญาสำคัญกว่า
นี่คือโอกาสเดียวในชีวิตที่จะได้เป็ผู้ฝึกสัตว์การสำรวจสถาบันวิจัยจะสูบพลังจิตจนแห้งเหือด หากไปเข้าพิธีในสภาพสมองกลวงเปล่าอาจเกิดผลกระทบที่คาดไม่ถึงได้
ส่วนผลสั่นะเืนั่น... มันไม่มีขาหนีไปไหนหรอก
รอให้จบเื่ที่นี่กลับถึงบ้านแล้วค่อยวางแผนเส้นทางวิ่งเข้าไปหยิบมันออกมาอย่างละเอียดอีกทีก็ยังไม่สายน่าจะมีโอกาสสำเร็จสูงมาก
พอคิดได้แบบนี้ ความกดดันในใจก็คลายลงเปลี่ยนเป็ความตื่นเต้นที่แทรกเข้ามาแทนที่
เริ่มจากใช้ [โชคชะตาสัมบูรณ์] สุ่มหาสัตว์อสูรระดับท็อปมาทำสัญญาแล้วค่อยเอาผลสั่นะเืมายัดให้มันกิน...
ซี๊ดดด...
ภาพอนาคตที่วาดไว้...มันช่างงดงามจนแทบอดใจรอไม่ไหว!
ตึง! ตึง! ตึง!
ในขณะที่โม่หยิงเฉินกำลังจมอยู่ในจินตนาการแรงสั่นะเืหนักหน่วงจากพื้นดินก็กระชากสติเขากลับมาสู่ความจริงพร้อมกับบรรยากาศในสนามที่พุ่งแตะจุดเดือด
นักเรียนทุกคนหยุดคุยและหันขวับไปมองทางต้นเสียงเป็ตาเดียว
ที่ขอบสนามร่างั์มหึมาสูงเท่าตึกสามชั้นกำลังก้าวเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้าิัของมันแข็งแกร่งราวกับหินผา สะท้อนแสงแดดเป็ประกายทองแดงดวงตาข้างเดียวขนาดใหญ่กลอกไปมาปลดปล่อยแรงกดดันอันดุร้ายออกมาจนอากาศรอบข้างหนักอึ้ง
อสูรั์ตาเดียว!
บนฝ่ามือหนาใหญ่ที่ยกขึ้นประคองเป็แท่นยืนชายวัยกลางคนในชุดสูทจีนยืนเอามือไพล่หลังกวาดสายตามองเหล่านักเรียนด้วยความสงบนิ่ง
นี่คือ อสูรระดับราชันย์(Rank C) สัตว์อสูรคู่กายของ หลี่ฉางชิว ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมชิงหยวน
ในโลกนี้ระดับความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรถูกแบ่งออกเป็ 7 ระดับ คือ F, E, D, C, B, A, และ S (หรือเทียบเท่าระดับทาส, ทหาร, ขุนพล, ราชันย์, จักรพรรดิ, า, และมายา)
ส่วนจะมีระดับที่สูงกว่านี้หรือไม่...นั่นไม่ใช่สิ่งที่โม่หยิงเฉินในตอนนี้จะรับรู้ได้
แต่เพียงแค่ ระดับราชันย์(Rank C) ก็ถือเป็ขุมพลังสูงสุดของเมืองเล็กๆอย่างชิงหยวนแล้ว มันคือตัวตนที่เพียงพอจะข่มขวัญคนทั้งเมืองให้สยบยอม
หลี่ฉางชิวที่ยืนเด่นเป็สง่าอยู่บนมือั์กระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวาน
นักเรียนทุกคน การที่พวกเธมายืนอยู่ตรงนี้ได้แสดงว่าทุกคนได้ปลุกพร์สำเร็จแล้ว พวกเธอคือความหวังและอนาคตของมนุษยชาติ
วันนี้คือพิธีพันธสัญญาประจำปีเป็โอกาสแรกและโอกาสเดียวที่พวกเธอจะได้รับสัตว์อสูรคู่กาย
เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา...
ผอ.หลี่ฉางชิวสะบัดมือชี้ไปที่แท่นหินโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางสนาม
คนที่ถูกขานชื่อ ให้ก้าวขึ้นมาเริ่มพิธีได้เลย... เฉินเล่ย!
สิ้นเสียงประกาศเด็กหนุ่มร่างท้วมในแถวสะดุ้งเฮือกก่อนจะก้าวขาที่สั่นเทาเดินตรงไปยังแท่นบูชาิญญาท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จับจ้อง
ไม่เว้นแม้แต่โม่หยิงเฉินที่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยมองตามร่างนั้นไปอย่างนึกสนุก
่เวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงชีวิต...เริ่มต้นขึ้นแล้ว!